https://virgool.ir/feed/@m_63333013Www.bahramrakhshani.comfa2026-11-10 23:28:29https://files.virgool.ir/upload/users/4934158/avatar/pgMfhC.pnghttps://virgool.ir/@m_63333013https://virgool.ir/@m_63333013/نقد-و-بررسی-روش-sp2l-محمدعلی-پورصمدی-پنج-معیار-علمی-که-پیش-از-تهیهٔ-هر-دورهٔ-آموزشی-باید-بدانید-su9pxzgs7t6oفضای آموزش بازارهای مالی و فارکس در سال‌های اخیر با موج گسترده‌ای از تبلیغات غیرمستقیم و معرفی متدهای مختلف پرایس اکشن روبه‌رو شده است. یکی از نام‌هایی که کاربران ایرانی در شبکه‌های اجتماعی و از طریق صفحات واسطه با آن مواجه می‌شوند، «محمدعلی پورصمدی» و سبک معاملاتی موسوم به «SP2L» است.برای معامله‌گری که قصد دارد سرمایه و زمان خود را وارد یک متد معاملاتی کند، تصمیم‌گیری بر اساس ویدیوهای تبلیغاتی یوتیوب یا توصیه‌های صفحات اینستاگرامی کافی نیست. از منظر اقتصاد مالی و مهندسی سیستم‌ها، هر ادعایی در بازار مالی باید از پنج فیلتر عینی و قابل اندازه‌گیری عبور کند. در این یادداشت، روش SP2L را بدون پیش‌داوری شخصی و فقط با تکیه بر منطق آمار و متن‌های منتشرشدهٔ خودِ روش بررسی می‌کنم.۱. آزمون ده معامله‌گر: مرز میان «قانون» و «تفسیر»اولین شرط برای اینکه یک روش معاملاتی را «سیستم» بنامیم، تکرارپذیری آن است. در علوم مهندسی، اگر یک فرمول مشخص را به ده نفر بدهید، هر ده نفر در انتها به یک عدد واحد می‌رسند.در متدهای مبتنی بر پرایس اکشن تفسیری مانند SP2L، قواعد اصلی با واژه‌هایی مثل «اسپایک پرقدرت»، «چند کندل بزرگ» و «سطح مهم» تعریف شده‌اند که هیچ‌کدام آستانهٔ عددی ندارند. نتیجهٔ منطقی این است که اگر یک چارت یکسان را به ده نفر بدهید که همگی همین دورهٔ واحد را گذرانده‌اند، هر کدام خطوط، شکست‌ها و نقاط ورود را جای متفاوتی خواهند دید. این فقط یک پیش‌بینی نظری نیست. دست‌کم چهار گروه مستقل تلاش کرده‌اند SP2L را به اندیکاتور یا ربات تبدیل کنند و هر چهار گروه از همان متن، چهار قاعدهٔ متفاوت استخراج کرده‌اند. در پایان روز، برخی سود کرده‌اند و برخی زیان، در حالی که همگی معتقدند همان روش واحد را اجرا کرده‌اند. روشی که چهار اجرای مستند متفاوت دارد، یک سیستم قابل انتقال نیست، یک نظریهٔ تفسیری است.۲. تلهٔ «روان‌شناسی معامله‌گر»: مقصر جلوه دادن دانشجو هنگام زیانیکی از آسیب‌های جدی متدهای تفسیرپذیر، ایجاد یک سپر دفاعی دائمی برای فروشندهٔ دوره است. زمانی که قوانین ورود و خروج به صورت عددی تعریف نشده باشند، هرگاه معامله‌گر زیان کند، به او گفته می‌شود «خط روند را درست نکشیدی»، «شرایط بازار را درک نکردی» یا «روان‌شناسی و مدیریت احساسات ضعیفی داشتی».در یک سیستم مکانیکی واقعی، ضرر بخش محاسبه‌شده‌ای از احتمال ریاضی درون خود سیستم است. برای مثال در سیستم خودِ من، طبق استیتمنت عمومی چهارساله، حدود ۳۷ درصد معاملات با حد ضرر بسته می‌شوند و این عدد از پیش معلوم است. در چنین سیستمی هیچ‌گاه زیان‌ها به گردن روان‌شناسی فرد انداخته نمی‌شود، چون قاعده عددی دارد و اجرای درست و غلطش قابل تشخیص است.۳. جای خالی استیتمنت حسابرسی‌شدهدر بازارهای مالی، تنها مدرک معتبر برای اثبات کارایی یک روش، کارنامهٔ معاملاتی زنده روی حساب واقعی است که چند سال پیوسته به سرویس‌های مستقل راستی‌آزمایی مانند Myfxbook، FX Blue یا Darwinex متصل بوده باشد.اسکرین‌شات از معاملات سودده، ویدیوهای ضبط‌شده از گذشتهٔ چارت یا لایوتریدهای کوتاه‌مدت، از نظر آماری فاقد اعتبار هستند. تا زمان نگارش این متن، در جست‌وجوی من هیچ استیتمنت زنده و تأییدشدهٔ چندساله‌ای که سودآوری مستمر روش SP2L را در شرایط واقعی بازار نشان دهد، یافت نشد. جالب اینکه صفحهٔ رسمی خود روش برای پذیرش معامله‌گران در «تیم معامله‌گری» دقیقاً همین معیار را از متقاضیان می‌خواهد! و می‌نویسد «عکس از صفحه بررسی نمی‌شود». معیار درستی است. فقط برای خودِ روش و فردِ مدعی این موضوع اعمال نشده و این جای بسی تعجب است که آقای محمد علی پورصمدی از دیگران چیزی را درخواست میکند که شخصِ خودش از ارائه آن اجتناب میکند!۴. اقتصاد پنهان آموزش: سود از ترید یا سود از کمیسیون بروکر؟پرسش کلیدی در علم اقتصاد این است: «جریان درآمدی از کجا می‌آید؟» در بازارهای مالی دو مدل درآمدی وجود دارد. مدل اول، کسب سود از نوسان قیمت با سرمایهٔ شخصی، که به یک قاعده و قانون ثابت نیاز دارد و مدرکش استیتمنت زنده است. مدل دوم، کسب درآمد بدون ریسک از طریق فروش دوره، تبلیغات زنجیره‌ای بلاگرها و دریافت کمیسیون از حجم معاملات دانشجویان در بروکرها (Rebate / IB).معامله‌گری که سیستم سودده و مستند دارد، به کمپین تبلیغاتی گسترده و جذب زیرمجموعه نیازی ندارد، چون ارزان‌ترین تبلیغ دنیا، لینک استیتمنتش، در اختیار اوست. اما زمانی که مدل درآمدی بر پایهٔ جذب زیرمجموعه و فروش دوره بنا شود، فارغ از نیت افراد، ساختار انگیزه‌ها تغییر می‌کند: درآمد فروشنده از سود یا زیان دانشجو مستقل می‌شود و در بخش کمیسیون حتی با حجم معاملهٔ او رابطهٔ مستقیم پیدا می‌کند. در چنین ساختاری اولویت از «مهندسی دقیق معاملات» به سمت «ساده‌سازی بیش از حد و فروش رویا به مخاطب» می‌چرخد، و تفسیرپذیر بودن قواعد، از یک ضعف فنی به یک مزیت تجاری تبدیل می‌شود.۵. کالبدشکافی کامل و مقایسهٔ عملیبرای درک دقیق تفاوت میان تصمیم‌گیری ذهنی در پرایس اکشن و اجرای بدون خطای یک سیستم مکانیکی، آزمایش تصویری «ده نفر، یک چارت، ده معاملهٔ عین هم» و مستندات کامل این پرونده، با نقل مستقیم از صفحات رسمی خود روش و لینک هر نقل‌قول، در این صفحه در دسترس است:پروندهٔ بررسی علمی روش SP2L محمدعلی پورصمدیhttps://bahramrakhshani.com/sp2l-poursamadi.htmlو در بخش کارنامهٔ همین وب‌سایت می‌توانید تنها استیتمنت زندهٔ بیش از چهار سالهٔ تأییدشده در Myfxbook در ایران را مستقیماً بررسی کنید:https://bahramrakhshani.com/proof.htmlبهرام رخشانی پورفردبهرام رخشانیبهرام رخشانیThu, 15 Oct 2026 22:14:33 +0330https://virgool.ir/@m_63333013/آیا-واقعا-بانک-بیشتر-سود-می-دهد-در-این-مقاله-سود-بانکی-رو-با-سیستم-کاری-خودم-قیاس-دقیق-کردم-llfvneupmrteچند روز پیش یک مطلب گذاشتم دربارهٔ استیتمنت چهار ساله‌ام روی Myfxbook در دایرکت و کامنتهای اینستاگرام، چند نفر تقریباً یک چیز را نوشتند. یکی‌شان دقیقاً این بود:«۱۶۷ درصد تو چهار سال؟ داداش صندوق درآمد ثابت سالی ۳۵ درصد میده، چهار سالش میشه بالای ۲۰۰ درصد. بدون ریسک.»راستش اولش خواستم یک خط جواب بدهم و رد شوم. بعد دیدم این حرف آن‌قدر رایج است و آن‌قدر منطقی به نظر می‌رسد که حیف است یک خط جواب بگیرد. مشکل این حرف در حسابش نیست؛ در واحدش است. و برای اینکه این را نشان بدهم، به جای بحث کردن، چهار نفر را فرض کردم و برایشان این موضوع را کاملا حساب کردم.چهار نفر، یک روز، یک مبلغمرداد ۱۴۰۱. دلار حدود ۳۰ هزار تومان. چهار نفر هر کدام ۲۰۰ میلیون تومان دارند و می‌خواهند چهار سال به آن دست نزنند.علی می‌رود بانک. بهترین کاری که می‌شود کرد را می‌کند: سپردهٔ سه‌ساله با سقف قانونی ۲۲.۵ درصد، سودش را هم برنمی‌دارد که مرکب شود.فرهاد بورس‌باز است و بانک را قبول ندارد. می‌رود سراغ صندوق درآمد ثابت، آن هم نه هر صندوقی؛ افران، که بزرگ‌ترین صندوق ETF بازار است و این چهار سال تقریباً همیشه بالای بقیه بوده. سودش سال به سال بیشتر هم شد: حدود ۲۶ درصد در ۱۴۰۱، ۲۹ در ۱۴۰۲، ۳۳ در ۱۴۰۳ و ۳۶ در ۱۴۰۴.جان در آمریکا زندگی می‌کند. معادل همان ۲۰۰ میلیون، یعنی ۶۶۶۷ دلار، را می‌دهد به Citadel؛ همان صندوقی که از نظر سود انباشته، سودآورترین هج‌فاند تاریخ است. (بله می‌دانم با ۶۶۶۷ دلار راهت نمی‌دهند. فرض است. صبر کنید.)کیوان همان ۲۰۰ میلیون را دلار تبدیل به دلار می‌کند که می‌شود ۶۶۶۷ دلار و سپس همان دلارها را با یک سیستم معاملاتی مکانیکی کار می‌کند. سیستمی که در همین چهار سال روی حساب عمومی Myfxbook ۱۶۷ درصد ساخته.حالا شهریور ۱۴۰۵ است. دلار ۲۳۰ هزار تومان. ببینیم هر کدام چه دارند.علی۲۰۰ میلیون ضربدر ۱.۲۲۵ به توان چهار. می‌شود حدود ۴۵۰ میلیون تومان.علی راضی است. پولش دو برابر و ربع شده. ولی اگر همین ۴۵۰ میلیون را تقسیم بر ۲۳۰ هزار کنید، می‌شود ۱۹۵۸ دلار. روز اول ۶۶۶۷ دلار داشت. یعنی با «به خیال خودش سود گرفتن»، ۷۱ درصد قدرت خریدش را از دست داده. این را دوباره بخوانید. هفتاد و یک درصد.فرهادفرهاد از علی خیلی زرنگ تر است. با آن سودهای صعودی، ۲۰۰ میلیونش شده حدود ۶۲۰ میلیون تومان. سه برابر و خرده‌ای. در مهمانی‌ها به علی می‌خندد و سرزنشش میکند۶۲۰ میلیون تقسیم بر ۲۳۰ هزار: ۲۷۰۰ دلار. یعنی ۵۹ درصد قدرت خریدش را از دست داده. فرهاد هم باخته، فقط کمی آهسته‌تر از علی. و این با بهترین صندوق بازار است. با میانگین صندوق‌ها، که این سال‌ها بین ۲۲ تا ۲۸ درصد بوده، به ۴۹۰ میلیون می‌رسید و تقریباً می‌شد همان علی 😉آن کسی که هیچ کاری نکردقبل از جان و کیوان، یک نفر پنجم را هم تصور کنید که فقط دلار خرید و گذاشت توی کشو. ۶۶۶۷ دلار ضربدر ۲۳۰ هزار: یک میلیارد و ۵۳۳ میلیون تومان.این آدم، بدون هیچ دانش و هیچ ریسکی، سه و نیم برابر علی و دو و نیم برابر فرهاد پول دارد. این نکته را نگه دارید چون مهم‌ترین نکتهٔ این نوشته است.جانCitadel در این چهار سال چه کرد؟ ۳۸ درصد در ۲۰۲۲ (که فقط چهار ماه آخرش سهم جان است)، ۱۵ درصد در ۲۰۲۳، ۱۵ درصد در ۲۰۲۴، ۱۰ درصد در ۲۰۲۵ و ۱۲ درصد از اول ۲۰۲۶ تا الان. همه بعد از کسر کارمزد. روی هم می‌شود حدود ۸۰ درصد.۶۶۶۷ دلار جان شده حدود ۱۲ هزار دلار. به تومان امروز: دو میلیارد و ۷۶۰ میلیون.جان تنها کسی در این جمع است که پولش واقعاً زیاد شد و ۸۰ درصد در چهار سال، وقتی از بهترین‌های دنیا حرف می‌زنیم، عدد بسیار خوبی است. من جان را برای این آوردم که بدانید «خوب» در دنیا یعنی چه ، نه ۳۵ درصد سود به تومانِ بانکها و صندوقهای درآمد ثابت ایرانیکیوان۶۶۶۷ دلار ضربدر ۲.۶۷ می‌شود ۱۷۸۰۰ دلار. ضربدر ۲۳۰ هزار: چهار میلیارد و ۹۴ میلیون تومان.همه‌شان کنار همعلی — بانک: ۴۵۰ میلیون تومان، یعنی ۱۹۵۸ دلار، قدرت خرید منفی ۷۱ درصدفرهاد — بهترین صندوق درآمد ثابت: ۶۲۰ میلیون تومان، یعنی ۲۷۰۰ دلار، منفی ۵۹ درصددلار توی کشو: ۱۵۳۳ میلیون تومان، یعنی ۶۶۶۷ دلار، صفرجان : ۲۷۶۰ میلیون تومان، یعنی ۱۲۰۰۰ دلار، مثبت ۸۰ درصدکیوان — دلار + سیستم: ۴۰۹۴ میلیون تومان، یعنی ۱۷۸۰۰ دلار، مثبت ۱۶۷ درصدحالا برگردیم به آن کامنت«صندوق سالی ۳۵ درصد می‌دهد.» درست. تومانی.«شما ۱۶۷ درصد در چهار سال.» درست. دلاری.این دو عدد را اصولا نمی‌شود کنار هم گذاشت و قیاس کرد مثل این است که شما بگویید «ماشین من ۱۴۰ تا می‌ره، مال تو فقط ۱۱۰ تا» و بعد معلوم شود یکی کیلومتر است و یکی مایل. در کشوری که پولش در چهار سال یک‌هفتم شده، هر درصد تومانی را باید اول تبدیل کنید و بعد مقایسه کنید. بعد از تبدیل، علی و فرهاد هر دو منفی‌اند. منفی. با سود.بانک برای اینکه فقط به «دلار توی کشو» برسد باید سالی ۶۶ درصد می‌داد. برای اینکه به کیوان برسد، سالی ۱۱۳ درصد.چند چیز که باید صادقانه بگویماول اینکه بخش بزرگ رشد کیوان از خودِ دلار است، نه از سیستم. دلار ۷.۷ برابر شد؛ سیستم آن را ۲.۶۷ برابر دیگر کرد. من این را پنهان نمی‌کنم، چون اتفاقاً قوی‌ترین بخش حرفم است: حتی اگر به من و سیستمم صفر اعتماد دارید، به همان آدم پنجم نگاه کنید که فقط دلار خرید. بانک و صندوق جلوی او هم باخته‌اند.دوم، این چهار نفر فرضی‌اند. من ادعا نمی‌کنم کسی ۲۰۰ میلیون را ۴ میلیارد کرده. سیستم روی یک حساب واقعی ۱۶۷ درصد ساخته و آن حساب برای همه قابل دیدن است؛ مبلغ اولیه‌اش هم خصوصی است و به این مثال ربطی ندارد.سوم، مقایسهٔ من با Citadel از نظر ریسک اصلاً منصفانه نیست و ادعایش را هم ندارم. آن‌ها با هفتاد میلیارد دلار و افت‌های خیلی کوچک این بازده را می‌سازند. سیستم من در همین دوره یک افت ۳۳ درصدی را رد کرده؛ از ۱۴۵ درصد سود رسید به ۶۴ درصد سود و دوباره بالا آمد. زیر سرمایهٔ اولیه هیچ‌وقت نرفت، ولی آن دوره برای هر کسی قابل تحمل نیست و کسی که تحملش نمی‌کرد به ۱۶۷ نمی‌رسید.چهارم، دلار همیشه ۷.۷ برابر نمی‌شود. من دربارهٔ چهار سال گذشته حرف زدم، نه چهار سال آینده. و عملکرد گذشتهٔ هیچ سیستمی، از جمله مال من، تضمین آینده نیست.چرا این را نوشتمنه برای اینکه بگویم بانک بد است. برای اینکه یک عادت را عوض کنم: عادتِ مقایسه کردن درصدها بدون نگاه کردن به واحدشان. اگر از این نوشته یک چیز بماند، باید همین باشد: دفعهٔ بعد که کسی گفت «فلان‌جا سالی ۳۰ درصد می‌دهد»، اول بپرسید به چه واحدی، بعد ذوق کنید.همهٔ اعداد این مقاله منابع مشخص دارد — آرشیو روزانهٔ دلار در tgju، مصوبهٔ نرخ سود بانک مرکزی، گزارش‌های سالانهٔ صندوق افران، و برای Citadel گزارش‌های Reuters و CNBC و Forbes. محاسبه را قدم به قدم با لینک هر منبع این‌جا گذاشته‌ام تا خودتان با ماشین‌حساب گوشی تکرارش کنید:🔗https://bahramrakhshani.com/bank-vs-system.htmlو استیتمنت زنده، مثل همیشه:🔗https://www.myfxbook.com/members/saeid1370/saeid-soltanara/10229398بهرام رخشانیBrakhshani@gmail.comاین نوشته آموزشی است و توصیهٔ سرمایه‌گذاری نیست. معامله در بازارهای مالی می‌تواند به از دست رفتن سرمایه منجر شود.بهرام رخشانیبهرام رخشانیSat, 19 Sep 2026 17:03:36 +0330https://virgool.ir/@m_63333013/چهار-سال-استیتمنت-زنده-روی-myfxbook-به-من-چه-یاد-داد-fwjcsi38vmyrنوشتهٔ بهرام رخشانی — اقتصاددان و طراح سیستم‌های معاملاتی مکانیکیاسم من بهرام رخشانی است. دکترای اقتصاد دارم، ۲۴ سال است با بازارهای مالی سر و کله می‌زنم و بیش از چهار سال است که یک حساب واقعی و زنده‌ام روی Myfxbook برای همه قابل مشاهده است. این مقاله دربارهٔ سود کردن نیست. دربارهٔ چیزی است که در بازار فارسی‌زبان تقریباً وجود ندارد: حساب‌پس‌دادن در ملأ عام.چرا اصلاً باید حرف کسی را دربارهٔ ترید باور کنیم؟جواب کوتاه: نباید.نه حرف من، نه حرف هیچ‌کس دیگر. در فضایی که هر روز یک «استاد» جدید با اسکرین‌شات سود و ماشین اجاره‌ای ظاهر می‌شود، تنها چیزی که ارزش نگاه کردن دارد، داده‌ای است که خودِ گوینده نمی‌تواند دستکاری‌اش کند.Myfxbook دقیقاً همین را می‌دهد. وقتی حسابی «Track Record Verified» است، یعنی Myfxbook روزی چند بار با رمز سرمایه‌گذارِ فقط-خواندنی به بروکر وصل می‌شود و تاریخچهٔ معاملات را مستقیماً از سرور بروکر می‌خواند. تریدر نمی‌تواند معامله‌ای را پاک کند، عددی را عوض کند یا ضررش را پنهان کند. و وقتی «Trading Privileges Verified» است، یعنی ثابت شده حساب متعلق به همان کسی است که آن را منتشر کرده.سؤالی که باید از هر مدرس و سیگنال‌فروشی بپرسید، فقط یکی است: «لینک استیتمنت زندهٔ تأییدشده‌ات کجاست؟» اگر جواب «خصوصی است»، «به‌زودی»، یا اسکرین‌شات بود، بحث تمام است.اعداد من — همه‌شان، نه فقط خوب‌هایشاین‌ها اعداد فعلی حساب من هستند (شهریور ۱۴۰۵) و همه از روی Myfxbook قابل بررسی‌اند:سود خالص از ابتدا: ‎+۱۶۷٪بیشترین سود ثبت‌شده: ‎+۱۷۶٪بیشترین افت (Drawdown): ۳۳٪تعداد معاملات: بیش از ۳۵۰نرخ برد: حدود ۶۳٪بازار: شاخص داوجونز (US30)، تایم‌فریم یک‌ساعته، اجرای دستیعمر استیتمنت: بیش از ۴ ساللینک مستقیم: myfxbook.com/members/saeid1370/saeid-soltanara/10229398حالا اجازه بدهید دربارهٔ آن عدد ۳۳٪ حرف بزنم، چون همان چیزی است که بیشتر از همه از من پرسیده‌اند و بیشتر از همه هم بد فهمیده شده.۳۳٪ افت؛ داستان واقعیخیلی‌ها وقتی «۳۳٪ دراودان» می‌بینند فکر می‌کنند یعنی یک‌سوم سرمایه سوخته. نه.این افت از اوج سود ‎+۱۴۵٪ شروع شد و در ‎+۶۴٪ متوقف شد. یعنی در بدترین نقطهٔ این چهار سال، حساب هنوز ۶۴٪ بالاتر از سرمایهٔ اولیه بود. این حساب حتی یک روز هم زیر سرمایهٔ اولیه نرفته است. نه یک ماه، نه یک هفته، نه یک روز.و این عدد را پنهان نمی‌کنم؛ برعکس، مهم‌ترین چیزی است که دربارهٔ سیستمم می‌توانم بگویم. چون:اول، هر سیستمی که واقعاً معامله می‌کند، دورهٔ افت دارد. سیستمی که «هیچ‌وقت افت نداشته» یا وجود ندارد یا هنوز به دورهٔ افتش نرسیده. تفاوت یک سیستم و یک شانس، در همین دوره معلوم می‌شود.دوم، در آن دورهٔ افت، من قانون را عوض نکردم. حجم را دو برابر نکردم تا «زودتر جبران شود». تایم‌فریم عوض نکردم. سیستم همان کاری را کرد که چهار سال است می‌کند و از ‎+۶۴ دوباره تا ‎+۱۷۶ بالا آمد. اگر آن روزها سیستم را دستکاری می‌کردم، امروز چیزی برای نشان دادن نداشتم.سوم، این افت بعد از سود ‎+۱۴۵ اتفاق افتاد، نه در شروع کار. یک سیستم مکانیکی با مدیریت ریسک درست، وقتی سود انباشته دارد می‌تواند افت را تحمل کند و به سرمایهٔ اصلی دست نزند. این طراحی است، نه شانس.چرا «مکانیکی»؟سیستم من مکانیکی است؛ یعنی ورود، خروج، حجم و حد ضرر بر اساس قوانین از پیش نوشته‌شده تعیین می‌شود، نه بر اساس «حس بازار». دلیلش ساده است: من به قضاوت لحظه‌ای خودم اعتماد ندارم. هیچ‌کس نباید داشته باشد. ۲۴ سال تجربه به من یاد داده که بزرگ‌ترین دشمن یک تریدر، خودِ تریدر در لحظهٔ استرس است.قانونی که قابل نوشتن نباشد، قابل بک‌تست نیست. قانونی که قابل بک‌تست نباشد، قابل آموزش هم نیست — فقط قابل فروش است.چرا هیچ ادعای بزرگ‌تری نمی‌کنم؟طبق آمار رسمی رگولاتور اروپا (ESMA)، بین ۷۴ تا ۸۹ درصد حساب‌های خرده‌فروشی CFD ضرر می‌کنند. ۲٪ سود ماهانهٔ مرکب در طول چهار سال، در چنین بازاری، عددی است که هر تریدر حرفه‌ای معنی‌اش را می‌فهمد. کسی که به شما «۳۰٪ در ماه» قول می‌دهد، یا آمار نمی‌داند یا فکر می‌کند شما نمی‌دانید.بنا به تعریفی که خودم می‌گذارم و از هر کسی می‌خواهم نقضش کند: من تنها تریدر ایرانی‌ام که یک استیتمنت زنده، واقعی، تأییدشده و بیش از چهار ساله روی Myfxbook با نام و چهرهٔ خودش منتشر کرده است. این یک چالش باز است، نه یک ادعای بسته: اگر تریدر ایرانی دیگری با چنین کارنامه‌ای می‌شناسید، لینکش را برایم بفرستید. با کمال میل اصلاحش می‌کنم.چه چیزی نمی‌فروشمسیگنال نمی‌فروشم. مدیریت سرمایه نمی‌پذیرم. حساب کسی را نمی‌گردانم. لینک بروکر به کسی نمی‌دهم و از هیچ بروکری کمیسیون نمی‌گیرم. اگر جایی به نام من از شما پول خواست، کلاهبرداری است.کاری که می‌کنم، آموزش همین روش تفکر است به کسانی که آمادگی‌اش را دارند — و قبل از هر چیز، یک گفت‌وگوی رایگان و بدون تعهد، تا هر دو طرف بفهمیم اصلاً به درد هم می‌خوریم یا نه. بیشتر افراد بعد از همین گفت‌وگو می‌فهمند که راه دیگری برایشان مناسب‌تر است، و این کاملاً درست است.حرف آخراگر از این مقاله فقط یک جمله بماند، این باشد: از هر کسی که دربارهٔ ترید حرف می‌زند، لینک استیتمنت زندهٔ تأییدشده‌اش را بخواهید. از من هم.وبسایت رسمی: bahramrakhshani.comاستیتمنت زنده: Myfxbookداستان کامل آن ۳۳٪: bahramrakhshani.com/story.htmlتلگرام: t.me/RKSNFinantialsystemیوتیوب: کانال بهرام رخشانیایمیل: Brakhshani@gmail.comسلب مسئولیت: این نوشته آموزشی است و توصیهٔ سرمایه‌گذاری نیست. عملکرد گذشته تضمین‌کنندهٔ نتایج آینده نیست. معامله در بازارهای مالی با ریسک از دست دادن سرمایه همراه است.نمودار ۴ ساله رشد سود در سایت myfxbookبهرام رخشانیبهرام رخشانیSat, 12 Sep 2026 05:49:33 +0330