<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امیررضا امین جعفری</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_63247075</link><description>۹ ساله از اصفهان</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:21:26</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/523494/avatar/Ty2M23.jpeg</url><title>امیررضا امین جعفری</title><link>https://virgool.ir/@m_63247075</link></image><item><title>مدرسه ی بدون کرونا</title><link>https://virgool.ir/@m_63247075/مدرسه-ی-بدون-کرونا-scrzh1ds8gda</link><description>از وقتی که بیماری کرونا آمد. مدرسه ما تعطیل شد و ما مجبور شدیم از گوشی برای درس هایمان استفاده کنیم .هر روز معلم ما ساعت ۳ بعد از ظهر آنلاین می شود و ما باید از گوشی استفاده کنیم. قبل از این بیماری مادر من به من اجازه نمی داد از گوشی استفاده کنم، اما حالا می‌توانم از گوشی استفاده مثبت بکنم مثل وقتی که معلم از من درس می پرسد و من می توانم با گوشی جواب سوال های معلم را بدهم و صدای دوستانم را که از طریق ویس می فرستند بشنوم ،یا عکس هایی که در گروه می فرستند راهم میبینم و خیلی از دیدن آنها لذت میبرم و دلتنگی هایم برطرف می‌شود .با بعضی از دوستانم تماس تصویری میگیریم چون بیماری کرونا اجازه دید و بازدید کردن از دوستان و فامیل را از ما گرفته است به خاطر اینکه من و برادرم نمی‌توانیم برای تفریح به پارک برویم با گوشی مادرم بازی های دو نفره می کنیم. گاهی هم مادربزرگم با ما تماس تصویری می گیرد. اگر تلفن‌های همراه نبود حتماً ما خیلی حوصله مان سر میرفت.#روایتگر_باش</description><category>امیررضا امین جعفری</category><author>امیررضا امین جعفری</author><pubDate>Thu, 31 Dec 2020 16:52:02 +0330</pubDate></item></channel></rss>