<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های هلن</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_62937853</link><description>تقدیر افراد مشتاق را هدایت می کند و اشخاص بی میل را دنبال خود می کشد</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:00:44</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1079188/avatar/xmz3Yp.jpeg</url><title>هلن</title><link>https://virgool.ir/@m_62937853</link></image><item><title>زندگی نداشته های زیادی دارد</title><link>https://virgool.ir/@m_62937853/زندگی-نداشته-های-زیادی-دارد-f37icumjjrid</link><description>اگر یک بار برای نداشته هایمان سوگواری کنیم حالمان بهتر می شود و دیگر هر روز و شب با حسرتی بزرگ به جای خالی های زندگیمان چشم نمی دوزیم و سری تکان نمی دهیم. در تمام زندگی های جاهای خالی بزرگی وجود دارد که دیگر قرار نیست پر شوند یا می توانیم مدام چشم بدوزیم و حسرت بخوریم، یا سوگواری کنیم با این درد کنار بیایم. نداشته های زندگی هر فرد بسیار دردناک و غمگین کننده است. یکی محبت‌ پدر را ندارد، یکی خانه ندارد. یکی دست ندارد و دیگری.... برای بعضی از نداشته ها نباید تلاش کرد، باید فقط کنار آمد، فقط کنار آمد و اجازه داد جریان زندگی کارش را انجام دهد و جلو برود. مثل کسی می ماند که سال ها است قبول نمی کند پایش قطع شده است به هر حال یا روزی قبول می کند یا همیشه در حسرت پایش باقی می ماند. اینکه آدم ها کدام گزینه را انتخاب می کنند به توانایی درونی آنها برمی گردد. آنهایی که با نداشته های بزرگی کنار آمده اند معمولا همان های هستند که در سخت ترین تجربه ها طاقت آورده اند و جلو رفته اند. نداشته ها خودشان به اندازه ی کافی دردناک هستند، لازم نیست آنها را به رنج های سمج تبدیل کنیم. مبارزه ما با پذیرش نداشته هایمان آنها را به رنج های بسیار عمیق تبدیل می کند. نداشتن پا دردناک است، قبول اینکه پا نداریم بسیار دردناک تر است اما کشنده نیست. هزاران آدم پا ندارند و زندگی می کنند، هزاران آدم پدر و مادر ندارند و زندگی می کنند، هزاران آدم طرد شده اند و زندگی را ادامه داده‌اند، هزاران آدم شکست خوردند و جلو رفته اند. درد های نداشته هایمان را تبدیل به رنج های ماندگار نکنیم. بدون خیلی از نداشته ها می توانیم زنده بمانیم و زندگی کنیم. تاریخ پر است از آدم هایی که هیچ نداشته اند اما تصمیم گرفته اند ادامه دهند بخشی از کتاب تکه هایی از یک کل منسجم   </description><category>هلن</category><author>هلن</author><pubDate>Sat, 31 Jul 2021 14:40:02 +0430</pubDate></item><item><title>برای اینکه برای کنکور قبول بشم باید چیکار کنم ?</title><link>https://virgool.ir/@m_62937853/برای-اینکه-برای-کنکور-قبول-بشم-باید-چیکار-کنم-ycdgkr6xgxmo</link><description>سلام من یه سوال ازتون داشتم برای کنکور حتما لازمه که مشاوره بگیری چون پولش خیلی زیاده من نمی تونم پولشو بدم یا رفتن به کانون اونکه خیلی زیاد پول میخواد فکر کنم فقط برای ثبت نامش باید یک میلیون بدی چه برسه به پول کتاب هاش. من الان کلاس های پیشخوانی رو میرم و فقط توانایی پرداخت پول اونجا رو دارم به نظرتون برای قبول شدن در کنکور باید چیکار کنم و یا حتما لازمه به کانون برم یا مشاوره بگیرم ??</description><category>هلن</category><author>هلن</author><pubDate>Thu, 29 Jul 2021 22:38:31 +0430</pubDate></item><item><title>تنهایی بخشی از زندگی است</title><link>https://virgool.ir/@m_62937853/تنهایی-بخشی-از-زندگی-است-un0dk2hazxkj</link><description>تنهایی شبیه انسانی نامرئی است که در کنار ما و شانه به شانه ی ما همراهمان می آید. شبیه فردی است که همیشه حضور دارد اما دیده نمی شود. حس می شود اما همیشه پررنگ نیست. هست اما ترجیح می دهیم که فکر کنیم نیست. تنهایی بخشی از ماست، بخشی از وجود ما که با آن به دنیا آمده ایم. فرار ما از تنهایی شبیه فرار از خودمان است. شبیه به این است که می خواهیم بخشی از بدنمان را نپذیریم چون دیدن و لمس کردن و حس کردنش درد آور است. فقط کافی است روزی با آن بخش دردآور مواجه شویم. آن روز، روز غمگینی خواهد بود اما پس از آن پذیرش شروع می شود و زمانی که درد را پذیرفتیم شبیه به جریانی بیدار کننده در ما می چرخد و از بدنمان بیرون می رود و ما تغییر را حس خواهیم کرد. زندگی با ما همین کار را خواهد کرد. زندگی گاهی ما را در تجربه هایی قرار می دهد که مجبور می شویم تا حدودی با آن بخش نامرئی ارتباط برقرار کنیم و زمانی که تنهایی را به عنوان بخشی از خودمان حس کنیم شفا شروع می شود. شفا در لغت به معنای تندرستی و بهبود از مرض است. شاید مرض تمام آن رفتار هایی است که ما را از پذیرش و رها کردن دور می کند. ما هر از گاهی احتیاج داریم که با اتفاق های برخورد کنیم تا  به آدمی توجه کنیم که در کنار ما ایستاده است و مدام می خواهیم انکارش کنیم، و زندگی بسیار زیبا، ما را در معرض تجربه ها قرار می دهد. تجربه های مملو از روبه رو شدن با تنهایی راه دیگری ندارد که مرض را از ما دور کند و ما راه دیگری برای روبه رو شدن با درد نداریم. اجبار ها و اتفاق ها ما را آرام آرام با تنهایی روبه رو می کند و فقط کافی است کمی صبورتر از قبل با این بخش‌ نامرئی ارتباط برقرار کنیم. ??</description><category>هلن</category><author>هلن</author><pubDate>Thu, 29 Jul 2021 16:42:57 +0430</pubDate></item></channel></rss>