<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مژگان احمدی یگانه</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_62870799</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 09:04:00</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>مژگان احمدی یگانه</title><link>https://virgool.ir/@m_62870799</link></image><item><title>برونگرایی گاهی یه درده..</title><link>https://virgool.ir/@m_62870799/برونگرایی-گاهی-یه-درده-ootuiw1c8tyq</link><description>میگم درد چون خودم دردکشیدم حتی دردناک تر از زایمان طبیعی..من خسته ام سینه ام تنگ اومده پر از بغض خالی نشده ام پر از حسرت و ناکامی پررر از دلتنگی..کاش منم درونگرا بودم باتنهایی خودم حال میکردمکاش الان انقدر احساس تنهایی و دلتنگی نمیکردم17 سالم بود دبیرستانی بودم و دوستای صمیمی داشتم کنارشون چقدر خوشحال بودم. یه دختر برونگرا ک توی پایین شهر توی خانواده سنتی زندگی میکردم سه تا دختر با یه تک پسر ک نور چشمی بود بودیم.دلم میخواست منم رژ بزنم دلم میخواست منم تولد دخترای فامیل میرفتم دلم میخواست مانتو آستین 3رب بپوشم اما اینا به غیرت برادرم بر میخورد خیلی ساده پوش و معمولی بودما یه دختر سرسنگین بودم اما از تولد و مهمونی و رژ لب خوشم میومد عاشق دمپایی لاانگشتی بودم اما مادرم میگفت اینا مال بیصاحاباس تو صاحب داری هروقت شوهرکردی هرجور دلت خواست بپوشاما ماادرم نمیدونست من حتی بعد ازدواجم بازم همه ی اینا حسرته برام با دوستام خوش بودم با تایید برادرم و مادرم و کل اعضای خانواده با دوستام رفت و آمد داشتیم. دنیایی داشتیم واس خودمون یکی از دوستام عین خواهرم بود شاید حتی نزدیک تر حتی لباس عروسیمم با اون خریدیم خیلی خیلی نزدیک شبیه یه روح تو دوتا بدن .اما همسرم مذهبی بود منم سن کم بی تجربه ساده و بی ریا نمیفهمیدم چی داره ب سرم میادهمسرم ب دوستم پیام داد ک دیگ دورو بر زنم نبینمت میام سراغ بابات و فلان میکنم و ....منم از ترس خانوادم ک حرف و حدیثی پیش نیاد عین آدمای مجرم ک ترس از افشای جرمشونو آبروشون داشتن سکوت کردم الان دیگ همون دوستمم بزورررر جواب سلام منو میده دیگ دوستای خودشو داره منم خودمو ب درودیوار میزنم ک یه هم صحبت پیدا کنم ک منو بفهمه منو درک کنه اما هیچکس نیس. انگار دنیا خالیه من تنهام انگار حتی کوه هاام پژواکی برای صدای من ندارن با همسری ک با وجود یه بچه با وجود 6 سال زندگی هنوز منو نفهمیده با خانواده ای ک هیچوقت ب من و دل منم فک نکردن با ادمای درونگرایی ک با من حال نمیکنن و صبحتی. ندارن با دوستایی ک همشون کنار هم خوشن فقط من اضافیم حس دوست نداشتنی ترین موجود این دنیارو دارم حس یه آدم آویزون ک واس پیدا کردن. یه دوست یه هم صحبت آویزونه این دنیا و آدماشه من غریبه تترینمشاید من آدم فضاییم</description><category>مژگان احمدی یگانه</category><author>مژگان احمدی یگانه</author><pubDate>Tue, 21 Sep 2021 03:38:15 +0430</pubDate></item></channel></rss>