https://virgool.ir/feed/@m_62776601fa2026-11-12 19:55:07https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_62776601https://virgool.ir/@m_62776601/برای-ایران-kmhoodd76udfبا درود و احترامی فروتنانه محضر هم‌وطنان والا اندیش وکرامت‌خواه به رسم و آیین روا داری و عشق آفرینی بنده به عنوان تاریخ نگار و علم سیاست خوانده درد آشنا به تار و پود ایران زمین، در این ((میعادگاه زمان))، که سرزمین ایران در نقطه حساس از کنش تاریخ جامعه جهانی و مشرق زمین قرار گرفته که اکنون تلالو تحول و توسعه به دست ملت نیک سرشت با بهره‌گیری هوشمندانه《 از خرد ملی و جمعی 》و به خصوص 《 عنایت ویژه خداوند 》و《 حکمت کائنات 》 برای فرزندان ایران عزیز عملی خواهد گردید که طی حرکت نمادین و هماهنگ با تمدن نوین جهانی به همراه توازن قواعد بازی عقلانی که فراگیر و استقرار جهانی یافتهبا خرد نهفته ایرانی در رویارویی دوران نو زایشی و رنسانس نوین ایران زمین که فرا رسیده به نیکی رهنمون خواهند ساخت .لیکن ملت خسته از《مشقات عارض شده در زندگی》 ناکامی‌ها و بی‌عدالتی‌های اجتماعی که《حاصل عدم تدبر و شایسته سالاری بوده》 اکنون با تدبیر زیرکانه و حکمت و اصالت ایرانی که خود به یقین رسیده که در بزنگاه آزمون تاریخی و جهانی قرار دارد لذا به طبیب و حکیم فرهیخته و سیاستمداری دردشناس《 دکتر پزشکیان 》 پناه جسته❤ به امید آنکه این مرد جسور و غیرتمند شور آغاز و سور آواز دیگری را در این دیار مظلوم و مغضوب و محجور جلوه‌گر سازد.الیاس شیخیالیاس شیخیالیاس شیخیFri, 05 Jul 2024 18:45:34 +0330https://virgool.ir/@m_62776601/برای-ایران-vgpqpuzfngacسلام و عرض ارادت و مهر محضر هم میهنان صبور و نجیبم🌱☘بنده بعنوان معلم علم سیاست و مورخی،دردمند به سرنوشت کهن دیار ایران زمین به رسم وظیفه و رسالت علمی که در پیشگاه آیندگان خواهم داشت برخود لازم دیدم تحلیل خود را از وضع موجود حاکم برکشور  را عرضه بدارم که در شرایط تاریخ ساز کنونی و حسب مسئولیت خطیرمان چگونه عشق به هویت و ایرانیت را بطور نمادین و سمبلیک و در عمل ایفای نقش کنیم . و اما بعدبا احاطه ای آسیب شناسانه که از گذشته، حال و آینده ایران مقدس دارم. و اکنون به نیکی واقفم همه هویتخواهان ایران اسطوره ایی در این روز و دراین لحظات که شاید نام آن در تاریخ تحت عنوان ☀️آغاز یک پایان☀️ لقب خواهد گرفت. و چه بسا در تاریخ نقطه صفری قلمداد خواهد گردید زین سبب امروز در آستانه خطیرترین آزمون تاریخی قرار گرفته ایم که چنانچه خردمندانه عمل ننمائیم و شوربختانه همچون گذشته تلخ تاریخی نتوانیم هیجان و خشم رابه عقلانیت تبدیل و رهنمون سازیم. به جد مورد سرزنش و قضاوت آیندگان که میراث دار این سرزمین هستند قرار خواهیم گرفت و رویکرد و عزم ملی امروز ما در فرایند سرگذشت این کشور برای همیشه گویای نمره عقل ما در یاد وخاطره نسل آینده  و در تاریخ این کشور ثبت و ضبط خواهد گردید.لیکن در این برهه حساس تاریخی ابتدا جسارت ستودنی ، قبول مسئولیت توسط جناب دکتر پزشکیان که این رسالت عظیم و مشکلات به زمین مانده کشور خسته از بی تدبیری ها  را پذیرفته و وارد کارزار شده ،ستایش میکنم و با تمام افتخار بر این بزرگ مرد رای می دهم و براین باورم وجود نازنین این مرد کوران دیده عنایت ویژه خداوند بر ملت و نسل آینده است . (والسلام)الیاس شیخی✅لینک کانال در تلگرام:https://t.me/mamanomiidd✅لینک پیج  در اینستاگرام:https://instagram.com/elyas_sheikhi_mamanomiidd?igshid=138sdaowqluzs.الیاس شیخیالیاس شیخیSat, 29 Jun 2024 14:24:22 +0330https://virgool.ir/@m_62776601/نوروز۱۴۰۲-i3wwkodpfk3d?????در جهان کنونی تکرار، واگویی و بسامد غالباً ملال‌آور است و عقل هم تکرار را نمی پسندد مگر مواردی خاص در گستره سپهر آفرینش همچون جشن اسطوره‌ای نوروز که یقیناً رازی شگرف در خود دارد. و چه زیباست که احساس ،تکرار را دوست دارد و طبیعت هم ،بی محابا تکرار را دوست دارد و جامعه نیز ، به تکرار نیازمند است و جالب آنکه ،طبیعت را از تکرار ساخته‌اند و جامعه با تکرار نیرومندتر می‌شود و احساس ،با تکرار جان می‌گیرد و نوروز داستان زیبایی است که در آن طبیعت، احساس و جامعه هر سه ،دست اندر کارند چون جشن شکفتن هاست ، شور زادن‌ها و سرشار از هیجان هر آغاز . در دمادم قرن پانزدهم، نوروز حیات و جلوه خاص تری با خود دارد گویا مقرر است با دیدار یوسفش بینا و بیدار تر شو….. محضر یکایک همراهان - سروران و عزیزان جان، سال نو را تبریک عرض می کنم ارادتمند الیاس شیخی?الیاس شیخیالیاس شیخیThu, 23 Mar 2023 21:48:12 +0330https://virgool.ir/@m_62776601/ایران-اسیرکابوسی-خود-ساخته-d1xj4yiobwog✅به قلم:الیاس شیخی✅نیمه دوم فروردین۱۴۰۱✅منتشر شده در مجله سراسری صدادر فرهنگ و تاریخ ادبیات پر رمز و راز جامه ی ایران زمین به وفور حکایت و اندرز های پند آموز و عبرت آموز نهفته است که برای تعامل بخشی به حکمرانان قوام یافته ، این نیز نشان از غنای فرهنگی و خاستگاه اندیشه این کهن دیار است. لیکن سوگمندانه حاکمان این سرزمین به جای الهام گرفتن از مکاتب اندیشگانی و رهنمودهای حکمت آموز غول های فکری و ادبی این دیار و همچنین شایستگان تاریخ ساز ایران زمین که یقیناً این بزرگان بن مایه های ضمیر خود را در پرتو فروغ الهی ونیک سرشتی باطن و به قیمت گران به دست آورده بودند و برای عبرت آموزی ما به یادگار نهاده اند که آیینه تمام نمای شیوه حکمرانی عزت مندانه و مدارا گرایانه حاکمان باشد تا مبادا در ورطه فراواقعی نگری گرفتار شده و دچار چرخه هرزروی تاریخی شوند که اما وهزار اما ،حاکمان در طول تاریخ بر خلاف اندیشه ها و رهنمودهای بزرگان ، روشهای غیر خردمندانه را انتخاب و با ناسنجیدگی های پی در پی ، تکراری و توهم گونه تمامی حمیت و عقلانیت و کرامت ملی ما را پیوسته دست خوش بلیه و بحران نموده اند و زوال مندی موجود را حاکم ساخته اند. در این خصوص به یکی از حکایت های راهبردی و درس آموز همین فرهنگ غنی اشاره میکنم که بی ارتباط باعملکردحاکمان گذشته و حال ایران زمین نخواهد بود.عقابی بر بچه گوسفندی حمله آورد و او را به چنگال صید کرده و ربود ، کلاغی که شوق تقلید داشت این احوال را بدید و توهم بر او چیره گشت و خواست که زور خود بر گوسفندی بیازماید و ادای عقاب را به نمایش بگذارد ولیکن پنجه اش در پشم گوسفند چنان اسیر ماند که بیچاره خود را از آن خلاصی دادن نتوانست شبان آمد و او را اسیر یافته ، بگرفت و به خانه برد تا کلاغ را از بهر بازیچه به فرزندان خوددهد چون فرزندان شبان کلاغ را بدیدند از پدر خود پرسیدند که این پرنده را چه نام است؟ شبان گفت فرزندانم ، این پرنده ایست که یکساعت پیشتر ، خود را عقاب می پنداشت. اکنون خوب دانسته که کلاغ بیشه ایست ، توهم پیشه ، لذا ماحصل این حکایت چنین است که قدم نهادن در امری که فراسوی استطاعت و قابلیت باشد ، جز مصدر تضحیک روزگار شدن چیزی را در پی نخواهد داشت. هدف از نقل حکایت مذکور اشاره به تلاش حاکمان جهت دست یافتن به قدرت هسته ای می باشد. در تحلیل حقیقت موضوع باید اذعان داشت درجهان حدود۲۰۵ کشور وجود دارد که رسمیت حاکمیتی دارند و از بین کشورهای جهان تنها سی کشور به طور بالقوه وارد عرصه انرژی هسته ای شده اند و از میان این سی کشور تنها ده کشور بسیار ثروتمند جهانی به طور بالفعل به غنی سازی اورانیوم دست یافته اند. البته اینها کشورهایی هستند که پس از قرنها در تمامی حوزه های اجتماعی ، اقتصادی، فرهنگی ، سیاسی و بین المللی به ثبات دائمی دست یافته و همه ساختار های فوق الذکر در جامعه آنها نهادینه گشته است و شهروندانشان از تمامی رفاه اجتماعی برخوردار بوده و پس ازوفور ثروت دست به چنین اقداماتی زده اند. زین سبب لازم دیدم به سه مقطع زمانی دورانهای حکومتی قاجار، محمدرضا پهلوی وجمهوری اسلامی. اشاره کنم که در برهه های حساس تاریخی ، حاکمان این کشور چگونه تصمیماتی اتخاذ می نمودند. در سال ۱۸۵۷ میلادی(۱۱۹۱شمسی ) ناپلئون بناپارت پادشاه وقت فرانسه به پادشاه قاجار پیشنهاد می دهد ، چنانچه تمایلی به توسعه و پیشرفت گستره ایران زمین دارد ، لازمه آن ایجاد تغییراتی اساسی در ساختار سیاسی- اجتماعی و اقتصادی ایران می باشد که بتواند با پیشرفت جهانی همسو گردد که در پاسخ ناپلئون ، پادشاه عشیره ای و قبیله ای قاجار از او طلب ،توپ وتفنگ به جای صنعت و تکنولوژی می نماید.قریب به دو قرن بعدمحمدرضا پهلوی نیز تقریباً با همین رویکرد ، تمامی مساعی خود را به کار می گیرد تا ایران به یکی از برترین ارتش های جهان مبدل شود و با شعار های عجولانه و بلندپروازانه ناسیونالیستی ، توام با رجزخوانی ، ذهن جامعه جهانی را به خود معطوف می سازد. که همین عوامل منجر به سرنگونی او می گردد وکشوری که به ثبات و استقرار نسبی دست یافته ، ناگهان ، دستخوش حوادثی می شود. که تبعات آن تمامی منطقه خاورمیانه را در بر میگیرد و منطقه دچار تنش ها و مخاطرات عدیده می گردد و این سرزمین یک عقب گرد یکصد ساله را تجربه می کند و پس از آن جمهوری اسلامی با شعار ایدئولوژیک وارد کارزار می شود. کشوری که هنوز خسته از انقلاب بوده و قریب به یک دهه جنگ ویرانگر را پشت سرگذاشته است ، ناگهان حاکمان ، سودای بمب و موشک را در سر می پرورانند و وارد گرداب هسته ای می شوند. بنابراین احساس میشود افکار عشیره ای ، قبیله ای در حاکمان هر سه مقطع نمود عینی داشته و ملموس است. که ظاهراً طی تاریخ رویکرد حاکمان ما عموماًتکاپو و تقلا برای اقتدار طلبی و منیت طلبی بوده و رفاه و آسایش مردم در اولویت آن ها نبوده و نیست. وقتی شاهدیم که چین و ژاپن وکره چگونه توسعه و پیشرفت را در سکوت ، تواضع و اشتیاق پیش برده اند متوجه می شویم که حاکمان ما عموما دلبستگی خاصی به ادعاهای شؤوینیستی داشته و به ثبات ، آرامش ، استقرار و نهادینگی آلرژی دارند و به خردگرایی نیز هم ظاهرا آلرژی دارند. اکنون شاهدیم چگونه سرنوشت ملت و نسل آینده همچون مبدل به گوشت قربانی میان ابرقدرتهای جهان گردیده است که بیرون آمدن از آن به آسانی امکان پذیر نخواهد بود و چه بسا خدایی ناخواسته تمامیت ارضی و آینده کشور عزیزمان را دستخوش بلیه و بحران نماید ، لذا راقم سطور از سر خیراندیشی وهویت خواهی و ایران دوستی به حاکمان ایران پیشنهادی عرضه می دارد از آنجائیکه در شرایط خاص از تاریخ این سرزمین قرار گرفته ایم بجاست حاکمان کشور همان روشی را که روزهای نخستین شکل گیری جمهوری اسلامی عملی ساختند ، مجدد تکرار نمایند وقتی صحبت از پذیرش یا عدم پذیرش کلیت جمهوری اسلامی بود ، سردمداران انقلاب آن مهم را به رفراندوم احاله نمودند که در هر صورت۹۸/۲درصد آحاد جامعه به آن رخداد مقبولیت و مشروعیت بخشیدند. اکنون نیز خلع ، یک چنین تدبیر ملی در تصمیمات حاکمان احساس می شود که ادامه یا توقف غنی سازی را به رفراندوم وانهند که با این تصمیم و اتفاق تاریخی رهاوردهای پر حاصلی برای کشورخواهد داشت که عبارتند از:۱:عشق به سرزمین ایران و نسل آینده را مردم در تصمیم حاکمان حس خواهند نمود .۲:حاکمان مشروعیت و مقبولیت تازه تری از مردم خواهند ستاند.۳:در انظار جهانی احترام به رای و نظر مردم بازتاب چشمگیری پیدا خواهد نمود .۴:چنانچه رای قاطبه جامعه بر توقف غنی سازی بود برای حاکمان رفع شائبه در جامعه جهانی ایجاد خواهد نمود که برخلاف میل حاکمان این مهم به رأی و نظر جامعه عمل شده است .۵:با چنین اتفاقی به اقتدار طلبی حاکمان نیز خدشه ای وارد نخواهد گردید .در صورت وقوع چنین رخدادی صاحب نظران و خردمندان حال و آینده به منزله ترس از ابرقدرت ها تعبیر نخواهند نمود بلکه این را یک تصمیم هوشمندانه و عقلانی ، را تفسیر خواهند داشت .چنین تصمیم تاریخ سازی را آیندگان مورد شماطت قرار نخواهند داد بلکه آن را به نیک خواهی و مدارا طلبی خواهند ستود.✅لینک کانال در تلگرام:https://t.me/mamanomiidd✅لینک پیج در اینستاگرام:https://instagram.com/elyas_sheikhi_mamanomiidd?igshid=138sdaowqluzsچنانچه مقاله فوق موردتایید شما سروران قرار گرفت برای دوستان فرهیخته خود نیز ارسال نمائید.سپاس و بدرودالیاس شیخیالیاس شیخیFri, 15 Apr 2022 21:23:29 +0430https://virgool.ir/@m_62776601/سمبولیسم-ایرانیگذشته-حال-آینده-xsga4ewjgzpm✅به قلم:الیاس شیخینیمه دوم اسفند۱۴۰۰به مناسبت نوروز سال۱۴۰۱*این نیم شبان کیست چو مهتاب رسیده* *پیغامبر عشق است و ز محراب رسیده**((مولانا))* نوروز درفش فرهنگ و تمدن ایران زمین است و یکی از کهن ترین جشن های ایرانی است که از فراسوی هزاره ها می آید. بر اساس نظریه سازمان علمی فرهنگی جهانی سازمان ملل ((یونسکو)) ، نوروز کهنسال‌ترین آیین ملی در جهان است و صراحتاً اشاره دارد که تنها رخداد جهانی است که اوج کمال همنشینی انسان با طبیعت می باشد و سفره هفت سین را نمادین ترین، سفره بر روی عالم می داند که در هنگام نو شدن طبیعت و بهار گسترده می‌شود که نماد گستره زمین است آنچه بر این سفره می نهیم نماد داده ها و آفریده های اهورایی است. نوروز برای ایرانیان یک گنجینه ارزشمند و ماندگار فرهنگی است و پاسداشت این فرهنگ کهن و غنی که ریشه در تمدن اسطوره‌ای ما دارد،منجر به یک همگرایی ملی در عینیت بخشیدن به آرمان‌های ملی می گردد و پیامد آن اعتماد به نفس ملی را پدیدار می نماید.بنابراین غنای فرهنگ و تمدن ، زایش هویتی را در پی دارد که بلند پروازی ملتی را تحریک میکند زین سو فرهنگ نوروزقدرت جادویی دارد چونکه بنیان آن در جان‌مایه آدمی و ضمیر طبیعت خلاصه شده است شاید بدین دلیل باشد که طی تاریخ این سرزمین ، هیچ فرهنگ و هنر ستیزی ، نتوانسته درآن بازدارندگی و تقابل ایجاد نماید و یقینا همین راز نهانی در کالبد آن است که در بین آدمیان،مهربانی و همدلی و نوع دوستی را مرتب می سازد. چون این فرهنگ غنی با روح انسان آمیخته گشته برای همین رنگ و بویی جادویی بخود گرفته و دریچه‌ای شده برای شوق زیستن و به دنبال رویاهای خود گشتن و ایجاد میل درونی برای تغییر یافتن،متحول شدن و رویکرد انتقادی به خود گرفتن و ایستادن در مقابل ظلم و تحجر که همیشه سعی در کنترل ما داشتند از این رو پاسداشت فرهنگ و هنر بهترین سلاح در مقابل تعصب و عقاید تحریف شده است و همچنین طی تاریخ ، همین فرهنگ و تمدن ، دشمن طبیعی همه دیکتاتورهای متعصب و متحجر بوده است. پس گوهر اصلی ایرانیت ما همین نوروز باستانی است که ما را خوش برند ساخته و این افتخار را مدیون نیاکانیم. اکنون که مترصد ورود به سال جدید و قرن جدید می باشیم و چند روزی از قرن چهاردهم باقی نمانده، باید اندیشه کنیم که ایران زمین در چشم انداز کلان و در مقایسه با اوضاع کنونی جهان حاضر در یک برهه خاص تاریخی قرار گرفته استما ایرانیان در عصر حاضر از اصل و هویت خود دور گشتیم.نوشدن را در بیرون جستجو می کنیم در حالی که باید تمامی مساعی خود را به کار گیریم که در سال جدید و قرن جدید از درون نو و تازه شویم و تا ضمیر مان نو و تازه نشود،عید بی‌خاصیت و بی اثر خواهد بود و تمامی نعمت های عالم کهنه مینماید و رنگ تازه ای به خود نمی گیرد.ما در قرن جدید دیگر نباید به هر چیز کهنه رضایت دهیم حتی: *ایمان کهنه* *عقیده کهنه **خدای کهنه **آرزو و رویای کهنه *بلکه باید بکوشیم که نو شدگی و تازگی در ایمان ما رخ دهد. آدمی وقتی از درون نو و تازه می‌شود عید به تمام معنا تحقق می پذیرد پیامد رخداد تحول از درون دو اتفاق شگرف را منجر می گردد :*✅عنوان مقاله*سمبولیسم ایرانی***((گذشته ، حال ، آینده))*✅به قلم:الیاس شیخینیمه دوم اسفند۱۴۰۰به مناسبت نوروز سال۱۴۰۱*این نیم شبان کیست چو مهتاب رسیده* *پیغامبر عشق است و ز محراب رسیده**((مولانا))* نوروز درفش فرهنگ و تمدن ایران زمین است و یکی از کهن ترین جشن های ایرانی است که از فراسوی هزاره ها می آید. بر اساس نظریه سازمان علمی فرهنگی جهانی سازمان ملل ((یونسکو)) ، نوروز کهنسال‌ترین آیین ملی در جهان است و صراحتاً اشاره دارد که تنها رخداد جهانی است که اوج کمال همنشینی انسان با طبیعت می باشد و سفره هفت سین را نمادین ترین، سفره بر روی عالم می داند که در هنگام نو شدن طبیعت و بهار گسترده می‌شود که نماد گستره زمین است آنچه بر این سفره می نهیم نماد داده ها و آفریده های اهورایی است. نوروز برای ایرانیان یک گنجینه ارزشمند و ماندگار فرهنگی است و پاسداشت این فرهنگ کهن و غنی که ریشه در تمدن اسطوره‌ای ما دارد،منجر به یک همگرایی ملی در عینیت بخشیدن به آرمان‌های ملی می گردد و پیامد آن اعتماد به نفس ملی را پدیدار می نماید.بنابراین غنای فرهنگ و تمدن ، زایش هویتی را در پی دارد که بلند پروازی ملتی را تحریک میکند زین سو فرهنگ نوروزقدرت جادویی دارد چونکه بنیان آن در جان‌مایه آدمی و ضمیر طبیعت خلاصه شده است شاید بدین دلیل باشد که طی تاریخ این سرزمین ، هیچ فرهنگ و هنر ستیزی ، نتوانسته درآن بازدارندگی و تقابل ایجاد نماید و یقینا همین راز نهانی در کالبد آن است که در بین آدمیان،مهربانی و همدلی و نوع دوستی را مرتب می سازد. چون این فرهنگ غنی با روح انسان آمیخته گشته برای همین رنگ و بویی جادویی بخود گرفته و دریچه‌ای شده برای شوق زیستن و به دنبال رویاهای خود گشتن و ایجاد میل درونی برای تغییر یافتن،متحول شدن و رویکرد انتقادی به خود گرفتن و ایستادن در مقابل ظلم و تحجر که همیشه سعی در کنترل ما داشتند از این رو پاسداشت فرهنگ و هنر بهترین سلاح در مقابل تعصب و عقاید تحریف شده است و همچنین طی تاریخ ، همین فرهنگ و تمدن ، دشمن طبیعی همه دیکتاتورهای متعصب و متحجر بوده است. پس گوهر اصلی ایرانیت ما همین نوروز باستانی است که ما را خوش برند ساخته و این افتخار را مدیون نیاکانیم. اکنون که مترصد ورود به سال جدید و قرن جدید می باشیم و چند روزی از قرن چهاردهم باقی نمانده، باید اندیشه کنیم که ایران زمین در چشم انداز کلان و در مقایسه با اوضاع کنونی جهان حاضر در یک برهه خاص تاریخی قرار گرفته استما ایرانیان در عصر حاضر از اصل و هویت خود دور گشتیم.نوشدن را در بیرون جستجو می کنیم در حالی که باید تمامی مساعی خود را به کار گیریم که در سال جدید و قرن جدید از درون نو و تازه شویم و تا ضمیر مان نو و تازه نشود،عید بی‌خاصیت و بی اثر خواهد بود و تمامی نعمت های عالم کهنه مینماید و رنگ تازه ای به خود نمی گیرد.ما در قرن جدید دیگر نباید به هر چیز کهنه رضایت دهیم حتی: *ایمان کهنه* *عقیده کهنه **خدای کهنه **آرزو و رویای کهنه *بلکه باید بکوشیم که نو شدگی و تازگی در ایمان ما رخ دهد. آدمی وقتی از درون نو و تازه می‌شود عید به تمام معنا تحقق می پذیرد پیامد رخداد تحول از درون دو اتفاق شگرف را منجر می گردد :1_ اندیشه ها نو می شوند 2_انگیزه ها نومی شوند. پس ما زمانی عید حقیقی را تجربه خواهیم کرد که ابتدا سراغ عنصر های مهم ساختاری درون خود برویم و آنها را نو و تازه کنیم نو کردن ایمان،نو کردن وجود آدمی که در واقع همان ایمان است. لذا ایمان سرمایه زندگی آدمی است ایمان یعنی عهدی که انسان با خدا دارد،ایمان یک پیمان مقدس است.بدین سبب تجدید این عهد و پیمان و نو کردن ایمان عین نو کردن وجود آدمی است پس عید واقعی به مفهوم شکوفایی و فربهی گوهر جان و فزونی بصیرت و روشنایی معنا می‌شود بنابراین وقتی از درون نو و تازه می شویم خود بخود بیرون ماهم نو و تازه می گردد. پس *قرن جدید **ایمان جدید**عقل جدید **روشهای جدید**اندیشه های جدید **و رویکرد های جدید*را از ما می طلبد‌چنانچه بخود نجنبیم و تحول درونی را طالب نباشیم،صدر تاریخ ما ذیل تاریخ جوامع مترقی جهانی قرار خواهد گرفت. ما طی قرون اخیر در یک جبر خود ساخته دست و پا زده ایم و منصفانه بگویم هیچ عملکرد قابل دفاعی برای آیندگان نداریم و نسخه‌های موجود ما پاسخگوی نیازها ، رویاها و خواسته‌های به جا و عقلانی نسل حاضر نخواهد بود مگر آنکه اندیشه کنیم و با عزمی ملی به تغییر بنیانی درونی اقدام عاجل به عمل آوریم. ما تاکنون اینگونه عمل می کردیم برای خودمان دایره‌ای امنی ساخته و آمال و رویاهایمان را در محدوده همین دایره پرداخته‌ایم و از تغییر و تحول و بهبود ترس داشته ایم و بیرون از دایره را نقطه خطر تصور کرده ایم غافل از آنکه دایره خود ثقل خطر است که شوربختانه زیر سایه های شوم همین نقطه خطر ماوا گزیده ایم. راقم سطور در پایان از تک تک هم میهنان گرانمایه درخواست دارد و یاری میطلبد، بیایید همت گماریم و پایان دیگری را اغاز کنیم و با عشق به هویت و ایرانیت خود سور آواز و شور آغاز دیگری را در این سرزمین آشکار سازیم تا بلکه آیندگان اندکی برما ببالند و مفتخر باشند *والسلام*✅لینک کانال در تلگرام:https://t.me/mamanomiidd✅لینک پیج در اینستاگرام:https://instagram.com/elyas_sheikhi_mamanomiidd?igshid=138sdaowqluzsچنانچه مقاله فوق موردتایید شما سروران قرار گرفت برای دوستان فرهیخته خود نیز ارسال نمائید.سپاس و بدرود2_انگیزه ها نومی شوند. پس ما زمانی عید حقیقی را تجربه خواهیم کرد که ابتدا سراغ عنصر های مهم ساختاری درون خود برویم و آنها را نو و تازه کنیم نو کردن ایمان،نو کردن وجود آدمی که در واقع همان ایمان است. لذا ایمان سرمایه زندگی آدمی است ایمان یعنی عهدی که انسان با خدا دارد،ایمان یک پیمان مقدس است.بدین سبب تجدید این عهد و پیمان و نو کردن ایمان عین نو کردن وجود آدمی است پس عید واقعی به مفهوم شکوفایی و فربهی گوهر جان و فزونی بصیرت و روشنایی معنا می‌شود بنابراین وقتی از درون نو و تازه می شویم خود بخود بیرون ماهم نو و تازه می گردد. پس *قرن جدید **ایمان جدید**عقل جدید **روشهای جدید**اندیشه های جدید **و رویکرد های جدید*را از ما می طلبد‌چنانچه بخود نجنبیم و تحول درونی را طالب نباشیم،صدر تاریخ ما ذیل تاریخ جوامع مترقی جهانی قرار خواهد گرفت. ما طی قرون اخیر در یک جبر خود ساخته دست و پا زده ایم و منصفانه بگویم هیچ عملکرد قابل دفاعی برای آیندگان نداریم و نسخه‌های موجود ما پاسخگوی نیازها ، رویاها و خواسته‌های به جا و عقلانی نسل حاضر نخواهد بود مگر آنکه اندیشه کنیم و با عزمی ملی به تغییر بنیانی درونی اقدام عاجل به عمل آوریم. ما تاکنون اینگونه عمل می کردیم برای خودمان دایره‌ای امنی ساخته و آمال و رویاهایمان را در محدوده همین دایره پرداخته‌ایم و از تغییر و تحول و بهبود ترس داشته ایم و بیرون از دایره را نقطه خطر تصور کرده ایم غافل از آنکه دایره خود ثقل خطر است که شوربختانه زیر سایه های شوم همین نقطه خطر ماوا گزیده ایم. راقم سطور در پایان از تک تک هم میهنان گرانمایه درخواست دارد و یاری میطلبد، بیایید همت گماریم و پایان دیگری را اغاز کنیم و با عشق به هویت و ایرانیت خود سور آواز و شور آغاز دیگری را در این سرزمین آشکار سازیم تا بلکه آیندگان اندکی برما ببالند و مفتخر باشند *والسلام*✅لینک کانال در تلگرام:https://t.me/mamanomiidd✅لینک پیج در اینستاگرام:https://instagram.com/elyas_sheikhi_mamanomiidd?igshid=138sdaowqluzsچنانچه مقاله فوق موردتایید شما سروران قرار گرفت برای دوستان فرهیخته خود نیز ارسال نمائید.سپاس و بدرودالیاس شیخیالیاس شیخیMon, 21 Mar 2022 23:54:35 +0330https://virgool.ir/@m_62776601/خداباوران-ناباور-humtbewgqen5در فرهنگ و تاریخ ادبیات کهن ما داستانی وجود دارد که بسیار حکیمانه روایت گردیده و تأمل برانگیز است و ناخواسته آدمی را به اندیشه ذی شعور خداباوری وامی‌دارد .روستایی بود که در آن شخصی زاهد و عارف زندگی می کرد و شهره عام و خاص بود که اهل سلوک و تقواست ،روزی از روزهای زمستان ناگهان باران مهیبی شروع به باریدن گرفت آنقدر شدید و شدید تر شد که همه جای روستا را آب فرا گرفت و مردم سراسیمه و به اجبار شروع به کوچیدن به خارج از روستا و به ارتفاعات پناه می بردند در همین حین مرد خیراندیشی با اسب خود سراغ مرد عارف آمد و گفت آماده شو تا سوار اسبم کنم و روستا را ترک کنیم در غیر این صورت زنده نخواهی ماند مرد عارف گفت ترک سکنی نخواهم کرد آن کس که خالق من است حافظ من نیز خواهد بود. تا اینکه شدت باران فزونی یافت و بخشی از خانه‌ها را آب فرا گرفت در همین حین بار دیگر مردی با تجربه و جهاندیده که به پیامد سیل و باران واقف بود با کامیون خود به امداد پیران ده از جمله مرد عارف شتافت که نجاتش دهد بازهم مرد عارف پاسخ پیشین را تکرار نمود که هر آن کس که خالق من است حافظ من نیز خواهد بود و چنانچه بارش فزونتر یابد به پشت بام خواهم رفت و نپذیرفت نجات یابد. تا اینکه آب همه روستا را فرا گرفت و مرد عارف به ناچار به پشت بام خانه خود رهید و در همین گیر و دار نیروهای امداد و نجات دولتی با بالگرد به یاری مردم شتافتند و از جمله سراغ مرد عارف آمدند،که مرد عارف به نیروهای امداد و نجات نیز همان سخن پیشین را تکرار نمود و سوار بالگرد نشد تا از مرگ حتمی رهایی یابد تا اینکه دید تمام خانه ها در آب فرو رفته اند و پایان زندگی برایش محرز و مسلم گردیده. در این برزخ نمادین شروع به شیون و زاری به درگاه خداوند نمود که ای خداوند کریم، بیهوده عمرم را به عبادتت سپری کردم در حالی که فراموشم کردی در این فضا شرایط خاصی برای خداوند حاکم گشته بود که چگونه پاسخی به مرد عارف بدهد که به جهل و ناآگاهی خود واقف گردد زین سبب خداوند به زبان آمد و خطاب به مرد عارف گفت ای مرد زاهد و حق طلب ، خداوند همیشه با تو همراه است این نقص بینش تو از خداوند است که دستخوش فلاکت و گمراهی گشتی آن سوار بر اسب، آن مرد کامیون سوار ، آن بالگرد و امداد نجات را من فرستاده بودم ولی تو کور ذهن و گمراه بودی که خداوند را در جای دیگری جستجو می کردی .حال قصد صاحب قلم از نقل داستان مذکور این است که در این کهن دیار ایران زمین که طی تاریخ همیشه به دنبال خداوند و عنایت های لایزال او بوده ایم و همیشه صدایش می کردیم که به فریاد ما برسد و ما را از شر دشمن ، از شر ظلم و ستم ، از شر کینه و نخوت رهایی دهد زین سو شاید روزی خداوندگار هستی برای مردم سرزمین ایران زمین زبان به سخن خواهد گشود و دردمندانه خواهد گفت ای مردمان کورذهن و خداناباور کجا به دنبال من بودید !! شما به دنبال خدایان ساختگی خود بودید و برای آگاهی بخشی و عریان ساختن جهل ما،آتشین خواهد گفت که اگر برای رهایی تان مرا صدا می‌زدید من هم لبیک می‌گفتم و برایتان مولانا ها، سعدی ها، حافظ ها، فردوسی ها، نادر ها، امیرکبیر ها، رضاشاه ها، علامه طباطبایی ها، عبدالکریم سروش ها، محمد مجتهد شبستری ها، مصطفی ملکیان ها، محسن رنانی ها ، اباذری ها ، بیژن عبدالکریمی ها، محمد فاضلی ها و....را من در بین شما ها قرار دادم ، به من بگویید با آنها چه کردید؟ که حتی بر اساس اظهار نظر اندیشمندان و فرهیختگان اهل هنر ایران و جهان که معترفند در این سرزمین هر یکصد سال ، یک شجریان پا به عرصه وجود می گذارد و به راستی ما با او چه کردیم.. !!.لذا خداوند خواهد گفت مگر، نابخردی ها، کج بخردی های شما را من باید پاسخگو باشم شما اندیشمند ستیز و شایسته آزار و نخبه کشید ، شما ملتی حقارت دوست و حقارت طلبید خود خواسته را تدبیر نیست من برای شما مردمان ایران زمین مشفق ترین و خیراندیش ترین نخبگان را فرستادم با آنها چه کردید ؟!به جای حمایت و بهره وافی از وجودشان یا آنها را کشتید یا دربندشان کردید یا فراریشان دادید من در واقعیت عینی هم خدای شما ایرانیان هستم و هم خدای ژاپنی ها و هم کره ای ها و هم اروپایی‌ها ،شما خود لایق این گونه زیستنید و تعلق خاصی به چنین سرنوشتی دارید به دنبال علل انحرافی نباشید ریشه حقارت و شوربختی را در خداناباوری خود جستجو کنید دست از سر من خداوند بردارید، راه من با شما همسو نیست، من خداوند از بندگانی چون شما ننگ و عاردارم و چنانچه در روزگار حاضر حتی پیامبری در بین شما نازل کنم او را محاکمه و منعزل خواهید ساخت چون خداباوری در وجود شما ایرانیان مضمحل گردیده ،علیرغم اینکه با خدائیت خویش دردمند سرنوشت کودکان و نونسلان و انسان های شریف و عزت مند سرزمین شما و دختران و زنان مظلوم و مهجور و مغضوب که در چنگال ناخداناباوری و کج اندیشی شما مردمان گرفتارند رنج فراوان می برم و با تمام خدائیت خود مانده ام که با شما مردمان کج مدار چگونه عمل کنم ،که روح خداوندی در وجودتان است و از آن غافلید و تا آلودگیهای روحی شما مردمان تلطیف نیابد محتوم به همین سرنوشت خواهید بود....چنانچه مقاله فوق موردپسند وتایید شما سروران قرار گرفت برای دوستان فرهیخته خود نیز ارسال نمائید.سپاس و بدرود✅لینک کانال بنده در تلگرام:https://t.me/mamanomiidd✅لینک پیج بنده در اینستاگرام:elyas_sheikhi_mamanomiiddالیاس شیخیالیاس شیخیFri, 28 Jan 2022 14:09:29 +0330https://virgool.ir/@m_62776601/دولت-مردی-که-زن-بود-iyf3311wufgwطی چند روز اخیر در سرزمین آلمان بانویی بزرگ همت و سیاستمداری خردمند صحنه حکمرانی را ترک کرد آن بزرگ بانو کسی نبود جز آنگلامرکلاین بانوی فرهیخته از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۱ به مدت ۱۶ سال صدر اعظمی کشوری قدرتمند و تاثیرگذار را در عرصه جهانی رهبری نمود و لقب قدرتمندترین زن جهان را از آن خود ساخت.او اولین زنی بود در تاریخ آلمان که به مقام خطیر صدراعظمی رسید ‏‎صاحب قلم بر این باور است که درخشش و ظهور چنین زنانی در قرن ۲۱ در عرصه جهانی خود به خود مهر ابطال میزند بر پیکره نگرش منسوخ شده تمام حکومت های ایدئولوژیک وسنت گرا همچون طالبانیسم ،که زن راعنصری کم اهمیت و تحقیر شده می پندارند و اجازه ظهور و بروزاستعداد های زنان در عرصه حکمرانی و سیاستگذاری را نمی دهند.چنانچه چنین زنان والا همت در عرصه های کلان سیاست حضور یابندچه بسا از بسیاری از دولت مردان پر مدعا هم برتری جویندبه رسم ارج نهادن به انسان های بزرگ و تاریخ ساز که از هر دیار ودینی باشند ،وظیفه همه ما انسان هاست ،خود را ملزم دانستم در خصوص این شخصیت ارزشمند مطلبی به تحریر در آورم که در دو بخش تقدیم می گردد1-درخشش در عرصه سیاست2-درخشش در عرصه زندگی شخصی باهویت شهروندی1-درخشش در عرصه سیاست:آنگلا دوروتئا کاسنر ،اولین فرزند خانواده‌ ای که پدر کشیش و مادر معلم بود در ژوئیه ۱۹۵۴ درهامبورگ دیده به جهان گشودو تحصیلات خود را تا مقطع دکتری در رشته شیمی کوانتوم به اتمام رساند و تا سال ۱۹۸۹ به عنوان یک دانشمند محقق در رشته خود مشغول به کار بود تا اینکه در جریان انقلاب های سال ۱۹۸۹ آرام آرام وارد عرصه سیاست گردید و به پشتوانه قابلیت و شایستگی های خود و پس از طی مراحل به منصب چند وزارت رسید و در سال ۱۹۹۸ به دبیرکلی حزب دموکرات مسیحی نائل گردید که در تاریخ آلمان او اولین زنی بود که به مقام رهبری حزب می رسید و در انتخابات ۲۰۰۵ جانشین گرهارد شرودر ورسما به مقام صدراعظمی آلمان رسید و جامعه اروپا به لحاظ وزن شخصیتی این بانوی سترگ در سال ۲۰۰۸ او رابه عنوان ریاست شورای اروپایی انتخاب نمود این سیاستمدار هوشمند نقش مهمی در هدایت بحران های مالی جهانی در سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ برعهده داشت تا به صورت عقلانی مدیریت شوند در بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ رهبری گروه هفت(G7) در سطح کشور های صنعتی جهان را نیز عهده دار بود ودر سال ۲۰۱۴ ایشان طولانی ترین دوره رهبری را در بین رهبران کشورهای اتحادیه اروپا کسب کرد او طی سال‌های متمادی از سال ۲۰۱۱ تا۲۰۱۶ توسط نشریات معتبر جهانی به عنوان قدرتمندترین زن جهان لقب گرفت و پس از ۲۰۱۸ از حزب خود به عنوان (( مادر آلمان )) لقب گرفت2-درخشش در عرصه زندگی شخصی با هویت شهروندی: آنگلا کاسنر در۱۹۷۸ با اولریش مرکل ازدواج نمود و به تبعیت از نام خانوادگی همسر به آنگلا مرکل شهرت یافت و در سال ۱۹۸۲ پس از پنج سال زندگی بااولریش از همدیگر جدا شدند که آنگلا مرکل پس از طلاق جهت تامین مخارج تحصیل و زندگی مجبور شد مدت ها در رستوران به عنوان کارگرروزمزد مشغول به کار شود و در سال ۱۹۸۸ با یواخیم زاور که دانشمندشیمی بود ازدواج کرد مرکل به حرمت و قداست همزیستی که برای ازدواج اول قائل بود در ازدواج دوم تغییر نام خانوادگی نداد و با همان شهرت پیشین به زندگی شخصی واجتماعی ادامه داد مرکل از ازدواج اول فرزندی ندارد بلکه با فرزندان یواخیم زاور همسر دوم که حاصل ازدواج اولش هستند زندگی میکند و این هنر انسانی و وارستگی شخصیت اوست که علیرغم اینکه مادر نیست ولی به عنوان مادر ملت شهرت یافته ژاکلین بوسین نویسنده مشهور آلمانی می گوید مردم آلمان به باور و یقین رسیده اندکه مرکل عشق به وطنش دارد و با عشق به کشور خدمت می کند واین در باور مردم مشهود است و در جای دیگری ژاکلین نقل می کند که مرکل به خاطر نفس قدرت در قدرت نمانده است شاید بتوان گفت همین تعالی شخصیت از این سیاستمدار ارزشمند یک اسطوره جهانی ساخته،اسطوره به کسی می‌گویند که از زمان حال تا آینده را تحت تاثیر قرار میدهد از دیگر خصیصه های شخصیتی او این که تجسم اخلاق گرایی ،عمل گرایی ، واقعیت گرایی ، فرصت شناسی و قابلیت خردمندانه در مبدل ساختن بحران به فرصت می باشد در شیوه مدیریت علی رغم گسترده بودن حوزه مشاوران علمی خود ولی عموما معتقد به بهره جستن از نظرات واندیشه های مشاوران فرهیخته را دارد. از آنجایی که ساختار شخصیتی ایشان سنت‌گرایی است ولی در عمل غیر ایدئولوژیک فکر می کند و از سنت های کهنه و دست و پاگیر پرهیز می نماید این سیاستمدار عالی مقام معتقد است توسعه یافتگی قبل از اینکه جنبه بیرونی داشته باشد ابتداانسان‌ها باید از درون در افکار و اندیشه توسعه یافته شوندوپس از آن است که توسعه یافتگی بیرونی پیرو آن پدیدار خواهد گردید بنابراین باچنین رویکرد های شخصیتی ولع ظاهر شدن مقابل دوربین ها و خبرنگاران برایش مشمئز کننده جلوه گر می شد این بانوی اسطوره‌ی هواپیمای خصوصی نداشت ،کاخ برای خود نساخت، طی ۱۶ سال طرز لباس پوشیدنش را عوض نکرد در آپارتمانی اجاره‌ای که قبل از صدر اعظمی زندگی میکرد تا پایان دوران صدراعظمی در همان آپارتمان به زندگی ادامه داد سبک و سیاق زندگی‌اش مطابقت کامل با یک شهروند معمولی آلمان را داشت .جدای از مقام صدر اعظمی کشور در جایگاه یک پروفسور ودانشمند علمی نیز دارای شخصیت اجتماعی بود و عشق به وطن و مردم ناخواسته از ایشان اسطوره ای ماندگار پدیدار ساخت . او با شایستگی تمام اریکه حکمرانی را بدون ولع و جنون قدرت پرستی بلکه عاشقانه رهانمود .در هیچ رسانه ای،نشریه و مجامع ای از او با القاب دکتر مرکل ، پروفسورمرکل سخن به میان نمی‌آید این نشان از توسعه یافتگی فرهنگی یک جامعه دارد که قدرت ، عنوان و القاب به شخص عظمت روح و هویت اجتماعی نمی بخشد بلکه این بزرگی شخصیت است که به قدرت ، عنوان والقاب هویت و اعتبار می بخشد . همچنین در تاریخ مذکر ، مضبوط ومثبوت خواهد ماند که قدرت و حکمرانی از او اسطوره نساخت بلکه لیاقت وانسانیت بود که از او اسطوره ای ماندگار به جای گذاشت . در پایان بسنده می‌کنم به منابع دین مبین اسلام که به صراحت اشاره دارد به اینکه لیاقت هر قومی به همان حاکمانی است که بر آنها حکومت می کنند... چنانچه مقاله فوق موردپسند وتایید شما سروران قرار گرفت برای دوستان فرهیخته خود نیز ارسال نمائید.سپاس و بدرود✅لینک کانال بنده در تلگرام:https://t.me/mamanomiidd✅لینک پیج بنده در اینستاگرام:elyas_sheikhi_mamanomiiddالیاس شیخیالیاس شیخیThu, 16 Dec 2021 23:28:02 +0330https://virgool.ir/@m_62776601/سرنوشت-yiknx3kvaswqسرنوشت ایران زمین در طی تاریخ عموما با رنج و عسرت سپری گردیده و ما نیز از سر نیک اقبالی یا بداقبالی در این پاره ازجهان به دنیا آمده ایم و غالبا نیز کوششمان بر این بوده برای این سرزمین سرنوشت دیگری رقم بزنیم لیکن چون اصول حکمرانی وتعامل و مدارا گری را واقف نبودیم عموما با شکست مواجه گردیدیم ما گرفتار زنجیری تاریخی هستیم زنجیری که خود نیز در بافتنش دخیل بوده ایم حکمرانان ما آیین حکومت داری را در قالب اعمال مناسکی تجربه کرده اند که این اعمال مبرای از اصول و قانون و روشمندی بوده لذا زیبنده است بگوییم این مرز و بوم سرزمین مناسکی بوده و باری اگر طی یکصد ساله اخیر تحت تاثیر دوران مدرن قرارنگرفته بودیم شاید همین قانون نیم‌بند و انتخاباتی شکلی، نیز در این سرزمین پا نمی‌گرفت و عموما اینگونه بوده که نهاد قانون وانتخابات صرفاً برای اقتدار اجتماعی و مشروعیت سیاسی حکومت ها به عاریت گرفته شده و چون شمایلی ظاهری و شکلی داشته هیچ گاه نتوانسته به یک باور ملی تبدیل گردد و هنوز پس از یکصد سال این لباس عاریتی برتن این سرزمین زار می زند بدجور گشاد ونا برازنده است زین سبب علل و عوامل گوناگونی دخیل بوده تا به یک جامعه مناسکی تبدیل گردیم و ریشه یابی آن برمیگردد به این که راقم سطور عجالتاً به چند مورد درد آور آن اشاره می کند تا شاید نقطه آغازی برای تامل و تفکر و اندیشه گردد فرهنگ غالب ما ایرانیها معطوف به قدرت پرستی و قدرت طلبی است که این هم ریشه روحی و روانی تاریخی درما دارد که با انباشت قدرت اغنا میشویم فرقی ندارد چه در ثروت طلبی و چه در مقام طلبی و بی آنکه به پیامد و فرایند انباشت قدرت توجه داشته باشیم ما ایرانی‌ها به قدرت عمودی تعلق خاص داریم تا به قدرت افقی چون قدرت افقی ناشی از پیوند مردمان هویت مند این سرزمین می باشد که همواره بدان اقبال نشان ندادیم و از دیگر آفات شخصیتی ما ایرانیها این که عموماً به منافع آنی در مقابل منافع آتی بیشتر ارجحیت قائلیم که این اولویت بخشی به منافع آنی سبب گشته که ما ایرانی ها حول منافع درازمدت و آتی خود متشکل نشویم که همین مشکل بس بزرگ بوده که ما رابه سوی قدرت پرستی و تفرقه رهنمون ساخته پس بنابراین فرهنگ سنتی نهادینه شده در ایران که به انباشت قدرت دائمی تعلق گونه می ‌اندیشد و توزیع قدرت را مذموم می شمارد واین پدیده تحقق یافته حکایت از آن دارد که این فروچاله فرهنگ سنتی مناسکی از جامعه ما به آسانی رخت برنخواهد بست چون سرزمینی که قرن ها در طول تاریخ به شکلی مستبدانه اداره می شده و بنا به دلایل مختلف فرهنگی ، اقلیمی ، تاریخی ، استبداد در روح و جان تک تک مردمانش دمیده شده است چطور میتواند در عرض یکصد سال ،چند هزارسال را تعدیل و حذف و یا تغییر دهد طبیعتاً با چنین پیشینه ای در یک همچون سرزمینی مناسکی نهادهای دولت ، انتخابات، دموکراسی، جامعه مدنی، حقوق بشر و سایر نهادهای مدرن به بازی گرفته خواهد شد چون این آفات از بقایای همان روحی است که قرن ها بر این سرزمین و مردمانش دمیده شده است و باید یادمان باشد ما همان نسل های سرخورده هستیم که انقلاب‌ها یمان را باختیم و به صد هاوطن پرست مملکت از مشروطه تاکنون باختیم و دستاوردهای هیچ انقلابی را نتوانستیم حفظ کنیم باید از سر انصاف وارد شده و بپذیریم که ما تولید شده اندیشه پدران و نیاکانی هستیم که فقط آداب به ما آموختند آنها آموزش و تربیت شیوه مند نداشتند و نیاموختند وشوربختانه اکنون نیز نمی‌دانیم و نمی‌خواهیم بدانیم و بیاموزیم پس به کوتاه سخن باید گفت ملتی تربیت ناشده ایم و این بزرگترین خلا،جامعه فعلی است که چنانچه حکمرانان ما به سوی یک جامعه مدنی نیرومند گرایش پیدا نکنند همین عامل پاشنه آشیل بحران‌های اجتماعی امروز و روزهای دیگر خواهد بود و این عوامل باعث تضعیف سرمایه های اجتماعی و در نهایت منتج به کاهش سطح اعتمادعمومی مبدل خواهد گردید و باز هم چنانچه حکمرانان ما در صدد تغییر نگرش و توان افزایی و ظرفیت سازی در خود نباشند ساماندهی اوضاع کنونی سخت تر و طبیعتا شدت بحرانها فزونی خواهد گرفت پس تدبیر در تعادل بخشی با رویکردی مشارکتی و همدلی وحسن تعامل شایسته ترین راهکار می باشد زیرا راه رستگاری جامعه کنونی اصلاح و رفرم نهاد های مدنی و سیاسی خواهد بود تا آرام آرام بتوانیم در مسیر جهت مند و عقلانی رهسپار گردیم.چنانچه مقاله فوق موردتایید شما سروران قرار گرفت برای دوستان فرهیخته خود نیز ارسال نمائید.سپاس و بدرود✅لینک کانال در تلگرام:https://t.me/mamanomiidd✅لینک پیج در اینستاگرام:elyas_sheikhi_mamanomiiddالیاس شیخیالیاس شیخیThu, 09 Dec 2021 21:15:30 +0330https://virgool.ir/@m_62776601/بدون-عنوان-wtgoxmvdggazتو چيزى مدان كز خرد برتر است                خــرد بــر همه نيكويى‏ها سرستفزون از خرد نيست اندر جهان   فــروزنــده‏ ی كهتــران و مهــان اروپای قرن ۱۷ چون تجربه اندوهباری از جهل و بی خردی ادوار پیشین را پشت سر نهاده بود و با عملکرد ناصحیح و مستبدانه کلیسا توده مردم از دین و معنویت گریزان شده بودند و افسار گسیختگی اجتماعی آنها رابه ستوه آورده بود که این رنجها و مشقات باعث گردید به خود آیند و بحران ناشی از درد و رنج ها را طی یک حرکت نمادین و فراگیر به یک فرصت رهنمون سازند که بعدها رنسانس نام گرفت و پیامد آن به انقلاب صنعتی انجامید که آن درد و رنج ها را با دقت و هوشمندی هدایت و توانستند یک پایان غم انگیز را به آغازی شگرف مبدل سازند و نکته حائز اهمیت در اینجاست که چون مردم اروپای سنتی روزگار تلخ کامی را با جان مایه خودتجربه کرده بودند با لیاقت پیشگی شرایط جدید را با قداست تمام حفظ واز آن سرمایه کلان اجتماعی به زیبایی تمام حراست نمودند تا بالنده وفراگیر شد و الگویی ارزشمند برای دیگر ملتهای جهان گردید زین سبب رخداد پرشگون رنسانس مدیون هوشمندی فرهیختگان و اندیشمندان آنزمان اروپاست که با اعتماد به نفس و جسارت توانستند خردمندانه جامعه سنتی را به سوی مدنیت و قانون مداری هدایت نمایند و با محور قراردادن باورهای اعتقادی و اخلاقی جامعه ابتدا به جایگاه والای انسان وارزش انسانی به عنوان اینکه کرامت انسانی به تنهایی تقدس محور است و در همین راستا با تبیین سه عنصر مقدس:1_عزت انسان2_جان انسان3_وقت انسانبه ارزش گذاری آن همت گماشتند.که این سه عنصر را از ذی قیمت ترین اصول اخلاق مدار جامعه تعیین نمودند و جامعه و قوانین را مستلزم ساختند که سایر عناصر تحول آفرین و توسعه اجتماعی و اقتصادی باید بر محوریت این سه عنصر باشد که اکنون میبینیم پس از قرن ها چگونه آن روش و اصول عقلانی توانسته جوامع فرصت جو را به سوی ترقی و پیشرفت و توسعه رهنمون سازد.شاید از این روست مهاجران که از اقصی نقاط عالم به خصوص کشور های جهان سوم به اروپا یا دیگر ممالک مترقی پا می نهند دامن گیر این سه عنصر انسانیت خواه و وحدت بخش می‌شوند و دیگر تمایلی به بازگشت به سوی وطن خود ندارند. هدف از طرح موضوع مطلب فوق بدان جهت است که در خود فرورفته و اندیشه کنیم که ما مردم ایران زمین در کجای این جهان ایستاده ایم.راقم سطور نتیجه می گیرد که فحوای تاریخ بشر اینگونه روایت می کند که تا ملتی شجاعانه اقرار و اعتراف به نفهمیدن و ندانستن همت نگمارند شامل پاداش خداوند و قوانین طبیعت نمی شوند  و خاتمه بخشی به یک پایان تلخ در آن سوی جرات و جسارت نهفته است و شور آغاز مستلزم پشت سر نهادن یک روزگار تلخ پر بلیه  و بحران می باشد زین سبب صاحب قلم برخلاف کسانی که گمان می برند گویی طلسمی سیاه بر جان این کهن دیار ایران زمین مستولی گشته و طومارش را در هم پیچیده بر این باور است که گرچه سرمایه های اجتماعی  و معنویت در ایران زمین به سوی افول متمایل گشته ولیکن هنوز اندوخته های تمدنی  و مزایایی بالقوه داریم که نقطه امید این جامعه می باشد گرچه دشوار ولی ممکن است  که آب رفته را به جوی بازگردانیم لذا برای رستگاری این سرزمین گذرگاه دیگری وجود ندارد و فقط تا عقلانیت حاکم نشود این ملت روی نیکبختی نخواهد دید نقصان و خلع اصلی کمبود عقل است عقلی که  طی تاریخ استبداد آن را کنار زده عقلی که تفکر منفعت  فردی آن را سرکوب کرده که قد علم نکند ولی خوشبختانه هنوز فرهیخته گان و اندیشمندان دغدغه مندی داریم که مشحون از شایستگی ها می باشند و با قابلیت های آفرینش گری و رواداری قادر به هدایت جامعه به سوی نیک سرانجامی خواهند بود ...چنانچه مقاله فوق موردتایید شما سروران قرار گرفت برای دوستان فرهیخته خود نیز ارسال نمائید.سپاس و بدرود✅لینک کانال در تلگرام:https://t.me/mamanomiidd✅لینک پیج در اینستاگرام:elyas_sheikhi_mamanomiiddالیاس شیخیالیاس شیخیFri, 22 Oct 2021 18:04:36 +0330https://virgool.ir/@m_62776601/نگاه-واقعیت-به-من-نگاه-من-به-واقعیت-mrihv9y380hpفریدون فرخ فرشته نبود   ز مشک و ز عنبر سرشته نبودبه داد و دهش یافت این فرهی تو داد دهش کن فریدون تویی...طی نیم قرن گذشته در تصورات ما باوری شکل گرفته که دو عنصر سواد وثروت را عامل پیشرفت و ترقی کشور می‌دانیم ،که این باور توأمان دراندیشه مردم و دولتمردان قبل و بعد انقلاب مشهود است. ولیکن بعد ازانقلاب این باور عریان تر خود را نشان می دهد که تصور میکنند چنانچه این دو عنصر رونق یابند کشور را در مسیر رستگاری و خوشبختی رهنمون خواهد ساخت حال شاهدیم که پس از نیم قرن علیرغم اینکه این دو عنصر رازگشا تحقق می‌یابد ولیکن به پیشرفت و توسعه منجر نمی‌گردد زین سبب آدمی را به اندیشه وا می دارد، که پس حلقه مفقوده و عامل پسرفت درکجاست؟ حال با نگاهی آسیب شناسانه رصد میکنیم فرآیند رشد این دوعنصر معجزه گر را که چگونه ناکارآمد بوده اند:کل درآمد نفتی ایران طی پروسه ۶۷ ساله ازسال ۱۲۹۰ تاسال ۱۳۵۷ معادل ۱۳۲ میلیارد دلار بوده که در دوره ۴۰ ساله پس از انقلاب این عدد و رقم به قریب1500 میلیارد دلار میرسد ، جالب است بدانید بسیاری از کشورهای درحال توسعه با رقمی معادل یک چهارم این ثروت طی دو دهه کشورشان رابه رتبه کشور توسعه یافته، هدایت و تثبیت نموده‌اند. و اما اشاره کنیم به جایگاه سواد و مراکز دانشگاهی موجود در کشور ، در حال حاضر کل مراکز دانشگاهی فعال در کشور ۸۵ میلیونی به تعداد ۲۵۶۹ دانشگاه رسیده، آن را قیاس می کنیم با کشور 1/5میلیارد نفری چین که به هیولای اقتصادی جهان لقب گرفته و فقط تعداد ۲۳۱0 دانشگاه دارد ....ونکته جالب تراینکه بسیاری از کشورهای پیشرفته و مترقی جهان کنونی ،هر کدام ۵۰۰ دانشگاه بیشتر ندارند و اکنون شاهدیم که طی ده ساله اخیر وجود این حجم از افزایش بی رویه مراکز دانشگاهی که به کارخانه‌های تولید مدرک شهرت یافته اند، نه تنها معضلات کشور را حل ننموده و گره‌گشا نبوده، بلکه خودبه معضل اصلی در کشور مبدل گشته، بنابراین نتیجه می گیریم انباشت ثروت و سواد نتوانسته راهگشا و افق گشا باشد و آنچه درتصورات و ذهنیات مردم و دولتمردان و سیاستمداران می گنجید درست ازآب درنیامد و تاسف آمیزتر این که ، شاهدیم از بعد مادی و معنوی گسست حیرت انگیزی تار و پود جامعه را فرا گرفته، از بعد مادی افزون برنصف جمعیت کشور در فقر نسبی و مطلق به سر می‌برند و از بعد معنوی نیز عمده سرمایه‌های اجتماعی جامعه با فرونشست مواجه گردیده،که این رخداد غمبار در تاریخ کشورمان کم سابقه بوده،از آنجائیکه باورهای اعتقادی، انسانی و اخلاقی همچون میلگردهای به کار برده شده در بنای چندین طبقه می‌باشند،که دیده نمی‌شوند ولی نقش حیاتی در استواری و صلابت بخشی ، بنا را بر عهده دارند، که با درهم شکستن این ارزشهاجامعه از هر خطر دیگری بیشتر به سوی تهدید و زوال  گرایش پیدا میکند و بدون سرمایه های اجتماعی، دیگر سرمایه ها به تنهایی در مسیر درست هدایت نمیشوند بلکه ابتر میمانند و در جهان کنونی این تفکر حاکم گشته که هر چه سرمایه اجتماعی ملتی بیشتر باشد، آن ملت خوشبخت تر و ثروتمندتر است.زین سبب ریشه معضلات این دیار مغبون شده، در جای دیگری است، آنرا باید شناسایی ،کشف و بازتعریف نمود که این مهم نه به دست دولتمردان و سیاستمداران بلکه به دست اندیشمندان و فرهیختگان ومیهن پرستان درد آشنا و با اعتماد به نفس ،گشودنیست ،که قابل تبیین و تحقق میباشد.با وضعیت کنونی این دیار اگر دانشگاه ها باز هم چندین برابر گردد و ثروت های سرسام آوری وارد خزانه کشور گردد و شخص کورش کبیر و نادرشاه هم توأمان  حضور یابند باز هم ،اتفاق میمونی رخ نخواهد داد، مگر اینکه تبختر و غرور را وانهاده و اجازه دهیم نخبگان فکری،صاحبنظران واندیشمندان شایسته که شناخت جامعی از جهان امروز داشته و مشرف بر تحولات اجتماعی و فرهنگی حاکم بر گیتی باشند،وارد صحنه شده تا نسبت به تدوین و خلق یک پلان و منشور بنیان فکری واحد اقدام و برای کشور طراحی،که در قالب یک نماد فراگیر و ملی قابل اجرا باشد، پس یادمان باشد به همان میزان که گذشتگان و پدران ما از سر عدم اعتماد به نفس  و ناآگاهی و غفلت که با تأسی از توهم و ازخودشیفتگی برای پس رفت این سرزمین انرژی صرف کرده‌اند، برای جبران آن به همان میزان بلکه مضاعف تر، باید این نسل ازعقلانیت و خرد خود هزینه نمایند، تا آب رفته به جوی باز آید و این سرزمین در مسیر درست و عقلانی خود قرار گیرد.والسلام.چنانچه مقاله فوق موردتایید شما سروران قرار گرفت برای دوستان فرهیخته خود نیز ارسال نمائید.سپاس و بدرود✅لینک کانال بنده در تلگرام:https://t.me/mamanomiidd✅لینک پیج بنده در اینستاگرام:elyas_sheikhi_mamanomiiddالیاس شیخیالیاس شیخیFri, 08 Oct 2021 18:49:49 +0330https://virgool.ir/@m_62776601/افغانستان-سرزمینی-محکوم-به-ویرانی-kxwkszupet1mانسانی که هدفش خدمت به خداست ممکن است انسان خوبی باشد اما انسانی که هدفش خدمت به انسان است یقینأ انسان خوبی است «زکریای رازی»راز نگون بختی سرزمینی با پیشینه تاریخی افغانستان دردو دلیل نهفته است یکی مطامع قدرت های جهانی ومنطقه ای امثال ناتو ، آمریکا ، اروپا ، روسیه، پاکستان وعربستان و .... که اینها از دلایل ثانویه محسوب و به اصطلاح فلاسفه عرضی هستند ،اما دومین عامل و دلیل اصلی درماندگی و فلاکت این سرزمین ،مردم خودافغانستان هستند و لاغیر شاید مردم افغانستان به زبان وظاهر مخالف طالبان باشند ولیکن نحوه کردارشان در عمل واعتقاداتشان دردل ،شبیه طالبان است. پس بنابراین باچنین ویژگی های رفتاری و اعتقادی مردم ، جز همین رخداد اخیر طور دیگری نباید رقم میخورد،ملتی که دردرازنای تاریخ ،کشورش عموماً حرمان و تحقیر و مصائب گریبانگیرش بوده ، طبعا امید به آینده که قدرت شگرفی درانگیزه زیستن و مولد بودن را در پی دارد ، رنگ می بازد وهمچنین از نیروی مقدسه اعتماد به نفس تهی می‌گردد،وبا چنین نگرشی قدرت تحمل مخالف و مدارا گری از اوگرفته می‌شود پس در چنین فضایی هر گروه ، قوم ، نژاد وقبیله ای،خود را برتر و ذی حق تر برای حکمرانی میداند و در نتیجه پدیده طالبانیسم از فضاهای فکری ، ذهنی ورفتاری همان ملت پدیدار می گردد و مقوله عجیب و غریبی هم نیست، طبق قوانین کائنات و جهان هستی مردم هرسرزمین هرگونه ارتعاش و فرکانسی در ذهن و وجودشان تراوش کند، مطابق آن برایشان تبلور می یابد.باید اذعان داشت طبق یک اصل تاریخی وقتی ملتی نخواهد تفکر واندیشه کند و تحولی در اعتقاداتش ایجاد کند و درس عبرت بگیرد ، مستحق آن است که تحت لوای اندیشه گردانان و قدرتها سرنوشتش دست به دست گردد که ناگهان از میان همین ملت ،گروهی موهوم با تراوشات فکری و ذهنی معیوب و قبیله‌ای و عشیره ای پدیدار میگردد ، که نوع اعتقادش ،فرسنگها با تسامح و تعامل دینی فاصله دارد که با متر و معیار معیوب در عصر حاضر ،بدنبال ایجاد حکومت باشد ، که البته رهاوردی جز قهقرایی رادر پی نخواهد داشت و چنین پدیده اجتماعی هرگز نیاموخته‌ که فرهنگ ، هنر ، خرد و عقلانیت ، عناصر ،پدیدآورنده تمدن و مدنیت می باشند ، پس یادمان باشد در هرجای جهان کنونی جماعتی و گروهی باشند که فقط عقیده خودشان را محترم بشمارند و آن را بی‌نیاز از تحول بدانندو براساس جهان‌بینی محدود و تک‌بعدی و آگاهی ناقصی که از خداوند و جهان هستی و دیانت دارند ، فرمان تحکمی برانند همانند طالبان هستند، طالبان جرمش این است که فقط بدنام گشته است.صاحب قلم با مردم و فرهنگ افغانستان بیگانه نیستم ،عموماً تحولات تاریخی اجتماعی و سیاسی این سرزمین رابررسی می کنم و با اهل قلم و اساتید و پژوهشگران افغانستان مرتبط بوده‌ام ، نکته حائز اهمیتی که باید بیان کنم،اینکه هیچ اتفاق میمون و مبارکی در جامعه‌ای رخ نخواهد داد تا زمانی که مردم نسبت به هم بی رحم باشند. وعدم شفقت و مهربانی و نوع دوستی هر سرزمینی را به ورطه نابودی رهنمون می سازد، افغانستان در چند ساله اخیر مواجه بوده با حضور حاکمان مغرور و سرمست قدرت و ورود تازه به دوران رسیده های پر مدعا و بی توجهی افسارگسیخته به معیشت و سرنوشت ملت و ترویج هرگونه بی عدالتی بدست صاحبان قدرت و ثروت که مردم در تظلم خواهی احساس بی پناهی میکردند ،این یکی از عوامل اصلی آسیب پذیری و نقطه ثقل آشیل خطر برای همه حکومت هاست ، که لاجرم در چنین فضایی هر دستی به سوی اینگونه ملتی دراز شود که به قصد دگرگونی اوضاع سر بر آورده باشد ، ملت بی پناه آن دست را بی پاسخ نخواهد گذاشت ، حتی اگر آمیزه‌ای از فریبندگی راهم به همراه داشته باشد پس یادمان باشد باورهای غلط و متحجرانه قادر است از انسانهای خوب جنایتکار تولید کند.جامه‌ی افغانستان زمین پیوسته تکرار های کمیک تراژیک را تجربه می‌کند که سرنوشت ملتی را به چرخه هرزروی مبدل ساخته که این به تنهایی درد افغانستان تنها نیست بلکه کشورهای هم‌سلک افغانستان نیز این مجازات دهشتناک را تجربه می‌کنند که اندیشه سیزیفونی چون غلظت باورهای زروانی بخود گرفته و با تبختر ، غرور و تحجر نیز آمیخته گردیده در عمل ملتهایی را درمانده و در بند نهان ساخته که تاریخیت و هویت هایی را به یغما می برد.زین سبب نگارنده سطور به عنوان دانشجوی خرد به نسل جدید ، جوانان و نوجوانان افغانستان و کشور های هم‌سلک آن پیشنهاد میدهم تفکر -تعقل و اندیشیدن را سر لوحه زیستن قرار دهند که آنچه امروز باعث آبادانی سرزمینی میگردد روش ها هستند که ره به سوی توسعه همه جانبه می یابند نه نیت ها پس زمان آرمان خواهی و کودک مزاجی به سر آمده دوران نوزایشی فکری و اعتقادی فرا رسیده است.راقم سطور دل نگران کودکان و زنان و دختران و اندیشمندان و شرافت ورزان افغان است که چگونه سرنوشتشان گره خورده به جماعتی است که لبریز از عقده ها ، کینه ها و خشم های پنهان شده و شهوت های ارضا ناشده انسانی اند که کشتن در راه عقیده را مباح می پندارند ، تفکری که به غایت وحشتناک و مشمئز کننده می باشد. در پایان پناه میبرم به مثنوی دعا گونه از حضرت مولانا که خطابش همه ما انسانهای بدون تفکر و تعقل است.ای دهنده عقل ها فریاد رس تا نخواهی تو نخواهد هیچکسچنانچه مقاله فوق موردپسند وتایید شما سروران قرار گرفت برای دوستان فرهیخته خود نیز ارسال نمائید.سپاس و بدرود✅لینک کانال بنده در تلگرام:https://t.me/mamanomiidd✅لینک پیج بنده در اینستاگرام:elyas_sheikhi_mamanomiiddالیاس شیخیالیاس شیخیSat, 21 Aug 2021 00:15:09 +0430https://virgool.ir/@m_62776601/ادعامدرن-نتیجهارتجاعی-smc5kwcmq9zb ‎به قلم : الیاس شیخی اسفند (1399)‎برای اولین بار که پیتر هنلین ساعت مکانیکی را اختراع نمود، مبنای او ایجاد و خلق یک ابزار نظام‌مند و سیستم مدار بود زیرا چنانچه جز این بود، آن نوآوری هرجایی از کار می افتاد باید به دنبال پیتر می‌گشتند تا آن را راه اندازی کند .ولی چون مبنای اولیه بر نظام سیستم مندی استوار بود ،دیگر هیچ وقت نیاز به پیتر نمی‌شد و می بینیم آن خالقیت پس از قرنها قادر است دراوج آسمانها و در اعماق زمین در شب ، در روز ودر هر موقعیت و حالتی، بدون حضور پیتر کار کند.مدیریت نوین هم بر این اصول استوار است، چنانچه نظام‌مند و سیستم مدار باشد و توسط اندیشمندان و برنامه‌ریزان صاحب نظر، تدوین شده باشد، همچون ساعت پیتر نظم خواهد بخشید .امروزه در امرمدیریت کلان وحکومت داری نوین شاکله ی راهبردی و ملی در مسیر پیشرفت وآبادانی را نظامنامه توسعه«پلان پیشرفت»می نامند که رسالتش ،تحقق بخشی به آرمانخواهی یک ملت است .اما اصل خطیر این پلان ملی چنان تدوین یافته که مدیران ومجریان هستند که در خدمت سیستم پلان توسعه هستند ،نه اینکه سیستم در خدمت آنها باشد. متاسفانه دلیل ناکار آمدی تحقق پلان توسعه ملی در این کهن دیار حاکمیت سلیقه وتفکر سنتی است که برای درمان این درد ویرانگر، هیچ راهکاری وجود ندارد جز اینکه حاکمان واندیشمندان دغدغه مندی باشند که طی یک حرکت ملی و فراگیر اقدام عملی درجهت آفرینش یک رنسانس فکری با نماد عزم ملی همت گمارند تا بلکه از این چرخه هرز روی زوال مند ،رهایی یابیم و اما از منظر آسیب شناسی معمایی که سالهاست راقم این سطور را آزار می‌دهد و حیران ساخته، این است که در دهه های اخیر با مدیران رده های مختلف کشور تعامل و برخورد تنگاتنگ داشتم که عموم مدیران از حجم عظیم کارهای محوله اظهار شکوه می‌کردند و الفاظی بدین مضمون که ما خود و خانواده را فدای امور اجرایی کرده‌ایم و مدیریت و مسئولیت امان ما را بریده و حتی قدرت نفس کشیدن نداریم.طی این چند سال اخیر که در کلاس درس دانشگاه که از عملکرد مدیران دفاع می‌کردم ،دیدم دانشجویان همچون قبل اغنا نمی‌شوند بلکه به تقابل بر می خیزند و روزی دانشجویی بر من برآشفت که اگر چنین مدیرانی با این اوصاف که می گویید، داشتیم چگونه است که همه ساختارهای اقتصادی-اجتماعی-فرهنگی و اعتقادی جامعه زمین گیر شده و آینده ما جوانان رو به تباهی گرائیده و نیمی از جمعیت کشور زرخیز زیر خط فقر دست و پنجه نرم می‌کنند، چه پاسخی دارید؟ در همین حال که داشتم نفسی تازه میکردم که از سر امید بخشی ادامه سخن دهم مبنی بر اینکه امور اصلاح خواهد شد ،ناگهان دانشجوی دیگری با طرح سوالی میخکوبم کرد و سوالش این بود که راه دور نرو استاد از همین پنجره بیرون را نظاره کن، سطل های زباله کنار مجتمع های مسکونی آن طرف خیابان را ببین که به درختان و لوله های گاز غل و زنجیر شده اند آیا باز هم پاسخ دفاع گونه‌ای داری؟؟ اینجا بود که یافتم این نسل، نسلی مدلل و علت گراست و معلول اندیشی همسو با جهان بینی اش نیست، در اینجا بود که معمایی عمیق تر ذهن و وجودم را در هم ریخت که واقعا اگر چنین مدیرانی داشتیم که مشفقانه و سر سختانه کار می کردند، پس چگونه است که حال و روزمان در این دیار این چنین رقم خورده، مگر حاصل کار و کوشش به پیشرفت منتهی نمی گردد ؟! مگر میشود حاصل آن همه کار و کوشش مدیران ما کشور را به نقطه صفر برساند.حلقه مفقوده کجاست؟! لذا به چالش کشیدن من معلم و مدیران کشور از ناحیه این نسل، ناخودآگاه مرا به آسیب شناسی تاریخی، اجتماعی مبدل ساخت که مجبور شدم گذشته تاریخی سرزمینم را عمیق‌تر بازبینی و بازنگری نمایم، تا بلکه موفق به کشف راز مغبونی این آب و خاک گردم، در فراسوی مطالعات و تحقیقاتم طی سالهای اخیر توفیق حاصل گشت تا از کشور های پیشرفته، در حال توسعه و جوامع جهان سومی گشت و گذاری با نگاه تامل گرا و آسیب شناسانه داشته باشم.که رهاورد این سفرها ، مشاهدات و تجربه اندوزی خویش را به اختصار بیان می دارم. جهان امروز به سه طیف ۱- جهان اول ۲- جهان دوم ۳- جهان سوم تقسیم گردیده: ۱_جهان اول‎:(جوامع توسعه یافته ،مترقی و پیشرفته) در این گونه کشورها ابتدا عشق به وطن سرلوحه امور قرار گرفته و همچنین باوری وسواس گونه که منافع ملی بر منافع فردی ارجحیت دارد که در احاد مردم و مدیران به نماد غیرت ملی مبدل گردیده، در این راستا اندیشمندان وکلان برنامه ریزان ،نظامنامه توسعه را ابتدا جامع تدوین نموده و مکمل بر آن جان مایه مدیران رده های گوناگون را در این راستا نهادینه سازی کرده که نقادی و به چالش کشیدن مدیر را از مقدسات بدانند، به گونه‌ای که چنانچه در‌سه مکان علمی و آکادمیک سخنرانی برگزار باشد که دو سخنرانی بر علیه او باشد و یک سخنرانی بر له او، آن مدیر ولع گونه گرایش دارد به هر دو مکان سخنرانی که علیه اوست برود تابه نقصان و خلاهای مدیریتی خود بیشتر واقف گردد و معتقد است هر جا بی رحمانه ‌تر عملکردش را به چالش بکشند طبیعتاً از او مدیر کارآمدتری پدیدار خواهد ساخت.۲_جهان دوم:(جوامع در حال توسعه یا در دوران گذار) در این گونه کشورها عمده الگوگیری ها از جوامع پیشرفته است و در چنین جوامعی چنانچه در سه مکان علمی و آکادمیک سخنرانی بر نحوه عملکرد مدیریتی یک مدیر برگذار شده باشد که دو سخنرانی بر علیه او باشد و یک سخنرانی بر له او، خود را مکلف می داند حداقل به یکی ازمکان سخنرانی‌هایی که علیه اوست برود پس تفاوت این دو جهان وجوامع در این نقطه خلاصه میگرددکه پلان وپایه توسعه خودرا برمبنا وتجارب جهان اول بنا نهاده اند که طی دودهه اخیر درجهان نظاره گریم که بعضأ یکی پس از دیگری درسلک کشورهای مترقی وپیشرفته ظاهرمیگردند.۳_جهان سوم‎(جوامع غیرپیشرفته وتوسعه نیافته) ‎در این گونه جوامع عموما عشق به وطن کم رنگ است و ارجحیت منافع فردی بر منافع ملی غالب گشته و مدیران ارشد کشوری و برنامه ریزان کلان، اعتقادی به ساختار تشکیلاتی و ستادی ندارند و عمومأ به کارگیری مدیران از صدر تا ذیل بر اساس همسویی ، قومی ، نژادی ، فکری و حزبی صورت می گیرد، اندیشه شایسته سالاری حاکم نیست و ساختار تفکر مدیریتی بر اندیشه سنتی و سلیقه‌ای استوار است و به گونه ای، آن بافتار شکل گرفته، که چنانچه قرار باشد در سه مکان علمی و آکادمیک سخنرانی بر نحوه عملکرد مدیری برگزار گردد. دو سخنرانی برله مدیر خواهد بود و چنانچه مکانی هم باشد که سخنرانی بر علیه مدیری ترتیب داده شده باشد، که نقدی صورت پذیرد، عموما به چالش کشیدن مدیر در کار نیست، بلکه در فحوای عمل به فضای مصلحت اندیشی مبدل گشته و خاتمه پیدا میکند، آنچه آموزه‌های راقم این سطور بوده، از سرنوشت کشور خود و سایر جوامع جهانی بدین گونه است که جهان اول و دوم نقطه هدف و نماد توسعه خود را در آرمانخواهی بنا نهاده اند و جهان سوم و جوامع توسعه نیافته در باور و اعتقاد خواهی است، این تفاوت فاحش در نوع جهان بینی دو جوامع آشکار است، که جوامع غیر مترقی چنانچه به مقوله توسعه نگاهی نو و خردمندانه نیفکنند محکوم به سرنوشت گذشته و گذشتگان خواهند شد.‎واما گرچه درد آلود است لیکن باید بیان کنم که مدیران سرزمین من در بسیاری از حوزه های زیرساختی حتی از الگو ها و سازو کارهایی که عمده کشور های جهان سومی کنونی بکار گرفته اند، که در مسیر توسعه قرارگیرند، هم غافل مانده اند، باید به حاکمان تفهیم نمود که تئوریها و نظریه ها در خرد نوین و حکومت داری نوین تغییر بنیادی کرده و به نماد توسعه عقلانی مبدل گردیده وآن اینکه ما وارث گذشته گان نیستیم، بلکه این آب و خاک و سرزمین را از آیندگان قرض گرفته ایم، پس باید پند گیریم زین پس ما به گذشتگان دینی نداریم بلکه مقروض آیندگانیم و این نسل مدلل و علت اندیش و آرمان خواه سخت ما را به چالش خواهند کشید و مطالباتی که دارند و قرض هایی که به ما پرداخته اند از ما باز خواهند ستاند لذا مدیران این سرزمین هنوزقدرت فهم و درک این اصل مهم را ندارند وحتی تصمیمی هم ندارندکه به این رکن خطیر واقف گردند.‎امید آن دارم نسل کنونی سرزمینم قرض های خود را با تدبر و تعقل و با مدارا اندیشی از ما مطالبه کنند، چونکه روز به روز بدانها مقروض تر میگردیم.‎ نکته شگفت انگیز اینکه اندیشمندان جوامع مترقی اذعان دارند ما از تاریخ وسرگذشت سرزمین ایران عبرت ها و‌پندها آموختیم و با سرپنجه خرد رمزگشایی نموده و درجهت رشد وشکوفایی جوامع خودمان بکار بستیم. پس چه دردناک است که دیگران از گذشته ما عبرت میگیرند ولی ملت وحاکمان این سرزمین هیچگاه تکانه ای نمی خورند. نیک میدانیدما ملتی هستیم که نه تاریخ میدانیم ونه میخوانیم، غم انگیز تر از آن اینکه عنصر عقل وخرد که جان مایه آدمی و‌کلید واژه پیشرفت تلقی میگردد در فرایند زیستن ما کم ارزشترین جایگاه را دارد. ظاهرا عقل و خرد در این سرزمین مظلوم ،مهجور ومغضوب واقع گردیدهوبه جای آن توهم دانایی وخودشیفتگی یکه تاز بوده و از عجایب آن است که از حمل این بیماری هولناک خسته هم نمی شویم شاید ریشه در آن دارد که هوش وهیجان غالب بوده تا عقل وخرد وچنانچه درآرزوی آن باشیم که پیشرفت نمائیم وارتقا یابیم باید گفت عین بی عدالتی خداوند و قوانین جهان هستی باید اتفاق بیفتدکه آن هم محال است چون هارمونی تقدس عقل وخردناهمگون می گردد. درپایان یادآور می شوم چنانچه در خلقیات وخصیصه های شخصیتی مان تغییر مشی ساختاری ایجاد نکنیم وعریان بگویم نخواهیم که تربیت بشویم نسل آتی که ما مقروضشان هستیم تربیتمان خواهند کرد.چنانچه مقاله فوق موردپسند وتایید شما سروران قرار گرفت برای دوستان فرهیخته خود نیز ارسال نمائید.سپاس و بدرودالیاس شیخیالیاس شیخیWed, 10 Mar 2021 00:07:06 +0330https://virgool.ir/@m_62776601/مقالهشهوت-نخبه-کشی-cpax5kefkf2h?به قلم:الیاس شیخی«آذر۱۳۹۹»مدعی را دیو در دیوان رمیدهم خرد را خست و هم جان را درید «مولانا»سرزمین ایران در تاریخ غیر رسمی خود و بنا به شواهد باستان شناسی بی شمار صاحب تمدن چندین هزار ساله ایست تمدنی  که پیشینه اش به هزاره های پیش از میلاد مسیح بازمیگردد و از غنای فرهنگی وتمدنی بس درخشان و گاه کمتر شناخته شده ای برخوردار است اما به رغم این گذشته کهن، غنی و مستندتاریخ ایران قدمتی دوهزاروپانصد ساله دارد وبه طور رسمی از دوران هخامنشیان شروع می شود و ازآن گذشته های کهن تر، تنها سلسله ها وامپراطوری های عیلام وماد توانسته اند تا حدی و آن هم در اندازه بیان مقدمه شکل گیری امپراطوری هخامنشی وارد تاریخ رسمی ایران شوند.در طول تاریخ این سرزمین انسانهای بی شماری به دنیا آمده اند مدتی زندگی کرده و از دنیا رفته اند بسیاری از این افراد به دست فراموشی سپرده شده اند وفقط نام تعداد محدودی ازآنها بر صفحه تاریخ کشورمان باقی مانده است این ماندگاری ناشی از تاثیری است که این افراد بر زندگی سایر انسان ها داشته اند و نام آن ها را در ردیف تاثیرگذارترین های تاریخ این سرزمین ثبت کرده انداین چهره های اسطوره ای و تاثیر گذار عمومأ از دنیای مذهب،فلسفه، سیاست، علم وهنربوده اند که به شکل واقع بینانه طی این دوهزار وپانصد سال تاریخ رسمی این سرزمین به طور تقریبی 250چهره اسطوره ای و تاثیر گذار و تاریخ ساز پدیدار گشته اند و پا به منصه ظهور نهاده اندبه عبارتی می توان گفت هر یک قرن یک انسان پاک باخته در این سرزمین پا به عرصه وجود نهاده، که یقینأ خداوند طبق حکمتی و رسالتی این چهره های ارزشمند را برای ما متجلی ساخته و وجودشان در بین ما یعنی دنیایی بادرجات والای عنایات و نعمات ومواهب بی‌نظیر خداوندی در جهت متحول شدن و رشد و بالندگی ما بوده استبنابراین حفظ حرمت و قداست این بزرگ‌قامتان  از وظایف عرفی و عقلانی است که برعهده ما بوده است که منطقاً ناسپاسی و بی مهری نسبت به این بزرگ‌اندیشان عقوبتی بس سنگین در پی داشته  که شوربختانه در طی ادوار تاریخی عموما عملکرد ما همین‌گونه‌ بوده است و ما تاوان بی‌لیاقتی های خودمان را پرداخته‌ایم و درهای خیری که خداوند بر روی ما گشوده، خودمان همان درهای خیر را بسته‌ایم که به یک مورد آن در اینجا می‌پردازم. *امیر کبیر، صدر اعظم ایران*در دوره ناصر الدین شاه که به‌وسیله افراد فرومایه و سخیف در حمام فین کاشان به قتل رسید و جسد اورا به عراق منتقل و در کربلا به خاک سپردند.۱۶۸ سال پیش برنامه واکسیناسیون به فرمان امیر کبیر آغاز شد، مدتی بعد از عملیاتی شدن طرح فراگیر واکسینه کردن مردم علیل و بیمارناشی ازآبله خبر به امیرکبیر رسیدکه بعضأ به وسیله برخی از افرادصاحب نفوذ شایعه نموده‌اند که تزریق واکسن باعث ورود جن به خون و بدن آدمی خواهد شد لذا امیرکبیر دستور داد چنانچه فردی تمرد جوید از واکسینه شدن، باید پنج تومان جریمه بپردازدولی چون نفوذ کلام افراد ناآگاه و جاهل در مردم بیشتر بود قشر ثروتمند با پرداخت جریمه ازدریافت واکسن سرباز زدند و بخشی از توده مردم نیز در خانه ها پنهان شدند علی رغم این‌که مردم با چشم خود نظاره گر بودند که  تعداد زیادی از همنوعان و هم وطنانشان می‌میرند ولی رغبتی از خود نشان نمیدادند واکسینه شوند. این صحنه ها امیر کبیر را به گریه وامی‌داشت. در این اوضاع میرزا آقاخان آهسته به امیرکبیر می‌گفت :اینکه در اثر نادانی خودشان است بگذار بمیرند. امیر در پاسخ گفت :در واقعیت امر ،ما نیز در نادانی آنها مسئولیت داریم چنانچه مدرسه و مکتب خانه بیشتری ساخته بودیم جهل گسترده ای حاکم نبود والبته این تنها روزی نبود که امیر کبیر گریست بلکه او ۱۱۸۸روز که نخست وزیر بود هر شب از جهل و خرافات مردمش می‌گریستامیر کبیر سودای تحولات عظیمی برای کشورش داشت که در کتاب "امیرکبیر" به قلم مرحوم فقید فریدون آدمیت آمده و به تفصیل بیان داشته. آری امیرکبیر ومیجی (امپراطور ژاپن)برنامه اصلاحات خود را همزمان شروع کردند و به بیان بسیاری از صاحب نظران، برنامه اصلاحات امیر کبیر بسیار مفصل تر از میجی بود. مردم ژاپن با امیر خود همراهی کردند، همدل و هم نوا شدند، تلاش و کوشش وافری انجام دادند و بنیان تقدس‌گونه تفکر ارجحیت منافع ملی بر منافع  فردی را در فرهنگ شان نهادینه کردند. که اکنون ژاپن به یکی از قطب‌های عظیم اقتصادی جهان با بالاترین استانداردهای رفاهی زندگی تبدیل گردیده ولی شوربختانه ما چون نخبه‌کشان چیره دستی هستیم اصلاح‌گرانمان را کشتیم. سالانه سی میلیون ژاپنی در سالگرد وفات او به آرامگاهش می‌روند و به سبب اصلاحاتش سر تعظیم فرود می‌آورند وشکرگزاری می‌کنند‌ ولی در کشور مهجورم غالب هم‌وطنانم با تاسف و شرمساری اصلا نمی‌دانندقبر اسطوره کشورشان، اميرکبير، کجاست. دکتر عبدالفتاح دوست نازنین و تاریخ‌نگارم در دانشگاه بغداد با نگاه حیرت‌آمیز میگفت طی دو دهه اخیر حدود ۲۵ میلیون ایرانی از عتبات عالیات دیدن کردند ولی حتی انگشت شمار هم از قبر امیر کبیر که در جنوب شرقی صحن امام حسین (ع) است دیدن نکردند. قبر مردی را که بخشی از داشته های امروزمان را مدیون او هستیم. در پایان نوشتارم باید عرض کنم درسی که از تاریخ سرزمینم آموخته‌ام این‌گونه بوده که خلاء تدبیر امور این سرزمین عدم وجود انسان‌های نیک‌اندیش و فرهیخته و بلند همت بوده است که رسالت داریم نسل آتی را در این مسیر رهنمون سازیمنسل حاضر که میراث دار این سرزمین خواهند بود باید به این باور برسند که برای اداره کلان ایران زمین ما نیاز صرف به حاكمان باهوش نداریم ،بلکه به حاکمان فرهیخته محتاجيم چرا که درطول تاریخ خسران های کلانی که مترتب کشور گشته ،بخاطر نبود یا کمبود سردمداران فرهيخته و با عظمت بوده است كه زين پس اين امر خطير به شماها كه صاحبان آینده اين سرزمين هستيد وا نهاده ميشود.....اگر مطالب فوق مورد تایید شما بود لطفا آن را برای دوستانتان ارسال نمایید??✅لینک کانال بنده در تلگرام:‏https://t.me/mamanomiidd✅لینک پیج بنده در اینستاگرام:‏https://instagram.com/elyas_sheikhi_mamanomiidd?igshid=138sdaowqluzsالیاس شیخیالیاس شیخیSat, 28 Nov 2020 00:50:47 +0330