https://virgool.ir/feed/@m_62297397fa2026-11-11 20:36:37https://files.virgool.ir/upload/users/3783604/avatar/9WPL4M.jpghttps://virgool.ir/@m_62297397https://virgool.ir/@m_62297397/طنین-یک-ترانه-emqbww55at1mبا ذوق به سمت من آمد. کنارم نشست. حلقه‌ی امید و هیجان را در چشمانش می‌دیدم. مثل هر مادر دیگری از من پرسید:دخترم وقتی بزرگ شدی می‌خواهی چه کاره شوی؟من هم همانند هر کودک دیگری که در آن سن همان چیزی را می‌گوید که به آن دیکته شده و برایش آشنا‌تر است، گفتم:می‌خوام دکتر شم. دکتر قلب و جراح . مهندسم میخوام بشم. شایدم برم فضا....کاش امروز می‌بود. کاش می‌بود. اگر می‌بود به بالاخره می‌فهمید که واقعاً می‌خواهم چه کسی باشم؟.اگر می‌بود به او می‌گفتم:می‌خواهم بیکار‌ترین آدم این کرهٔ خاکی شوم!!البته که تعجب می‌کرد و به طبع ابرو‌هایش را برایم بالا می‌انداخت. اما من ادامه می‌دادم.آره شاید واقعاً می‌خواهم بیکارترین انسان باشم. اما، واقعاً انسان باشم. یا شاید هم اصلاً قصد کنم وقتی بزرگ‌تر شدم، برگردم به دوران کودکی‌ام. در همان سن و سال و بمانم و به خردسالی شکننده بدل شوم!شاید هم بخواهم هیچ دستاورد بیرونی‌ای برای زندگی کردن نداشته باشم. اما حداقل می‌دانم که می‌خواهم زیستن را بلد باشم. شاید هم خواستم بیشتر از یک بی‌پول بی‌دستاوردِ خوشحال نباشم!.یا شاید هم نوازنده‌ای که آخر ماه هیچ پولی برایش نمی‌ماند. شاید آن جنبه و وجهه‌ی اجتماعیِ مورد پذیرش اکثر آدم مدرن‌ها و بزرگسالان را نداشته باشم؛ اما با صدا و سازم قدم زدن را برای رهگذران شاد‌تر می‌کنم.مادر شاید من فقط بخواهم رهگذری در خیابان زندگی باشم! . رهگذری که چیز خارق‌العاده‌ای برای عرضه کردن به آدم بزرگ‌ها نداشته باشد.مادر!«شاید می‌خواهم تنها طنین یک ترانه باشمو جز طنین آن ترانه چیزی جست و جو نکنم»...چطور می‌شود با پرسیدن یک سوال وجود سرشار از شگفتی انسان را محدود کرد؟پ.ن.پ: شعر از فروغ فرخزادکمند جلیلیکمند جلیلیMon, 20 Jan 2025 02:34:31 +0330