<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Bande_khoda</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_62208512</link><description>بنده خدا</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 21:57:13</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/693078/avatar/L7rxzM.jpg</url><title>Bande_khoda</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512</link></image><item><title>ازادی کدام آزادی ؟</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/ازادی-کدام-آزادی-xlaxwzp2nhjc</link><description>🔹آزادی یا اجبار مدرن مسئله این است.در غرب آزادی وجود ندارد همان‌طور که در غرب پدرسالاری مدرن در جریان است اجبار مدرن نیز در حال دیکته شدن است.غرب نتوانسته است طی این سال‌ها آن‌طور که ارزش زن است به آن پاسخ بدهد. در ایران هم افرادی که پیگیر غربی شدن تمدن ایرانی هستند همین‌گونه‌اند یعنی یک پدرسالاری مدرن در بنیان فکری آن‌ها جا خوش کرده است. زن را می‌خواهند برای تبلیغات به زن آزادی حضور در میادین می‌دهند ولی هرگز مردان قوی اجازه ورود زنان به این رشته‌ها را نمی‌دهند اگر هم باشند باز تبلیغات می‌کنند در برابر دنیای اسلام. یعنی اگر می‌خواهند وارد دنیای مردانه شوند و باید بپذیرند که زنانگی را رها کنند.اما اصل کاری که در غرب از زن میخواهند این است که زن زیبا باشد زن خوشگل و خواستنی باشد ولی هرگز باهوش نباشد... (طبق گفته مدونا خواننده مشهور امریکایی. )آنجا در غرب از زن می‌خواهند یا مرد باشد و مثل یک زن نباشد که این ستمی دیگر به زن است و در این صورت هم یک پدرسالاری مدرن در حال ایجاد است که به زنان اجازه ورود به مسائل حساس سیاسی و مدیریتی را نمی‌دهد. یا چنانچه می‌خواهند یک زن باشند باید کارهای تبلیغاتی انجام بدهند باید در دید هزار دوربین قرار بگیرند و هر روز مجبور باشند طبق استانداردهای زیبایی جلو بروند وگرنه آن‌ها ناقص‌اند. چیزی که اکنون صدای بسیاری از فمینیست‌های غربی را هم درآورده است.ولی وقتی موجی شکل می‌گیرد مبارزه با آن سخت است و باز هم این مردان هستند که برای لذت پول و شهوت بیشتر از زن می‌خواهند تا زیبا باشد تا طبق استانداردها جلو برود وگرنه زنی که زیبا نباشد به درد لای جرز دیوار هم نمی‌خورد و او هر روز باید در دریایی از افسردگی غوطه ور شود.... (مثل زندگی زنان حاضر در کی پاپ و مرلین مونرو ستاره سینمای هالیوود )حالا این مسئله در ایران نیز جاریست ما مواجه هستیم با یک نوع اجبار مدرن. در واقع آنچه چندین سال در ایران رایج بود پوشش قانونی بود که آن هم فلسفه عقلانی خودش را داشت ولی آنچه اکنون رایج است اجبار مدرن است. اجبار مدرن یعنی در بستر جامعه از طریق رسانه‌ها روان افراد را طوری بازنویسی کنی که شخص خیال کند خودش آن عمل را از روی آزادی انتخاب کرده در حالی که می‌بینیم خیر این‌طوری نیست و شخص شستشوی مغزی داده شده و چنانچه در یک فضای آرام می‌نگریست حجاب که عقلانی‌ترین مورد هست را انتخاب می‌کرد.</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Tue, 28 Jul 2026 17:59:51 +0330</pubDate></item><item><title>عادی شدن عدم پوشش</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/عادی-شدن-عدم-پوشش-sgqardyeflkr</link><description>دیدید با بعضی خانوم ها تا صحبت از لزوم حجاب می‌کنی میگن : از جوامع غربی یاد بگیرید . تو این جوامع مردها انقدر دیدن که سیر شدن و دیگه دنبال متلک پرانی نیستند ... خب بریم پاسخش رو داشته باشیم 👇👇موضوع بررسی فرضیه  عادی سازی عدم پوشش در جوامع غربی❌🔹گاه در گفتگو با برخی خانوم های فمنیست عادی شدن بی حجابی در جوامع غربی به کرات مطرح می شود دیدگاه آنان بر این جمله استوار است که👈 با افزایش سطح برهنگی در جامعه حساسیت مردان نسبت به پوشش زنان کاهش یافته و در نتیجه رفتارهای آزارگرانه نظیر متلک پرانی یا مزاحمت های خیابانی تقلیل می یابد در این باره لازم است چند پرسش مطرح شود :اولا👈آیا اساسا این مسئله در جوامع غربی به معنای واقعی کلمه عادی شده است؟؟؟؟ثانیا👈آیا میل جنسی اساسا ماهیتی دارد که با تکرار و مشاهده عادی شود؟؟؟ثالثا👈 آیا آنچه در حال عادی شدن است میل جنسی است یا زیبایی های معمولی هر خانوم که با وجود استاندارد های زیبایی دیگر این زیبایی ها به چشم نمی آید ؟؟رابعا 👈آیا این فرآیند عادی سازی زیبایی ‌در زنان  به سود زنان است یا به ضرر آنان؟؟خامسا👈  آیا اختلاسگری که ظاهری موجه و رفتاری جنتلمن وار دارد با خرده دزدی ماهیت خود را عیان می کند یا هدفش دستیابی به منابع کلان آن هم به شکلی کاملا بی سروصداست؟؟؟پاسخ به 👈توهم عادی‌سازی1⃣ واقعیت‌های تلخ آماری در جوامع غربی نقاب از این توهم برمی‌دارد که عدم پوشش، موجب کاهش میل جنسی میشود.❌❌ آمارها حکایت از حقیقتی متفاوت دارند: هرچه پرده‌ها در آن جوامع کنار رفت و پوشش زنان کاسته شد سایه‌ی سنگین تجاوز و خشونت‌های جنسی در طول تاریخ نیز بیش از پیش بر جامعه سنگینی کرد...2⃣ باید دانست که میل جنسی تکانه‌ای غریزی است که با دیدن و عادی شدن مهار نمی‌شود. میل جنسی را می‌توان به گرسنگی در انسان تشبیه کرد👈👈 انسان هرچقدر هم که از یک طعم خاص سیر شود میل بنیادین او به خوردن هرگز از میان نمی‌رود. ❌بنابراین عادی‌سازی سوژه جنسی هرگز به معنای تمام شدن آن میل در انسان  نیست. این پیشنهاد برخلاف ادعای مدعیان ان نتنها راهکاری برای ریشه‌کن کردن انحراف نیست بلکه خود می‌تواند راه را برای ظهور انحرافات جدید و پست‌تر هموار کند همان‌گونه که در مواجهه با میل‌های منحطی همچون زوفیلیا یا همجنس بازی و ... یا سایر پارافیلیاها می‌بینیم.3⃣ متاسفانه آنچه در حال عادی شدن است میل جنسی نیست همانطور که اشاره شد میل جنسی با تکرار یک سوژه از بین نمیرد❌ بلکه ابژه سازی جنسی از زنان باعث میشود میل جنسی به سمت موارد منحرفانه سوق پیدا کند✅ و این در واقع عادی شدن زیبایی های زنان به واسطه تکرار و ابژه سازی جنسی است که در جامعه زیاد شده و به ضرر جامعه زنان خواهد بود...4⃣ این فرایند عادی سازی زیبایی در زنان موجب میشود یک خط استاندارد کشیده شود که گاهی خیلی از خانم ها از این خط استاندارد پایین تر هستند و این خود موجب عمل های زیبایی و فشار به جامعه زنان خواهد بود و آسیب های فراوانی مثل افسردگی اضطراب و تنهایی به واسطه این عادی سازی اتفاق می افتد...5⃣وقتی در جامعه مردان با دیدن کم حجابی زنان متلک می پرانند نشان دهنده این است که جامعه هنوز به مرحله بیماری نرسیده است چرا که در جوامعی که زنان به راحتی در دسترس مردان هستند دیگر متلک پرانی ها موضوعیت ندارد ... مردان در چنین جوامعی که هنوز از حیث جنسی سالم هستند با هر بار متلک پرانی یا مزاحمت شبیه همان قالپاق دزد هستند اما در جوامع دیگر به دلیل عادی شدن ها اختلاس های بزرگی اتفاق می افتد این اختلاسگر هرگز با خرده دزدی ها دست خود را فاش نمیکند و خم نمیشود تا صد هزار تومنی از روی زمین بردارد ولی قالپاق دزد به همان صد هزار تومان یعنی چند تار مو هم قانع است چون زنها به راحتی در دسترس مردان نیستند جوامع غربی بسان همان اختلاسگر است مردها دیگر در خیابان متلک پرانی نمیکنند و شاید مزاحمت مستقیم ایجاد نکنند ولی در بطن جامعه چه سو استفاده هایی از زنان صورت نمیگیرد😔 و این همان آسیب های روانی است که زنها باید مشت مشت قرص بخورند تا بر بیماری های روانی خود فائق بیایند خوشحالی وافر خانم ها در چنین جوامعی از دریافت پیشنهاد ازدواج خود نشان دهنده همین موضوع است پس دزدی ها تمام نمیشود بلکه سو استفاده ها از قالپاق دزدی به اختلاسگری تغییر ماهیت میدهد..</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Sat, 25 Jul 2026 23:54:01 +0330</pubDate></item><item><title>شی انگاری زنان</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/شی-انگاری-زنان-z8kieczrdjqv</link><description>در سال ۲۰۱۱ مینا سیکارا و سوزان تی فیسک تحقیقاتی با (عنوان از عامل تا ابژه درباره شی انگاری و پاسخ مغز مردان به جنسی سازی شدن زنان انجام دادند) که نتیجه آن روی ۲۱ آقا نشان می‌داد زمانی که آقایی خانمی را با پوشش کامل می‌بیند ناحیه mpfc یا همان «مرکز همدلی و فهمیدن احساسات» در مغز آقایان روشن می‌شود و میدانند که آن خانوم تفکر دارد احساس دارد درد دارد ولی زمانی که همین آقا خانمی را با پوشش نامناسب یا لخت و عریان می‌بیند این ناحیه در مغز وی خاموش شده و در عوض بادامه یا همان Amygdala که «مرکز تحلیل بدن و شهوت است» روشن می‌شود...به عبارت دیگر می‌توان گفت مغز آقایان موقع دیدن خانم‌هایی که پوشش نامناسب دارند آن‌ها را مثل یک شی پردازش می‌کند و وحشتناک‌تر اینکه مردانی که به طور پنهانی از دخترها بدشان می‌آید وقتی نظرشان را درباره زنان برهنه می‌پرسیدند بخش mpfc « ناحیه همدلی و انسانیت »در مغزشان روشن نمی‌شد و آن‌ها را نه به عنوان یک شخص بلکه به عنوان یک ابژه می‌دیدند...این تحقیقات جواب خوبی است برای احترامی که آقایان به طور ناخودآگاه به خانم‌های با پوشش مناسب می‌گذارند و به خود اجازه هتک حرمت آن‌ها را نمی‌دهند در عوض در مواجهه با زنانی با پوشش نامناسب به خود حق هر گونه دید زدن و تعرض را می‌دهند چون وی را در حد چیزی می‌بینند که می‌شود از آن بهره‌ها برد...البته من در این باره با فمینیست‌های رادیکال بحث های زیادی کردم و هر بار در نهایت به این می‌رسیدم که از نظر آن‌ها👈 نوع دیدگاه مردها هیچ اهمیتی ندارد ...واقعا نوع دیدگاه نصف جمعیت کره زمین هیچ اهمیتی ندارد؟؟زمانی می‌توانیم این حرف را بزنیم که بر فعلیت اشخاص و فرهنگ و آموزش و رفتارهای یک جامعه هم هیچ تأثیری نگذارد .در حالی که به وفور دیده ایم و میبینیم وقتی این نوع دیدگاه نسبت به خانم‌ها (یعنی ابژه‌سازی جنسی از زنان) زیاد شد تجاوزها هم افزایش پیدا کرد خیانت‌ها هم زیاد شد و بیماری‌های روانی و مصرف داروها و سقط جنین‌ها هم بیشتر شد. البته ظلم به زن‌ها تنها در شکل تجاوز خلاصه نمی‌شود یکی از بزرگترین ظلم‌هایی که می‌توان به جامعه زنان روا داشت فریب احساسات برای ارضای نیازهای مردانه است چه این فریب با واژه آزادی باشد چه عشق و چه هر واژه دیگرو شوربختانه مجدد این آسیب‌ها به جامعه زنان بازخواهد گشت زن متاهلی که هیچ آسایش و آرامشی از دست خانم‌های بدپوشش ندارد چرا که تنوع‌طلبی نتیجه مستقیم بدپوششی‌ها و بی‌پوششی‌های خانم‌ها در جامعه است...</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Fri, 24 Jul 2026 00:53:20 +0330</pubDate></item><item><title>وسواس</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/وسواس-d2rwxyitf9d7</link><description>با علیرضا تازه آشنا شده ام.تازه یعنی حدود ده ماه بیشتر یا کمتر.نمیدانم.حساب روزها از دستم رفته است.تا جایی که یادم هست همه تلاشم را میکردم که یاد بگیرم تا زندگی کنم.تا هر روز پله به پله بالاتر بروم.من نمیتوانم روزی را بدون یادگیری از سر بگذرانم.هرچند گمان میکنم آموختن بیش از آنکه یک فضیلت اخلاقی ساده برایم باشد تبدیل شده است به تلاش جنون آمیز و مستمر برای پر کردن خلاء مطلق که هر روز دهان باز می‌کند و میخواهد مرا ببلعد. درست مثل پناه بردن به علیرضا برای رهایی از بلعیده شدنعلیرضا دقیقا همان تیپ مردی بود که من میخواستم.بسیار باهوش و اهل علم.هرچند برایم مهم نبود معدلش چند باشد.تنها چیزی که برایم مهم بود مناعت طبعی بود که او داشت.دوست داشتنی و پر از عقیده.از همان آدم هایی که حضورشان به مثابه تلاشی برای فهم معنای زندگیست یعنی او برای حکم خواندن داستان زیبای فلسفی دارد ....به همین دلیل زندگی اش را بو میکشم تا چیزی را از دل تمام اتفاقات پیرامونش بیرون بکشم و به ان نگاه کنم شاید هم به خودم در آیینه او ...البته این جور آدم ها را دوست دارم.دست خودم هم نیست.دست روانم است.روانشناسم میگوید تو دنبال جفت شدن با کمال خودت هستی تا غرقش شوی تا خودت را پیدا کنی‌ و نسبتت با این عالم را ...تو انسان فلسفی هستی و فلسفه را میدانی. و به همین دلیل دنبال معنا در چنین آدم هایی میگردی ..نمیدانم.شاید هم راست میگوید.هرچند برایم مهم هم نیست در ورای احساساتم چه چیزی پنهان است.گاهی حتی احساس میکنم به هیچ کس هیچ علاقه ای ندارم.انقدر در خودم فرو رفته ام که تنها غریق نجاتی میخواهم تا خودم را از دست خودم نجات دهد.البته اینکه غریق نجاتم حتما باید با سواد و اهل علم باشد یک جورهایی به شخصیتم برمیگردد.خلاصهامروز پنجشنبه 25 تیر از خواب که بلند شدم اما با استرساسترسی که مملوکش بودشبش از فرط دردهای مزمنم دوباره به علیرضا پناه برده بودم تا معنا را از دل ارتباط با او دریافت کنم اما خب با خودم گفتم نکند دوباره علیرضا با خودش بگوید لعنت به این دختر پر حرف که نه روز میگذارد نه شب نغنغو و غرغرو.به همین دلیل با استرس تمام منتظر پیامش ماندم تا بگوید : عزیز دلم میدانم سختت است من کنار تو هستم آرام باش میدانی که نمیتوانم برایت از راه دور کاری بکنم ولی آیا این میتواند تسکین دهنده ات باشد که چه مقدار دوست دارم و خواهانت هستم؟؟؟ولی نهایتا هیچ پیامی دریافت نکردم.راستش نمیدانم باید از چه کسی دلخور باشم.از خودم بابت عزت نفسی که از خودم دور کرده ام.یا از علیرضا بابت اینکه دوست داشتم بودنش را برایم پررنگ کند ولی .... (البته چندان هم تقصیر او نیست شاید نمی‌داند در ارتباط با من چه کند و شاید میترسد اوضاع بدتر شود )دیگر از هیچ کس دلخور نیستم.تنها چیزی که میخواهم این است که به آرامش برسم.ولی خب چرا در تمام اینها باز منتظر گوشه نظری از او هستم.زنگی تلفنی.حتی پیامکی.نمی دانی وقتی صفحه را پر میکنم از داستان های رنگارنگ.یا پشت تلفن برایش وراجی میکنم.خلاصه حرفهایم این میشود که ببخشید میشود در آغوش کشیده شوم؟؟؟ولی نهایت کلام او میشود مسخی.یا اینکه با خودش فکر میکند الان چه بگویم که به او برنخورد.من یک بردرلاینم.گمان میکنم نه لیاقت عشق را دارم و نه میتوانم عشقی را برای خودم نگه دارم.شاید هم بی انصافی میکنم و باید بیش از اینها با خودم مهربان باشم.ولی میدانی وقتی او جواب نمیدهد یا تعلل میکند بیش از آنکه از او متنفر شوم آن تصویری که از خودم دارم فرو میریزد.از خودم بدم می آید.و برای همین ناخودآگاه چنگ می اندازم روی صورت علیرضا که تو باعث شدی تا من آدم بد خودم شوم.شاید هم علتش این است که من تصویر و هویتم را گره زده ام به بودن او اگر باشد خوبم و اگر نباشد بد ...گاهی میگویم حیف.صد حیف.اگر نبود روان دیوانه وارم من کجا و منت کشی برای یک مرد کجا.آن وقت مجبور نمیشدم برای آنکه تسکین موقت بگیرم به او التماس کنم.مجبور نمیشدم معنی را در نگاه او جستجو کنم.مجبور نمیشدم از یک آدم دیگر بخواهم چیزی را به من بدهد که خودم هنوز در خودم پیدا نکرده ام.دردآور است.مجبور نمی‌شدم برای آنکه از شدت آلام خود بکاهم از او دور شوم سپس حتی این دوری را هم نتوانم....اشک هایم سرازیر میشود و دیگر نمیخواهم ادامه دهم.شاید او هم به اندازه کافی حق دارد ولی من به باور آنچه حق اوست هنوز نرسیده امممم....!!!...</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Fri, 17 Jul 2026 14:12:38 +0330</pubDate></item><item><title>مذاکرات یا مبارزات</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/مذاکرات-یا-مبارزات-a58bn68p1wir</link><description>🔹 &#34;مذاکره یک نوع جنگ استما برای صلح با آمریکا مذاکره نمی کنیم&#34;چقدر این گزاره صحیح است؟؟؟👇👇👇اینجا باید دقت کرد اگر مذاکره ابزار جنگ است باید دید این ابزار در چه صورتی معتبر است هر ابزاری را نمی شود به صرف اینکه در میدان نزاع به کار می رود ابزار صحیح مبارزه نامید ..اگر ابزاری نتیجه اش تضعیف جبهه خودی و تقویت طرف مقابل باشد دیگر اسمش تاکتیک نیستخطاست وقتی آقای شهید ما می فرمودند مذاکره شرافتمندانه نیست و اصل آن خطاست یعنی سخن ایشان ناظر به ذات این رابطه بوده نه به یک مصداق گذرا یعنی مسئله این نیست که یک بار مذاکره خوب انجام نشده باشد و بار دیگر شاید خوب انجام شود مسئله این است که وقتی طرف مقابل منطق مذاکره را بر پایه زور و فریب و تحمیل گذاشته اصل این فرایند دیگر شرافتمندانه نمی شود چون شرافت در مذاکره وقتی معنا دارد که دو طرف در اصل حق طرف مقابل را به رسمیت بشناسند اگر یک طرف فقط برای گرفتن امتیاز آمده باشد و حق تو را اصلا قبول نداشته باشد دیگر مذاکره از صورت یک توافق انسانی خارج می شود و به صورت ابزار تحمیل در می آیدپس نمی شود گفت مذاکره ای که در اصل شرافتمندانه نیست میتواند در بخشی از خود شرافتمندانه باشد چون وصف فساد وقتی به اصل یک رابطه برگشت با اصلاحات جزئی برطرف نمی شود ❌❌❌مثل معامله ای که بنیانش غصب باشد نمی شود گفت چون یک بند آن منصفانه است پس کل آن قابل قبول است وقتی مبنا فاسد است نتیجه هم سالم نخواهد بودچرا مذاکره شرافتمندانه نیست ⁉️⁉️چون مذاکره نوعی بده بستان استیعنی امتیاز بدهی و امتیاز بگیریاما آمریکا اساسا با منطق برابری وارد مذاکره نمی شود ...ذات سیاستش بر این است که امتیاز بگیرد نه اینکه امتیاز بدهد ...به قول حسن فریدون آنها می گویند آنچه من دارم مال من است و آنچه تو داری قابل مذاکره است ...این جمله شوخی نیست...خلاصه منطق حاکم بر مذاکره با آمریکاست ...یعنی تو باید داشته های واقعی خودت را وسط بگذاری تا شاید او از بخشی از فشارهای ظالمانه خودش کم کند .. آنهم شاید 🤦و این از نظر منطقی مبارزه عاقلانه نیست باج دادن در برابر زور است آنها از مذاکره همین را می خواهند....یعنی تمام چیزهایت را باید به نام ما بکنی و تحریم هم برداشته نشود ..مبارزه یعنی تحمیل اراده خود بر دشمن کجای این تحمیل اراده هاست ؟؟؟و اگر گفته شود مذاکره می کنیم تا زمان بخریم باز هم باید پرسید زمان برای چه؟؟اگر زمان خریدن به تقویت قدرت درونی و کاستن از وابستگی و افزایش توان مقاومت منتهی شود بحث دیگری است اما اگر زمان بخریم تا در همان زمین فرسایشی بیشتر امتیاز بدهیم این خریدن زمان هم اسمش تدبیر نیست تعویق شکست است✅@khizzz کانال ایتا</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Sat, 11 Jul 2026 15:58:06 +0330</pubDate></item><item><title>خواب دیشبم</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/خواب-دیشبم-l4jmwk2q6ajt</link><description>سکوت در هم آمیخته با شر روزگار منزیاد که حرف می‌زنم داستان درست می‌شود فکر می‌کنند هیچ حقیقتی نیست که به زبان نیاورده باشم اما هر لحظه وجود انسان در دایره حقیقت می‌گذرد و وسعت پیدا می‌کند و من نیز از این قاعده مستثنی نیستم نمی‌شود همه چیز را گفت حتی اگر آدمی باشی که بیست و چهار ساعت نطق می‌کنی بعضی چیزها برای خود انسان است و بعضی احساسات را نمی‌شود به رشته تحریر درآورد واقعیت انسان این است که همه چیزش حول محور خودش می‌گردد و این مرتبه دانی انسان است و تا برسد به مرحله عالی راه بسیار طولانی است... اما آنچه انسان دارد در وهله اول خود اوست انسان نه می‌تواند و نه می‌خواهد که از خودش دور شود چیزی که گهگاهی ما آن را عشق می‌نامیم هم همین است ما معشوق را نیز حول محور وجودی خود معنا می‌کنیم من باور نمی‌کنم انسان کسی را دوست بدارد اما در هر آیینه از آن چیز ، خود را نبیند... هر کسی عالم خود را دارد و تهی گشتن از این عالم بی‌معناست. اول محبوب انسان خود اوست و تا با این خود کمی کلنجار برود و برسد به خدا راه طولانیست .من نیز خیال می‌کنم از این قاعده مستثنی نیستم همه چیز را حول محور خویش معنا می‌کنم و در واقع این من هستم که برای خوشایند خودم و احساسی که قرار است از او بگیرم او را بزک می‌کنم تا چند مدتی هم آرامشی باشد بر قلب مجروحم من عشق را نچشیده‌ام حتی الفبای آن را نیز نمی‌دانم خسته‌تر از آن هستم که پیگیر عشق‌هایی باشم که سر و ته آن را نمی‌دانم.. البته منظورم از عشق همین عشق‌هایی است که انسانی را درگیر خود می‌کند نه آن عظمتی که هر آیینه از آن کمال است و مقصود هر وجودی است ..من دایره عشق را نمی‌دانم طول و قطر و وترش را هم نمی‌شناسم اما دلسوزی را چرا قلبم تکه پاره می‌شود از سختی‌هایی که برای خودم و دیگران حادث می‌شود دیشب با چشم درد و جرقه‌های وحشتناک و احساس اینکه قرار است چشم‌هایم از حدقه در بیایند به خواب رفتم خیال می‌کردم الان است که از حدقه خارج شود فشار روی چشم و پیشانی و صورت و گیجگاهم و گلویم را یکجا احساس می‌کردم ... گویی برای به خواب رفتن ساده هم باید امن یجیب می‌خواندم چند دقیقه ای گذشت و با بدبختی توانستم چشم روی هم بگذارم...خواب دیدم صبور بدنش به حدی لاغر شده که تنها پوستی است و استخوانی حقیقتا دلم برایش سوخت با آن چشمان مظلوم همیشگی‌اش به من نگاه کرد و گفت نرو بمان از او درباره لاغری مفرطش پرسیدم نیشخندی زد و گفت کار توست تو کرده‌ای از بس مرا اذیت می‌کنی بچه!!.. دلم برای بچه گفتن‌هایش و حتی برای فحش‌هایش هم می‌سوزد. اگر اکنون از من بپرسی عاشقش بودی که تا این حد تو را در خواب‌ها گرفتار ساخته است یک نه بزرگ با قاطعیت از من خواهی شنید... من به هر احساسم نام عشق نمی‌گذارم. البته نه اینکه خیال کنی دارم تعارف میکنم بی تعارف و حقیقتا هیچ کدام این‌ها مصداق حقیقی عشق در قاموس من نیستند من هر تجربه و احساس را اسمی می‌گذارم و از برچسب عشق خودداری می‌کنم مثلا برای یک تازه اشنایی، روانم بسته شده است و حقیقت امر نیز همین است مثل آدم‌های معتاد می‌شوم و به دنبال عکسی یا مطلبی از او می‌گردم تا با آن به احساساتم شاخ و برگ بدهم و این‌گونه گذری کنم از دردهایم ..احساسی که با او در آن لحظه به اوج می‌رسم احساس نابی است که با هر کسی چنین نیستم دوست دارم شاهد اتفاقات زندگی‌ام باشد و شهادت او قرصم می‌کند برای ادامه زندگی ...اما مع الاسف خیلی از آدم‌ها گنجایش این نوع احساس را ندارند و خودم نیز گاهی از این نوع احساسات خسته می‌شوم..اما سخنم خواب دیشبم بود صبور همیشه مظلومیت خاصی دارد اصلا نمی‌شود از مظلومیت او کاست نمی‌شود جور دیگری او را دید..دلم برایش می‌سوخت ولی عاشقش نبودم می‌خواست مرا نگه دارد اما دلم آنجا را نمی‌خواست...طبق معمول جسمم آنجا بود ولی روح و روانم در پی آن بود که چگونه از آنجا بگریزم اما او مرا می‌خواست درست مثل همان موقع‌هایی که تازه تبریز آمده بودم و هرازگاهی می‌ترسید که دل به کسی داده باشم ..دلم می‌خواست ای کاش می‌توانستم خواهرش باشم یا مادرش برایش دلسوزی می‌کردم و می‌گفتم الهه به جهنم به درکات بیا خوبت کنیم بیا برویم تا درمان شوی بیا از اضطراب‌های شبانه تهی شوی... بیا برادر بیا شانه های خواهری‌ام برای تو بگذار الهه برود به درک بگذار با هر که می‌خواهد باشد تو غصه او را نخور.. صبور کاش به جای آنکه عقد همسری مان با تو خوانده میشد رگ و ریشه‌مان یکی بود و می‌توانستم از تو در برابر غم‌ها محافظت کنم با آنکه خیلی مواقع هم رنجم می‌دادی اما ساعاتی دلم می‌خواست خواهرت باشم و الهه را به درک واصل کنم تا بتوانم تو را احیا کنم...با سردرد زیاد و چشم درد این بارقه از احساساتم را نوشتم بماند به یادگار شاید روزی آن‌ها را خواندم شاید...پ/ن : زنها وقتی تماما احساسات مادرانه را در یک رابطه تجربه میکنند یعنی هویت جنسی خود را در برابر آن فرد می‌بازند ..او برای من تنها برادریست که در بخشی از زندگی من به دست زمان به فراموشی سپرده خواهد شد اما این تجربه نیز از آن دست تجربه های وجودی ام بود که باز حول محور وجودی خویش می‌گذشت نه چیزی بیش از آن ...</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Wed, 01 Jul 2026 06:44:48 +0330</pubDate></item><item><title>ملک و طبیب</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/ملک-و-طبیب-gzgumft7rvmb</link><description>آورده اند که در اقلیمی از اقالیم شخصی بود از رسته اطبا که نبض شناسی بدانستی و مرهم نهی بر جراحت تن آموخته بود اما وی را سودایی در سر افتاد که به جای علاج ابدان به اصلاح ملک و تدبیر بلاد پردازد بوالعجب آنکه بر منبر شدی و به بانگ بلند گفتی ای مردمان من نه از فن سیاست آگاهم و نه از رمز و راز ملک داری باخبر‼️دست من از تدبیر امور کوتاه است و فهمم از گره گشایی فروبسته سیاست ناچیز ..اما همو در پی این اقرار به لجاج می گفت با این همه قرعه بیعت به نام من افکنید...😒خلق را پرسش آمد که چون است که ناتوان را بر مسند توانایی می نشانی؟ پس جریده نویسان و منادیان مصلحت بین بر طبل بیم و هراس کوفتند که هان ای مردمان اگر این طبیب ناتوان بر کرسی ننشیند رقیبی بیاید که حضورش بهانه به دست دشمن دهد تا به ما حمله کند و جنگ و خونریزی راه اندازد پس میان بد و بدتر دست به دامن این طبیب لنگ پا زنید که اگرچه نمی تواند اما حضورش مانع حمله دشمن است..😳مردم از بیم جان و هراس نان عنان ملک به دست او دادند طبیب چون بر اریکه قدرت مستقر گشت تیغ جراحی برکشید و گفت کالبد اقتصاد این ملک فاسد گشته باید آن را جراحی کرد اما به جای آنکه غده فقر را برون آورد شاهرگ معیشت خلق را برید در عهد او قیمت ها چون مرغان بلندپرواز به آسمان شد و سفره مساکین چون پوست بازمانده از طعام خشک و منقبض گشتفساد و فحشا در کوی و برزن رخت گسترد و دختران فارغ از حیا خود را به رنگ و لعاب بیگانگان آراستند و گویی سربازان جبهه خصم گشتند در قلب بلاد و آن طبیب که نامش طبیبیان بود بر این همه بدبختی نظر می کرد و با لبخندی تلخ می گفت مراد من راحتی شماست ..و عجب که در سایه این راحتی رنج دوچندان می شد و او هر بار با زبان لکنتی می گفت من که گفته بودم نمی توانم پس چرا مرا بازخواست می کنیدقضا را همان جنگی که از آن بیم می دادند تا رای بستانند در زمانه خریت او شعله ور گشت در آن فتنه عظیم پیر امت و پدر ملک به همراه جمعی از سرداران و طفلان بی گناه به شهادت رسیدند جهان تیره گشت و دشمن خیره سر اما طبیب به جای آنکه تیغ کین برکشد در پی نخستین فشار خصم لرزه بر اندامش افتاد و پای میز مذاکره خزید..🤦آنجا همان مردی که مدام می گفت نمی دانم ناگهان دانای کل شد و پیمان هایی بست سست تر از تار عنکبوت و تعهد داد که گوهرهای رخشان ملک یعنی همان اورانیوم را به بهای هیچ رقیق کند و چنان تعهداتی داد که زین پس اگر دشمن قصد جان ملت کند تیغی برای دفاع نماند دشمن عهد می شکست و او می گفت این شکستن نیست عین مصلحت است صبوری کنید که ما در پی صلحیم😑😬علما فریاد برآوردند و نظامیان جامه دریدند اما گروهی خرباز و مقدس مآب دنیاپرست گرد او را گرفتند و گفتند هر که بر این طبیب خرفت طعنی زند اساس دین را لرزانده است اتحاد را مشکنید که او برگزیده مصلحت است🤥القصه چون کارد به استخوان خلق رسید خواستند تا به درگاه مجلس روند و نمایندگان را بگویند که این طبیب بی تدبیر را از اریکه به زیر کشید اما دیدند که بر درهای دارالشورا قفل های گران زده اند تا مبادا فریاد عزل او شنیده شود هر که دم برآورد مشتی شن در دهانش ریختند و گفتند هیس این کودتا نیست این وحدت است❌و چنین است که تاریخ گواهی خواهد داد بر روزگاری که در آن خریت را جامه مصلحت پوشاندند و ملک را به ثمن بخس به طبیبی دادند که جز جراحی جیب فقرا و جراحی عزت ملک هنری نداشت </description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Tue, 30 Jun 2026 07:06:34 +0330</pubDate></item><item><title>از ماست که بر ماست</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/از-ماست-که-بر-ماست-i5mr8eg6yubs</link><description>همیشه نوشته هایم با این موضوعات جنجال بپا می‌کند ولی می‌نویسم تا بماند به یادگاربا آبجی الهامم در کوچه‌ها قدم می‌زدیم که یکی‌یکی خاطرات خودش و دوستانش را برایم تعریف می‌کرد 😔از اینکه در آن سن با یک بچه مجبور شده بود تنها زندگی کند واقعاً رنجیده خاطر بود و از اینکه می‌دید زنان دیگری نیز شرایطی مشابه او دارندو از من خواهش می‌کرد که به هیچ مردی اعتماد نکنم و اگر روزی خواستم ازدواج کنم با مردی بسیار مسن ازدواج کنم ...از نظر او بهتر است این رابطه در حد صیغه موقت بماند زیرا مردها دیر یا زود زن را کشف می‌کنند و وقتی این کشف رخ داد زن برای آن مرد به معمایی حل‌شده تبدیل می‌شود و دیگر جذابیت پیشین را ندارد و مرد برای کشفیات بعدی به گزینه‌های تازه‌تری نیاز پیدا می‌کندراستش این مسئله برایم بسیار دردآور بود که چرا ذهن خواهرم تا این اندازه درگیر شده که ازدواج موقت را بر ازدواج دائم ترجیح می‌دهد ❌❌پاسخ این پرسش را باید کجا جست‌وجو کرد؟؟!🔹در گذشته زنان خواستگارهای بسیاری داشتند.🔹در گذشته زنان عاشقان و دلباختگان بسیاری داشتند.پس چرا همه‌چیز ناگهان دود شد رفت هوا❓‼️به گمان من میان کاهش حجاب و رواج این‌گونه تنوع‌طلبی‌ها رابطه‌ای علی وجود دارد...زن جاذبه‌ای الهه‌وار دارد ✨این نکته را نمی‌توان انکار کرد زیرا هر کس اندکی با فیزیولوژی و روان زن و مرد و تفاوت‌های میان آن‌ها آشنا باشد به‌خوبی می‌داند که جنس زن چه اندازه برای جنس مرد جذابیت دارد..زن در این معنا همچون هنری است که باید به‌دست هنرمند قصه یعنی مرد کشف و پاسداری شود..اما آیا زنان امروز اصلاً مجال کشف شدن می‌دهند ؟آیا با این همه رنگ جلوه و نمایش هنوز می‌توان از کشف تدریجی سخن گفت ؟ آیا در بازاری که برخی زنان از ظاهر خود ساخته‌اند هنوز جایی برای معنای کشف باقی مانده است ؟دیگر کدام مردی برای دیدن موی زنی که آن را با هزار ناز و کرشمه پنهان کرده برایش شعر می‌سراید📚 و ساعت‌ها در عطش آن می‌ماند 💓من نمی‌گویم وجود زن کالا است ❌❌بلکه می‌گویم وجود زن به هنر کنده‌کاری شباهت دارد 🪞باید به‌تدریج از دل چوب نقش‌ها و برجستگی‌های زیبا آشکار شونداما زنانی که با بدن عریان یا نمایش‌گرانه ظاهر می‌شوند چه با سر برهنه و چه به شکل‌های دیگر مجال کشف شدن را از مرد می‌گیرند زیرا آسان به دست می‌آیندو همین آسان به دست آمدن ضربه‌ای است که هم به خودشان می‌زنند و هم به زنان دیگر ❌زیرا نه زیبایی‌ها یکسان‌اند و نه خلق و خوهاو از قدیم گفته‌اند هر گلی عطر و بوی خاص خود را دارد 🌸اما وقتی این زیبایی‌ها به‌راحتی در دسترس عموم قرار گیرد و به‌جای سادگی طبیعی با آرایش‌ها و عمل‌های گوناگون همراه شود در نهایت گزینه‌ها چنان زیاد می‌شوند که مرد دیگر برای کشف کردن زحمت نمی‌کشدافزون بر این وقتی در جامعه و فضای مجازی چهره‌های متعدد و به‌ظاهر بی‌نقص ارائه می‌شود قیاس شکل می‌گیردحتی اگر کسی بخواهد به باطن ماجرا توجه کند باز هم ممکن است نگاهش به سطح بدن و ظاهر منحرف شود.منظورم این نیست که زن مساوی با بدن است و چنین برداشتی نیز درست نیستاما اگر زن به‌جای ارائه حقیقت درونی و شخصیت خود صرفاً بر زیبایی‌های ظاهری تکیه کند نتیجه چیزی جز دم‌دستی شدن جسم زن نخواهد بوددر این صورت زن ساده و دلربا نیز دیگر به‌سادگی دیده نمی‌شود و بسیاری از زنان ناچار می‌شوند برای دیده شدن به عمل‌های گوناگون و تغییرات متعدد روی آورند تا در این رقابت فرساینده عقب نماننددر حالی که نه سرشت زن با چنین رقابتی سازگار است و نه این وضعیت به سلامت روحی و روانی او کمک می‌کند...یکی از چیزهایی که برخی را دچار کج‌فهمی می‌کند نادیده گرفتن تفاوت میان زن و مرد است ..👩‍🦳👱‍♂بعضی‌ها با نوعی بی‌خردی هیچ تفاوتی میان این دو جنس قائل نیستند 🤦‍♂اما چگونه می‌توان با چنین افرادی از بدیهیات سخن گفت در حالی که زن و مرد از نظر فیزیولوژیک و نیز از نظر روانی ورودی و خروجی یکسانی ندارنداگر این تفاوت‌ها درست شناخته شود آنگاه روشن می‌شود که چرا حجاب اهمیت دارد و چرا زن نباید به‌آسانی در دسترس عموم مردان قرار گیرددر همه این موارد نفع اصلی متوجه خود زنان است نه مردانیکی از این منافع آن است که زن تازه و دست‌نخورده بماند تا ذهن مرد با دیدن سادگی زنانه به اشتیاق بیفتد و برای شناخت و به دست آوردنش تلاش کندنه اینکه زنانگی به‌آسانی در دسترس قرار گیرد و در مقابل زن برای دیده شدن ناچار به تکاپو شود ❌❌نخستین ظلم زن‌های بی‌حجاب و نمایش‌گر بدن همین استظلمی به خودشان و به همه زنانمردها بدون زحمت زیبایی زن را در اختیار می‌گیرند و برایش زحمت نمی‌کشنداما زنان برای دیده شدن ناچارند به عمل‌های متعدد و تغییرات گوناگون تن دهند ...افزون بر این مسئله مقایسه نیز پدید می‌آیدهمان‌گونه که ممکن است زنی در زندگی عادی خود وقتی یک زوج پر از صمیمیت را می‌بیند در ذهنش مقایسه شکل بگیرد همسر او نیز در همین دام می‌افتد ❌❌و وقتی ذهن وارد فضای مقایسه می‌شود لذت آنچه در اختیار دارد در برابر آنچه ندارد کاهش می‌یابدو از آنجا که تنها شمار اندکی از افراد کنترل ذهنی کافی دارند نتیجه این روند می‌تواند دلسردی و حتی خیانت در خانواده باشد ❌❌❌و باز ریشه این مسئله از نگاه من همان بی‌حجابی و آسان‌شدن دسترسی به زنان است ❌یکی دیگر از معضل‌های بسیار خطرناک عشق‌های پوچ و دروغینی است که دختران در سنین پایین گرفتار آن می‌شوند ..و نتیجه‌اش می‌تواند یأس ناامیدی و انواع آسیب‌های روحی باشد 😔این وضعیت از کجا سرچشمه می‌گیرداز همین روابط رنگارنگی که آرام‌آرام رنگ باخته‌اند و از روابطی که به پیش از ازدواج و مسائل جنسی آلوده شده‌انداز سوی دیگر پسرانی هستند که شرایط ازدواج ندارند اما با دیدن زیبایی زنان عطش درونی‌شان افزایش می‌یابدالبته قوه جنسی نیرویی است که گاهی در انسان شدت می‌گیرد و برای آرام شدن به همسر نیاز پیدا می‌کنداما تنوع‌طلبی چیزی نیست که انسان را به‌سادگی رها کنددر یک جامعه سالم نیز انسان‌ها نباید بی‌همسر بمانند چه رسد به جامعه‌ای که در آن تنوع بسیار زیاد استجامعه‌ای که حتی اگر مردی تمام تلاش خود را بکند باز هم امکان لغزش در او بالا می‌رودو همین مسئله به زیان زنان تمام می‌شودچگونهمردی که دختری را به خود جذب می‌کند ممکن است پس از رسیدن به خواسته‌اش او را تنها بگذاردحتی ممکن است این کار را با آگاهی کامل انجام ندهداما نیازهای انسانی گاه چنان عمل می‌کنند که فرد را به خطا می‌کشانند ❌این روند می‌تواند به شکل‌گیری دل‌بری‌های فریبنده رها کردن دختران پس از رسیدن به رضایت و حتی تجاوزهای فراوان بینجامدزیرا این عطش ممکن است از مرزهای طبیعی عبور کند و حتی متوجه زن عفیف یا کودک شوددر چنین شرایطی جامعه به سوی نوعی جنون جنسی و عقده جنسی سوق پیدا می‌کنددر نهایت همه این‌ها از پیامدهای بی‌حجابی استاگر بپرسید سند این سخن چیست پاسخ من این است که وب‌سایت‌های خارجی نشان می‌دهند از سال‌های گذشته تا امروز شمار کودکان تک‌سرپرست افزایش یافته و آمار تجاوز نیز بالا رفته استو هنگامی که علت‌یابی می‌کنیم می‌بینیم این مسائل با مسئله حجاب پیوندی بسیار نزدیک دارندهرچه حجاب در آن جوامع کمتر شده آمار تجاوز نیز افزایش یافته استو آمار فرزندان تک‌سرپرست...حجاب باید برای سلامتی جامعه هم که شده قانونی باشد در غیر اینصورت ضربه ای که بی حجابی به جامعه میزند و جامعه را دچار تنش و آسیب های ذهنی میکند بسیار زیاد است 💔</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Wed, 17 Jun 2026 03:01:58 +0330</pubDate></item><item><title>منِ بردرلاین</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/منِ-بردرلاین-uejfktnkfid0</link><description>من یک شخصیت «مرزی» هستمکسی که همیشه بین دو دنیا معلق است.برای من آدم‌ها به مثابه موجودی با ویژگی های آدمیت و نقش های متفاوت نیستند آن‌ها مخدری هستند که من برای زنده ماندن به آن‌ها نیاز دارم.... آری برای زنده ماندن برای آنکه بتوانم هیجانات مغزم را آرام کنم ... و راهی بیابم برای آنکه به آن درد کشنده مغزم که صدای جیغ جیغش لای ماشین زمان کمر شکن است التیام بخشم و به دنبال عظمتی تا بکاهد از درد جانکاهم...من برای آرام شدن باید بوی آن آدمی که تا مغز استخوان در اعتیاد او غوطه ورم استشمام کنم هر روز و هر روز  و در نزدیکی‌ش باشم تا شاید فقط شایدآن هورمون‌های ولنگار مغزم کمی از این تلاطم بکاهند...اما گاهی...آه گاهی چنان در خودم فرو می‌روم که انگار هیچ‌کس نیست.یک پوچی عظیم یک خلاء سیاهتمام وجودم را می‌بلعد.آن‌قدر از خودم دور می‌شوم که دیگر نمی‌دانم که هستم از روحم جدا می‌شوم از تنم جدا می‌شومو در میانه‌ی این همه تنهایی فقط یک سردی مطلق باقی می‌ماند.می‌دانم برای من چارچوب ، جهنم است... قانون و شریعت باد هواست.. سخت است که متعهد بمانم به چیزی به نام قانون و چه ان قانون ، قانون شریعت باشد چه قانونی که به دست انسان وضع میشود ...امادر حالی که تمام وجودم از نیاز به دیگری فریاد می‌زندمن سعی می‌کنم در چارچوب دین و شریعت بمانم. نماز می‌خوانم و حجابم را می‌پوشمو در اوج درماندگی، وقتی دیگر هیچ تکیه‌گاهی ندارمفقط یک نام از اعماق قلبم می‌آید:یا زهرا...و من سالهاست که  راه سختی را انتخاب کرده‌ام. و چه سخت است در این سرای مهلک،  روزگار را با آدم ها پر نکنم و چه سخت است که تصمیم گرفته ام تا با کلمات پرش کنم.با فلسفه، با خدا، با شعر، با ادبیات...</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Thu, 04 Jun 2026 23:35:28 +0330</pubDate></item><item><title>مغزم دودی ام</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/مغزم-دودی-ام-xla4btxh245m</link><description>عجب گندی زده ام ! خودم را نمیشناسم . برچسب طلبگی و آدم خوب بودن هم مثل زنجیر به گردن‌ام افتاده است . هر روز آفتاب می‌زند توی سرم اما مغزم کار نمیکند آرام آرام دارم توی این رنج و اندوه غرق می‌شوم. به خاطر می اورم قبلا هر چه بودم و نبودم لااقل کمی عاقل بودم اما حالا خودم را توی آینه نمی‌شناسم. ایمان هم که سه ماهی است به گمانم سندش را زدیم به نام دیگری ... خدا هم که  رفته است سیزده بدر ..از این بلبشو هم که بگذریم بدبختیمان که یکی دو تا نیست تلفن را برداشتم تا نگاهی به پیامک ها بیندازم ببینم من بخت برگشته اینبار باید منتظر چه چیزی باشم . دیدم بلههه آقای نچندان محترمی که حتی نمی‌صرفد اسمش را بگویم شماره‌ مرا از یکی از آشنا ها گیر آورده و نوشته است: می‌خواهم پناهت باشم . گیر عجب خناس هایی می افتیم ها... دلم میخواهد برایش بنویسم من زیر این طوفان متعفن غرق شده ام توی نسناس که ابلیس هم از تو گریزان است میخواهی پناه من باشی ؟؟ خیلی هنر میخواهی بکنی پناه زن فلک زده ات باش که به قول خودش دو ماه است جز دعوا و دلخوری چیزی از تو نمی‌بیند .. بعد هم آخرش بنویسم : خیلی عنتری آقای د / ر‌این هم بلانسبت شما روزگار عن ماستهمینمان مانده بود مردزن دار تازه به دوران رسیده‌ بخواهد سایه سرمان باشد الهی سقط شوید بروید توی چاه و زنده زنده دفن شویدبنظرتان سرم را کجا بکوبم؟ تا هم دردم نیاد و هم راحت بشوم از این فلاکتستاناز مغزم دود است که بلند میشود . دلتنگی و عذاب وجدان و بی کسی ها به جانم زور شده است دیگر تحمل اینهمه بی کسی را ندارم .....</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Fri, 27 Feb 2026 22:07:02 +0330</pubDate></item><item><title>خماری</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/خماری-mtnbm6yabpvu</link><description>ساقی پیاله بدستم ای روشنی طلعت مناین بنده‌ی گناهکار الله را بیم آن می رود که چون سخن به زبان آورد یا برای ایمیل شخصیتان پیامی بگذارد خدای خود را آزرده کرده است پس سکوت را سر لوحه کارش میکند ... اما ناروا خیال نکنید که از ترس خویش است . این گناهکار دو عالم تمام ترسش آن است که ساقی خویش از کف بدهد و چه دردناک تر از این ؟ اما چون که پیاله‌ای از دست ساقی برگیرد جانش از هستی آکنده میگردد و دیگر خیالی جز یاد او در سر نمیپروراند با این همه تو بمن بگو خدای خود را چه کنم؟ که هر دم با او عهد می‌بندم که دل به ساقی نبندم، از کوی‌اش گذر نکنم و چشم از باده‌اش فرو بندم‌ اما  هنوز یک ساعت نگذشته خماری بر جان نحیفم رخنه می‌کند و دلتنگی چون سیلاب از دیدگانم جاری می‌شود و آن هنگام دیگر نه عهد می‌شناسم نه پیمان و پای‌برهنه و شیدا به دنبال قدحی و پیمانه ای از او سر پا نشناخته و چون دونده ای تا ناکجاآباد او میدوم .پس بیا و کاری کن که ما را معذور داری.ما که زنیم و باید در پس در حجره خاموش بنشینیم و از حرف‌های مردانه‌ی ساقی مان تنها در دل خویش ذوق کنیم و آهسته زیر لب قربان صدقه رویم ... اما شما که مردید بنویسید.هر روز بنویسید نه که عاشقانه نه از روزگار از خستگی‌ها از نشدن‌ها از هر چه که خود مصلحت میدانید بنویسید ...ما نیز خواهیم شنیدبا دلی مطمئن که در میان ناملایمات روزگار، هنوز کسی هست که چون نسیم خوش اواز از پی ما بوزد.و بدین سان ای ساقی، ای خورشید، ای ابر، ای عین ما .ایمانمان به شما همچنان مستدام استما خطا می‌کنیم اما کفر نمی‌ورزیم.</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Fri, 27 Feb 2026 20:43:53 +0330</pubDate></item><item><title>پرسشم ز تو ...</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/پرسشم-ز-تو-tbcdlz1mqffo</link><description>ساقی جانمدلم تکه ابر سیاه مفلوک ، اسمان است . از آن ابرهایی که زورشان می آیند ببارند راستش را بخواهی به وقت دلتنگی‌هایمان کلمات هم مرخصی می‌گیرند و میروند که بروند گم شوند زیر اندوه زمانه. حالا کی دوباره بهار بیاید یا که نیاید مهم نیست آن ها تا سال بعد رخت بر بسته اند. و ما تنها چیزی که از دو چشمِ مادر مرده مان سرازیر می‌شود همان خونابه ایست که چندی پیش نیز مهمان ناخوانده لحظاتمان شده بود و اینک نیز بی گدار به آب زده اند ...میدانی ساقی جانم ترسمان که از رسیدن یا نرسیدن نیست. ترسمان از این است که این روزهای پرشور یک روز تبدیل به عادت شود. می‌دانی که عادت ذاتا اعتیادآور است یک جور رضایت کاذب و تکرار بی‌خاصیت. اما لذت چیزیست ناهمگون و بی تکرارلذت از کهنگی بیزار است و طراوت لحظات را میخواند .لذات از هر نوعش که باشد در فاصله تعریف می‌شوند. فکرش را بکن؛ وقتی بعد از مدت‌ها فیلم ندیدن یکهو دلت بخواهد تازه فیلمی که رفیقت پیشنهاد داده را ببینی ... آن یک بار لذتش از لذت فیلم دیدن های پشت سر هم بیشتر است . اما مگر می‌شود روابط انسانی را اینگونه سنجید؟ یعنی ما هم باید بین خودمان فاصله بیندازیم تا حضورمان طعم بهتری بدهد؟ این منطق فاصله‌گذاری کجایش بدردمان میخورد اصلا کجایش شبیه عشق واقعیست ؟! عشق حقیقی به گمانم نیازی به این حیل و ترفندهای فاصله‌گذارانه نداشته باشد ...مادرم عاشق فیلم یوسف نبیست اگر هزار بار هم تلویزیون نشانش دهد دو چشم دارد دو چشم دیگر هم قرض میگیرد تا انتها عین عاشق سینه چاک به تماشایش مینشیند... به گمانم همین مثال برای پدر بزرگوار شما نیز صادق باشد یادم است یک جایی نوشتید ایشان چنان عاشق اش رشته اند که حتی اگر از خوردن آن اذیت شوند ولی از تکرار آن خسته نخواهند شد ..باید که میان این سه عادت و لذت و عشق حقیقتا مرزی و حایلی باشدنظرت را برایم بنویس ...آیا روزی می‌رسد که از هم منجمد شویم؟ تو مرا پس بزنی و من تو را صرفاً برای آنکه دوباره طعم لذت را با فاصله‌گیری بچشیم؟یا که نه عشق آنقدر در تار و پودمان ریشه می‌دواند که حتی سیاه‌ترین لحظاتمان هم برایمان حکم خال گوشه‌ی ابروی یار را پیدا میکند ؟ساقی الههبنویس از این سه مفهوم. فلسفه‌ی عشق و فلسفه‌ی لذت و فلسفه‌ی عادت و اعتیاد.خودت بهتر می‌دانی عادت مرگ تدریجی عشق است و لذت خام‌ترین مرحله‌ی آن. و باید که به پختگی رسید اما نه آنقدر که در این پختگی جزغاله شویم و خاکسترمان دود شود برود هوا. لذت‌ها با دوری تداوم می‌یابند و عادت‌ها در حضور مداوم معنای خود را گم می‌کنند و به پوچی می‌رسند. اما عشق سرزندگیِ محض است شبیه به ابدیتی که تمامی ندارد .تفاوت‌های این سه را برایم هر جا که مصلحت بود بنویس و بگذار بدانم مسیر ما کجا خواهد رفت ....اما ایمان ، بنویس تا من برایت از ایمان بنویسم....</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Fri, 27 Feb 2026 04:41:28 +0330</pubDate></item><item><title>میراث گرانبها</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/میراث-گرانبها-a9mjcjqltbrc</link><description>القصه قرآن پدربزرگمان هم رسید دست ما! بالاخره  قرآن پدر بزرگ خدا بیامرزمان نصیب ما شد. مردی که همه از آشنا تا غریبه به پاکی و حق بودن نفسش اذعان داشتند. باید که با این قرآن با خشوع رفتار کرد اخر از دست آدم‌های عارف وعابد باصفایی رد شده است تا برسد به دست من گناهکار ... حاصل رد دستان قاریانیست که در خوب بودنشان ملائک شاهدند حس می‌کنم با  (حجرالاسود) طرفم دستی به آن میکشم و از خدا میخواهم بحق همین قرآن نفیس مرا از آلودگی ها پاک کند .خودمانیم دیگر از خدا که پنهان نیست از شما هم گمان نمیکنم پنهان باشد آخر بهتر از هر کسی می‌دانید کار اول و اخرمان  وقتی قرآن بدستمان می‌رسد چیست!بله رفتیم  چند دقیقه در بحر ایندمان و چندی بعد با همین قرآن استخاره گرفتیم تا ببینیم خوب و بد تصمیمان چیست . البته بگویم برایتان همینطور یکهو که باز نکردیم خدارا قسم دادیم به همان قاریان قرآنش که بارها این قرآن را از اول تا آخر ختم کرده بودند ...جوابش را هم که میدانید .... آنچه عیان است چه حاجت به بیان است ...پ/ن: این دومین قرآن قدیمی و نفیسی هست که به دستم می‌رسه. الحق میراث های زیبایی بمن می‌رسه ... مرحبا</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Fri, 27 Feb 2026 03:06:02 +0330</pubDate></item><item><title>الهی نامه ام</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/الهی-نامه-ام-ezmu3p2tmfbf</link><description>الهی  این دل ویران و جان سرگشته ام در بادیه حیرت بر آستان قدس تو فرود آمده  بحق فرق شکافته آن حیدر کرار که سرّ عشق را نمایان کرد  بحق طهارت مادرم فاطمه که مظهر جمال و جلال توست بحق خشکی کام طفلان عطشان که تشنه عدالت بودنداز منِ مستغرق در ظلمت گناه کرمی بنمای و ظلمت بزدای الهی  تو خود مستحضری بر احوال این بنده فانی که سیر وجودش جز در ندامت و سیلاب اشکهای بی امان نگذشته است  با قطرات ناله دمیده‌ با آه سیر آفاق کرده است  این اشک‌ها را نظاره کن  که طنین  خوف از عظمت کبریایی توست.الهی  صبر از کفم بریده..... من ناچیز را چه مجال ایستادگی در برابر ازمون ابتلائات؟   قرآن را گشوده‌ام تا کلامت  مرهمی بر زخم هجران دیده روزهای بی‌قراری ام باشد  که تو خود نیک میدانی بازگشت من جز در سایه رحمت بی‌منتت ممکن نیست  این بنده اگر از در خانه تو رانده شود به کدامین ملکوت پناه برد ؟؟؟ بگو چه کس او را از حضیض ناملایمات و ابتلاء به دنائت نجات دهد؟الهی  بوی بندگی از من به مشام نمی‌رسد که هنوز در تو در توی حجاب نفس گرفتارم  .   لیک امید به مغفرتت مانع از گریز است...من ذره‌ام و تو خورشید  من فانی‌ام و تو باقی  من گم شده‌ام و تو عین هدایت  و ای یگانه پاک،  تو بمان ای انکه چون تو پاک نیست</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Thu, 26 Feb 2026 19:50:59 +0330</pubDate></item><item><title>قد انار ...</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/قد-انار-pjg5wvpakvx3</link><description>قد انار العشقُ للعشّاقٍ منهاج الهداسالیک-ی راه-ی حقیقت عشقه ائیلر ایقتیداعشق دیر اول نشعه-یی کامیل کیم آندان‌دیر موداممئی‌ده تشویر-ی حرارت، نئی‌ده تاثیر-ی صداوادی وحدت حقیقت‌ده، مقام-ی عشق‌دیرکیم موشخخص اولماز اول وادی‌ده سولطان‌دان گَدا!ائیله‌مز خلوت سرای-ی سیرر-ی وحدت محرمیعاشیقی معشوق‌دن، معشوقو عاشیق‌دن جُداای کی اهلِ عشقه سؤیلرسن ملامت، ترکین ائتسؤیله کیم، مومکون مودور تغییر-ی تقدیر-ی خُدا؟عشق کلکی چکدی خط، حرف-ی وجود-ی عاشیقهکیم اولا ثابت، حق ایثباتینده نفی ماعدا!ای فضولی اینتهاسیز ذؤوق بولدون عشق‌دنبؤیله‌دیر هر ایش کی حق آدیله قیلسان ایبتداقد انار العشق للعشاق منهاج الهدیٰسالکان راه حقیقت را عشق بُوَد مقتدیٰعشق آن نشعه کامل کز آن مستیم مدامدر می تشویش حرارت، در نی بُوَد تاثیر نواوادی وحدت را حقیقت مقام عشق اوستکه مشخص نگردد در آن وادی شاه از گدامحرم خلوت سرای سرّ وحدت هرگز نی کندعاشقی را از معشوق و معشوقی را ز عاشق جداای که اهل عشق را ملامت می‌کنی هر دم، ترک کنگو شود تغییر تقدیر ذات کبریا ؟حرف هستیِ عاشق از عشق گشته اینچنین منحنیتا شود در اثبات حق نفی ماعدا ...ای فضولی یافته ای ز عشق ذوقی بی نهایت ؟آری چنین است هر کاری شود با نام او ابتدا ..من شعر سرودن و حتی برگرداندن بلد نیستم ولی انقدر این شعر و الباقی شعر های ملا فضولی برام گرانبهاست که مجبور شدم برای اینکه با رفقای فارس زبانم به اشتراک بگذارم دست به چنین کار کودکانه ای بزنم ....در عین درد از اینکارها کردن فقط کار من است ولا غیر ...البته برگردان اینها گشتم پیدا نشد</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Thu, 26 Feb 2026 05:36:40 +0330</pubDate></item><item><title>بیخیال بابا</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/بیخیال-بابا-j8k0byrnw6mr</link><description>صدای بسته شدن در ،هیهات من بود . خانه شد قبرستانم. همین که در خانه روی پاشنه‌اش چرخید و مادرم از خانه به دل بازار گریخت ، دادم رفت که برود تا سقف و بعد هم بریزد روی سر فلک زده ام .گریه؟ نه جانم سیل بود که از چشم‌هایم به راه می افتاد و گونه هایم غرق میکرد .چنان زجه زدم که احساس کردم نفس هایم به شماره افتاده است چند نفس قورت دادم و بعد هم دست گذاشتم روی سینه ام ببینم این دل وامانده هنوز کار خود را میکند یا نه .افتاده‌ام وسط طوفان قلدر روزگار.پاهایم که بی نواها زیشه‌شان کنده شده. تاول زده اند از بس که به راه رفتن مجبورشان کرده ام چه کنم این مغز مریضم دستور راه رفتن می‌دهد.روزهایی که بر من گذشت انگار فقط تف و لعنت بود که نثار خود کرده و هیچ‌وقت هم آدم نشده‌ باشم.حسرت هم که چه عرض کنم . الهه ،عقد دائم اوست مبارکشان باشد شوهری که تازیانه بدست بالا سرش ایستاده و تا ته مانده شادی اش را هم از او طلب نکند ول کن ماجرا نیست .با دست‌های لرزان خود را از زمین بلند کردم انگار وزنم از آهن بود.امروز چندشنبه است؟ والله قسم حال فهمیدنش را هم ندارم. یعنی چه می‌شود اگر بفهمم؟ به قول مادرم شق القمری می‌شود یا مثلا اگر ندانی چراغ های مسجد کور میشود ؟می‌خواهم صد سال سیاه ندانم امروز چند شنبه است .پتویم کجاست؟ پتویم را بمن بدهید و بعد هم کفنم کنید و با ناز توی قبرم بگذارید. زنده باشم که چه؟ که دوباره از این و آن بریده شوم و باز هم برای گورم آه بکشم؟این همه عمر، حسرتِ یک عشق و آشتی با خودم شد این؟ نهایتش همین بود ؟ولش کن بابا . بیخیال بابابگذار همین‌طور بمانم سیاه و سفید مثل تخته نرد زمین‌خورده. این سرنوشت ماست که مخلوق پلید خدا باشیم. بدتر از این هم مگر می‌شود؟از سماق مکیدن برای چندرغاز آرامش صد بار بهتر است. آرامش که سفارت آمریکا نیست که بگوییم انقلابی ها در و تخته اش کرده اند .آرامش همین‌جاست در همین سکوت یقه بسته. گاهی باید خفه شد و نشست و برای خود طرحی نو انداخت . بقیه چیزها را هم بیندازیم گوشه‌ای که کسی نگاهشان نکند. بعضی چیزها در ویترین قشنگ است اما وقتی می‌ایند و مینشینند ور دلت می‌خواهی هستی‌ات از بیخ کنده شود.بله تنها نشسته‌ام و زیر لب زمزمه می‌کنم: هی الهه خانم دیوانه.. خالی شو فقیر شو بگذار ثروت واقعی بیاید دنبالت.از هر فکری از هر برچسبی لخت شو عریان شو.فقط بگو: من زنده هستمهمین هستم کافی‌ست.الباقی همه ته مانده شعر های دیشب است و کمی هم ادا و اطوار شاخه‌ی خشکی‌ست که امید به میوه دادنش کار آدم‌های ساده‌لوح است.هی هی... الله اکبر به وقت دلتنگی‌هایمان الله اکبر... الله اکبر...این اشک‌های بی‌حساب هم که تمام نمی‌شود... و این‌ها را جز با اشک ننوشته‌ایم. بماند در صفحه ویرگولمان به یادگارنوشته های یک زن دیوانه ...این را توی حالت بیخیال بابا نوشتم نمیدانم این بیخیال بابا ها یک دقیقه دوام داشته باشد یا یک ساعت و حتی روزهای طولانی ولی : بیخیال بابااینو الان ویرایش میزنم : ویرگول چرا ما هر چی چرت و پرت مینویسیم می‌نویسه مذهبی .. ناف ما رو با مذهب بریدن انگار ویرگول هم حالیش</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Wed, 25 Feb 2026 19:17:04 +0330</pubDate></item><item><title>قانون دل</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/قانون-دل-ywiwoxzeqrqe</link><description>دوباره نیمه‌های شبهمه‌چیز چون پتک بر سرم آوار شودتنهایی و غم و عذابیک‌به‌یک بر دل خسته‌ام سوار شودخورشیدِ جان، ساقی من، نیستیتا بدانی چه بر احوالم گذر شودتنها نشسته‌ام، بی‌کسشرع مرا صبر گویداما قانون دلحکم کند که همه چیز بی‌ثمر شودکجایی؟می‌دانی حال زارم را؟دیده‌ای هرگزکس چنین بی‌یار و یاور شود؟کفاره گناهم؟؟ به گمانم سالهاست به اندازه ۲۶ سال کفاره گناهانی را پرداخته ام که این چند صباح به آن مبتلا گشته ام..بارها برگشتم ! با دل راحت که گناه نکرده ام .به خدایم عرضه میدارم ای حق تعالی ای نور الانوار اعمالی که ندارم شایستگی هم که فکر نکنمعملوا الصالحاتم نیز چند صباحیست لنگ میزند پس بپذیر گناهانم را بپذیر که جز با سرزنش خویش آلوده شان نشدم. گناهم را بپذیر که در پی آن جز ملامت خویش نیامده است و من میدانم اگر تو خدایی گناهان را هم بی حساب چون خیرات کثیر حساب میکنی.خلق الله نماز و روزه عرضه می‌دارند و ما گناهان خویش ... و من اینگونه به خدای خود ایمان دارم .من مومن به خدای خویشم !!!«در خرابات مغان نور خدا میبینم»« این عجب بین که چه نوری ز کجا میبینم »من در اوج گناه تو را دیدم ، دست تو را دیدم و حالتو بگو چگونه تو را نخوانمت ؟؟؟تو خدایی</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Wed, 25 Feb 2026 02:57:16 +0330</pubDate></item><item><title>خورشید حسنون</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/خورشید-حسنون-exdstca2mfct</link><description>ملا محمد فضولی بزرگگوردوم اول خورشید حسنون، اختیاریم قالمادیسایه تک بیر یئرده دورماغا قراریم قالمادیبیرگون اولماز طلعتین گورمک میسر، آه کیمذره جه اول گون یانیندا اعتباریم قالمادیپاک قیلدی صورتیمدن ضعف دهر آیینه سیناویله محو اولدوم کی ، بیر ذره غباریم قالمادیغم گونو همدم لریم غرق اولدولار گوز یاشیناسیلمگه گوز یاشیمی بیرغمگساریم قالمادیروزگاریم خوش کئچردی، آه کیم، دوران دونوباولدو احوالیم خراب ، اول روزگاریم قالمادیراه عشق ایچره منه آنجاق فنا مقصود ایدیشوکر کیم ، مقصودا یئتدیم ، انتظاریم قالمادیای فضولی، ائل هامو اغیاریم اولدو یار اوچونسوز دلدن غیر بیر دلسوز یاریم قالمادی:چون رُخَت دیدم ز خود رفتم، اختیارم نیست دیگرسایه سان در یک مکان ماندن ،قرارم نیست دیگرروزی محال است طلعتت بینم دریغا آه مندر بر آن خورشید ذره اعتبارم نیست دیگرضعفِ دوران آینهٔ روی مرا از من بِبُردآنچنان محو تو هستم غبارم نیست دیگردر غم و اندوه ، یارانم به گریه غرق شدنداشک مرا که پاک سازد ؟غمگسارم نیست دیگرروزگارم شاد میشد آه ای کاش ، اما فلک چرخیدحال من شد خراب و آن قرارم نیست دیگردر ره عشق فنا تنها مرا مقصود بودشکر کانجا رسیدم انتظارم نیست دیگرمردم شهر، بحر یارم همه مرا دشمن شدندبر سوز دلم جز یار دلسوز هیچم نیست دیگرامیدوارم بابت این برگرداندن شعر تورکی به فارسی بزرگان و اساتید زبان و ادبیات شیرین ترکی مرا ببخشند .سالها پیش بنده ملا محمد فضولی بزرگوار را از کلاس استادمان که جزو شاعران به نام خطه آذربایجان بودند شناختم و هرگاه سختی بر من عارض می‌شود به اشعار تورکی بویوک فضولی پناه میبرم ..یک خاطره ای از این شعر بگم : این شعر رو استادم وقتی می‌خواندند بسیار گریه میکردند دلیلش : صنم خانوم جوانی شانخدا بکشتت صنم خانوم چه گریه هایی که استاد ما در کلاس برایمان نمی‌کرد از فراغت .هر چند بماند که استادمان برای همسرشان نیز چیزی کم نمی‌گذاشتند ولی خب ..البته ما که طعم عشق را هیچگاه نچشیدیم تئورسینی بیش نیستیم اگر روزی از ما بپرسند عاشق که هستی بی ملاحظه خواهیم گفت خودمان و تو عجیب هارمونی خودم را میدهیما که به هوس های خود متعهدیم باشد که شما در عشق خود متعهد باشید ...صدبار من این پست رو ویرایش کردم هیچ وقت هیچ پستی رو انقدر ویرایش نکردم . خسته شدم به قرآن ....انگار چه تحفه ای هم شد آخرش ...</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Tue, 24 Feb 2026 21:49:24 +0330</pubDate></item><item><title>نشانه</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/نشانه-n4yxtqelgduf</link><description>امروز درد هایم همینطور قطار وار پشت سرهم بر جان خسته ام حواله میشدند . با خودم در جنگ و ستیز بودم یکی از دوستان قدیمی ام زنگ زد بی‌آنکه بداند چه حالی دارم بر سر مسئله ای که چندان هم به من مربوط نمیشد شروع کرد به گفتن از خدا از رحمتش از اینکه نگران فردا نباید بود چون خدا هنوز زنده است.حرف‌هایش زیاد برایم آرام کننده نبود تا وقتی که به‌ناگاه گفت: «الهه روزه‌ی سکوت بگیر...»نمی‌دانستم چرا چنین حرفی زد. تعجب کرده بودم. حرف هایش از یادم نرفت .اما تازگی هم برایم نداشت با خودم گفتم خب نسناس تو که نمیدانی چگونه تا مرز جنون رفته ام مرا چه به رحمت واسعه الله تبارک و تعالی بعد به رسم هر روزه ام بی‌اختیار قرآن را برداشتم تا چند آیه تصادفی بخوانم .کمال تعجبم آن جا بود که همان حرف‌ها، همان معناها را آن‌جا هم دیدم.انگار چندی پیش هم خدا بود که از زبان دیگری با من سخن می‌گفت :من تو را از این باتلاق بیرون می‌کشم فقط سکوت کن...نمی‌دانم اکنون چه حالی درست است که بمن دست دهد ؟ آیا این نشانه است؟ آیا خدا واقعاً دلش برایم سوخته است و از هر گوشه نشانی می‌فرستد؟یا فقط ذهن خسته‌ام دارد بازی درمی‌آورد و به هر تکراری معنا می‌چسباند؟</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Tue, 24 Feb 2026 16:17:40 +0330</pubDate></item><item><title>کابوس لعنتی</title><link>https://virgool.ir/@m_62208512/کابوس-لعنتی-hagtud8yvim9</link><description>دیگر در آن کابوس لعنتی به تنهایی راه رفتن کار من نیست .تا کِی باید این اطلال را جیحون کنم ؟نه رمقی در پاهایم مانده و نه فکری در مغزم که آرامم کند.کابوس‌هایم هر شب شتاب می‌گیرند تندتر از تپش قلبم.گاهی دلم می‌خواهد هرگز زاده نشده بودم که مجبور باشم این هراس را بچشمبالش سرد و نم‌کشیده‌ام صحنه‌ی ویرانی من است .آغشته به اشک و آب دهانم که از ترس جاری می‌شود.دیگر بر اشکم هم اختیار ندارم.و باز صدایی می‌آید همان صدای لعنتی اوج گرفته در خسس سینه به هنگام ترس:«من هرگز رهایت نمی‌کنم.»و من در تاریکی ناتوان از فریاد نفس‌نفس می‌زنم:«به خدا که توانی برای جنگ ندارم بگذار بروم...»اما صدایم در تمناها گم می‌شود.می‌خواهم گوشی را بردارم زنگ بزنم به کسی… تا شاید به دادم برسد اما گوشی لعنتی ام هنگ کرده است .می‌خواهم بلند شوم ولی پاهایم گرفتار زمینند.صدا از حنجره بلند نمیشود همانجا ته نشین شده و راه گلویم از امواج کور سد میکند اما توان سکوت نیز ندارم .او همچنان به حرف هایش ادامه میدهد: «تو محکومی و محبوس تو را تا ابد اینجا نگه خواهم داشتتو مال جهنمی. بهشت برایت زیادیست .»و من فقط می‌لرزم. تمام، بی‌رمق و ویران.وقتی از کابوس بیدار می‌شوم نیم‌ساعتی طول می‌کشد تا بفهمم زنده‌ام . خودم را همانند تازه مست ها بر روی زمین میکشم دنبال گوشی ام میگردم آخ برای تسلای اندوهم به واژه ها پناه میبرم .هیچ‌کس نیست کمکم کند. نه دستی و نه صدایی.فقط خودم می‌مانم و اشک‌هایی که باید خودم پاکشان کنم.خودم که باید خودم را آرام کنم تا شاید نفسی تازه کنم.گاهی نمی‌دانم کجا هستم.شما کیستید؟ من کی‌ام؟اصلاً چرا متولد شده ام؟ برای چه؟ برای این همه درد؟ برای دل‌بستن و بریدن؟ برای تاخت و تازه های جهنمی ؟ برای سرگشتگی؟ برای وهم و اضطراب پس خدا کجاستشاید هیچ فلسفه‌ای در کار نیست. همه‌چیز پوچ است.انگار تازه از مادر زاده شده‌ام بی‌هیچ خاطره‌ای.ذهنم سفید است و بی اثر. باید خودم را از نو به یاد بیاورم...خسته‌ام.خسته از دیدن خسته از خوابیدن. خسته از تمام کابوس‌های ناتمام.دعایم کنید چون من دیگر رمقی برای خواستن ندارم.شاید دعای جمعی کاری کند. شایدو خودم هستم خودم پر رنگ تر از همه ... به گمانم سرنوشتم تنهاییست به گمانم باید از قهرمان داستان اینگونه بنویسند : شکوه تنهایی به هنگام ترس زیباتر است .و صدایی اینگونه زمزمه ام می‌کند : از تنهایی ات نهراس که تو سالهاست این درس را پاس کرده ای . از آن بترس که در آیینه نیز نتوانی به خود نگاه کنی . و از آن بترس که آسیب مجدد تنت را زخمی کند پس تنهایی ات را در آغوش بکش که اوج داستانت با تنها مردنت زیبا تر خواهد شد . تنها و بی کس تراژدی گوش نواز</description><category>Bande_khoda</category><author>Bande_khoda</author><pubDate>Tue, 24 Feb 2026 12:07:40 +0330</pubDate></item></channel></rss>