<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های واندر ومن ورژن اصلی!</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_61604538</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 03:13:58</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>واندر ومن ورژن اصلی!</title><link>https://virgool.ir/@m_61604538</link></image><item><title>من به چشم خویشتن دیدم که جانم رفته‌است!</title><link>https://virgool.ir/@m_61604538/من-به-چشم-خویشتن-دیدم-که-جانم-رفته-است-libuxpbcyvhr</link><description>ساعت 10 قبل از نیمه‌شب بعد از یک کاسه سالاد، دوتا خرمالو و یک لیوان چای با شیرینی مثلا رژیمی وگان که برای سرکوب اشتهای وصف ناپذیرم به هر آت و آشغال مضر ممکن خورده بودم باز هم خودم را روبروی یخچال پیدا کردم. به این فکر می‎‌کردم که خدایا چطور می‌شود این رویای دیرباز کاهش وزنم را محقق کنم آخر؟ که زنگ در به صدا درآمد. کی بود حالا؟ خانم همسایه. چی می‌خواست بگوید خوب است؟_ لطفا زباله‌هارا با زوایه 67 درجه پشت در بگذارید. این زوایه 45 درجه‌ای شما نمای ساختمان را به هم می‌ریزد.تجربه ثابت کرده‌بود که خانم سین بعد از هر تذکر شخصی نه فورا ولی حتما صاحبخانه را نیز با داستان‌سرایی خاص خودش زابه‌را می‌کند و از قضا خواهر صاحبخانه است! پس خط‌کش و نقاله را برداشتم و دویدم توی کوچه  و گوشی همراهم را با خیال اینکه تنظیم یک زاویه 67 درجه‌ای خیلی هم طول نمی‌کشد روی کاپوت یک ماشین گذاشتم دم دست؛ اما تا آمدم زباله‌هارا جاگیر کنم یک گربه‌‌ی سیاه عجیب و غریب آویزان شد به زانوهای من. حالا من گربه از یک فرسخی‌ام رد می‌شد تشنج می‌کردم این یکی شبیه‌ساز عذاب جهنم بود بنظر. به هر ضرب و زوری بود گربه را کنار زدم و خودم را به خانه رساندم. الحمدالله یک نفر حتی سرش را از پنجره بیرون هم نکرد ببیند یک آدم آن ساعت از نیمه شب چه مرضی دارد انقدر جیغ می‌زند!همین که نفسم جاآمد خیز برداشتم با تماس تصویری برای خواهرم شرح ماوقع کنم که تازه شستم خبردار شد ای وای! گوشی همراهم را روی کاپوت یک ماشین رندوم توی کوچه جا‌گذاشته‌ام. گوشی آیفون 13 128 گیگابایت نازنینم را. بدون پاپوش با لب و لوچه‌ی آویزان به کوچه برگشتم و به چشم خویشتن دیدم که گوشی آیفون 13 128 گیگابایت نازنینم رفته است. بدتر آنکه مغزم این پتک غفلت من را  گرفته بود دستش هی می‌کوبید توی سرم. غفلت از خرید بیمه گوشی همراه که اتفاقا همین هفته‌ی گذشته همکارم هزار باره یادآورم شده بود خریداری کنم. من هم از گوگل مشورت گرفته بودم و بیمه‌ مدنظرم را هم انتخاب کرده بودم اما پای پرداخت این شیطان رانده شده گولم زده بود که کی آخر می‌تواند گوشی تورا بدزدد؟ تو شده یک گارد آهنین شوک سرخود می‌سازی این گوشی را آویز می‌کنی به خودت مبادا خط و خشی ببیند و دستِ کجی هوسش کند. تو تن به ذلت بدهی گوشی آیفون 13 128 گیگابایت تازه از تنور درآمده را دست نااهل نمی دهی. آخر چی شد؟ خودم با دستان خودم دو دستی کادوپیچ تقدیم دزد و رهگذرش کردم. آخ که چقدر دلم می‌سوزد. واقعا این مَثَلِ «یک لحظه غفلت یک عمر پشیمانی» نقل خودِ خودِ من است. همینطور مثل «من از بیگانگان هرگز ننالم که با من هرچه کرد آن آشنا کرد.»#بسپرش_به_ازکی</description><category>واندر ومن ورژن اصلی!</category><author>واندر ومن ورژن اصلی!</author><pubDate>Thu, 30 Nov 2023 22:42:54 +0330</pubDate></item></channel></rss>