https://virgool.ir/feed/@m_61482202fa2026-11-11 10:01:47https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_61482202https://virgool.ir/@m_61482202/سکوت-سفید۱۴سالمه-zogncm1kblmmیه مدت طولانیه که حس می‌کنم دنیا ازم رد می‌شهمثل باد از بین شاخه‌های خشکهمه چیز حرکت می‌کنه جز منمن موندم بین دیشب و فردابین گذشته‌ای که نمی‌میره و آینده‌ای که نمیادمهدی هنوز هستولی نه مثل قبلیه فاصله افتاده بین‌مون بی‌صدا و واقعیاون می‌خنده حرف می‌زنه ولی صدام بهش نمی‌رسهانگار حرفام توی هوا حل می‌شن قبل از اینکه به گوشش برسنیادم میاد یه روز بعد از کلی بد بختی با هم رفتیم استخرتو آب،غم هامون موقتی ولمون کرده بودحرف می‌زدیم می‌خندیدیم گریه می‌کردیماون موقع فکر می‌کردم هیچ‌وقت از هم جدا نمی‌شیمولی حالا سکوتش از صد تا خداحافظی دردناک‌ترهتمرین می‌رم فوتبال بازی می‌کنمبدنم می‌دوه ولی ذهنم جا موندهبین یه یاد محو یه اسم یه تصویریه شب از زمین برگشتمروی تخت دراز کشیدمسقف سفید و سرد رو نگاه کردمصدای تیک‌تیک ساعت از گوشه‌ی اتاق می‌اومدبوی عرق کفش‌هام هنوز تو هوا بوداون لحظه فهمیدم تنهایی یعنی چیوقتی حتی کسی نیست بغلت کنه تا فقط گریه کنیوقتی دردات فقط برای خودت درد دارنبرای بقیه فقط یه صدا هستنیه صدا که زود فراموش می‌شهالان می‌فهمم چرا همه‌چی این‌قدر ساکتهچون دیگه چیزی برای گفتن نیستنه به مهدینه به دنیانه حتی به خودمفقط یه جمله مونده مثل یه حقیقت بی‌رحم:آدم تنهاستتنها‌تر از یه قو قبل مرگشو حالا فقط ساکت می‌شینم و نگاه می‌کنممثل کسی که مطمئنه هیچ‌کس قرار نیست بیادBardiaBardiaThu, 16 Oct 2025 02:25:45 +0330