<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های میلاد رادین</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_61355122</link><description>عشقم مادرم و برادرم...❤</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:25:20</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>میلاد رادین</title><link>https://virgool.ir/@m_61355122</link></image><item><title>خدای بزرگ من...</title><link>https://virgool.ir/@m_61355122/خدای-بزرگ-من-myjn7m2ikz13</link><description>سلام به دوستان دیواری به همه اونایی که تلاش میکنن که این جمع صمیمی کنار هم بمونن و با خیال راحت توی یه دنیای آرام دنبال رویاهاشون...داستان من برام خیلی با ارزش چون هر وقت یادش میفتم به بزرگی خدا بیشتر پی میبرم و اینکه چقد این دنیا بزرگه...من در یکی شهرهای جنوبی زندگی میکنم که کلی آدم با صفا و خونگرم داره ولی گرماش نگم براتون که باید عاشق این شهر باشی تا تحملش کنی گرمایی برای سخت برای رسیدن به خرمایی دلچسب...سرتون درد نیارم داستان برمیگرده به مرداد ماه اوج گرما توی شهر ما یروز سر کار بودم که از خونه باهام تماس گرفتن که کولر کار نمیکنه سریع اومدم خونه چون من با مادر و یه برادر معلول مریض که بیماری تشنج داره زندگی میکنم از توی دیوار یه تعمیرکار کولر اوردم که گفت موتور کولرتون سوخته و کولر عمر خودشو کرده باید یه کولر دیگه بخری...انگار یه آب سر ریختن روی سرم سرتون درد نیارم ۱۰ روز با یه پنکه زندگی کردیم حال برادر هی بدتر میشد تا با پسنداز و قرض رفتم یه کولر بخرم توی دیوار گشتم همه کولرها گرون بودن و بودجه من نمیرسید تا اینکه یه کولر پیدا کردم که با بودجه من همخوانی داشته سریع رفتم تماس گرفتم و ادرس گرفتم و رفتم برای کولر خیلی خوشحال بودم راستی درجه گرما ۴۹ درجه بود اینقد گرم ادرس خیلی دور بود راستش یکم ترسیده بودم گفتم نکنه الکی یا چیزه دیگه ای رسیدم به یه روستایی که واقعا هیچی نداشتن طبق ادرس رفتم و در زدم یه دختر بچه کوچیک در باز کرد گفتم سلام عمو اونم سلام کرد و صدای سلام اومد که دیدم یه خانوم پیری با عصا اومد دم در و تعارف کرد بیام تو منم با یه یالله وارد شدم خونه خیلی قدیمی بود و پر از شکستگی های بدنه دیوار و اجرهای ریخته شد گفتم حاج خانوم برای کولر اومدم گفت بفرما تو اون اتاق ماهم بسم الله گفتیم وارد شدیم ۲ تا بچه سمت کولر جای که پرهاش سمتشون بود که خنک باشن رفتم کولر دیدم کولر بد نبود نسبت به پول من کولر خوبی بود سرتون درد نیارم دیدم یه لیوان چای اورد که من تشکر کردم و چای نوشیدم روی دیوار عکس ۲ نفر بود  پرسیدم حاج خانوم اینا کی هستن گفتم پسرم و عروسم هستن که ۲ سال پیش بر اثر تصادف فوت کردن بعد از فوت پسرم شوهرم فوت کرد و من موندم این ۳ تا بچه که یادگارشون هستن با سختی دارم بزرگشون میکنم که صدای گریه یکی از دختر ها که خواب بود در اومد که پرسیدم جی شده گفتم دخترم مریض و بیماری تشنج داره من که اشنایی کامل به این بیماری داشتم با توجه به برادر مریضم خیلی ناراحت شدم و پرسیدم حاج خانوم خرجی از کجا میارین گفت با حقوق کم کمیته امداد زندگی میگذرونم گفتم کولر برای چی میخوای بفروشی گفت هیچ پولی برای خرید دارو برای نوه ام ندارم من که تو فکر فرو رفتم پیش خودم گفتم مادر و خواهر منم مریض هستن چکار کنم تصمیمم گرفتم گفتم بسم الله من برم گفت پس پسرم کولر گفتم قسمت نیست حاج خانوم این پول کولر من به شما قرض میدم که داروهای نوه گلتون بخرین کولرم نفروشین خنده ای تلخ روی صورت پیرزن نشست صورتب پر از چروک که هر کدومشون داستان سختی های رو تعریف میکرد که منو...من رفتم خونه دیدم مادر و برادرم منتظر من هستن که گفتم کولر خوبی نبود بازم باید بگردم دیدم ناراحت شدن گفتم خدا بزرگه خوابیدم تو اتاق گرم که انگار کوره بود که یه خواب خوبی دیدم خواب پدرم که سالهاست فوت کرده بلند شدم ۲ رکعت نماز خوندم دیدم تلفنم داره زنگ میخوره شماره ناشناس بود جواب دادم دیدم یکی از دوستان قدیمی گفتم شمارت از بچه ها گرفتم گفتن دنبال کولری گفتم اره ولی فعلا دستم خالی حمید جان دمت گرم که زنگ زدی و به فکر داداش کوچیکترت بودی گفت بیا کولر ببر پولش هروقت داشتی بهم بده از من انکار از اون اصرار خوشحال لباس پوشیدم رفتم کولر اوردم و...الان هرماه میرم سمت اون خونه و کمکی در حد توانم میکنم...خدا خیلی بزرگه اونقد که بعضی وقتها میگم رو به آُسمون میکنم و میگی دوستدارم خدای بزرگ من.. این خاطره من از برنامه دیدار بود که همیشه تو ذهنم باقی مونه ...با تشکر</description><category>میلاد رادین</category><author>میلاد رادین</author><pubDate>Thu, 15 Jul 2021 12:12:33 +0430</pubDate></item></channel></rss>