https://virgool.ir/feed/@m_60876580fa2026-11-11 17:20:56https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_60876580https://virgool.ir/@m_60876580/هنر-جنگدانشگاه-سوهانک-ftpqdwmxk37dدفاع مقدسنقد و تحلیل فیلمحمله‌های شیمیایی،درخت گردو-این نقد و تحلیل کاملا شخصی‌ست و به سلیقه‌ی هیچ مخاطبی و توانایی‌وسواد هنریِ کارگردان و عوامل فیلم توهینی نمی‌باشد،صرفا نظر شخصی بنده می‌باشد.فیلم بر اساس یک داستان واقعی‌ست،اما اینکه بر مبنای یک داستان واقعی‌ست به این معنا نمی‌باشد که کاملا همه‌چیز در آن درست روایت شده باشد،چرا که معمولا جزئیات داستان‌های اتفاق افتاده در دسترس کارگردان نمی‌باشد و صرفا روایتی‌ست که بعد از گذر سال‌ها به دست رسیده‌ و معمولا مکتوب نبوده‌ست.ظاهرا این فیلم ملودرامی به شدت هندی‌ست،بیش از حد بودن سکانس‌های دردناکِ گریه‌آور توازن راستیِ این فیلم را کمرنگ کرده است، و از مخاطب جز گریه و غمگُساری چیز دیگری نمیخواهد، و درد و رنج اتفاق افتاده را در حلقوم مخاطب فرو می‌کند،و نوعی شکنجه احساسی مخاطب است،از این باب این فیلم،فیلمی انسانی نمی‌باشد.چیزی که برایم از همه مهم‌تر است؛این است که چرا این فیلم هدفی ندارد؟!هدف این فیلم بایستی محکم کردن روحیه مخاطبی می‌بود دربرابر این ظلم‌ها،اما جز اشک و آه چیز دیگری وجود ندارد!.اگر یک فیلم تاریخی ساخته می‌شود،باید بدرد امروز بخورد!اگر بپرسیم علت اینکه آقای مهدویان این فیلم را ساخته‌ست چیست،بی جواب می‌مانیم یا از نوع اهمیت دادن به فیلم همدلی نکردن باقربانیان میتوان حدس زد که کارگردان به صورت ملودرام بسیار ضعیف و اشک مخاطب و یک داستان تلخ جایزه میخواهد.در سکانسی که نام دختر را ژیان(به معنای زندگی در گویش کردی) می‌گذارند،شعاری غلط به مخاطب می‌رساند و مفهوم از خاص به عام بودن در سینما از بین می‌رود.چراکه پیامی شعارگونه به مخاطب القا میکند.بازی آقای پیمان معادی(بازیگری توانمند در سینمای ایران)در این فیلم بسیار ضعیف است،گویی که نتوانسته با نقش خود،با قادر(نام شخصیت در فیلم) ارتباط بگیرد و این غم هولناک را نه که بیشتر بلکه درست‌تر به تصویر بکشد.شخصیتی بسیار منفعل و بی‌حس.معمولا با یادآوری خاطرات و ارتباط مادر با فرزندانش باز هم از مخاطب گریه می‌خواهد،البته درست است در ژانر ملودرام هدف فیلم گرفتن گریه و احساس غم از مخاطب است اما بزرگترین ایراد فیلم‌نامه نیز همین است!!!در دادگاهِ سکانس پایانیِ فیلم،مخاطب نمیداند متهم کیست! حرفی از متهم زده نمیشود،بزرگترین سوال مخاطب نیز در همین است که چه کسی یا چه‌کسانی متهم و مقصرند؟ اگر محدودیت در صراحت سخن وجود دارد،پس اصلا چنین فیلمی نسازید!چرا که هدفی ندارد!از طرفی این فیلم باعث آگاهی‌سازی مردم از وضع مردم در آن دوره‌ست اما این برای یک فیلم و فیلم‌ساز کافی نیست.شاید به نظر برسد با وجود دادگاه و دادخواهی قادر(پیمان معادی)در انتهای فیلم،این حس به منِ مخاطب القا شود که خوب،خداراشکر،این ظلم بی‌جواب نمانده،و کمی مخاطب آرام شود!اما آنقدر توجه و تمرکز روی این سکانس و این موضوعِ مهم کم است که مخاطب به نتیجه درستی نمی‌رسد.آتنا غضنفرپورآتنا غضنفرپورThu, 01 Jun 2023 13:25:04 +0330https://virgool.ir/@m_60876580/هنر-جنگدانشگاه-سوهانک-oxwbkboehgdbدفاع مقدسنقد و تحلیل فیلموداع،شیار۱۴۳-این نقد و تحلیل کاملا شخصی‌ست و به سلیقه‌ی هیچ مخاطبی و توانایی‌وسواد هنریِ کارگردان و عوامل فیلم توهینی نمی‌باشد،صرفا نظر شخصی بنده می‌باشد.به نظر می‌رسد که فیلمنامه اساسا یک فیلم کوتاه است که بسط داده شده و به فیلم بلند تبدیل شده با همان داستان کوتاه! جز آنچه که وجود دارد،فیلم دیگر چیزی برای گفتن ندارد!درست است که همه‌چیز در این فیلم به اندازه بوده‌ست و به نحوی از ملودرامِ هندی دور شده‌ست اما چیزی که مشکل اساسی فیلم‌نامه‌ست ،شخصیت‌پردازی بسیار ضعیف شخصیت‌های فیلم خصوصا الفت(مریلا زارعی) و پسرش(سامان صفاری) است.درواقع این فیلم در قالب یک فیلم کوتاه میتوانست بسیار موثرتر باشد،چرا که «جوهر فیلم بلند،شخصیت است.»بله بازی خانم زارعی نسبتا خوب است،چیزی که اینجا مطرح است بازی بازیگر نیست،شخصیت پردازی بسیار کم و ضعیف است.چرا که الفت به من حس مادر شهید بودن را نمیداد،مادری که پسرش به جنگ رفته و چندین سال است که بازنگشته و خبری از او نیست!خوب است که بخش ملودرام فیلم کمرنگ است و انتظار شیون و گریه و زاری از مخاطب ندارد اما به نظرم باید به نقش مادر(الفت) بیشترپرداخته میشد تا باورپذیر تر باشد.شخصیت اصلی داستان است اما بسیار ضعیف.او به جای مادر شهید بودن بیشتر شبیه خواهر شهید است!یا از بستگانی نزدیک ولی مادر نه!حس مادری به من و فکر میکنم به مخاطبان دیگر نیز نمیدهد!رابطه‌ای بین مادر و فرزند وجود ندارد انگار!از طرفی شخصیت پسر که اصلا نیست!درست است که شخصیت اصلی داستان الفت است اما چند درصد قابل توجهی از شخصیت پسر،شخصیت مادر را میسازد!پسر کی به جبهه میرود؟چرا به جبهه میرود؟درست است که خانم آبیار قصد تمرکز روی پسر را نداشته‌ست اما برای درک بهتر مادر و القا شدن آن احساس به مخاطب لازم بود که کمی بیشتر این ارتباط به تصویر کشیده شود.من با شخصیت‌ها،با مادر فراق‌کشیده و رنج‌کشیده،با پسر غریبانه شهید شده احساس نزدیکی نمیکنم چرا که شخصیت‌پردازی آنهاآنقدر کم بوده‌ست که کمکی به منِ مخاطب نمی‌رساند.آتنا غضنفرپورآتنا غضنفرپورThu, 01 Jun 2023 13:21:13 +0330https://virgool.ir/@m_60876580/هنر-جنگدانشگاه-سوهانک-obzo4rizinhjدفاع مقدسنقد و تحلیل فیلمماجرای نیم‌‌ر‌وز ۲(رد خون)-این نقد و تحلیل کاملا شخصی‌ست و به سلیقه‌ی هیچ مخاطبی و توانایی‌وسواد هنریِ کارگردان و عوامل فیلم توهینی نمی‌باشد،صرفا نظر شخصی بنده می‌باشد.در ابتدا به نظر می‌رسد که نقطه قوت در رد خون این است که درام ارجعیت پیدا کرده تا وقایع سیاسی،به نظرم رد خون دراماتیک تر ازماجرای نیم‌ر‌وز ۱ است و نقطه تمرکز کارگردان بر درام بودن وقایع است.هرچند که کماکان موضوعیت سیاسی خود را حفظ کرده‌ست.مهدویان با فیلم‌برداری از زنان در پایگاه اشرف مجاهدین خلق و تمرکز روی زنان درام را کمی بیشتر در فیلم آورده‌ است.در این فیلم ارتباط مخاطب با مجاهدین خلق بیشتر از فیلم اول است.از نگاه کارشناسان زاویه دوربین در سکانس کشتار مردم بی‌گناه توسط منافقین،کاملا غلط و درواقع طرف گروهک منافق است،زاویه دوربین به صورتی‌ست که همدلی با مردم ندارد و صرفا می‌خواهد کشتار وحشیانه‌ی منافقین را نشان دهد و این سکانس را از لازمه‌ی آن یعنی درام دور می‌کند.به نظر می‌رسد رفاقت و هم‌بستگی و گروهی بودن عملیات‌های ماموران اطلاعات کمرنگ‌تر از فیلم اول است.گویی دیگر به یکدیگر اعتماد ندارند!درواقع انگار که ماموران اطلاعات در این فیلم سفت و سخت و خشک‌تر از فیلم ماجرای نیم‌روز ۱ بودند و نمیتوانم بگویم چرا؟!شخصیت پردازی در این فیلم بسیار ضعیف‌تر از فیلم اول است؛برای مثال، کمال(هادی حجازی‌فر) به مخاطب نمی‌رساند دقیقا چه آدمی‌ست؟ فردی که به دنبال انتقام شخصی‌ست و یا میهن‌پرستی،آزادی‌خواه و ناموس پرست؟شخصیت کمال انگار دیگر بچه‌ی جبهه و جنگ نیست! و آنقدر از شخصیتش در ماجرای نیم‌روز ۱ دور شده‌ست که مخاطب دیگر نمیتواندبه او نزدیک باشد.گویی بسیار بی‌منطق و خشمگینِ افراطی و قلابی باشد!.شخصیت‌ها در فیلم اول نوعی قهرمان بودند اما در این فیلم این احساس از بین رفته‌ست.از نظر کارشناسان در این فیلم مظلومیت در دل منافقین دیده می‌شود تا بین بچه‌های اطلاعات!که این نیز میتواند انتخاب کارگردان باشد.فقط شخصیت کمال نیست که تغییر کرده‌ست؛برای مثال صادق(جواد عذتی) در رد خون انگار همیشه آماده‌ی استعفاست،آماده آزار وبی‌رحمی و حتی در سکانس‌های پایانی منفعل و بی‌تفاوت است!شاید به دلیل شهید شدن رفقایش و دیدن آن همه ظلم، شکاک و تلخ وخشمگین و کمی بی‌رحم شده باشد!در هر حال تغییر شخصیت‌ها از فیلم اول تا این فیلم بسیار قابل مشاهده‌ست.شاید هم چون شخصیت‌ها در فیلم اول کاملا و دقیق پردازش شدند در این فیلم شخصیت پردازی کمرنگ است.شاید این فیلم نسبت به ماجرای نیم‌روز ۱ دراماتیک‌تر باشد اما بازهم درامی ضعیف است و گویی کارگردان در دراماتیزه کردن داستان کمیتش لنگ است!شاید هم انتخاب خود کارگردان چنین باشد.به نظر بیشتر از اینکه تمرکز بر روی عملیات مرصاد که درواقع موضوع فیلم است باشد،روایت فیلم به کلی تغییر کرده و آنگونه که باید این عملیات در فیلم بسط داده نشده‌ست.این نکته مهم است که عملیات مرصاد،عملیاتی بسیار مهم برای سازمان مخوف و بی‌رحم منافقین است و نابود شدن ناگهانی آن توسط یک هلیکوپتر بدون حضور نیروهای خودی در سکانس ،داستان را باورناپذیر می‌کند و انگار وقایع را آنطور که اتفاق افتاده بازگو نمی‌کند.از طرفی تناقضی بین حرف‌های زن منافق که می‌خواهد به ایران بازگردد تا فرزندش را ببیند با کشتار کودکان و مردم توسط آنها وجوددارد که کارگردان این تناقض را حل نکرده‌ و آن را رها کرده‌ست!.شاید هم کارگردان می‌خواهد شخصیت‌های منافق را نوعی قربانی شست‌وشوهای مغزی نشان دهد و درواقع مطلق سیاه و سفید نبودن شخصیت‌ها را به تصویر بکشد!در سکانس پایانی فیلم که کمال به خواهرش شلیک نمیکند و اورا رها می‌کند!در صورتی که نباید اینگونه می‌بود،درست است که از نظر منِ مخاطب درست‌ترین کار شلیک نکردن بود اما اینکه اورا رها کرد درست نمی‌بود!اینکه شلیک نکرد میتواند دالی بر هم‌خونی باشد.این دوراهی انگار که نشان می‌دهد کارگردان بی‌موضع است! نه طرف شلیک کردن است و نه طرف رها نکردن!و به نظر من بی‌موضعی کارگردان و نحوه‌ی تمام شدن فیلم مناسب نبود.آتنا غضنفرپورآتنا غضنفرپورThu, 01 Jun 2023 13:18:16 +0330https://virgool.ir/@m_60876580/هنر-جنگدانشگاه-سوهانک-qicgd6evvodsدفاع مقدسنقد و تحلیل فیلمماجرای نیم‌روز ۱-این نقد و تحلیل کاملا شخصی‌ست و به سلیقه‌ی هیچ مخاطبی و توانایی‌وسواد هنریِ کارگردان و عوامل فیلم توهینی نمی‌باشد،صرفا نظر شخصی بنده می‌باشد.فیلم ماجرای نیم‌روز به نظر من بیشتر از اینکه فیلم باشد،مستندی از مبارزه‌ی ماموران اطلاعات با خرابکاری‌های مجاهدین خلق است.از طرفی این فیلم از دراماتیزه کردن وقایع دور است و کاستی این فیلم کم بودن ارتباط مخاطب با گروهک‌های منافقین و ماجراهای درونگروهی آن است.که البته باید ذکر کنم که کم بودن این ارتباط لطمه‌ای به فیلم وارد نکرده‌ست و فیلم آنچنان که باید به مسیر خود ادامه داده‌ست.این فیلم،فیلمی واقعی محور است و رویکرد فیلم بیشتر گزارش‌گونه است که درامِ آن کمرنگ است.چیزی که به نظر در این فیلم خوب بیان نشده وجود تنش و اضطرابی زیاد که در سالهای ۶۰-۶۱ در شهرها از جمله پایتخت حاکم بود؛البته در دیالوگ‌ها و چند سکانسی بعد از واقعه نشان داده شده اما واقعیت آن روزگار بیشتر از آنچه به تصویر کشیده شده بوده‌ست.در سکانس پایانی فیلم چیزی که کمی مبهم است نامعلوم بودن جغرافیای فیلمبرداری‌ست.ساختن تیپ های شخصیت‌ها توسط مهدویان بسیار ریزبینانه و دقیق است و این به مخاطب برای ارتباط با روند فیلم کمک می‌کند.به نظر می‌رسد شخصیت های فیلم نه سیاهند و نه سفید بلکه در طیف خاکستری،خیر و شر را باهم دارند.برای مثال: عباس زریبافان(حسین مهری) در فیلم،با دانستن این حقیقت که جاسوسی در پایگاه اطلاعات بود اما فرد مطلق بدی نبود وگویی به ناچار در این مسیر وارد شده بود.با تحقیق بیشتر در زمینه تحلیل این فیلم یافتم که استفاده از دوربین سوپر۱۶ برای این فیلم میتواند تاکیدی بر واقعیت آن زمان باشد.مهدویان در این فیلم با کمرنگ کردن شخصیت ها و در عوض پردازش به قسمت پنهان درام به خوبی واقعه‌ای غیر دراماتیک را درام کرده است.وجود کشمکش‌هایی بین شخصیت‌ها نکته جالب دیگریست که می‌شود به آن اشاره کرد.برای مثال کمال(هادی حجازی‌فر) که دلش میخواست در جبهه باشد اما به دلایلی مجبور شد به سازمان اطلاعات کمک کند.آتنا غضنفرپورآتنا غضنفرپورThu, 01 Jun 2023 13:13:09 +0330