https://virgool.ir/feed/@m_60185830fa2026-11-11 23:43:34https://files.virgool.ir/upload/users/703616/avatar/RfOQjD.jpeghttps://virgool.ir/@m_60185830https://virgool.ir/@m_60185830/خاطره-پارت-اول-امام-رضا-l89huibwrkfeیادم می آید روزای که به مدرسه می رفتم خیلی برای مدرسه رفتن قور می.زدم و بهونه می گرفتم به مادرم اه کاش امروز تموم میشد مدرسهیا کی تعطیل می شویم و از این دسته نق زدن ها که هر کسی ازش استفاده می کنهاین خاطره که دارم جزانش را برای شما تعریف می کنم برای قبل از قرنطینه استیک روز که بقچه ی خودم رو آمده کرده تا راهی مدرسه بشم‌ مثل همیشه وارد کلاس شدم تا این جا هم چیز عادی پیش می رفت اما بعد از آن روند زندگی من متحول شد انگار که خدا می خواست دید اهل خانواده را به جهان عوض کنه ویا شاید به من یک درسی بدهکه سپاسگذار آنچه را باش که به تو اعنایت شدهمن اون روز به بعد یک بیماری عجیب به سراغ اومد که اسم اون MG بود. نمی دانم شما اسمش شنیده باشید یا شایدهم نهمن اونروز خیلی ترسیده بودمخلاصه کارمون به جای رسید که لازم شد که برای عمل آماده بشم دکتر گفت حالا لازم است که نظر چند دکتر را هم بپرسیم بعد کارمون رو آغاز کردیم قبل از اون من در بیمارستان نمازی بستری شیراز بستری بودم و بعضی روز ها باید بر اساس تجویز دکتر تزریق دکتر به اتاق دیالیز برم آنجا برای اینکه عملیات دیالیزبه قدری طول می‌کشد کسانی که دارند عملیات دیالیز باید یک کاری انجام بدهد که بیماران حوصله شان سرنرود من اونجا پلاسما تزریق می کردم دور تزریق پلاسما بنده به پایان رسید وما عازم شهر تهران شدیم بعد از دیدار و شرو مشورت با دکتر تصمیم گرفتیم که چند روزی در آن اقامت بمانیم و چون مادرم نذر کرده بود که پسر خاله ام را به مشهد ببرد اما به هر دلیلی اون سفر نشد بعد من رو به زور سوار ماشینی کردند که مخصوص معلولان بود. پدر به مسول فرودگاه که در اون جا بود گفت :یک چیزی بگو تا بچه ام آرام بگرید او هم گفت میای مشهد نگران نباش آخه خیلی دلم گرفته بود و توی فرودگاه با خانواده بدخلقی کردم و به خاطره نرفتن به مشهد اندوهگین بودم و می گفتم به دلم راه افتاده نمی ریم مشهد.به رسیدم شیراز و از بیمارستان نمازی به بیمارستان کوثر شیراز روانه شدمریض کنار تخته من پیر بود و یک بچه داشت و زیاد سرفه می کردبرای شما بگویم شب عمل فرارسید یک پرستاری پرستارِ بخششم بود از اینکه اسمشان را به خاطره نمی آورم خیلی محزون و غمگین هستم تا از او و هم آن عزیزان ادای دینی به عمل بیارم اون شب ما به همراه پدر عجیب و موز خوردیم که طبیعتا نباید قبل از عمل نباید چیزی خورده شود اون پرستار بنده خدا هم که مشغول کار بود متوجه جریان ما نشد ‏به خاطره این کار نپسندیده ما عمل ما یک دو سه روزی به طول انجامید بلاخره عمل کردیم و مرخص شدیم اطرافیان عزیز قدم به کلبه درویشی ما گذشته و بعد از چند روز سختی و درد به مدرسه رفتم و دکتر به من تعدادی قرص داد که کنون بعضی از قرص را مصرف می کنم ‏ در یکی از روزهای زمستان که از دست سرماخوردگی خلاص شده بودم و برای احتیاط ماسک زده بودم و ان روز شنبه که کلاس قرآن داشتیم ‏معلم ما بعد از پایان کلاس کرونا را به ما هوشیار داد ‏و ما آن را به سخره گرفتیم ‏و اکنون همه حبسی در خانه هایمان و دیگر نه از پنجره فولاد خبری است نه از آن جست و خیز های بچه گانه ‏پس قدر دان گلها باشیم زیر به خاطره شهدشان ‏و قدر دان خدا باشیم که مهربانی اش هیچ سقفی ندارد. وبی انتها تر از بلندی آسمان است. ‏حیدری ‏۳۰ ‏اردیبهشت ۱۴۰۰ ‏ ‏ علیرضا حیدریعلیرضا حیدریThu, 20 May 2021 11:17:42 +0430