https://virgool.ir/feed/@m_59689140سال 95 وارد دانشگاه شدم و هنوز نتونستم خارج بشم. علاقه زیادی به یادگرفتن زبان دارم. نه فقط زبانهای گفتاری بلکه زبانهای برنامه نویسی. به نظرم فقط قسمت زبانی مغزم درست کار میکنه.fa2026-11-12 12:13:59https://files.virgool.ir/upload/users/463772/avatar/1cbExA.pnghttps://virgool.ir/@m_59689140https://virgool.ir/@m_59689140/من-هنوز-متولد-نشدم-fog3iqisa2lbمطمئنم چیزی که شما رو جذب این ویرگول کرد عنوان " من هنوز متولد نشدم! " هست. همه چیز از 5 تیر ماه همان تابستانی که به دنیا آمدم شروع شد. با به دنیا آمدنم آرزوهای زیادی متولد شدند. پدر و مادرم هم مناسب با آرزوهایشان مرا تربیت کردند.فکر می کنم هنوز 7 ساله نشده بودم که پدرم بزرگترین هدیه زندگی ام را خرید. یک کامپیوتر آخرین سیستم. رم 64 ، گرافیک 128 و 80 گیگ هارد.احساس می کنم اولین خاطراتی که هنوز به خاطر دارم همان روزی است که اسپیکرهای سنگین را از دست پدرم گرفتم و تا اتاقم حمل کردم.پدرم کامپیوتر را راه اندازی کرد و صدای فراموش نشدنی ویندوز XP.خوب آن شب را یادم هست که تا صبح به آن وسیله عجیب و غریب نگاه می کردم. نمیدانستم چیست اما میدانستم این وسیله مهمترین چیزیست که همه عمر با آن سر و کار دارم.تا سالها کامپیوتر برایم یک وسیله بازی بود. هرکول، فلاپی برد، کانتر و...هرکول اگر یادتان باشد.هرچقدر به راهنمایی نزدیک تر می شدم خانواده مرا از آن زیبای دوست داشتنی فاصله می دادند. هدفشان یا بهتر است بگویم آرزویی که با من به دنیا آمد پزشک شدن پسرک بود.راهنمایی را به جدیت گذراندم و بهترین دبیرستان شهر قبول شدم. سال اول نه اما سال دوم کنکور آرزوهایشان تقریبا عملی شده بود ( هرچند نشده ) اما من هنوز آن زیبای دوست داشتنی را بیشتر از رشته خودم دوست داشتم.اولین ماه های دانشجویی از faradars.org یک دی وی دی آموزش Visual Basic خریدم. آن روزها هنوز فرادرس دانلودی نبود. ویژوال بیسیک آن را از آنجایی میشناختم که یکی از همکلاسی های دوران دبیرستان یک برنامه نوشته بود و من فهمیدم آن زیبای دوست داشتنی فقط بازی نیست.لپتاپی که پدرم برایم خریده بود قدرت پردازش Visual Studio را نداشت و بیخیال شدم اما در دانشگاه معروف به کارهای کامپیوتری بودم.همان رفیق نیمه راه هیچوقت مثل آنهایی که ادعا می کردند " چون کلاس کامپیوتر نرفته اند پس کامپیوتر بلد نیستند " نبودند. من هم هیچوقت کلاس نرفته بودم اما کامپیوترها را بهتر از خودم درک می کردم. انگار خودم خالق کامپیوترها بودم.انگار خودم خالق کامپیوترها بودمهنوز فارغ التحصیل نشده ام اما دیگر خبری از آن روزهای وحشتناک اوایل دانشجویی نیست که هر روز امتحان باشد. دیگر جزوه هایم را قلع و قمع کرده ام. فقط هفته ای چند روز بیمارستان هستم و اساتید نکته هایشان را می گویند. چند سوال و جواب می کنند، یکی دو بیمار میگیرم،کارهایشان را انجام می دهم و به خانه برمیگردم.در کل وقت آزاد بیشتری دارم. رویای آن زیبای دوست داشتنی را چند ماه پیش در سر می پروراندم که یکی از دوستانم پیشنهاد داد که بروم برنامه نویسی تحت وب یاد بگیرم.در سرچ های اول گوگل 7learn نام آشنا ترین سایتی بود که دیدم.پیام دادم و حوالی بلک فرایدی بود که اپراتور سایت گفت خرید نکن تا همان شب تخفیف شامل دوره ها شود.زیبای دوست داشتنی امروزیکی از دوره ها را خریدم.حالا بیش از هر زمانی در شش سال گذشته احساس خوشبختی میکنم.احمدرضا فرمانیهاحمدرضا فرمانیهSun, 13 Dec 2020 20:22:42 +0330