https://virgool.ir/feed/@m_59320666fa2026-11-12 01:40:20https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_59320666https://virgool.ir/@m_59320666/هنر-جنگدانشگاه-سوهانک-vijtuhlskb98درخت گردو فیلمی با کارگردانی مهدویان که از نظر تصویر برداری_موسیقی_قاب بندی،ویژگی های منحصر به فرد خودش را دارد.فیلمی بسیار غم انگیز که احساسات آدم را برانگیخته می‌کند با بازی چند تن از بازیگران که بعضی از آن ها بسیار عالی مثل پیمان معادی و بعضی برعکس بازی‌ های دغعات قبلشان بد،مانند مهران مدیری.از همان لحظات اول فیلم مخاطب با کارکتر پیمان معادی همراه می‌شود و به نظر من این به خاطر این است که هم داستان ملموس است و هم بخش زیادی از آن به خاطر بازی خوبِ پیمان معادی که به خوبی توانست نقش یک پدر مهربان و و دلسوز را ایفا کند و آن حس پدرانه و پدر بودن در این فیلم به خوبی به چشم می‌خورد که ویژگی بارز آن است.پیمان معادی به طبیعی ترین حالت بازی می‌کند و مخاطب فکر نمی‌کند که او در حال بازیگری است و همین به فیلم هویت می‌بخشد.اما یکی از ایرادهای بزرگ آن نداشتن فیلمنامه‌ای خوب است که فیلم در همان سطح می‌ماند و انگار جنگی اتفاق نیفتاده و مقصری نداشته است. کارگردان تمرکز بیشتر خود را روی احساسات مخاطب گذاشته است و در نهایت همان ناله و گریه‌هاست که مخاطب را تحت تاثیر قرار می‌دهد برای مثال درختی که هربار جلوی دوربین آن را می‌بینیم به شدت ما را ناراحت و متاثر می‌کند،و از نظر خود من فیلم محتوایی ندارد و کارگردان بسیار تلاش کرده است از راه احساسات وارد شود و با صحنه‌های دردناک و غم انگیز مخاطب خود را تحت تاثیر قرار بدهد.فیلم درام خود را از دست داده است و به شکل مستند تبدیل شده، قصه‌ای برای روایت وجود ندارد و خلاقیتی برای روایت داستان دیده نمی‌شود انگار که مستندی است با چند بازیگر خوب.ولی در مجموع موضوع آن که تراژدی بمباران شیمیایی سردشت و دیگر شهرهای کردنشین است بسیار مهم است که متاسفانه از نظر سینمایی یک دست نیست و از لحاظ کیفیت دچار چند پاره بودن شده است که باعث شده است فیلم محتوای اصلی خود را نرساند.ریحانه آقاییریحانه آقاییMon, 12 Jun 2023 19:24:33 +0330https://virgool.ir/@m_59320666/هنر-جنگدانشگاه-سوهانک-yfqmjlxftez9رد خون:اگر بخواهم از خلاصه ای از فیلم شروع کنم این فیلم درباره اتفاقاتی است که در عملیات مرصاد رخ می‌دهد که پایان این عکلیات با شکست مجاهدین خلق و تمام شدن جنگ هشت ساله است.در این شاهد دروغ پردازی و تحریف پردازی نیستیم زیرا اتفاقاتی که رخ می‌دهد به واقع اتفاق افتاده و در بخش هایی ممکن است فقط اغراق هایی را ببینیم که این امر در سینما کاملا طبیعی است.به نظر من این فیلم یک نقطه ضعف بسیار شدید دارد و این شخصیت پردازی بسیار ضعیف آن است که ما بر خلاف فیلم نیمروز با بسیاری از کارکترها همراه نمی‌شویم و به شخصیت آن ها پی نمی‌بریم برای مثال صادق که اصلا شخصیت پردازی نشده بود و تبدیل به کارکتری شده بود که منِ مخاطب هم با اون همراه نمی‌شدم در صورتی که در فیلم نیمروز شخصیت پردازی شده و همراهی مخاطب را نیز دارد.یا نقش حجازی فر که من متوجه نمی‌شدم با چه کسی طرف هستم کسی که ادعای جنگ_ایستادگی دارد اما در اصل به فکر خانواده و انتقام است.کارکترها وابسته به تصور مخاطب از فیلم قبل یعنی ماجرای نیمروز هستند و این یعنی اگر کسی فیلم نیمرپز را ندیده باشد نمی‌تواند شخصیت ها را درک کند. و این که در اینجا دیگر نه اهمیت عملیات آن طور که باید مشخص است و نه می‌توانم در صادق ناراحتی را ببینم و در نتیجه به عنوان یک مخاطب آدم هایی را که در قبل علیه منافقین بودند را نمی‌توانم باور کنم و مخاطب با آن همذات پنداری کند و نقش ها برایمان غیر قابل باور می‌شود،و این شخصیت پردازی های ضعیف باعث می‌شود این فیلم ضغیف تر از فیلم نیمروز جلوه کند.و یکی از نکات مهم دیگر،ضعف مهم فیلم در روایت کردن این واقعه تاریخی و باوراندنش است و انگار موضوع اصلی به موضوع فرعی تبدیل شده است و چیزی که می‌بینیم ما را قانع نمی‌کند .و در نتیجه همه این ها فیلم ادامه ضعیفی برای ماجرای نیمروز شد.ریحانه آقاییریحانه آقاییMon, 12 Jun 2023 19:23:57 +0330https://virgool.ir/@m_59320666/هنر-جنگدانشگاه-سوهانک-xnetzep9vghnماجرای نیمروز:این فیلم یک درام سیاسی است و روایت خود را از زاویه دید یک تیم چند نفره جلو می‌برد و داستانی مهم و مبهم که با وجود این که قصه و حوادث آن به تنهایی جذاب است یک مرحله جلوتر می‌رود و یک داستان عاشقانه را نیز در این درام می‌گنجاند.برایی اولین بار است که کارگردانی توانست به خوبی از منافقین و گرو های تیمی و نفوذ آن ها بگوید که تا چه خد توانستند در ایرانیان نفوذ داشته باشند و به نحوی ما دقیقا هود را در دل ماجرا احساس کردیم و مهدویان توانسته بود به خوبی آن قضای متشنج درون عملیات را به تصویر بکشد،و این شرایط روانی و کشمکش های زیاد در فیلم باعث می‌شد مخاطب درگیر شود و تا انتها بخواهد آن را دنبال کند و او در ارائه یک فیلم پرتنش موفق بوده است.فیلم درباره تضاد بین ایدئولوژی هاست که این کشمکش و تضادها فقط بین دو نفر نیست و تبدیل به عقیده ای شده است که این دو عقیده رو به روی یک دیگر قرار گرفته است که دیگر هیچکس به دیگری رحم نمی‌کند.درام ماجرای نیمروز از نوع درام گروه در برابر گروه است یعنی در این درام چند شخصیت وجود دارد که هدف های مختلفی دارند اما با هدف محوری مشترکی که دارند باعث می‌شود همه آن ها دریم گروه مقابل گروه دیگر قرار بگیرند که این گروه در این فیلم شامل پنج نفر بود که تعدد و زیادی شخصیت ها باعث می‌شود به شکل عمیق نشود به همه شخصیت ها پرداخت اما یک سری از نشانه های هوشمندانه مثل شوخی با ریش و نوع لباس پوشیدن و همه این‌ها جزو شخصیت پردازی خوب آن حساب می‌شود.یکی از نقاط قوت آن در شخصیت پردازی این است که ما با نشانه‌هایی کوچک به تمام شخصیت فرد پی می‌بریم برای مثال زمانی که کنال تیر خوردن کودکی را دید ما او را بیشتر از هر زمانی در فیلم عصبانی و خارج از کنترل دیدیم که همه این ها نشانه اعتقادات درونی اوست که شخصیتش را می‌سازد و به ما می‌گوید چگونه فکر می‌کند و تعصبی که روی کودک بی گناه دارد اگر چه آن کودک فرزند رئیس منافقین باشد.درباره دیالوگ نویسی نیز دیالوگ های آن مناسب یک درام سیاسی است و شخصیت‌ ها خلاصه حرف می‌زنند و هویت هر شخصیت در نوع حرف زدن آن ها با یک دیگر پیدا می‌شود.و بازی جواد عزتی که در نقش یک کارکتر جدی به روی صحنه آمد بر خلاف بیشتر بازی های او که به کمدی شناخته شده بود برای ما تفاوتی ایجاد کرده بود.و در نتیجه انتخاب هوشمندانه بازیگران و بازی های خوب جواد عزتی و هادی حجازی فر و بقیه افراد که به خوبی از عهده کار برآمدند باعث روی پرده آمدن این فیلم شد.ریحانه آقاییریحانه آقاییMon, 12 Jun 2023 19:23:08 +0330https://virgool.ir/@m_59320666/هنر-جنگدانشگاه-سوهانک-dcrmlil95zfmشیار ۱۴۳:نرگس آبیار به درستی جغرافیایی را انتخاب می‌کند که کمتر کسی با آن آشنایی دارد و لهجه شیرینی که کمتر کسی شنیده است و این خود باعث تقاوتی با دیگر فیلم ها می‌شود.در این فیلم به درستی همه کارکترها به ما معرفی می‌شود و شاید به‌ خاطر وجود کارگردان زن است که حسِ مادرانه به خوبی نشان داده می‌شود و مخاطب عمق این وابستگی و نگرانی مادر را درک می‌کند.اما در اوایل فیلم عاشقانه‌های آن به حدی زیاد می‌شد که فیلم کم کم داشت از قالب سیاسی خود بیرون می‌آمد و به یک فیلم نیمه عاشقانه تبدیل می‌شد،البته این می‌تواند به خاطر جغرافیایی که انتخاب کرده بود نیز باشد زیرا آن جغرافیا همچین چیزی را می‌پسندد.نرگس آبیار برای این که تنهایی مادر را نشان بدهد و از همه جهت بررسی کند از موقعیت های کلیشه‌ای زیادی استفاده کرده بود که باعث می‌شود تماشاگر بتواند قسمت‌هایی از فیلم را پیش بینی کند،و صحنه‌هایی که وجود آن ضروری نبود و فقط باعث طولانی تر شدن فیلم می‌شد یکی از نقاط ضعف آن بود مثل صحبت کردن الفت با روح یونس. فیلم یک دید و نگاه زنانه دارد و بر محور زنان پیش می‌رود اما در کنار آن جنگ را نشان می‌دهد، آدم هایی که درگیر این موقعیت و سختی هستند به نگاه و دید فیلم عمق عمیق تری داده است و دو چیز که در این بین باهم تلاقی شده است و به خوبی به چشم می‌خورد دفاع مقدس با وجود مادران و زنان است که یکی از تقاط قوت آن به حساب می‌آید.اما در بعضی جاها من به عنوان یک مخاطب فکر می‌کردم که فیلم اهمیت اصلی خود و زاویه نگاهش را از جنگ می‌گیرد و اولویت آن را به آن عشق مادر و فرزند می‌دهد ولی خود این صحنه‌ های احساسی باعث می‌شد احساسات مخاطب برانگیخته شود و خود را همراه داستان کند.و در آخر این فیلم دست روی نقطه مهمی ا جنگ گذاشته بود که آبیار هم توانسته بود هنرمندانه آن را به تصویر بکشد.ریحانه آقاییریحانه آقاییMon, 12 Jun 2023 19:21:39 +0330