<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مصطفی ملک خیاط</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_59298986</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 04:33:12</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>مصطفی ملک خیاط</title><link>https://virgool.ir/@m_59298986</link></image><item><title>تاوان گل یاس</title><link>https://virgool.ir/@m_59298986/تاوان-گل-یاس-cy1zdukefbh6</link><description>فرخ،فرخ؛ها... چیه ،چشیده؛تا حالا روی خاک سیاه نشستی ؛منظورت تو نمیفهمم ،یعنی چی؛هیچی ولش کن!میگم ها....من و تو خیلی سال با هم رفیقیم ها ،اره خیلی سال ،درست یادمه دوتایمون پنج سالمون بود ،که تو کوچه با هم آشنا شدیم .اره خوب یادته!میگم رضا !دقيقا الان ما چند سالمونه ؟الان فکر کنم من و تو پنجاو پنج سالمون هست،اره درسته ؛اخ یادش بخیر !یعنی دقیقا من و تو پنجاه سال هر روز دم غروب میایم بالا پشت بام خونه هامون ،چه جالب !چه جالب!قشنگ خون هامون دیوار به دیوار هم چسبیدن؛فرخ دید که رضا اهی عمیق کشید؛چته ،اوه چقدر درد داشت؛رضا گفت چی درد داشت؛همین اهی که کشیدی؛رضا گفت ؛یعنی اینقدر صداش بلند بود؛فرخ گفت؛اره ! خیلی!رضا، رضا؛باز چته! اون درخت‌های پارک قدیمی رو تو هم میبینی!اره ،ولی دیگه مثل سال ها پیش سر سبز وشادابی ندارن، نه! ندارن!می دونستی چند سال در پارک و قفل کردن ،کلا تعطیل کردن!جدی میگی !اره!اخ،،حیف ؛چه خاطراتی داشتيم، یادته هر روز از مدرسه که بر میگشتیم چقدر باغبون رو اذیت میکردیم، بيچاره از دستمون ذله شده بود !رضا باز اهی هر عمیق کشید!گفت؛ یادمه همیشه موقع رد شدن از باغچه گل های یاس از ساقه میشکستیم یه اب مثله شیرابه همچین چیزی تو دستمون می موند و بعد باغبونه می افتاد دنبالمون ولی بعد که فرار میکردیم دستمون بوی عطر گل یاسی میگرفت که اشک آدم رو در میاره ؛فرخ گفت ؛چرا؟چرا، عطر گل یاس باید اشک آدم و در بیاره !رضا گفت ؛به خاطر بوی گل نبود؛ به خاطر این اشک آدم و در میاره که وقتی داشتم از ساقه میشکستمش اون مایه که تو دستم میموند و شبیه خون میدیدم!فرخ گفت ؛ شایدم واقعا من و تو تو همون بچگی گل را کشتیم و تا الان داریم تاوانش و پس میدیم!رضا گفت؛با اینکه هزاران شاخه گل کاشتیم ولی هنوز من احساس گناه میکنم او چطور!اره منم هنوز احساس گناه میکنم!رضا گفت ؛ فرخ چرا جدیدا از سرکار میای حمام نمی ری!فرخ گفت چطور مگه ،من هر روز حمام میرم؛رضا گفت ؛پس چرا هنوز روی موهات گرده های گچ ریخته شده؛فرخ خندید گفت؛اینا دیگه گرده گچ نیستن ،اینا گرده سفید روزگارن دیگه پاک نمی شن!تازه تو هم روی موهات گرده های ارد نونوایی پاک نشدن!هر دوشون چشم در چشم هم نگاه می‌کردن و می‌خندیدند!این داستان ادامه داردنویسنده:مصطفی ملک خیاط </description><category>مصطفی ملک خیاط</category><author>مصطفی ملک خیاط</author><pubDate>Sat, 08 Aug 2026 16:47:45 +0330</pubDate></item></channel></rss>