https://virgool.ir/feed/@m_59229482هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشقfa2026-11-10 15:23:14https://files.virgool.ir/upload/users/4381023/avatar/ymqzVH.jpghttps://virgool.ir/@m_59229482https://virgool.ir/@m_59229482/سفرنامه-رود-ارس-tpird2flit1fشاید باور نکردنی باشد ولی حالا پنجشنبه شب یا به قول قدیمی ها شب جمعه است ! چرا باورنکردنی؟ چون من خواستم اینجوری بنویسم و هیچ دلیل دیگری ندارد.حالا باید خاطره سفرم با یاشار را بنویسم سه شنبه شب که با هم به شاهگلی رفته بودیم بهش گفتم فردا در دسترس باش صبح دنبالت می آیم که به گشت و گذار برویم .او اولش من من کرد که خواهرش از تهران آمده و نگه داریم برای پنجشنبه ولی گفتم پنجشنبه شلوغ میشودصبح حدود هشت و نیم بیدار شدم و کمی اینستاگردی کردم و بهش زنگ زدم که دارم می آیم و او گفت آماده استتوی ماشین دیدم که برخلاف تصورم باک پر است و خوشحال شدم.از راه لاله و نصفراه به محله شان رفتم و درست دم درشان ایستادم تا بیاید او فلاکس و بساط چای آورده بود از راه فرودگاه و صوفیان رد شدیم رادیات ماشین باز گرم کرده بود و آمپرش بالا بود مجبور شدم بخاری را باز کنم تا کمی از حرارتش را به اتاق بدهد ترافیک یا منظره خاصی نبود همینجوری میراندم و میرفتیم و حرف میزدیم از مرند هم رد شدیم و به راه جلفا افتادیم من هیچ چیز نخورده بودم ولی گرسنه هم نبودم جاده خلوت و هموار بود و مشکل خاصی نداشت یک جایی یک پلیس جوان کفگیر را بالا داد و متوقفم کرد یک شاسی بلند سفید با شماره ۹۶ را هم نگه داشت و گفت صد تومان برایت نوشتم و من هم گفتم ممنونم از آن مرد شلوارک پوش پرسیدم ۹۶ مال کجاست و گفت گرمسار قبل از راه افتادن دوتا چای خوردیم که پر رنگ و داغ بود و به راه ادامه دادیم .داشتیم به جلفا نزدیک میشدیم یادم افتاد باید به سیه رود بپیچیم.یاشار میگفت باید به جلفا برویم بهش گفتم حتی استاندارآذربایجان شرقی هم اینجاها را مثل من نمیشناسدراهش بیابانی و بدون منظره خاصی بود تابلوی آسیاب خرابه را دیدم و ازش کمی رد شدم.بعد گفتم اگر میخوای بریم ببینیمش و او مخالفتی نداشت و من هم اولین بار بود که رفتم راهش کمی پرشیب بود و گرمای رادیات بیشتر شد یک تابلوی احتیاط مثلث با عکس آهو هم زده بودند زیاد دور نبود۷۵ تومن ورودی دادیم و وارد شدیم جای مرتفع و خوش هوایی بود پله هایه سنگیه بزرگ و شیب برای ویلچر داشت و دست چپ یک جایی بود که رستوران و بوفه و این چیزها داشت نوشتنش برای من سخت است .جای باصفایی بود و آب شر شر میکرد ما دنبال آسیاب میگشتیم ولی در واقع یک اتاق خالی بدون چراغ و پنحره بود که تویش هیچ نبود و یک زمانی آسیاب بود کمی گیج شده بودیم آدمهای زیادی آنجا بودند صدا و خنکیه آب و زنها و مردهایه خندان و راحت به من انرژی میداد یک زوج جوان از من خواستند جلوی آب نما ازشان عکس بگیرم و یاشار هم که تازه فهمیدم خیلی عشق عکس است چندین عکس خواست من هنوز گیج بودم از خودم میپرسیدم پس آبشار کو؟ از آن فضای در دار و خنک و مصنوعی بیرون آمدیم و به راه آبشار رفتیم .هوا گرم شده بود از پله ها پایین رفتیم واز دیدن نوجوانها و جوانها و زنهای پر انرژی خوشمان می آمد داشتم به خودم میگفتم من اینهمه این مسیر را آمدم ولی انگار قسمت بود که با یاشار آبشار را ببینم بعد یادم آمد کلمات یاشار و آبشار هم قافیه اند! واز پله ها که بلند و سنگی بودند و اطرافشان درختان بزرگ انجیر که میوه هایشان سفت و کال بود گذشتیم و آنجا واقعا قسمتی از بهشت بود رودی با سنگهای تمیز و آبی زلال مثل اشک چشم آرام داشت رد میشد در واقع یک جویبار پهن و کم عمق بود و یک آبشار بینهایت زیبا که دیواره هایش را سرخس و درخت و خزه پوشانده بود و از آن بالا آب نقره فام قطره قطره مثل دوش حمام پایین می آمد به نظرم یک منظره در کلاس جهانی بود پر بود از خانومها و مردهای جوان و شاد و بچه ها و ...عاشقش شدم من حسابی خودم را خیس آب کردم و از انرژی و فضای بهشتیه آنجا لذت میبردم یاشار هم دائم عکس میخواست جاهایی بود که عمق آب به نیم متر میرسید و بسیار زلال و خنک بود کل لباسهایم خیس شده بود و داشتم کیف میکردم از یک دختر جوان خواستم ازمان عکس بگیرد عکسهایمان هم قشنگ شد یاشار دمپایی نداشت و روی کفشهایش هم خیلی حساس بود آنها را در آورد وگوشه امنی گذاشت و روی سنگهایه به آن سختی با پای برهنه راه میرفت من یک چیز از تجربه طبیعت یاد گرفته ام که لباس راحت و دمپایی جزو اصول کار هستنداز آنجا سیر نمیشدیم خیلی خوش میگذشت و لذت میبردیم سمفونیه شادی از صداها مناظر قیافه ها سنین و زبانهای مختلف بود از اصفهان و تهران و کرج و هر جایی آمده بودند بعد از پله ها بالا رفتیم و یاشار دوتا بستنی خرید و من شلوارم را در آوردم و از در آویزان کردم که خشک شود و با شرت رانندگی کردم یاشار گفت تو اروپا را به اینجا آورده ای و باز خندیدیم سه هفته قبل توی شمال هم آن کار را کرده بودم بستنی ها خیلی چسبید مثل نفتی که به چراغ نفتی بریزی بهم انرژی داد معده ام خالیه خالی بود به راه ادامه دادیم جلوی یک مغازه نگه داشتم یاشار با کارت من یک آب معدنی بزرگ و دوتا بستنی مگنوم آلبالویی خرید که مزید بر لذت شد و در امتداد آراز میراندیم تا به مرز آباد برسیم آن جزیره معروف وسط رود را به یاشار نشان دادم به آن بلندی معروف که ازش کشور آذربایجان دیده میشود رسیدیم و من شلوارم را پوشیدم و یاشار همانجا شاشید !و به خانه هایه بزرگ و شیروانیه کشور همسایه نگاه میکرد و لذت میبرد من قبلا سعی کرده بودم در مورد آنجا و نقطه صفر مرزی و فلسفه مرز و جدایی و میدان اثر بنویسم ولی به دلم ننشسته بودچند تا عکس گرفتیم و به راه افتادیم یک جایی هست که بازارچه مرزی ساخته اند و پر از تریلی هایه جور واجور بود یک مردی که آنجا زیر آفتاب داغ ایستاده بود را برداشتیم اهل مغان بود گفتم تا مرزآباد میبرمت آنجا یک سایه پیدا کن و بایست تا کسی سوارت کنداو خوش لهجه و خوش صحبت بود قیافه اش شبیه روسها یا آلمانی ها با صورت سرخ و چشمان سبز بود و میگفت راننده بیل مکانیکی است درختان انار وحشی در امتداد رود دیده میشدند و صفای غریبی به آن خاک مقدس داده بودند کلی سه نفره حرف زدیم و بخاری ماشین کماکان روش بود یک جا نگه داشتم تا یاشار چند تایی انجیر بچیند .شیرین و رسیده بودند به مرز آباد رسیدیم و اورا آنجا گذاشتیم تا پی سرنوشتش برود من عاشق مرز آبادم و روستای فیوریتم است ماشین را به یک جای خنک دادم و به تماشای آراز رفتیم و کلی تمشک خوردیم که البته زیاد خوشمزه نبودند و هسته های بزرگ داشتند که به دندان میخوردبعد باز راندیم یک روستا بود به اسم مردانقم داخلش رفتیم و گشتی زدیم خانه هایه خوبی داشت و ازش رود قشنگی میگذشت و همه جایش پر از درختان تناور گردو و انار و انجیر بود به تهش رسیدیم و برگشتیم و باز ادامه دادیم و به روستای معروف اوشتبین رسیدیم که خانه هایش مثل ماسوله پله پله است راهش دراز و پر شیب بود و اکثر پلاکهای آنجا مال تهران و کرج بودند اهالی آنجا اکثرا ساکن پایتختند و خانه روستا را نگه داشته اند و تابستانها بهش سر میزنند و استفاده میکنند میدان بزرگی داشت که پیرمردها تویش نشسته بودند و حرف میزدند چند درخت پالونیا کاشته بودند که زمانی میگفتند گونه مهاجم است و برای طبیعت خوب نیست بعد از آنجا هم بیرون آمدیم و به راه ادامه دادیم ساعت حدود پنج شده بود و هنوز چیزی جز دو بستنی نخورده بودیمگفتم همینجوری وقت طلف کنیم تا شب شود و کنار رود بخوابیم و با صدای آب مدیتیشن کنیمدر کنار آراز نگه داشتم قسمت عریض و آرامی بود چندتایی عکس گرفتیم و با یک چوپان حرف زدیم باز به راه افتادیم و همینجوری رفتیم و رفتیم آن سه راه معروفی که به دل جنگل کوهستانی و آینالو میرود را رد کردیم و راندیم تا به خدافرین رسیدیم و من باک را پر کردم سوپر مارکتهای آنجا نان نداشتند ازش رد شدیم و وارد روستای جانانلو شدیم سه تا نوجوان داشتند حرف میزدند به یکیشان گفتم از خانه تان برایم کمی نان بیاور و او هم آورد. یاشار میگفت این چه کاریه عمو گفتم این کار برای سنجش میزان مهمان نوازیه اینهاست بعد رفتیم از یک سنگکی سه تا سنگک تازه خریدیم و از یک سپورمارکت تن ماهی و نوشابه وپنیر خریدیم و راه رفته را برگشتیم و در کنار سد معروف و بزرگ خدافرین نشستیم و نان و تن و ماهی را خوردیم و شد شام مان هوا داشت تاریک میشد گفتم خودمان را به قسمتی از آراز برسانیم و آنجا کنار آب روان بخولبیم ولی یاشار گفت پشه ها سوراخمان میکنند رفتیم کنار یک مغازه در مرزآباد استراحت کنیم ولی سر و صدای بچه ها و موتورها نمیگذاشت باز راندم و به همان مسیر رود برگشتم چند جارا برای خواب اکتحان کردیم ونشد به طرف مردانقم رفتیم یک جایی بود که حیاط بزرگی داشت و چراغهایش روشن بود جلویش نگه داشتم تویش پیرمردها میزدند و میخواندند و خوش بودند توی ماشین یاشار چون قدش کوتاه تر است راحت خوابید ولی من اصلا راحت نبودم برای صدای نکره آن پیری ها هم که حسابی روی مخ بود برای شاشیدن پایین آمدم یک نوجوان دیدم که از رود خرچنگ گرفته بودگفت آلاچیق ها شبی دویست تومن است من هم تو رفتم حیاطش پر از سنگ رییزه وساختمانش نیمه کاره بود یک جایی بود که تقریبا بی صاحب بود چند نفر مست کرده بودند و خوشی میکردند یک پسر جوانی کارت را کشیدو با یاشار روی آلاچیق بزرگ و‌مرتب افتادیم خیلی خوب بود صدای آب هم گوشم‌را نوازش میداد چند خانواده دیگر آنجا بودند و استراحت میکردند بعد به تدریج و با شیبی ملایم صدای آن خواننده های بی استعداد هم کم شد من موقع خواب شلوارم را در آوردم و راحت خوابیدم البته خوابم سبک و هشیار بود صداها را میشنیدم پیرهن را هم در آوردم انگار خانه خودم تست هوا طوری بود که میشد لخت توی حیاط خوابید بعد کم کم سرد شد و همانها را دوباره پوشیدم و فرش ماشینیه کف را به خودم پیچیدمو تا صبح راحت خوابیدم ولی یاشار کمی سردش شده بود او چون قبلا راننده تریلی بوده میگفت به سرما و توی ماشین یا هوای آزاد خوابیدن عادت دارد صبح که بیدار شدیم کمی از آن سنگکها را با پنیر خوردیم سگ زرد و بزرگ کاروانسرا دائم به پرو پایمان میدیچید و دنبالمان راه می افتاد از درخت تناور توی محوطه تابی نامیزان و نامتعادل ساخته بودند که کمی تاب خوردم و خیلی خوش گذشت و راه افتادیم تازه ساعت نه هم نشده بود توی راه از پیرمردی که پارسال هم دیده و ازش میوه خریده بودم انجیر تازه خریدیم و کمی هم خودمان از انجیرها چیدیم و خوردیم باز به همان آبشار رفتیم یاشار انگار زیاد موافق نبود ولی چیزی نگفت موبایلها را توی داشبورد گذاشتیم که خیس نشوند از دیروز کمی شلوغتر بود من حسابی آب بازی و چشم چرانی میکردم یک خانواده پرجمعیت اصفهانی بودند که ازم خواستند ازشان عکس بگیرم گفتم همگی بکید سیییییییب و گفتند یک عکس ازشان گرفتم گفتم حالا جاهایتان را عوض کنید گفتند همان یکی کافیست گفتم وایستید یک مدلی عکس بگیرم که معلوم شود آبشار است چند تای دیگر هم ازشان عکس گرفتم همچنین به چند تا خانوم تپل در بالا آمدن از سنگ گنده و مرتفع آبشار که آب پشتش جمع میشد کمک کردم یک دختر کم سن خیلی قشنگ بود و موهای ابریشمی سیاه داشت و چشمم را گرفته بود کمی آنجا گشتیم و وقت گذرانی کردیم بعد دوباره به سمت جلفا راه افتادیم چند نمایشگاه خیلی بزرگ آنجا بهترین ماشینهای روز دنیا مثل انواع بنزها و ب م و ها و ماشینهای خیلی خاص مثل مازراتی و آستون مارتین با پلاک منطقه آزاد میفروختند من تا آن روز مازراتی را از نزدیک ندیده بودم بعد به بازار روس رفتیم و کمی گشتیم و املت خوردیم و کمی چرخیدیم و به پارکی داخل شهر رفتیم و در آلاچیقی استراحت کردیم و به سمت تبریز راه افتادیم این سفرنامه مختصر من و یاشار به دور آذربایجان بودHamidHamidSun, 09 Aug 2026 10:39:14 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/داستان-میرعلی-trjkdd0ph7gaمیر علی مردی پر زور و تنومند بود از دور که نگاهش میکردی شبیه یک خرسنگ از یاد رفته و دور افتاده بود چماق به دست بود و زخمهایه زیادی را تاب آورده بود و دعواهای زیادی کرده بود عاقبت دست اهل و عیال پرشمارش را گرفت و از دشت خشک و نفرین شده شان دور شد تا مگر آبادیه دیگری برای خودش بسازد سه زن و پانزده فرزند و نه نوه داشت و هنوز چهل سالش تمام نشده بود بار و بندیلش زیاد و ارزش فراوان داشت و بار هشت قاطر و اسب و شتر کرده بود و خودش و زنهایش و پسرهای بزرگش همگی اسبی زیر پا داشتند و نوه کوچکش ماه نشان را بغل گرفته بود و آرام میرفتند سه شب را زیر سقف آسمان سحر کرده بودند و آثار خستگی در نگاه و صورتشان دیده میشد خوراکشان میوه های خشک و کشک و آب و نان بود در روز چهارم پسر بزرگش شیرعلی قوچ بزرگی زمین زد و گوشتش را به سیخ کشیدند و کباب مفصلی خوردن و باقیش را قرمه کردند و به کوزه ها ریختند در راهی که خوب نمیدانستند به کجا میرسد به کمین چهار راهزن تفنگ دار افتادند که اسبهای عرب سیاه و گران و تفنگ نقره داشتند و صورتهایشان را با پارچه ای پیچانده بودندمیر علی به یک نگاه فهمید رحم و مروت سرشان نمیشود و دلشان هوای زن جوان کرده او نیت حرامی ها را از پس چند لا پارچه هم میخواند توی این کارها بزرگ شده بود حتی فهمید چند زن از قافله او و کدامها را سوا میکنند آنها چهار دختر جوان از عائله میرعلی گرفتند زن ۱۸ ساله اش دو دختر ۱۳ و ۱۱ ساله اش و عروس ۱۷ ساله اش علاوه بر آن آنها بسیار منصف بودند و نان خور ها را کم کردند و دست به پول و مالش نزدند و به قدر نیازشان برداشتندآه و فغان گریه از نهاد زنها و خردها بلند شد جوری که مو به تن هر جنبنده ای سیخ میشد پسر سومش که قد او دنیا دیده نبود خواست خواهرهایش را پس بگیرد ولی آنکه از همه شق و رق تر بود در یک آن با شلیکی از نزدیک و دقیق سینه اش را سوراخ کردو دیکران جز گریه و فغان کاری نکردند میرعلی حتی خم به ابرویش نیامد و در دلش گفت هرچه خدا بخواهد بعد از رفتن آنها با منظره ای عجیب که هر کدام زن جوانی را روی زین انداخته بودند اهل قافله برای جوان غیرتمند و بی باکشان گریه و زاری کردند مادرش اورا غرق بوسه کرد و چنگ به صورتش کشید دخترهای جوان برایش کل میکشیدند و سلام و صلواتشان به هوا میرفت نمیدانستند چه باید بکنند همانجا قبری برایش کندند و به تین اسم که او شهید ناموس بود و شهید کفن نمیخواهد با همان رخت و بی غسل به خاکش کردند و به راه افتادند پسر دوم میرعلی که زن جوانش را برده بودند از زور این ظلم گریه اش گرفت ولی بیشتر از زن به حال دختر سه ساله اش میسوخت که باید بی مادر بزرگ میشد چه دزدهایی بودند که راضی شدند زن شرعی و حق و حلال مردی چماق به دست و راست و درست را که طفل سه ساله اش خوب از شیر گرفته نشده را بدزدند و با پول و طلا هم تاخت نزدند؟ این دزدها را باید زیر تیغ آفتاب سر تا پا گچ بگیری که مغز سرشان بپزد و چشمانشان را کلاغ و کرکس در آورد میرعلی گفت زیاد فکری نباش برایت یکی بهترش را میگیرم در روز ششم کوچ اجباری آنها رود کوچکی دیدند که چند درخت تناور سنجد و بید داشت و همانجا پهن شدند کنار رود رد پای خرس بزرگی دیده میشد ولی آنها بلد بودند از پسش بر آیند جای زیاد خوبی نبود لب راه نبود دور بود آنجا از دشت خودشان خیلی بدتر بود ولی آب داشت آب روی خیلی عیبها را میپوشاند گفتند چند روزی اینجا استراحت کنیم تا ببینیم کجا میرویم پسرش گفت میترسم راه زنها چنانمان کنند که فقط نرها بمانند و لبخند تلخی زد از کوزه گوشتهای قورمه ای را در آوردند و خوراک لذیذی با نمک و زیره و زرد چوبه پختند قبل از غروب باید آتش بزرگی می افروختند که گرگ و خرس را فراری دهد و تا صبح باید کشیک میدادند دختر بچه سه ساله ای که بی مادر شده بود را از بچه های دیگر جدا کرده بودند که یاد بی مادریش نیفتد تا صبح صدای زوزه گرگها خوابشان را گرفت و پهلو به پهلو شدند .صبح در همان آتش آبی گرم کردند و تنی سبک کردند تا باز به راه بیفتند آبادیه خوبی دیدند و خواستند نان و آبی تهیه کنند یکی از اهالی ده آشنای میرعلی درآمد و سبب آوارگی اش را پرسید و گفت بیا همینجا پیش ما بمان کل یاسین و اهل و عیالش کوچیدند و آبادی زیادی خلوت شده. آب هست شما هم که دست به چماغین و پشت و مشتتون قرصه صدا به صدای هم میدیم ببینیم خدا چی میخواد. من خونه کل یاسینو به چل اشرفی ازش خریدم حیاط خودم تمیزو آباده بیست اشرفی بده مال تو عجله ای هم نداریم طویله و چاه و آب انبار و کرت و بادگیرم داره دیگه چی میخوای؟میر علی با آن آشنایش که اسمش شاه رضا و لاغر و دل پاک بود رفت و حیاط رو دید برای خودش و دو زنش خوب بود ولی آنهای دیگر چه؟شاه رضا گفت یه مدت باید گرد بشینید تا واسه پسراتم آجر و گل و چوب تهیه کنی که کم کم صاب خونه بشن همه اینا همین حالا هم هست منتها پول میخواد تو زمین که حرفی نیست میرعلی علت اصرار شاهرضا را فهمیده بود. میخواست از برو بازوی پسرهایش سپری برای ده بسازد ولی راه بهتری هم نمیشناخت مالهایش را توی طویله جاکرد و اساس ناچیزش را توی اتاقها که پنجره هایش چوبی بود ولی از کنار رودخانه خوابیدن خیلی بهتر بود سرو ته معامله را به ۱۲ اشرفی گره زد و با شاه رضا به دست بوس بی بی مرضیه که همه آبادی مهرش بود رفت زن چروکیده و راهدانی بود بهش گفت برای پسرهایش هم زمین میدهد که خانه بسازند دخترهایش را هم اگر بخواهد همین حالا پاگیر نشده نقد میکند که نانخورش کمتر شود و کرد دامادهایش هم چهارده پانزده ساله بودند و قول داد آن چهار تایی که راهزنها ازش برده بودند را پیدا کند و برگرداند شب. میر علی در خانه خشت و گلیه خودش خوابید تقدیرش این بود که در این روستا زمین گیر شود صبح نشده باید دنبال جو و کاه و یونجه برای دوابش میرفت بعد کم کم به خانه سرو سامان میدادندHamidHamidTue, 04 Aug 2026 16:52:55 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/خاطرات-۲۰۰۰-axxewmkuynxqحالا برق رفته و من به نوشتن یک داستان لایه لایه مثل پیاز فکر میکنم .که قشنگ باشد قبلا چند بار تلاشهایی در این زمینه سخت و نفسگیر کرده ام استاد به من میگوید چیزهای خوب بنویس بهش گفتم خوب اینرا که خودم هم میدانم و میخواهم تو باید یادم بدهی که آن چیز خوب کجاست و نوشتنش را هم یادم بدهی او میگوید هیچکس لقمه را از دهن خودش در نمی آورد که به دیگری بدهد خوب پس او چجور استادی است؟ در واقع او وجود خارجی ندارد و یک چیز خیالی است که من از چند انسان واقعی که در زندگی دیده ام در ذهنم ساخته ام او بالای سر من دارد پرواز میکند مثل یک زنبور یا پروانه و چیزهایی میگویدبه جامعه نگاه کن به مردم از نوشتن شکستهایت حتی اگر تورا به پست ترین جای زندگی رسانده باشند نترس و خجالت نکش آدمهایی که دیده ای حتی اگر بی اثر یا بی داستان باشند آنها را هم بنویس تا شاید دستت به نوشتن گرم شود من به گذشته نگاه میکنم به سالهایی که هنوز نمیدانستیم نت چیست و پیشرفته ترین چیز زندگیمان تلوزیون رنگیه جعبه ای بود که میتوانستی ساعتش را با کنترل سیاه گنده اش کوک کنی که هر وقت خواستی روشن شود و از خواب بیدارت کندراستی دقیقا یکبار آن مسئله توی آرایشگاه مردانه که رفته بودم بعنوان یک پیشرفت بزرگ نام برده شد خود آرایشگر که ریشو و سیگاری بود با آب و تاب تعریفش میکرد که صنام تلوزیونی ساخته که هم کار تلوزیون را میکند هم ساعت زنگدار!من با اینکه چهارده ساله بودم توی دلم به حرف مسخره او میخندیدم آن سالها هنوز چمن ورزشگاه آزادی مجهز به سیستم گرمکن و زه کشی نشده بود و بازیهای استقلال و پیروزی در چمن زرد و مسخره و رسواگری که آبروی ایران و ایرانی را میریخت انجام میشد حامد کاویانپور در ترکیب پیروزی همه کاره بود و تیم روی کاکلش میچرخید علی کریمی هم با رد پیشنهاد پنج میلیون دلاریه والنسیا به امارات رفت و یک مصاحبه جنجالی کرد و گفت علی دایی را خدا بغل کرده و توپ به هر جایش میخورد گل میشود و من به جای او خجالت میکشیدم که پس فردا توی اردوی تیم ملی چجوری میخواد توی چشم کاپیتانش نگاه کند علی دایی هم گفته بود اگر خدا مرا بغل کرده کریمی را یک ماچ هم کرده یادم است وقتی سال دو هزار شد یک موجی در جامعه راه افتاده بود و خیلی ها اسم مغازه هایشان را ۲۰۰۰ میگذاشتند توی جام ملتهای دوهزار لبنان ایران در بازیه اول لبنان میزبان را با درخشش حمید استیلی و خداداد چهار هیچ برد و همه بنگاه های شرطبندی ایران را که دوسال قبلش در جام جهانی خوش درخشیده بود شانس اول قهرمانی نامیده بودند ولی با باخت بسیار تلخ به کره در اولین بازی حذفی که با سوتیه وحشتناک علی دایی به دست آمد حذف شدیم و جو جامعه واقعا ماتم زده شده بود انگار دنیا به آخر رسیده بود همان سال کلمبیا در قاره آمریکا درخشان بود و با تیمی که هنوز والدرامای افسانه ای را داشت انگار برای اولین بار قهرمان کوپا شد آن موقع شکیرا هنوز معروف نشده بود اگر هم شده بود من نمیشناختمشیک جمعه سرد زمستانی که هنوز خوب از خواب بیدار نشده بودم دوست پر شرو شورم در خانه مان را زد خیلی هیجان زده بود گفت کفشاتو بپوش که قیامت شدهمسافت بسیار طولانی ای را پشتش دویدم و نمیدانستم چه خبری شده میگفت خواهرش گفته قیامت شده توی محله آنها که همکلاسی های زیادی داشتم و هرگز بهش نرفته بودم. گفتم خوب هم محله آنها را میبینم هم قیامت را حین دویدن میگفت مغازه منفجر شده مغازه نانوایی دو نفر تکه تکه شده اند گوشتهایشان به درو دیوار چسبیده راه که تمامی نداشت قلبم داشت کم میاورد ولی ادامه میدادم ازمیدان بزرگ و محله پولدارها و محله خیلی پولدارها گذشتیم به محله ای که پر از آپارتمانهایه سیمانیه سبز و صورتی و سفید بودرسیدیم و ازشان رد شدیم محله ای بود که شیب خیلی تندی داشت و پله هم میخورد از آنجا هم گذشتیم حس میکردم تفم خونی است و گوشهایم دارد سنگین میشود ولی باز دویدیم از پارک مسخره ای که شبیه هیچ چیز نبود رد شدیم از جلوی یک مجتمع آپارتمانیه زرد هم گذشتیم و هی رفتیم و رفتیم تا مردمی که آن واقعه را دیده بودند را کم کم میدیدیم به همدیگر میگفتند اینها هم میرن که ببینن یادم آمد هم ردیف پارسالم بچه آن محل و نانوا بود حسم گفت خودش است بله پسر عمویش که با او هم همکلاس بودم داشت آنجا را جارو میکرد دقیقا همان حرفهایی که دوستم گفته بود روده ها و گوشتهایه تن نانوا که پدر همان دوست و همردیف ام بود و یکی از مشتریها از شاخه های درخت و دیوار و سیمهای برق آویزان شده بود حس کردم سرم دارد گیج میرود صحنه بسیار خشنی بود در واقع خشونتی در کار نبود یک اتفاق ناخوش آیند نه این کلمه هم نمیتواند وصفش کند یک فاجعه وحشت یا دهشتناک بود البته معنیه دهشت را نمیدانم.یادم می آید آن دوستم همیشه چشمهایش قرمز بود از بس بی خوابی میکشید صبح خیلی زود بیدار میشد و خمیر را آماده میکرد و زنگهای اول اکر معلم چیزی نمیگفت سرش را روی دسته آهنیه صندل کلاس میگذاشت و میخوابید میگفت برادرش در جنگ مفقود الاثر شده و پدرش گفته اگر او پیدا شود کل محله را گوشت قربانی میدهد و چراغانی میکند ولی پسرش را ندیده رفت تا سالها آن انفجار ورد زبان مردم بود او بچه بسیار مستعدی در فوتبال بود و آن زمان که حرفه ای هایمان بلد نبودند سربالا بازی کنند او در آن سن نوجوانی سربالا و قلدر و بی نقص بازی میکرد .فوتبالش اصلا مشابهی میان ماها نداشت یک جانور عجیبی بودوحالا بیش از ربع قرن از آن روزها میگذرد آن دوستم حتما ازدواج کرده و بچه هم دارد کمی بعد از آن انفجار بزرگ استادیوم آزادی را نو نوار و مجهز به سیستم زه کشی کردند تیم ملی امان به جام جهانی ۲۹۰۲ نرفت و ماتمی بزرگتر از ناکامی در لبنان به وجود آمد علی دایی از آلمان به ایران برگشت ودر پیروزی و صبای قم و سایپا بازی کرد و با افتضاح جام جهانی ۲۰۰۶ از تیم ملی رانده شد شکیرا معروف و تبدیل به یکی از محبوبترینهای دنیا شد هدیه تهرانی در سینمای ایران درخشید و درخشید تا به مقامی خداگونه رسید آن زمان ها الهام حمیدی و سروش گودرزی با او در فیلم دنیا بازی میکردند و جوانان جویای نامی بیش نبودند گلزار به بت دخترهای جوان و نوجوان تبدیل شده بود بهرام رادان با درخشش در آواز قو با آن چشمهای رنگی جایش را در مارکت پیدا کرد و بالانشین شد HamidHamidSun, 02 Aug 2026 20:29:46 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/شبی-که-بی-تلوزیون-شدم-vm93z0chm1zoحالا باید به نوشتن برگردم و اینبار سعی کنم متمرکز و قوی تر باشم این سبک خاص من است یک چیز کوچک و خلاقانه .خلاقیت اگر کوچک باشد باز هم خوب است به کلمات فکر میکنم مثل لقمه ها یا قاشقهای غذا وقتی معده ات خالیه خالی است و محتاجشانی یا جرعه های آب .از خودم میپرسم بعد از سی سال نوشتن بی ثمر آیا میشود یک چیز کوچک و مفید نوشت؟ به شهرها فکر میکنم و به خودم میگویم آنقدر شلوغ نکن که از پسش بر نیایی باز با آن هشدار به شهرها یا روستاها و هرجا که آدمها در آن زندگی میکنند فکر میکنم بعضی خانه ها کوچک و محقرند ولی زندگی در آنها هم هست و بعضی ها بزرگ و باشکوه و همه ساکنان بشر دوپا ( عجب کلمه ای) هستند .این حرف هیچ نتیجه ای ندارد و من متاسفم یعنی یک کلی گوئیه بی منظور است من برای خودم متاسفم که تیرم به هدف نمیخورد و جملاتم عایدی ای ندارند .حالا باز به شهرها بروم .من حالا ساعت سه نصف شد مردادی در تراس آپارتمانی در طبقه چهارم در محله ای فراخ در تبریزم .در این ساعت دل انگیز و خوش آب و هوا صدای مردمی در پارک مجاور می آید و شیشه های تراس و حلبی های فلاشینگ پشت بام همسایه در اثر باد به هم میخورند و صدا میدهند بادی که همین یک ساعت پیش خسارتی سنگین به من زد و تلوزیونم را زمین انداخت و شکست حس میکردم حالا باید بنشینم و گریه کنم ولی گریه ام نیامد و کمی با هوش مصنوعی حرف زدم و فراموشش کردم آن تلوزیون که حالا زباله الکترونیکی به حساب می آیدحاصل یک ماه کار سخت من در زمستان سه سال پیش سال پیش بود حالا باید به سطل آشغال برود آه خدای من حالا باید ناراحت باشم؟ خوب هستم ولی ناراحتیِ من آن پیکسلها را به وضعیت دوساعت قبل برنمیگرداند و من به نوشتن پناه آورده ام تا بیشتر بنویسم و از آن سوگ اشیا دور شوم حالا ساعت درست سه است و ؟ دارم به نوشتن چیزهایه کوچک و شهرها فکر میکنم که چگونه به وجود می آیند و بزرگ و بزرگتر میشوند و ماجراها در دل آنها شکل میگیرد و زندگی ها و جامعه و ...وای خدای من چقدر دوست دارم چیز خوبی بنویسم شخصیتهای واقعی و برجسته و ماحراهای پیچیده و تحسین برانگیز بنویسم و جایزه بگیرم و مثل الماس بدرخشم؟ نه دیگر آن هوسها را ندارم و به آرامش و رشد در سکوت فکر میکنم صدای فلاشینگها دارد بیشتر میشود و من بعنوان یک آدم بی تلوزیون ! دارم به نوشتن در مورد آدمهای واقعی فکر میکنم .به اینکه در این دنیا چه میگذرد و نوشته های ناداستان من به چه دردی خواهد خورد و من برای چه مینویسم‌. مهم نیست که برای چه فقط نوشتن مهم است اگر بتوانم آدمها را هم به ناداستانکم بیاورم خوب است من و عمو ( یاشار ) شب قشنگی را گذراندیم او کمی محتاط و بدگمان است انگار در پشت نگاه های خجالتی و رفتار مبهمش دارد فکر میکند من میخواهم با نزدیک شدن به او لطمه ای بهش بزنم .آدم از دل کسی خبر ندارد من ساعت ده و نیم دنبالش رفتم با موتوری که بالا پایین میپرید و تازه روغنش را عوض کرده بودم هوا خیلی قشنگ و به قول او ملس بود درست دم در خانه او نگه داشتم مثل دیشب آن لحظات هنوز بی تلوزیون !نشده بودم از محله قدیمی و قشنگشان رد شدیم و با قهقهه و مسخره بازی رفتیم و جلوی میدان ساعت در بساط حامیان حکومت چای مجانی خوردیم و از ازدحام پرچم به دست ها رد شدیم یک سخنران داشت در مورد جنگ و اوکراین و لانچر و موازنه و دیپلماسی اقتدار و اینجور چیزها حرف میزدبعد آهسته و پیوسته رفتم راستی راه درازی است و هوا عالی بود مثل همین الان که عالی هست همزمان داشتیم حرف میزدیم و میخندیدیم بالاخره بعد از آنهمه راهپیمایی به شاهگلی رسیدیم پارکینگش داشت منفجر میشد به یک زن یا خانم!! خوشتیپ و پخته سال که پشت رول یک رانای سفید با پسر نوجوانش نشسته بود گفتم خوشگلا باید برقصن واو با ترشرویی گفت گمشو که یاشار خیلی خندید بعد وارد پارک شدیم و دور عمارت را گشتیم و مدیتیشن آبکی ای کردیم و به طرف پله ها که یک گردهمائیه حکومتیه دیکر با سخنرانیه یک آخوند جریان داشت رفتیم و یک چای مجانی هم آنجا خوردیم جالب بود که آنجا دوتا چرخ و فلک دستی از آن قدیمی ها بود که خیلی بچه سوارش شده بودند و حال میکردند و از تکنیکهای جذب همصدا در تجمعات حکومتی بود .بساطی ها هم ذرت و جگر و اینجور چیزها میفروختند بعد از جاده سلامت که پر از والیبایستها و اسکیت سوارها و موتور برقی سوارها بود رفتیم یکجا نزدیک بوفه ها توپ والیبال لای شاخ و برگ یک سپیدار بلند و قطور صد ساله گیر کرده بود و عده زیادی از بیکارها و مسخره بازها با یک بطریه کم آب به سمتش شلیک میکردند که بیفتد و هورا میکشیدند یکیشان جوانک خوشتیپ و سراسر سیاه پوشی بود که با چفیه سربندی برای خودش ساخته بود و به خوشتیپی اش افزوده بود ژانگولر بازی در می آورد و شلیکهای خوبی انجام میداد ولی ارتفاع ده متری مانع از پرتابی کارساز میشد یکی هم من انداختم که خیلی بد رفت به نظر مسخره می آید ولی صحنه ای بود که داینمیک زیادی داشت! ( معنی واقعی این کلمه را نمیدانم و همینجوری گفتم که تنوعی بشود) بعد به راه رفتنمام ادامه دادیم دو نوجوان دوقلو و تپل و سفید با لباسهای زرد و قهوه ایه راحت و قشنگ داشتند والیبال بازی میکردند باهاشان دوست شدیم و قاطی بازیشان شدیم اسمشان پارسا و طاها بود و سیزده سال داشتند فکر میکردم طاها کمی کوتاهتر از پارساست و حسم درست بود آنها بچه هایی مودب و اجتماعی بودند حدود نیم ساعت یا بیشتر بازی کردیم تعداد ضربات متوالی که به توپ میزدیم با وجود اینکه بسیار آرام و مبتدیانه بود به ندرت از پنج ضربه متوالی میگذشت ولی به هر حال به ما که خیلی خوشگذشت و خداحافظی کردیم و به راهمان رفتیم زنجیر دستباف فنریم را که دو و نیم متر و از حلقه هایه چهار طبقه ساخته بودم و دسته هایی از لنت سفید برایش درست کرده بودم و پارسال یکی شان را یک ملیون فروخته بودم را به یاشار دادم تا باهاش طناب بزند راستی چیز قشنگی بود طناب زدن با آنها ابهت و جذبه خاصی به آدم میدهد انگار قهرمان بوکس حرفه ای یا رئیس مافیای موسکو است ! راست میگویم فکر نمیکنم در این جهان پهناور قبل از من کسی با زنجیر فنریه دست ساز و لنت برق طناب ورزشی ساخته باشد اگر هم ساخته باشد خیلی نادر بوده با این زنجیرها طناب زدن حس خوبی به آدم میدهد انگار آدم مهمی است حالا صبح شده برقها راس ساعت یازده رفتند درست یک ربع پیش دیروز قطعی برق نداشتیم .من یک تلوزیون لامپیه چهارده اینچ قدیمی که در انبار خاک میخورد جایگزین آن ۳۲ اینچ نازک و کتابی کردم هیچ توفانی نمیتواند این تپل سنگین را از روی میز زمین بزند مگر اینکه خود میز را واژگون کند اینها مال قرن پیش هستند زمان کودکی من ما حتی از اینها هم نداشتیم یک ناسیونال مشکی داشتیم که جعبه ای چوبی و سنگین داشت وقتی بچه بودیم یک شب زمستانی پدر زحمت کشم آنرا در میان تعجب و خوشحالیه ما به خانه دو طبقه مان آورد عجب شبی بود زمستان سال ۷۳ که هنوز لوله کشی گاز نشده بود و بخاریه نفتی میسوزاندیم اولین برنامه ای که تویش دیدیم اخبار شبکه دو بود با اخبارگوی زنی که مقنعه اش تا نافش کشیده شده بود و آنرا تا سال ۸۶ داشتیم آن موقع این نقره ای هایه صفحه تخت خیلی معروف و افسانه ای بودند؟ نه سال ۸۶ اینها هم از مد افتاده و اولین نسل فلترون ها آمده بودند که بزرگ و شگفت انگیز بودند قبل از آن ما تلوزیونی بزرگتر از ۲۹ ندیده بودیم ولی فلترونهای اولیه تا شصت هم بودند ولی پیکسلهای بزرگ و کیفیت تصویر پایینی داشتند رفته رفته ال سی دی ها و بعد پلاسما ها و ال ای دی ها پیدا شدند فکر کنم پلاسما ها کیفیت بهتری داشتند ولی به دلیل گرانی زود از مد افتادند اینی که حالا روبروی من است مال قبل از هزاره است یک زمانی برای ما نهایت تکنولوژی و جذابیت و بسیار گران و دور از دسترس بودند فکر کنم بیست سال بعد اگر همین را نگه دارم بتوانم بعنوان عتیقه به پول خوبی بفروشمشحالا برقها آمده فقط یک ساعت بی برق بودیم بساط این قطع برقها از دوره روحانی شروع شد بعد از او در دوره رئیسی به جای برق بخش مسکونی برق کشاورزی و کارخانه ها را قژع میکردند که حرکتی کاملا پوپولیستی بود ولی او همینجا در استان ما با هلیکوپتر در عمق جنگلهای دیزمار سقوط کرد و برای پاسداشتش اسم آن جنگل را شهید جمهور گذاشتند و مردی از استان ما رئیس جمهور شد و به محض آمدن او آرزوی دیرینه ملت استان ما یعنی قهرمانی ترکتور در لیگ برتر جامه عمل پوشید و یکی از بزرگترین جشنهای خیابانی تاریخ فوتبال در همین تبریز به راه افتاد چیزی که چشم فاشیسم زنازاده فارسی را اشک آلود کرده و تا آستانه کوری پیش برده بود خیلی لحظات نابی بود اولین قهرمانی بدون پنالتی تاریخ بدون کوچکترین شائبه داوری و دخالت خارج از زمین در اولین سال حضور varHamidHamidWed, 29 Jul 2026 13:34:06 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/پیوند-با-بزرگان-شغال-و-شیر-mjdodmsrxax7باید بگویم بین ما چه شد؟ راستش هیچاو یک استاد خود خوانده ادبیات بود آشناییه ما مثل همه آشنایی های آبکی اتفاقی و ناجور بود یک مدتی با هم دوست بودیم یا به قول خودش دوست طور بعد که او فهمید من به نوشتن علاقه دارم گفت راهنمای نویسنده های تازه کار است .ببین آنها در چه سطحی بودند که او راهنمائیشان میکرد نوشته هایش فقط کمی بهتر از نوشته های من بود.تنها نصیحتش به من این بود که پاراگرافهایت بلند و نفسگیر نباشدو همیشه دروغ بگو چون نویسنده خوب بهترین دروغگویه جامعه است و هیچ نیازی به صداقت ندارد چون صداقت نشانه بارز تسلیم و ضعف استپاراگرافهای من از سی سال قبل که ادای نوشتن را در میاورم به همین بلندی و نفس گیری بود و هست و چاره ای برایش ندارمو اینکه دروغگو باشم هم از آن حرفهاستراستی فکر میکنید با آنهمه نوشته و راهنمائی و استاد استاد که بچه های جغله به خیکش میبستند چه چیزی نوشته؟خاطرات آبکی و سفرنامه هایش زمانی که راننده تریلی بود و ماجراهای عشقی اشعاقبت یک اتفاق جالب بین ما افتاد و آن وجود یک دوست مشترک بود که وجود او یعنی افشین مزید بر آن دوستی شد‌.دوست مشترک ما یک نویسنده واقعی با دو رمان و یک مجموعه داستان چاپ شده بود.البته انجمنی خیریه که از افراد معلول حمایت میکرد با هزینه خودش و بدون چشمداشت مالی آنهم با کیفیت و تیراژی فاجعه آنها را چاپ کرده بود‌.. من هرگز اورا از نزدیک ندیده بودم میدانستم که معلول و اسمش فرهاد است دو سال قبل او آگهی ای که من در نت زده بودم را از روی حواس پرتی یا هر چیزی بد متوجه شده بود فکر کرده بود من به استاد نویسندگی نیاز دارم و پیشنهاد داده بود که میتواند داستانهایش را به قیمتی ناچیز به من بفروشد تا به اسم خودم چاپ کنمچندان جدی نگرفته بودمش و دوست مجازی بودیم و در مورد تکنیکهای نوشتن حرف میزدیم دوتا از داستانهای کوتاهش را خوانده بودم صرف نظر از اینکه مطابق خواست و هماهنگ با نبض بازار نشر نبود از هر کلمه اش در داستان میشد لذت برد یادم است اسم یکی از آنها چرط چرط بود که نود و نه درصد فارسی زبانان دنیا متوجه معنی اش نمیشوندو آن اسمی بود که او برای افتادن قطره آب روی آهن گداخته انتخاب کرده بودودر آن داستان خلاقانه و سرشار از استعداد که میتوانست نقطه عطفی برای نویسنده های نسل نو تبریز باشد به خیانت جانگداز زنش( زن خیالی) که در داستان معلول نبود و آدمی معمولی با کار و در آمد خوب بود را چنان با دقت و زنده وصف کرده بود که حس خفگانی پر زور و فزاینده خواننده را میگرفت و مثل پیچش یک آناکوندای غول پیکر استخوانهای روح را میشکست نوشته های او در مقابل نوشته های من و افشین(همان استاد) مثل تکنیک مسی در برابر بازیکنان لیگ هند یا نپال بود. آن روز افشین مرا طوری که انگار لطف خیلی بزرگی بهم میکند به دیدار او برد به محض دیدن شناختمش اصلا شکی در آن نبودولی او وانمود کرد که مرا نمیشناسد و نمیدانم منظورش از آن رفتار چه بود اولین بار بود که یک استعداد واقعیه نویسندگی را از نزدیک ملاقات میکردموضع واقعا بدی داشت در فقر و فلاکت عجیبی بود پدر پیرش توانائیه رسیدگی به اورا نداشت معلوم بود خیلی وقت است به حمام نرفته .اگر هم رفته الکی خودش را خیس کرده و بیرون آمده .خانه شان در محله ای کم عرض بود ولی افشین در اینکار خیلی تند و تیز بود اورا که خیلی لاغر بود با خنده و شوخی روی دوشش انداخت و ویلچرش را تا کرد و از آن دالان دلگیر بیرون کشید و توی ماشینش گذاشت و من پشت نشستم و به جلسه نویسندگان تازه کار در یک اداره که در اصل هیچ ربطی به داستان و فرهنگ نداشت و اصولا باید در آن ساعت تعطیل میبود رفتیم اکثر اعضا مثل خود فرهاد فرزندان کارکنان آنجا بودند و هدف از تشکیل آن گروه نویسندگان افزایش تعاملات اجتماعی آنها بود نه نویسندگی واقعی و دغدغه فرهنگ و اینجور چیزها هیچ کلمه و جمله و توضیحی نمیتواند سکون و رخوت و بی انگیزگیه آن جمع بیست نفره را توضیح دهد شبیه قسمتهایی از کتاب۱۹۸۶جورج اورول بود که زندگیه سگیه اعضای حزب در آپارتمان مسخره و مخروبه را توصیف میکرد پنج شش دختر با صورتهای افسرده .لباسهای زشت . نگاه هایی کرخت و بی حس که انگار به زور آنجا آمده بودند انشاهایی بچه گانه به جای داستان نوشته بودند تا فرهاد بخواند و نظر دهد .در حرکات و رفتارشان هیچ میلی به یاد گرفتن و علاقه ای به نویسندگی دیده نمیشد زنهای متاهل و خوش لباس تری بودند که نوشته هایشان بهتر و شبیه داستان بود پسرها هم اصلا چیزی ننوشته بودند جز دو نفر که مرد هایی بالغ و کارمندان همان اداره و ساکن کوی سازمانی آنجا بودند نوشته های آنها هم در همین حد که من مینویسم بود بعد فرهاد که مسلح به سلاح عرزشمند تند خوانی بود زیر هرکدام از نوشته ها یاد داشتی مینوشت و نکاتی را توصیه یا گوشزد میکرد بعد شروع کرد به خواندن همان داستان چرط چرط معروفش و یک داستان از صادق هدایت که بسیار زیبا و بی نقص بود عجیب است که داستان او تنه به نثر هدایت میزد و چیزی کم نداشت. نکته های ادبی را که به ذهنش میرسید را میگفت و تاکید او این بود که فقط داستانهای ایرانی بخوانند و سراغ خارجی ها نروند شاگرد سابق او در تهران نویسنده پرکاری شده بود و فیلمنامه یک سریال پر بیننده را با گروهی از نویسندگان گمنام مثل خودش نوشته بود و آن روز به تبریز برگشته بود و سری به کلاسی که روزی خودش هم عضوی از آن بود زده بود فرهاد از او به عنوان افتخار نویسنده های تبریز یاد کرد او مردی جوان خوشتیپ و خوش لباس بود و معلوم بود که در سرش ایده های تند و تیزی دارد آن دخترهای یخ زده و بی روح حتی به او هم توجهی نداشتند و معلوم نبود به چه چیزی فکر میکردند اگر همچین گوهر نایابی در محفل آدمهای زرنگ و سرزنده بود نویسنده ای با آن موقعیت را حلوا حلوا میکردند تا چیزی یادشان دهد یا یک جوری دستشان را بگیردسطح آن کلاس واقعا پایین و بد بود مثل اینکه بخواهی از چند پیرمردی که در پارک والیبال بازی میکنند تیم فوتبال بسازی و قهرمان جام جهانی شوی!فرهاد میگفت اینجا فقط برای سرگرمی است همینکه بیایم و سرم گرم شود خود است افشین ولی برای شکار به آنجا میرفت دو سه بار هم به گفته خودش شکارهای خیلی خوبی کرده بود اینجور آدمها در جامعه ما زیاد هستند مثل یک پیشکار و خدنگ دور آدمهایه موفق یا بااستعداد میپلکند تا از موقعیت آنها کلاهی برای خودشان بدوزند .مثلا دور و بر یک قاضی موفق یا فوتبالیست یا بازیگر یا تاجرو...مثل کفتارهایی که همیشه در نمایشگاه ماشین پلاسند نیما که نویسنده لژیونر ما بود و در تهران برای خودش کسی شده بود اصرار داشت که فرهاد را با خودش به آنجا ببرد و پشت صحنه آن سریال و بازیگرهای تهرانی را نشانش دهد که چقدر تعریفش را بهشان کرده و چقدر از نویسنده هایی مثل فرهاد که روی ویلچر هم نا امید نمیشوند خوششان می آید ولی فرهاد میدانست با وضع او مسافرت سخت است و طفره میرفت بعد جلسه تمام شد و توی ماشین فرهاد یک آس رو کرد یک اسپانسر خیلی دم کلفت و سرشناس پیدا کرده بود که کل بازیگرهایه تهرانی که نیما پزشان را میداد و حتی تهیه کننده ها و کارگردانهایی که با او مراوده ای داشتند پیشش هیچ بودند او دختر یکی از بزرگان صنعت تبریز و ایران بود هزینه تعویض روغن ماشینش از خرج یک سال ما سه نویسنده گمنام بیشتر بود و سه شیر آفریقاییه واقعی در ویلایش نگهداری میکرد او عاشق داستان چرط چرط فرهاد شده بود و شکستن استخوانهای روحش با فشار آناکوندای نثر او را دیده بود و میخواست اسپانسرش شود و وقتی فهمیده بود او معلول هست اشتیاقش بیشتر شده بود فردا قرار بود آنها همدیگر را ببینند من و افشین اورا به حمام خانه افشین که تنها در آن زندگی میکرد بردیم و موهایش را مرتب کردیم و لباسی خوب برایش جور کردیم لباسهای خودش واقعا فاجعه بود سراسر سیاه و ارزان و مندرس ولی از بوتیک دوست افشین برایش لباسهایه خوب و خوشرنگ ولی ارزان خریدیم من انگشتر رز کوارتزم که برایم قوت قلب و شانس می آورد را بهش دادم و افشین یک گردنبند صلیب نقره ای بایاقوتی در میانش که نشانه خون پسر بود را به گردنش انداخت تا باکره پاک محافظش باشدبعد در مغازه ای که سه سال در آن پیک بودم سه پیتزای درجه یک خریدم و به مهرداد که مدیرش بود و موتور سواری را خودم یادش داده بودم و پیک کرده بودم گفتم بزند به حسابم تا سر ماه تسویه کنم چشمان فرهاد از دیدن آن پیتزاها برق میزد غذا خوردنش کمی بد بود البته به بدیه لباسهایش نه برای اینکه فکر نکند زیر دینم میرود گفتم پول پیتزا رو بعد از پولدار شدن ازت میگیرم واقعا هم برای من و او پول زیادی بود من باید برای تسویه پول آنها یک روز و اگر آشنای مهرداد نبودم سه روز کارگری میکردم که بتوانم از زیر دینش در آیم برای فرهاد تقریبا غیر ممکن بود افشین بهم گفت که فرهاد دوستانی دارد که حتی در این گرانیه کمر شکن هم هوایش را دارند و هر غذایی بخواهد برایش میخرند در تبریز اینجور آدمها واقعا زیاد هستند و هوای آدمهایی مثل فرهاد را که از فرط لاغری داشت مچهایش میافتاد را نگه میدارند البته آنها نمیدانند که آن لاغری ربطی به کم غذا خوردن ندارد و یک مسئله پیچیده پزشکی است که توضیحش سخت و تخصصی استافشین شروع به نصیحت کردببین فرهاد جون این شانسیه که هر هزار سال یبار به آدم رو میکنه اگه نظر این زنه رو بگیری بختت زده و پشتتو میبندی صادقانه بهش بگو تو چه وضعی هستی و ...من توی حرفش پریدمنه نه اصلا از مشکلاتت بهش نگو اونوقت فکر میکنه چتر بازی فقط وقتی بگو که ازت چیزی بپرسه اون خودش کمکت میکنه شرط میبندم یه ویلچر برقی برات میخرهفرهاد سعی میکرد خودش را به این چیزها بیتفاوت نشان دهدمن ازش چیزی نمیخوام حتی اگه ویلچر برقی هم بخره از محله ما رد نمیشه افشین گفت پس بهتره یه خونه بهتر واست اجاره کنه شایدم یکی از اتاقایه کارخونه رو بهت بدهمن گفتم یکی از اتاقایه یکی از کارخونه ها که مال کارگرایه غیر بومیه؟افشین گفت نه یکی از اتاقایی که مال ضایعاته فرهاد گفت من محله خودمونو بیشتر دوست دارم و من و افشین نگاه تلخی به هم کردیم و وانمود کردیم برای بلاهت او تاسف میخوریم در حالی که او از ما عاقلتر و باهوشتر بودافشین به وضوح داشت برای موقعیت احتمالیه فرهاد در آن خاندان از ما بهترانی کیسه میدوخت فکر میکرد میتواند از آن حوض هم ماهی ای بگیرد.HamidHamidMon, 27 Jul 2026 12:13:36 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/یک-خاطره-از-خدمت-hq1siyycex3qداشتم داستانی در مورد خدمت خفت بارم مینوشتم که به یک چیز فرعی رسیدم حافظه ام طبق معمول از شاخه ای به شاخه دیگر پرید به قول ولادیمیر ناباکوف من حافظه بسیار حساسی دارم ( شرط میبندم نود درصدتون این اصطلاح رو نشنیده بودین) این خاطره یا تجربه رو یه مقام نه چندان عالی رتبه حفاظتی تو خدمت برامون تعریف کرد فکر کنم یه ستوان سه بود که همیشه لباس شخصی میپوشید و خیلی هم آدم خوش رویی بود میگفت تو جنگ ایران و‌عراق و عملیات بازپس گیریه خرمشهر ارتش ایران تونسته با تکنیکی بومی و ناشناخته بر پدیده ریگ روان که مرموز ناشناخته و دفاع ناپذیر به نظر میرسید غلبه کنه و عملیاتش رو ادامه بده و خاکش رو‌از دشمن غاصب پس بگیره این مسئله به گوش مقامات نظامی آمریکا میرسه و چون خودشون تجربه ای در مرود این پدیده شنهای روان نداشتن مات و معطل میمونن که آخه چجوری ممکنه با همچین چیز فاکینگ و جهنمی مقابله کرد و در حینش عملیات هم کرد ( مث اون یارو که تو جنگ آش ولاش شده بود گفته بود تو یه دستم سپره تو یکی شمشیر پس چجوری بجنگم؟)به ارتش ایران پیام دادن که اگه اون تکنیک رو به ما یاد بدین ده میلیارد دلار طبق یه قرارداد معتبر بهتون میدیم و هیچ کلکی هم تو کار نیست ولی ارتش ایران از آموزش این تکنیک بومی و منحصر به فرد طفره میره و ده میلیاردشون رو هم نمیگیره اینجا بوده که آمریکا با استفاده از عملیات جاسوسی و نفوذ به آرشیو صدا و سیما با صرف هزینه خیلی ناچیزتر پی به اون راز بزرگ میبره گویا خود سربازها هم نمیدونستن که چجوری موفق به انجامش شدن در واقع اصلا نمیدونستن که ریگ روان چی هست و چجوری مانع انجام عملیات میشه و ...تکنیک بومی اینه به هزاران سرباز گفته بودن زیلوهاتون رو بندازید رو ریگها و روش دراز بکشید به همین راحتی مانع حرکت ریگهای روان شدن و سایر نیروها عملیات رو انجام دادن و موفق شدن خرمشهر رو پس بگیرن HamidHamidThu, 23 Jul 2026 15:54:37 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/اقیانوس-شن-xn0wjpjqyfs6خوب داشتم بهت میگفتم نه هیچ چیز نمیگفتم فقط از خودم میپرسم چرا نمیتوانم در نوشته را پیدا کنم و وارد شهر قصه شوم و همه چیز کوچک و نوشته هایم ناچیز باقی میماند؟ این را هزاران بار از خودم پرسیده ام زندگی در اصل به کسی شکوه و عظمت یا هیچ چیز دیگری بدهکار نیست در واقع یک چیزی هست که قانونی ندارد مثلا فردی هست که با چشمان نابینا زاده میشود البته این مطالب کهنه و تکرتری شده اند و باید چیزهای تازه نوشت ولی نیپرسم گناه او چه بوده و در واقع پاسخی در کار نیست یک چیزی است که شده از هیچکس نمیتواند شکایت کند باید همانجوری بسوزی و بسازی؟ آنها هم یکجوری زندگی میکنند و عمر را به سر میبرند ما در واقع آذمهای معمولی هستیم و اینجوری نیست که همه چیز را بدانیم آخرش میگوییم کاریست که شده و خدا بهشان صبر دهد و چیزهای اینجوری زندگی به هیچکس بدهکار نیست یعنی اصلا وجود ندارد ما این کلمات را به صورت قراردادی ساخته ایم واقعیت چیست؟ همان چیزیست که اتفاق می افتد من دوست دارم بنویسم یعنی دوست دارم چیزهای باشکوه و عالی و علمی و ادبی بنویسم دایره لغات و فکرها و دانسته هایم محدود است سفرهای زیادی نرفتم و زندگی خیلی باشکوهی نبوده که ازش برای نوشتن داستانهای آنچنانی استفاده کنم می آیم و همین چیزهای ساده و تکراری را مینویسم که چطور بشر توانست هواپیکا بسازد ماشین بسازد تراشه تی با بیست میلیارد ترانزیستور بسازد ...اینجور چیزها هم تکراری است آدم عاقل میداند که همه چیز به تدریج پیش رفته و سازنذه ها میسازند و خواب آلوها میخوابند این قدرت گرسنگی و ولع بیشتر داشتن و بالا نشستن است که انسان را به حرکت وامی دارد و از جایش بلند میکند .حالا من میخواهم از چه چیزی بنویسم؟ وای از روزهتی رفته از نخوت از زندگیهایی مه دوست داشتم تجربه کنم از ...ولش کن همه اش خواب و خیال است من تازه چند ماه است که تصویری تقریبا قابل قبول از نحوه کار موتور بنزینی به دست آورده ام و هر روز بهش فکر میکنم در خالی که صدو پنحاه سال قبل آنرا ساخته اند .مهم نیست هرکس به چیزی علاقه دارد از خودم میپرسم دنبال چه میکردی و جوابی برایش ندارم من میخواهم بنویسم ولی سوژه را پیدا نمیکنم آنهایی راهم که پیدا میکنم را ضایع میکنم دارم به یک جامعه دور افتاده هم فکر میکنم دوسال قبل البته کمتر از دوسال قبل با ماشین از مشهد به تبریز برمیگشتم درست برعکس مسیر بهشتیه گیلان تا گلستان از مشهد تا تهران انگار در دشتهای کره مریخ خرکت نیکردم در این مدت خیلی سعی کردم آن مناظر را توصیف کنم ولی هیچکدام به دلم ننشست استان خراسان بسیار بزرگ و غول آساست آذم حس میکند در میان اقیانوس بزرگی از شن است اکثر قسمتهایش غیر مسکونی و پرت افتاده است ولی یک گیرایی و معنویتی در آن خس میشود که دل آدم را گرم میکند از قوچان و سبزوار و داورزن گذشتیم داورزن اسم عحیبی داشت کاملا میان بیابان محاصره شده بود و دقیقا آن معنویت و آرامش مریخی را تداعی میکرد خانه هایی دور از هم و بزرگ داشت بعد وارد استان ناشناخته و رعبناک سمنان شدم ساعتهتی متمادی رانندگی میکردم ولی دریغ از یک کلاغ یا سگ و گربه که ببینم جاهایی را با فنس حصارکشی کرده بودند و نوشته بودند محدوده زیست یوز آسیایی به شهذی به اسم میامی رسیدیم خیلی عجیب بود اصلا شهری در کار نبود در پمپ بنزین مرد جوانی بود که قیافه اش دقیقا شبیه استان سمنان پراکنده و دور به نظر می آمد در دو قدمی تو بود ولی انگار در سیاره ای دیگر سیر میکرد من به اپ یک خربزه کوچک که از سبزوار خریده بودم دادم و به راه افتادم نه درختی نه طبیعتی نه چیزی مرد و زنی دیوانه در آن غربت مریخی کنار جاده لخت شده بودند و به جان هم افتاده بودند یک شهر هیلی کوچک و پراکنده که معنای عینی و واقعی غربت را داشت دیدم شهری کوچک تک افتاده میان بزذگترین اقیانوس شنیه کهکشان که با نزدیکترین شهر یا ر.ستا صدها کیلومتر فاصله داشت جالب است یک مغازه کباب فروشی بود که اسمش آذربایجان بود بچه های کوچک آنجا بودند و بازی میکردند و حس نمیکردند میان اقیانوس شن غریب افتاده اند برای آنها دنیا همانجوری بود و حتما دوستش داشتند بعد در تاریکی به شهرهتی بزرگتر آن استان مریخی یعنی سمنان و شاهرود رسیدیم و ازش گذشتیم نمیدانم چرا آن استان آنجوری است شاید از آن اقیانوس شن برای ساختن ویزهای مخفی در عمق استراتژیک استفاده کرده اند البته شاید ندارد و همه میدانند که قسمت عمده ای از برنامه هسته ای ایران که فکر میکنم دیگر نابود شده آنجا بود گرچه کن حال و حوصله فمر مردن به ان چیزهای بیخود را ندارم ولی برایم سبک زندگی آن مردم جالب بود HamidHamidMon, 13 Jul 2026 04:42:31 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/ماشین-باز-f5jpb9vncjtgباز دوست دارم بنویسم دروغ میگویم کدام دوست داشتن چشمهایم درد میکند باید یک چیزی که یک بار نوشتی و به دلت ننشست ازش رد نشوی و بهش برکردی و از نو بنویسی آنقدر بنویسی و پاک کنی و از نو و باز از نو بنویسی تا دست آخر خودت با چشمان خودت پیشرفت را ببینی و یک ذره پیشرفت را به مقدار زیادی پیشرفت تبدیل کنی و هی بهتر و بهتر شوی باید سبک خودت را پیدا کنی از نوشتن بی هدف و بچه گانه فاصله بکیری و بگیری و بالاو بالاتر بروی که ؟ خوب پیشرفت و پیشرفت و پیشرفت این مهمترین چیز است هر لحظه در حین نوشتن باید نوشته ات را بپایی و ببینی که دارد حس را کجا میبرد و خس آن را کجا میبرد مثل یک رودخانه مثل یک روووووودخاااااااانه اینجا با تکرار حروف خواستم صداس رودخانه را به ذهن خواننده برسانم و این تکنیک من است یمی از چیزهایی که من خیلی رویش کار کرده ام ولی متاسفانه به نتیجه ای نرسیده ایم نوشتن در مورد ماشینهاستبه نظرم و نظر خیلی از خردم آنها هیجان انگیز و مهم هستند یک روز صدو سی و چند سال قبل یک مهندس سختکوش و نابغه آلمانی توانست اولین موتور درونسوز جهان رو با سوخت بنزین بسازه و رویه یک غارغارک بچه گانه سه چرخ سوار کرد موتوری که کمتر از یک اسب بخار قدرت داشت و نهایت سرعتش شانزده کیلومتر بودحالا بچه گانه و مسخره به نظر میرسد ولی برای آن زمان معجزه و شاهکار بسیار بزرگی بود قبل از او خیلی سال پیش در بریتانیا ماشین بخار را ساخته بودند و قطار و کشتی را به مددش راه انداخته بودند ولی کارل نابغه موتور بخار را ناکافی و ناکار آمد برای وسیله نقلیه شخصی میدانست شاید هم اصلا برایش مهم یا مطرح نبود او میخواست داستان خودش را بنویسد بنزین را او کشف نکرده بود ولی او توانست آنرا مطالعه کند و با خصلت شگفت انگیز پراکنده شدنش آشنا شد و موتور ر.یاییش را بر مبنای آن پایه ریزی کردموتوری کوچک و ابتدایی ولی انقلابی با فقط یک سیلندر که با سیستم جرقه زنی و انفجار کار میمرد و چهار زمانه بود مکش تراکم جرقه انفجار .این ها اصول مقدس او بودند که هنوز هم بعد از اینهمه سال کار میکنند آن موتور مثل بمب در میان علاقه مندان به حرکت مکانیکی صدا کرد و راه باز شد حالا همه مکانیکها میخواستند آنرا ببینند و بشناسند و وارد آن عرصه جدید شوند یک سیلندر بود که پیستون و شاتون و میل لنگ و فلایویل و شمع و کاربرات و .. داشت هرکس آنرا میدید نظری داشت مردم دیگر از اسب و درشکه و پهن اسب و معابر پر از پهن و بوی تعفنش خسته شده بودند وقتش بود که اسب ها را بازنشست کنند و اسب آهنی بسازند ولی آنچه کارل نابغه ساخته بود را ناکافی و ابتدایی دانستند و گفتند کن بهتر از آن را خواهم ساخت به کارگاه هایشان رفتند سیلندر و پیستون و شاتون و میل لنگ و شمع و کارتر و ... ساختند یک آمریکایی یک ایتالیایی یک فرانسوی یک اسکاتلندی یک کانادایی ؟ نه ده ها مهندس نابغه و رقابت دوست و شکست ناپذیر داشتند شب و روز کار میکردند که راز کارل را کشف کنند رقابت از همان زمان شروع شده بود ده ها صدها هزاران و بیشتر تلاش شکست خورده و هزینه های به باد رفته روی هم تلنبار شدند خیلی ها جا زدند و پا پس کشیدند ولی بهترینها هنوز داشتند تلاش میکردند گفتند چطپر سیلندر را بزرگتر کنیم؟ سیلندر بزرگتر پیستون و شاتون و میل لنگ بزذگتر میخواستچطور یک سیلندر را دوتا بکنیم که زورش بیشتر شود ؟ کردند و شد آیا آن زمان میدانستند سوپاپ و نیل بادامک و تسمه تایم چیست؟ من نمیدانم ولی چیزی که مشخص است موتور نیم اسبی کارل نابغه خیلی ابتدایی و ناقص بود حتی از اسباب بتزیهای امروزی هم خیلی ضعیفتر .پس باید رویش کار زیادی میشد و آنها دنبال کارهای خیلی خیلی سخت بودند موتور بعدی حتما بیش از یک اسب بخار بود ولی باز کافی نبود و تلاشهای شبانه روزی ادامه داشت چالش که فقط گسترش و بهینه کردن انجین نبود .باید بدنه و شاسی و اتاق و چرخها و ترمز و استارت و تعلیق و ...را هم بهتر میکردند تا مدتهای مدید استارتی در کار نبود و باید هندل را چندین دور نیورخاندند تا موتور روشن شود همچنین چیزی به اسم چراغ و رادیات و خیلی چیزهای دیگر نبودند و همه به مرور و با مرارت های زیاد و آزمون و خطاها و کشف های زیاد ذره ذره روی هم انباشته شد شاید یک مهندس بریتانیایی به فکر وراغ دار کردن ماشین افتاد آن زمانها محفظه ای ساخته بودند که آینه کاری بود و فانوس را روشن میکردند و تویش میگذاشتند که راه را در شب روشن کند یک مهندس به ذهنش رسیده که به جای چرخهای زشت آهنی چرخ لاستیکیه تو خالی را جایگزین کند که انقلاب بسیار عظیمی در ارگونومی بود بعد موتور چهار سیلندر و هشت و دوازده!! ولی از شصت کیلومتر بالاتر نرفته بودند که برای آن زمان سرسام آور بود از هر درشکه ای سرعتر بوده باز باید ادامه میدادند و پیش میرفتند توقفی در کار نبود تاختند و ساختند ‌.ادامه دادند حالا ماشینها با استارت کار میکردند ورخهای لاستیکی و تعلیق پیشرفته داشتند چراغ الکتریکی قابل کنترل از کابین داشتند اتاق خوب و گرم و نرم داشتند سیستم خنک کاریه آب خنک اضافه شده بود و باز ادامه داشت سیستم ترمز بهتر و بهتر میشد ولی کافی نبود بازار و ثروتمندان بهترش را میخواستند موتوری با صد اسب بخار 😱تولید شده بود به سرعت دیوانه وار صد میلومتر بر ساعت رسیده بودند ولی رقابت ادامه داشت حتی اکر مصرف کننده ها هم راضی بودند مهندسهای شرکتهای رقیب همدیکر را راحت نمیگذاشتند باز بهترش را میساختند بهتر شدن در همه عرصه ها و تک تک قطعات از آبکاری و ریخته گری بهتر تا رنگ و درخشش بدنه و رینک ها خیلی هیجان انگیز و بی نهایت بود هنوز هم تمام نشده و نخواهد شد HamidHamidSat, 11 Jul 2026 20:26:08 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/خاطرات-جنوب-ek6clnpsajylصدای پنکه در گوشم مثل لالایی است ولی بادش برایم مضر است مریضم میکند اینجا یک انباری است که به اسم اتاق به ما انداختند هیچ جای نفس ندارد شبیه شکنجه گاه است مجبورم پنکه را روشن کنم تمام طول تابستان بدون وقفه عطسه میکنم سابقه نداشت سرماخوردگیم اینقدر طول بکشد پنکه واقعا چیز چرتی است ولی کولر گازی راستی یک شاهکار است هیچوقت نفهمیدم داخلش چه اتفاقی می افتد که یکهو خانه را مثل بهشت میکند هیچکس هم نمیتواند آنرا به من توضیح دهد یک شیر پاک خورده ای بیش از صد سال قبل اختراعش کرده ببین آنها کجا و ما کجا آن موقع توی ایران باد بزن هم در دسترس همه نبوده و نه پنکه و کولر آبی ولی آنها کولر گازی داشته اند میگویند یک چیزی هست که هوا را فشار میدهد و فشره میکند و رطوبتش را میگیرد و خشک میکند آن آبی که از لوله قسمت بیرونیش میچکد همان رطوبت هوای خانه است بعد یک چیزی هست که بهش میگویند مبرد که نمیدانم چه میشود و خلاصه که هوا را خنک و یخ میکند این یک چیز شاهکار است یک اختراع باور نکردنی و عجیب و غریب که غول مرحله آخر صنعت بشری است یک چیزی مثل اختراع ترانزیستور یا شکافتن هسته اتم یا هوا کردن آپولو گاهی فکر میکنم این جنوبی ها چطور میتوانند آنجا زندگی کنند قلبشان چطور خراب نمیشود چطور میتوانند بی آنکه دیوانه شوند آن گرمارا تحمل کنند وقتی که کولر گازی نبود چکار میکردند .میگویند با تکنیکهای معماری میشود کمی جلوی گرما را گرفت ولی مسئله این است گرما که از حد میگذرد سایه هم گرم میشود و آدم را می آزارد قدیمها یک سریال کودکانه استاپ موشن بود که زندگی در بوشهر قدیم را به خوبی و هنرمندانه نشان میداد که با چیزهایی مثل خمیر ساخته شده بود و‌ خیلی قشنگ بود در فیلم تنگسیر هم منطقه گرمسیر به خوبی نشان داده شده است و فیلمها و سریالهای خوب دیگری هم بوده که توانسته آن مناطق و فرهنگ و زندگی آن مردم را به خوبی نشان دهد آخرینش سریالی پلیسی از سیروس مقدم با بازی کامبیز دیرباز بود که اسمش یادم رفته ده دوازده سال قبل از شبکه یک پخش میشد و زندگی جنوبی را به خوبی نشان میداد فکر میکنم آنجور جاها مار و موش و عقرب هم زیاد است و دردسر اهالیش را باز بیشتر میکنددر عوض محصولات کشاورزی مثل خرما و انبه و موز و هر چیز استوایی را به خوبی میشود آنجا پرورش داد و به پول خوبی رسید آنها هم همان کار را میکنند وقتی در زمستان سخت ما زمینهایمان یخ زده و زوزه گرگ به گوش میرسد آنها در هوای معتدل استوایی زمینهای زرخیزشان را شخم میزنند و گوجه و هندوانه و لوبیا و بامیه و ملونها و غلات و هرچیزی که لازم است میکارند هندوانه شب چله از آن سرزمینهایه خوش زمستان می آید کشور ما هیچوقت در حسرت سبزیجات و صیفیجات نمیماند چون تابستانش تمام نشدنیست مردان جنوب با لنجهایشان به دریا و شط العرب میروند و ماهی و میگو میگیرند در تور آنها بچه کوسه هایه بامزه و خرچنگها و موجودات عجیب و ناشناخته هم گیر میکند برای آنها کولر گازی از نان شب واجبتر است اکثرا روزهای طولانی تابستان را در خانه و زیر باد کولر استراحت میکنند گاهی هوا به قدری گرم است که کولر گازی هم نمیتواند کاری کند و باید زیر دوش باشی که از گزند کشنده گرما در امان باشی زیر پای آنها بزرگترین منابع نفت و گاز هست ولی گاهی حتی خودشان گاز لوله کشی ندارند و این خیلی عجیب است HamidHamidSat, 11 Jul 2026 00:53:10 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/میتینگ-bvd9od1dhifyبرق رفته درست وسط تابستان این اتاق تاریکه تاریک است نمیدانم چه کنم صدای جیک جیک پرنده ها دارد می آید معلوم نیست چه میگویند خیلی جیک جیک میکنند خسته هم نمیشوند امسال زیاد برق را قطع نکرده اند امروز درست سالمرگ برادرم امیر است سه سال پیش چنین روزی ما در شوک مرگ او بودیم و پزشک قانونی و قبرستان و اینور و آنور ...حالا انگار نه انگار دلم میخواهد از چیزهای بزرگ حرف بزنم مثل یک برج صد طبقه یا یک کشتی کروز۱۶ طبقه که اقیانوسها را میپیماید و پولدارها تویش خوشگذرانی میکنند. راستی آنها چجوری آن کارها را میکنند ؟انگار یک ساختمان عظیم را در اقیانوس شناور کرده اند .آدم مخش سوت میکشد و نمیداند چطور ممکن است برای آنها عین آب خوردن است به قدرت و جادوی هندسه و مواد و شناخت مواد و قوانین فیزیک و ریاضی و در هم آمیختن استادانه آنهمه علم و تجربه و سخت کوشی یک چیز شگفت انگیز میسازند و به دریا می اندازند که آدم از دیدنش متحیر میشود پولدارها آنجا لذت میبرند و جشن میگیرند و میرقصند و حال میکنند و با باتری های پر و شارژ کامل به کارهایشان برمیگردند این نوشته من نیست. من میخواستم از چیزهایزکوچک شروع کنم و موشکافانه جلو بروم و به چیزهای بزرگ برسم قرار است اصلا به فکر فرو نروم و هرچه به ذهنم میرسد را بنویسمیک چیزی که به ذهنم میرسد این است که الان مردم برزیل در چه حالی هستند؟ نه بخاطر اینکه چند شب قبل تیم ملی شان از نروژ باخت و از جام جهانی حذف شد فکر کنم آن موضوع اصلا مهم نیست آنها خودشان هم قبول کرده اند که یک قدرت جهانیه فوتبال نیستند و جایشان را به اروپایی ها و آرژانتین و حتی مراکش داده اند از هشت تیم پایانی جام جهانی شش تایش اروپایی و مراکش و آرژانتین هستند یعنی قدرت برزیل حتی از سوئیس و نروژ هم کمتر استفکر میکنم آنجا الان زمستان است ولی یک جوری هست که زیاد سرد نیست چون دوازده سال قبل که میزبان جام جهانی بودند آن جام هم در تابستان ما که میشود زمستان نیمکره جنوبی مردم در استادیومها با لباسهای نازک تابستانی میگشتند شاید برزیل یک کشوری است که همیشه خدا گرم است میگویند حالا آنها از اقتصادهای بزرگ دنیا هستند و تعداد ثروتمندانشان زیاد شده ولی فابلا( زاغه) هم هنوز باقی هستند پس فقرا هم هنوز هستند در کتابی از آن کشور به اسم فرزند تاریکی یا اتاق زباله نوشته فابلا نشینی به اسم کارولینا ماریا با سختی های زندگی در فابلا ها آشنا شدم و باید بگویم کتاب خیلی خوبی هم بود و من عاشقش شدم حالا دیگر برزیل بس است باید در مورد خودم یا دنیایم یا فکرهایم بنویسم فکرهای من چه هستند؟اکثرا به سکس فکر میکنم در چهل سالگی باید سکس یک چیز پیش پا افتاده و بی اهمیت باشد و آدم آنقدر تجربه با سفید و زرد و سبزه و ایکس و وای و پیر و جوان داشته باشد که بگوید همه دیدنی هارا دیده ام و تهش را در آورده ام ولی من نرفتم و ندیدم وحالا باز ولعش را دارم البته نه اینکه اصلا نکرده باشم ولی تنوعم کم بود حالا که فکرش را میکنم اشکالی ندارد من آنقدرها هم آدم بوالهوسی نیستم باید به یک چیز دیگر فکر کنم.در کتابها چه مینویسند؟من تعدادی از آنها را دارم ولی داشتن الزاما به معنی خواندن نیستاسم یکیشان ما در برابر شما از نویسنده ای سوئدی به اسم فردریک بکمن است که الان درست نزدیک دستم در اقامتگاه تابستانیم!(همان تراس) است او مرد تقریبا جوان و خوشتیپی است که سالها به کارهایی مثل راننده کامیون و روزنامه نگاری مشغول بوده چند سال قبل با کتابی به اسم مردی به نام اوه به شهرت بالایی رسید و کتابش در سراسر اروپا و جهان معروف شد و پله های معروفیت را یک شبه صد تا یکی بالارفت بعد هی داستان چاپ کرد دستش خیلی تند و نوشته هایش مایه دار است بی مایه نیست این کتابش هم از همان کتابهاست که داشتنشان الزاما مترادف خواندنشان نیست ولی همان چند صفحه ای که توانستم بخوانم خوب بود و گیرا بود.کشور سوئد آن بالای بالای دنیاست اگر دنیا را یک شهر در نظر بگیریم بالای شهر است مردمش اکثرا با سواد و تحصیلکرده و متمدن هستند سالهای سال سوئد را با زلاتان ابراهیموویچ میشناختیم ولی او هم در اصل یک مهاجر زاده صرب است سوئد را باید با اسکانیا و ولوو و ایکه آ و همین فردریک بکمن و استکهلم و اختراع یخچال و کمربند ایمنی و ماشین چاپ شناخت نمیدانم آیا فیلسوفی در سطح کیرکه گارد دانمارکی که کشور همسایه شان است دارند یا نه ولی معلوم است کشور پیشرفته و قانون مندی استچند وقت پیش یک ایرانی بدنام از آنها که در شکنجه و اعدام مجاهدها نقش اساسی داشتند بی خبر از همه جا به سوئد میرود و پلیس سوئد دستگیرش میکند و به زنداندمی اندازدش اسم او حمید نوری بود یک مرد شصت هفتاد ساله پولدار صاحب منصب در دستگاه قضائی ایران که در خواب هم نمیدید گذرش به زندان بیفتد دو سه سال آنجا نگهش داشتند ولی دست آخر نجات پیدا کردمن آن دادگاه های سوئدی را با لذت تماشا میکردم .همه جا ترو تمیز و رسمی و جالب توجه بود. قاضی زن میگفت تو چرا اینکار را کردی و تفهیم اتهام میکرد. ایرانیان پناهنده که روزی اسیر چنگ او و امثال او بودند میگفتند او یک شکنجه گر و مامور اعدام بوده و او عصبی میشد و از خودش دفاع میکرد میگفت سلول من بد است من با یک آفریقایی هم بندم که ازش خوشم نمی آید و چیزهای اینجوری اینجا غذاهایش بد است فلان استدست آخر جمهوری اسلامی اورا با روشی که میدانست نجات داد و او حالا به زندگی شاهانه اش در ایران برگشته و لذت میبرد آن روزهای بد و سخت همیشه روح انسان را آزار خواهد داد مثلا روبرتو باجو افسانه ای مردی با توپ طلا و ثروت نجومی تا آخرین لحظه زندگی بخاطر آن پنالتی لعنتی عذاب میکشد و این خاطرات بد و شکستها همیشه فرد را آزار خواهند داد مگر اینکه دائم با روانشناسها در ارتباط باشد و روی شخصیتش کار کند مثل ورزشکاری که دائم وزنه میزند و میدود و کوه نوردی و شنا میکند که بدنش از پس سختی ها بر آید شخصیت و روان را هم باید همانجوری تقویت کرد تا بتواند از پس سختی ها و ناملایمات بر آید و شکست ناپذیر شودحالا من به حرفی که خودم زدم فکر میکنم معادل طناب زدن برای روح و روان و شخصیت چه میشود؟ مردم سختکوش همیشه وامدار شخصیت محکم خودشانند که سخت کار میکنند و عاشق کار و تلاشند و از شکست ها نمیترسند و مثل یک قطار پیش میروندمعادل وزنه زدن برای روح و‌ روان چیست؟ نمیدام همین سختی های زندگی فقر کار زیاد فشاری هست که به روح آدم می آید و باید از پسش بر آید داشتم از کشورهای مختلف و کتابها و اینجور چیزها مینوشتم خداوندا مرا یاری کن که چیزهای خوب برای نوشتن پیدا کنم.حالا یکی دیگر از کتابها را بررسی میکنم اسمش جنایت و مکافات اثر داستایفسکی نویسنده معروف و غول ادبیات روسیه است .او هم دوره تولستوی بزرگ و به نوعی رقیبش هم بوده حدود دویست سال پیش به دنیا آمده البته دقیق نمیدانم ولی او در عمر نه چندان بلند ولی پر بارش طلوع قرن بیستم را دیده زندگیش پر مشقت و سختی بوده در دانشگاه نظام درس خوانده بعد به جایی بسیار بد و کشنده تبعید شده و روزگار بسیار بدی گذرانده بعد نجات یافته و با نوشتن سریع و بی وقفه روزگارش را گذرانده کتابهای او مثل برادران کارامازوف .ابله .همین جنایت و مکافات معمولا جزو صد کتاب برتر تاریخ ادبیات جهان قرار میکیرند که دست آورد شگفت انگیزی است یعنی او به تنهایی سه درصد از بهترین کتابهای تاریخ را نوشته البته کتابهای دیگری به اسم نیه چوتکا و قمار باز و جن زدگان هم دارد که همگی عالی و ارزشمند هستند این کتاب که میگویم یعنی جنایت و مکافات که البته آنرا هم تا آخرش نخوانده ام در مورد یک دانشجوی فقیر است که روزگار سگی ای دارد و با امانت دادن اشیا ارزشمندش به یک پیرزن نزولخور ازش پول میگیرد و یک روز او و خواهر ضعیف و عقب مانده اش را میکشد و دچاررترس و عذاب وجدان عمیقی میشود ویژگی بارز نوشته های او تحلیل روانشناختی شخصیتها و فکرهایشان است و در این کتاب هم به شدت و دقت دانشجویه جنایتکار را تحلیل میکند در آنیکی کتابش ابله که خیلی قطور تر و مفصل تر است یک شاهزاده فقیر و دست چندم به اسم پرنس میشیکین را مورد بررسی قرار میدهد که سالها در سوئیس زندگی بسیار فقیرانه ای داشت و به وطنش برمیگردد و رفتا ساده اش مایه خنده و تعجب اطرافیانش میشود و بعد معلوم میشود ارث خوبی بهش رسیده را بررسی میکند که آن هم کتاب قشنگی است دیکری که برادران کارامازوف باشد را نخوانده ام حالا چند ساعت بعد است من در شلوغترین پیاده رو شهر بعد از کلی قدم زدن و دیدن مناظر قشنگ که بهترینشان پستانهای کوچک و گرد دخترکان شهر بود و ورود به یک کتابفروشیه بزرگ و تورق کتابی از بورخس که اولیم بار اثری ازش میخواندم و قشنگ بود توی یک نیمکت گرد دور گلدانی وسط سنگ فرش شلوغ و معطری که دو طرفش مغازه های لباس فروشی و طلارو جواهر هست نشسته ام و میخواهم بنویسم مردی روستایی کمی پایینتر گل محمدی بساط کرده و اینجا را معطر کرده البته بوی ادکلن های مردم هم در هم آمیخته و آدم را شاد میکند اینجا واقعا زیادی شلوغ است پستانهای کوچولو دارند بالا و پایین میپرند و من به دیده هیزی به آنها نگاه نمیکنم پستان حتی یک عضو جنسی نیست فقط محبوبیت زیادی بین مردها و حتی خود زنها دارد و دلیلش راکسی نمیداند و بعدش چه ؟ اینکه اکثر این دخترکها میتوانستند جای دختر من باشند دوسه تا جوانک هم با دوربین کانن از رهگذرها عکس میگیرند این هم امسال مد شده استایلیست هستند دست فروشهای اینجا را جمع کرده اند و مثل گذشته موزیسین خیابانی هم نیست شاید بخاطر محرم با خاکسپاری پر خرج رهبر باشد که برای اولیم بار در تاریخ جنازه اش چهارماه تمام روی زمین ماند و در شش جا برایش نماز میت خواندند که میشود در موردش یک کتاب نوشت من هنوز مینویسم موتورم آنجا منتظرم است و من دارم به ممه ها فکر میکنم کاش از اول همینجوری بی حجابی بود تا ما ندیده و بی تجربه بار نمی آمدیمحالا یک ساعت بعد است و من در خانه ام یادم آمد شلوغی بیش از حد آنجا بخاطر میتینگ چهارشنبه ها بود یک شلوغی باورنکردنییک سرهنگ خیلی معروف که شهرتش را از اینستا و دستگیر مردن اوباش کوچولوها دارد و اسمش بادم نیست با دارو دسته اش آنجا آمدند و گرد و خاکی کردند و او‌مثل یک شیر میغرید میگفت گم شین برین دهاتاتون و آنجا را کمی خلوت کرد HamidHamidWed, 08 Jul 2026 21:38:19 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/یورقان-دوشَح-iucguoslmyz0 حالا یک بعد از ظهر تابستانی است در اتاق خواب تاریک و گرمم پنکه را روشن کرده ام و روی دو تشک دست ساز سنتی که مادرم دوخته و دو بالش که آنها را هم او درست کرده دراز کشیده ام و به فیلم ملی و راه های نرفته اش نگاه میکنم پنکه دارد خنکم میکند نمیدانم چه بنویسم در مورد هر چیزی میشود نوشت ولی آنها چیز نمیشوند دارم به مهارت و معرفت مادر پیر و مهربانم فکر میکنم. با پشم و پارچه و نخ چنین چیزهای قشنگی درست کند این کارها را از مادرش یاد گرفته از بچگی یادم می آید که او خودش تشک و لحاف و بالش ها را درست میکرد از بزاز آشنای محله پارچه های رنگارنگ میخرید و با چرخ خیاطی جهیزیه اش از آنها کیسه ای مستطیلی میدوخت. تشک دو لایه دارد .یکی آن زیری که سفید و ارزان است و پشمها را داخل آن میریزند و با نخ سفید کلفت و سوزن بزرگ آن آستر پر از پشم را خانه خانه میکنند که پشمهایه زده شده قلمبه قلمبه نشوند بعد آنها را به رویه رنگی رنگیشان می اندازند و تشک میشود ولی لحاف سخت تر است یک زاهرا خانومی بود که خیلی خیلی بامزه بود تویه محلی نزدیک با پسر و عروس و نوه هایش زندگی میکرد پیر بود و لباسهای عجیبی میپوشید شبیه کولی ها بود ولی کولی نبود ساده دل و خوش حرف بود مادرم خیلی دوستش داشت پیدایش میکرد و پشمها را در حیاط بهش میسپرد و او باچوب بلند و محکمش پشمها را حسابی کتک میزد که گره هایشان باز شود مثل حلاج های قدیمی تر از آن چیزهایه شبیه تار نداشت و کارش را با همان چوب انجام میداد از روستایشان قصه های ساده و تکراری تعریف میکرد و از آتشهایی که عروسش میسوزاند و ظلمهایی که پسرش در حقش کرده میگفتمادرم برایش نهار میداد غذا خوردنش هم مثل خودش بامزه بود توی هر غذای آبکی بلافاصله نان خورد میکرد و ما به آن کارش میخندیدیم. کارش را خوب بلد بود توی محل معروف بود و زنهای خانه دار کارش را قبول داشتند حتی مادرم تعریف او را به عمه ام که خانه شان در جای دیگری از شهر بود کرده بود و برای پشم زنی با آژانس به آنجا برده بودش که در پرونده کاری زاهرا خانوم یک موفقیت به حساب می آمد .یک روز خاله مادرم یک لحاف به ما داد که تازه فهمیدم لحافهایی که مادرم و زاهراباجی درست میکرد در مقابلش شوخی ای بیش نبود وقتی رویت میکشیدی فکر میکردی زیر آوار زلزله مانده ای و به خوابی عمیق فرو میرفتی .بعدا که مادرم از حال و حوصله افتاد و زاهرا باجی هم مُرد دیگر لحافها از مد افتادند و پتو روی خودمان میکشیم که دردسرش هم کمتر است هر دو سال یکبار میشوریمش که زحمت آنرا هم خشکشویه محله میکشد .این لحاف تشک که ما بهش یورقان دُشَح میگوییم جایگاه رفیعی در فرهنگ مردم آذربایجان دارد و هنوز هم مادرها برای دخترهایشان چند دست از آن را به عنوان جهیزیه میدهند که فردا روز اگر فامیلی خانه شان آمد و شب ماند بی بستر نمانند کلمه تشک هم یک کلمه ترکی است از دوشماخ به معنی افتادن می آید که آدم رویش می افتد و به خواب میرودوقتی کسی به بستر بیماری می افتد و به عیادتش میرویم بعنوان دعا میگویم خدا تشکش را سبک کند یعنی زود از تشک بیدار شود و روبه راه شود HamidHamidTue, 07 Jul 2026 16:45:51 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/تربیت-نگاه-bv4u5gqpf6jcمیخواهم در مورد نگاه ها حرف بزنم نگاه چیز خیلی مهمی است شخصیت و نیت و واقعیت مارا لو میدهد هر روز جلوی آینه نگاهتان را نگاه کنید فکر کنید دیگری از دیدن این نگاه چه حسی پیدا میکند؟ مردم مجبور نیستند نگاه سنگین سرد آزار دهنده و دلهره آور شمارا تحمل کنند نگاهتان را تربیت کنید آنها گاهی در یک ثانیه حرفهایی میزنند که با زبان در یک ساعت هم نمیتوانید بگویید .شما زباله هایتان را در اتاق پذیرائیه همسایه تان نمیریزید این کاملا مشخص است هیچکس زباله اش را در اتاق پذیرایی یا تراس یا حیاط و هیچ جای همسایه اش نمیریزد یعنی اگر بریزد بعنوان یک دیوانه زنحیری شناسایی و به جزیره ای که پاپیون تبعید شده بود تبعیدش میکنند تا محتاج نارگیل همبند دیوانه اش باشد پس با نگاه هایه تربیت نشده آشغالهای نیتتان را به روح و ذهن مردم نریزید اینجوری مقادیر متنابهی نفرت و لعنت و بدبختی برای خودتان میخرید و به فکر فرو میروید که خدایاااااا مگر من چه گناهی به درگاهت مرتکب شده بودم؟ و سالها عمرتان را صرف پیدا کردن آن گناه میکنید در آش گرم کسی آب سرد نریزید .ناسپاس و وحشی و زبان نفهم نباشید برای کسی بد نخواهید حتی در اعماق قلبتان چشم دیدن موفقیتها را داشته باشید و سرگرم خودتام و رشد خودتان شوید .خوب حالا به نگاه ها برمیگردم آنها حرفهای زیادی میزنند با نگاههایه تربیت شده از خودتان محافت کنید و خودتان را بالایه بالا بنشانید ومحبوب قلبها شوید نه مثل یک حیله گر پست که خداوند حیله گران را خار خواهد کرد بلکه مثل یک راستگوی شجاع.آن شجاعتی که از راستی و شرف میجوشدونه آن شجاعت دیوانه وار که صاحبش را به دردسر بیندازد پذیرش ضعف و حد خود نوعی شجاعت است خوب دیگه بنزین ماشین نصیحت من تموم شد مواظب خودتون باشید آشغالاتونو تو حیاط همسایه نریزید و نذارید کسی آشغالاشو به شما بندازه HamidHamidMon, 06 Jul 2026 21:23:34 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/حمید-نوشت-zu1hwllmpe3gسلام هم ویرگولی های عزیز باز اومدم یه مطلب کوتاه از اونا که تو خود ویرگول تایپ میکنم .یه کتاب بهتون معرفی کنم که اگه وقت داشتین بخونید به نظرم خوشتون میاد .اسمش هنر خوب زیستن از رالف دوبلی با ترجمه عادل فردوسی پور هست .کتاب از پنجاه و دو داستان یا نوشته کوتاه تشکیل شده که ابزار ذهنی برای درک بهتر زندگی و دنیا به خواننده میده به نظرم جالبه این رالف دولبی آدم با سواد و رند و کاربلدیه و تو اروپا محبوبیت بالایی دارهبعد یه توصیه براتون دارم که کشاورزی کنید! حتی تو محیطآپارتمان هم قابل انجامه و به آدم آرامش میده هسته میوه های مختلف مثل انبه و گردو و قلمه هایی مثل شمشاد و انگور یا یه گلدون بزرگ تو تراس که توش چسب دیوار بکارید خیلی خوبه با بزرگ شدنش انگار خودتون رشد میکنید.یه هنر دستی یاد بگیرید یه چیزی مثل بافتنی یا کاردستی هایی که با چوب و خمیر و کاغذ و پارچه میشه ساخت خیلی به آدم آرامش میده و مانع فکر و خیال زیاد میشه من قبلا با سیمهای آهنی زنجیرهای فنری میساختم که به درد ورخوندن تو دست میخوردن بعد اونقدر بلندشون کردم که باهاش طناب میزدم یه چند نفر هم یادگاری دادم به نظرم فعالیت خوبی بودبه جای حسرت نداشته ها و ملامت خودتون و آرزو و فرهنگ هرچه بیشتر بهتر به داشته هاتون تمرکز کنید و به خودتون افتخار کنید .یادتون باشه شما تو آرزوهای مردم دویست سال قبل زندگی میکنید حتی بزرگترین پادشاهان اون زمان موبایل و نت و کولر گازی و ماشین و تلوزیون نداشتن خوب دیگه نصیحتها و توصیه هام در همین حد بود فعلا HamidHamidMon, 06 Jul 2026 14:55:25 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/یهویی-cihnkhtaji9aسلام هم ویرگولی های عزیز الان ساعت چهارو نیم شبه و به سرم زد یه چیزی همینجوری تو ویرگول بنویسم این روزا تعداد پستهام تصاعدی بالا رفته ولی لایک و کامنت خیلی کمه دارم واسه خودم مینویسمفرانسه با یه پنالتی واری و به زحمت پاراگوئه رو برد و حریف مراکش تو یک چهارم شد .تعداد گلهای امباپه و مسی رو عدد هفت برابر شد اینا دو دوره س بدجوری رقیب شدن ولی لئو یه چیز دیگس فک نکنم هیچ تیمی جلودار این ماشین جنگی که دشان ساخته بشهمیخواستم یکم فاز نصیحت و بابا بزرگی بردارم .نصیحت من اینه که مغرور نباشید خشک و بی تفاوت و متکبر نباشید مردم دشمن متواضع رو به دوست متکبر ترجیح میدن برای خودتون دشمن نتراشین خودتون رو بالا و بی نیاز و بی عیب نبینید همه ما سراپا عیب و نقصیم و از هیچکس بهتر نیستیم اینو برای خودتون یه تمرین ذهنی قرار بدین که هر روز یه سوزن به خودتون بزنید که بادتون در بره روی زمین با تکبر راه نرید متواضع و جوینده و نیازمند باشید بی نیازی قدم اول تکبر و تکبر سنگ بنای شکست و خواریه از اینکه مردم به شما چاپلوس و بازیگر بگن ترس نداشته باشین با آدمهای بزرگتر و قوی تر و بالاتر از خودتون کرنشگرانه و با زیر دستهاتون همونجور که باید برخورد کنید با دست خودتون برای خودتون بدخواه نتراشین دیگه نصیحتام در همین حده سعی کنید بهترین خودتون باشین HamidHamidSun, 05 Jul 2026 04:39:31 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/یک-ماجرای-خانوادگی-dhnah5t13rkzحالا من میخواهم یک قصه واقعی از ازدواج اطرافیانم بنویسم خودم چهل سال دارم و هرگز به ازدواج حتی نزدیک هم نشدم فقط مثل یک تماشاگر شاهد کارهای دیگران بودم ‌.پسر دایی ام هفت هشت سالی از من بزرگتر بود داییم بعد از سالها دوا و درمان او وبرادر دوقلویش را از خدا گرفته بود ولی قل دیگر در سیزده سالگی در تصادف مردحسن پسر صاف و ساده و خوشگلی بود به درس علاقه ای نداشت و تا پنجم بیشتر نخواند و در تعمیرگاه داییم مشغول کار شد سال هفتاد و نه کمی بعد از اتمام سربازی اش در ۲۲سالگی در یک غروب دل انگیز پاییزی کارت دعوت ازدواجشان را برایمان آوردآشنائیشان اینجوری بود که توی پیاده رو پفک تعارف کرده بود و دختره برداشته بود!به همین راحتی یعنی ستون های زندگیشان پفکی بود؟،😂آینده مشخص میکرد رعنا دختری بلند قد و سفید و جذاب از خانواده ای شلوغ و بدشناس در محله ای پرپیچ و خم از آنها که برای رد شدن ازش به همه ائمه اطهار متوسل بشوی بودپدر و برادرش سابقه زندان و خلافکاری داشتند یعنی آن پفک لعنتی حسنک صاف و ساده را راست به دهن اژدها برده بود؟ در واقع چندان شبیه اژدها هم نبودند ولی در لحظاتی میتوانستند اژدها هم بشوندخانه داییم دوطبقه و قشنگ و بزرگ در محله ای شیک و آبرومند بود غیر از حسن یک دختر دوسال کوچکتر و یک پسر هم سن من هم داشت( البته هنوز هم دارد)طبقه پایین را با بهترین وسایلی که آن زمان و حالا هم برای خیلی از مردهایه پنجاه ساله داشتنش سخت است آراستند و حاضر و آماده تحویل عروس و داماد خوشبخت و کم سواد و خام دادندمن با همان عقل نوجوانیم با دیدن آن خانه زندگی و سنجیدن وضع خانواده رعنا و عقل حسنک به مادرم گفتم این خانه برایشان دردسر میشود مادر رعنا با پنجاه سال سن و چند بچه بزرگ آن خانه را به خواب نمیدید خواهر و برادرهایش حسودی میکردند و علاوه بر آن داییم یک داماد هیز ناپاک و خانه خرابکن داشت که حسن و زنش را جای مربا روی نان میمالید و میخوردبه زودی فهمیدم حدسم درست از آب در آمده داماد داییم حسابی به نخ رعنا خانوم قد بلند و سفید مفید رفته و سانفرانسیسکو اش کرده حسن کارگر ساده و آش و لاش یک کارخانه بود که هرکس میدیدش دلش برایش میسوخت ولی زنش چنان لباسی میپوشید و تیپی میزد که آدم فکر میکرد زن کدام سوپر استار سینما یا تاجر میلیاردر است یک روز که داییم خانواده اش را به گردش برده بود در برگشت به خانه با منظره دلهره آور گاوصندوق باز و هفتصد هزار تومان پول به سرقت رفته اش که آن زمان لااقل پول پنج سکه طلا بود میشودپلیس آگاهی می آید و بازجویی میکند و حسن که میدانسته کار برادر زنش و آمار دادن خود عروس خانوم بوده سرقت را گردن میگیرد ولی دوتا چک میخورد و واقعیت را میگوید فقط نمیدانم آنها چرا آن حرفها را به همه میگفتند و رازداری بلد نبودند و چرا ما باید از مسائل خانوادگیشان باخبر میشدیماین رعنا خانوم که پسر سه چهار ساله ای به اسم سالار و دقیقا شبیه خودش هم داشت اصلا عین خیالش نبوده که چنین خیانت بزرگی کرده و موهایش را همان روز مش میکند و سر سفره مینشیندبعد او معتاد شده و پشتبندش حسن و برادرش و دامادشان هم مثل او به شیشه که آن روزها تازه مد شده بود افتاده بودندحسن یک روز از کار می آید میبیند رعنا با سه مرد گردن کلفت دارد شیشه میکشد و صرفا!! به گفتن اینکه رعنا دست از این کارات بردار بسنده میکندداییم آنها را از خانه اش میراند و چند سالی هم در مستاجری ماندند و آخرش طلاق گرفتند و حسنک را با یک پسر ده ساله که حالا سرباز است تنها گذاشت و با یکی از همان گردن کلفت ها ازدواج کرد و دختری به دنیا آورد حسن حالا در آستانه پنجاه سالگی کارگر یک کارخانه پروفیلسازی است و از ریخت و قیافه افتاده و دلش به دسر خوشتیپ و تحصیلکرده اش و حقوق بازنشستگی خوش است و گاه و بی گاه زنی صیغه میکند و زندگی را میگذراند داییم آن خانه قشنگ را فروخت و مثل ما به بلای آپارتمان نشینی مبتلا شد و در واپسین سالهای زندگیش دست از داد و هوارهای بی خود و بی جهتش برنداشته و هر بار صورت زیبای سالار را میبیند یاد آتشهایی که مادرش به زندگیش زد می افتد ولی شکر میکند که توانسته از شرش خلاص شودHamidHamidSat, 04 Jul 2026 21:47:46 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/مختصر-از-تاریخ-fzylbvrv6hbpتاریخ ما چگونه بوده؟ اگر گذشته ها را فقیرانه ناچیز و عقب مانده در نظر بگیریم از حقیقت دور شده ایم در واقعیت آنجور نبوده .دارم در مورد دوره بنی عباس یعنی حدود قرن ۹ میلادی حرف میزنم میشود یازده قرن پیش حالا چرا آن زمان را گفتم ؟ چون یک کتاب به اسم بابک خرمدین از آن دوره خوانده بودم کتاب بسیار مفید خوش خوان و ارزنده ای بود و الان هم اگر بخرید و بخوانید از خریدتان راضی خواهید بود قرائت ایران پرستها از تاریخ را رها کنید زمانی بود که هرکس زورش بیشتر بود تا هرجا که میخواست قلمرو اش را گسترش میداد و خوب بنی عباسها خیلی قدرتمند و سازمان یافته و با هوش بودند عربها ذاتا سیاس و قدرتمند و کاربلد هستند یعنی یک سنتی دارند که خوب کشورداری میکنند مثل حالا که میبینید عربستان و قطر و امارات و کویت در چه سطحی از رفاه هستند .آنها آن همه ثروت و قدرت را از کجا آورده بودند؟ خوب بعد از ظهور اسلام منسجم و هدفمند شدند و با حمله به کشورهای دیگر و تاراج ثروت و گسیل آن ثروتها و کنیزها و برده ها و سکه ها به عربستان دربار خیلی بزرگ و اصیلی شکل گرفت علم و صناعت هم رشد کرد و با آن پولها لشگرها را هم قویتر کردند و فتوحاتشان بیشتر شد و به قول معروف پول پول را آورد .قبل از بنی عباس بنی امیه ها بودند که جایشان را اینها گرفتند تا اسپانیای امروزی که اسمش را آندلس گذاشته بودند پیش رفتند و آنجاراهم مستعمره خودشان کردند و بغداد پایتخت امپراطوری ای با آن وسعت یعنی از این ور تا شرق دور و بنگلادش امروزی و از آنور تا اسپانیا پس ببینید چه امپراطوری و چه پایتختی بوده و چه جاه و جلال و شکوه و عظمتی داشته از سراسر آن قلمرو هرچه ثروت مادی بود را میگرفتند مثلا زنها و دختران و مردان را برای فروش در بازارها بعنوان کنیز و برده از هر طرف می آوردند اگر کسی در هرجای آن امپراطوری اظهار اسلام میکرد و مسلمان میشد که هیچ اگرنه یا کشته میشد یا خودش و خانواده اش و اموالش تا فرش خانه اش به نفع خلیفه و مسلمین ضبط میشد و به بغداد آورده میشد یا باید جزیه میدادند و کشته میشدند آهان یادم آمد اگر قتال میکردند به اسیری گرفته میشدند اگر بی قتال مسلمان میشدند که هیچ اگر نمیشدند باید جزیه میدادند و آن حکومت آنجوری آنقدر بزرگ و زورمند و قوی شده بود و علم هم از سراسر قلمرو به بغداد سرازیر میشد علومی از همه دینها و مذاهب و مکاتب و فرهنگها و بهترین هدایا وکنیزان و فرشها و کفشها و البسه سهم خلیفه بود چشم اعراب به دیدن کنیزکان لطیف و زرد مو و چشم رنگی فرنگی میدرخشید و روشن میشد وقتی پایشان به مازندران و گیلان و جاهایی شبیه آن میرسید با خودشان میگفتند جنت و درخت طوبی دیگر چیست جنت همین مازندران است نگاه کن اینهمه زیبایی این جنگلها این آب و هوا این دریا و رودها ما کجاییم و اینها کجا و آن اخبار و زیبایی ها به گوش اهالی میرسید یک جور دیگری بود مردم نفرین شده و گرسنه و لاغر مردنی وقتی آن کنیزها و برده های موزرد و چشم رنکی و پهن شانه را میدیدند فکر میکردند یک موجودی غیر از انسان است میگفتند کنیزکان مجوس وقتی آب میخورند آب در گلویشان دیده میشود کسی که چنین کنیزی داشته باشد هیچ غم و اندوهی جز باختن او نخواهد داشت و خیلی دوست داشتند ببینند بچه ای که از چنین کنیزی زاده میشود چه شکلی خواهد داشت و جهان آن زمان آن شکلی بود دین را اینجوری گسترش میدادند .یا مسلمان میشدی و خمس و ذکات میدادی یا نمیشدی و جزیه میدادی و از حقوق اجتماعی محروم میشدی یا قتال میکردی و برده و کنیز میشدی البته این سنت را مسلمانها اختراع نکردند قبل از آن هم دنیا به همان پاشنه میچرخید ولی خوب اعراب به این همه ظلم رنگ اسلامی زدندبعد گویا بنی عباس هم افول کردند پیامبر گفته بود بعد از من دوازده مرد خواهد بود در مذهب شیعه ما به دوازده امام اعتقاد داریم و جالب است مجموع خلفای بعد از او هم تا آخرین خلیفه عباسی همان عدد دوازده شدند و بعد سرو کله مغولها پیدا شده و توانسته اند طومار حکومتهای عربی را در هم پیچند نظام اداری و سیاسی خاص خودشان را پیاده کنند و چند قرن هم آنها بر سر کاربودند البته مغولها به آن بدی که در ایران گفته میشود نبودنددو منشا خدمات خیلی زیادی هم شده اند و بناها و مساجد و رصد خانه های زیادی ساخته اند و بعد یک تحول فنی اهمیت ژئوپولتیک ایران را از بین برده و آن ساخت کشتی های بزرگ و دو دکله بوده توانائیه حمل کالا از چین تا اروپا بود و اینگونه ایران از جاده ابریشم حذف شد و چشم طمع قدرتهای بیگانه ازش دور شد و سلسله های ایرانی سر کار آمدند و برگ جدیدی در تاریخ این کشور باز شد و در آن مدت مدید تا پیدایش و اکتشاف نفت در جنوب کشور .ایران به نوعی از نقشه سیاسی دنیا دور مانده بود و به یک دوره طولانی درونگرایی فرو رفته بود بعد دوباره بخاطر پول نفت ایران مورد طمع قدرتهای بزرگ قرار گرفت HamidHamidSat, 04 Jul 2026 17:07:41 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/ملّای-افغانی-elmqaoi3nj45اینجا بی پنکه قابل تحمل نیست اینقدر میگفتیم تابستان تابستان ولی وقتی هم می آید استقبال خوبی ازش نمیکنیم یا شاید هم او مهمان زیاد نجیبی نیست نمیدانم من خودم زاده تابستانم .زاده یک تابستان جنگی همین هفته پیش تولد چهل سالگیم بود راست میگویم( مگه قرار بود دروغ بگم؟)رهبر شهید را بالاخره بعد از مدتها یعنی چهار ماه بعد از مرگ بالاخره دارند تشییع میکنند نمیدانم چرا اینقدر دیر شد مگر نمیگویند میت روی زمین معصیت است ؟ حالا تلوزیون میگوید یک تشییع در تهران میشود بعد با هواپیما پیکرش را به نجف و کربلا میبرند و تشییع و خاکسپاری نهایی در مشهد خواهد شد پسرش هنوز از مخفیگاه خارج نشده البته کار درستی است حفظ جان در اسلام واجب است و کسی از او توقع ندارد از مخفیگاه بیرون بیاید که اسرائیل بکشدش و بعد چه بنویسم؟ داشتم از تابستان میگفتم آخ آخ یک چیزی یهویی به ذهنم رسید وقتی بچه بودم تابستانها تحت تاثیر برنامه های تلوزیون و تعریف ‌ تمجید و نمایش بچه های درسخوان و نابغه قرار میگرفتم و اقدام به آزمایشهای علمی میکردم که حالا میفهمم بیشتر از علمی المی بوده اند😂و اینگونه بود که قرصهای مختلف و تاریخ گذشته پدرم را در هاون برنزیه جهاز مادرم میکوبیدم و کمی نمک و فلفل و خاک و ریکا و تاید و هرچیزی به دستم میرسید قاطی میکردم که یک چیزی اختراع کنم و آن چیز بدبو را به سر مورچه بیگناهی میریختم که واکنشش را ببینم و هیچ اتفاقی نمی افتاد و به راهش ادامه میداد و من از علم تا جمعه بعدی که حوصله ام سر برود دست میکشیدم و یکبار هم خیلی سریع با یک جعبه دستمال کاغذی و دوتا مداد یک ارابه چهار چرخه ساختم که جالب بود .بعد یک چیز دیگر از یک فراز دیگر از زندگی پر بارم بگم یک دوره ای در جوانی یعنی اوایل دهه نود من به شدت مذهبی شده بودم و در ماهواره سخنان عجیب ملای افغانیه جوانی به اسم حسن الهیاری که بعدها لباس عوض کرد و کت و شلواری و کرواتی شد را میدیدم خیلی از همین خامنه ای بد میگفت و سنگ امامها را به سینه میزد و خودش را سگ پاسوخته امام حسین مینامید و البته سوادش هم زیاد و میشود گفت خیلی زیاد بود فارسی و عربی و انگلیسی و هندی و اردو را به خوبی حرف میزد و کتابهای حدیث سنی ها را میخواند و ترجمه میکرد و بزرگترین علامه های سنی را به چالش دعوت میکرد که از مذهب ذاله خودشان دفاع کنند و در آن جهان تسنن به آن بزرگی هیچکس نتوانست با او بحث کند یکی از آن کتابها که تا آن زمان اسمش را نشنیده بودم صحیح بخاری ودیگری صحیح مسلم بود که بسیار کتابهای بزرگ و قطوری بودند یکیشان هفتاد هزار حدیث داشت میگفت فلان ابن فلان اخبرنی فلان اخبرنی فلان که این اتفاق افتاده مثلا میگفت عمر هنگام امامت جماعت مسجد باد شکمش در رفته 😂 یا از خاطرات لواطش در جاهلیت و بعد از مسلمان شدن و...وقتی سنی ها میگفتند چرا همچین حدیثی توی کتابی که ماداریم نیست میگفت هفتاد هزار حدیث هست چاپخانه ها اینها را به هم میریزند و شماره هارا عوض میکنند که پدر سوخته بازی کنند به غیر از آنها چیزهای خیلی زیادی هم بود که برای من شیرین و سرگرم کننده بود یکبار هم میگفت زمان امام رضا .مامون یک جادوگر هندی پیدا کرده بود که مجلسی ترتیب داد و امام را هم دعوت کرد امام که دست دراز کرد نان بردارد جادوگر کاری کرد که نان پرید و حاضران به امام خندیدند و یکبار دیگر هم اینکار را کرد امام به پرده ای که نقش شیری در آن کشیده شده بود اشاره کرد شیر از پرده بیرون آمد و نعره کشید و مامون خودش را خیس کرد😂بعد شیر آمد و جادوگر را خورد بعد از امام پرسید آیا این( مامون ) را هم بخورم و امام فرمود نه هنوز عجلش نرسیده😂یا یکی از امامها که فکر کنم امام یازدهم بوددر اثر ظلم شاه زمانه در کاروانسرایی بسیار متعفن و بد و پر از اراذل و اوباش نگهداری میشد و حق نداشت از آنجا بیرون برود یکی از شیعه ها به دیدنش رفت و از دیدن او در آن جای بسیار بد ناراحت شد و گریه کرد که چرا امام باید در چنین وضع بد و جای متعفن با اراذل و اوباش همزیست باشد امام دوانگشتش را در مقابل صورت او گرفت و گفت از اینجا نگاه کن و او دید یک کاخ خیلی خیلی مجللی هست که فرشها و پرده های عالی دارد و کنیزهایه بسیار زیبا در آن هستند و میوه های استوایی و هر نعمت و تجملی که در دنیا هست آنجا بود و دهن آن فرد باز ماند امام فرمود این جور چیزها برای ما همیشه هست .خلاصه آن دوره هم او ستاره تلوزیونی محبوب من بود ولی بعدا شبکه اش از ماهواره رفتاینها چیزهایی هستند که در حافظه ام مانده اند و برایم جذاب هستند شاید هم آن اتفاقات واقعا افتاده الان میگوییم دین یک چیز غیر ضرور است و ما مذهبی نیستیم اگر خدایی هست که به بندگی من محتاج است من آن خدارا نمیخواهم که بگوید هر روز باید برای من نماز بخوانی و اینرا نخوری و آنرا نکنی😂که فلان شود و بسار شود و آن دنیا تورا به جهنم میفرستم ما اکثرا آن مرحله را پشت سر گذاشتیم و خودمان را مذهبی نمیدانیم همه آن هفتاد یا هفتصد هزار حدیث میتواند یک کتاب از صدها کتاب کتابخانه ها باشد و یا حتی نباشد حالا زمانه ای هست که بیست میلیارد ترانزیستور را در یک تراشه سه سانتی فشرده میکنند و خوش مصنوعی جواب همه سوالها را میدهد آن قصه ها برای قدیم و دوره بیخبری بود HamidHamidFri, 03 Jul 2026 21:40:56 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/جمعه-نوشت-roomqfkq8aabباز هم سلام به دوستان عزیز ویرگولی سعی میکنم خیلی مختصر با شما حرف بزنم و امیدوارم خوب حرف بزنمشما سوژه هایتان را از کجا گیر می آورید؟ سر من پر غز سوژه هست ولی نمیتوانم مطلب را خوب بپزم که جلب توجه کند آفت بزرگ نویسندگی عجله و بی حوصلگی است نویسنده خوب یک سوژه را پیدا میکند و نیزه اش را درست در قلب سوژه فرو میکند و شش دانگ حواس و توجه و تمرکزش را صرفش میکند تا یک چیز به درد بخور از تویش دربیاورد خصلت من مثل گنجشک از این شاخه به آن شاخه پریدن است اینجوری داستان شکل نمیگیرد بعضی ها یک عمر را صرف یک داستان میکنند شاعری بود که یک عمر شعر گفت و هیچکس جدی نگرفتش ولی دست آخر با شعر شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد معروف شد و مردم شناختندش بازیگرها هم میتوانند اینجوری باشند ولی حرف ما در مورد نویسنده هاست چون خودمان را نویسنده میدانیم ولی آنها یعنی حرفه ای ها خیلی پرتلاش تر از چیزی هستند که ما حتی بتوانیم تصور کنیم عباس معروفی میگفت در بچگی کتابهای چخوف را میخوانده و‌ از رویش مینوشته آنقدر نوشته و نوشته که دستش راه افتاده دو هفته پیش به خودم گفتم آنقدر بنویس و خط بزن که بلکه قلم تو هم راه افتاد نوشتم آنهم خیلی تند و مسلسل وار تا به سه چهار هزار حرف میرسید میدیدم به دلم نمینشیند و پاک میکردم سی چهل تا مطلب نوشتم و پاک کردم تا به اداره فاضلاب رسیدم بدون هیچ فمری از ناخود آکاهم جوشید برای یک آماتور مطلب خوبی است ولی واقعا زندگی من و گنجه قصه ها و تصاویر و تجاربم برای نویسندگی مناسب نیست من فقیرانه تنها و گوشه گیر زیسته ام حرف کم می آورم داستانم شکل نمیگیرد به سر انجام نمیرسد باید آب ببندم تویش که خوشم نمی آید فکر میکنم نویسنده ها زندگی خیلی پرماجرایی داشته اند زیاد سفر رفته اند دوستهای زیادی داشته اند کتابهای زیادی خوانده اند و فیلم هم زیاد دیده اند و حافظه خیلی قویتری داشته اند و احتمالا دعواهای زیادی هم کرده اند شاید خنده دار به نظر برسد همیشه فکر میکردم نویسنده گی به دعوایی بودن ربط دارد من هیچوقت دعوا نکردم همیشه از حقم گذشتم و باخت دادم یک مرضی در فکرم بود که فکر میکردم دعوا کردن کار بدی است و باید همیشه باخت راست میگویم .دعوا آدم را بزرگ میکند اینکه بزنی بخوری آنور دعوا کردن را ببینی حق گرفتن را و حتی زور گفتن را بلد شوی آنجوری فکرت و شخصیتت بزرگتر میشود بعضی پله ها هستند که در ظاهر فقط یک پله اند ولی در واقع دری برای هزاران فتح بزرگ هستند در زندگی موانعی هست که رد کردن یا نکردنش سرنوشت آدم را عوض میکنند و آنجا شخصیت است که تصمیم میگیرد و راه را پیدا میکند اگر نباشد اگر ضعیف و سست باشد میمانی و مثل مرداب در خودت میگندی برای همین هم بعضی آدمها مثل مرداب عواطف و احساسات و عشق را میکشند و بعضی ها مثل رود میگذرند و زندگی میبخشند .من آن هوش را نداشتم که تصمیمات درست بگیرم خانواده و محیط مرا شجاع و مسئولیت پذیر بار نیاورد .خودم را سرزنش نمیکنم ذات من تنبل و کند بود اشکالی ندارد خیلی چیزها دست خود آدم نیست من به تقدیر راضی ام با همه ضعفها و سستسی ها لحظات خوبی داشتم چیزهایی دیدم و فهمیدم و نوشتم و خواندم سهم من از زندگی همینها بود باید به داشته و رسیده ها هم دلشاد بود اینها لطف خدا یا نصیب و قسمت بود HamidHamidFri, 03 Jul 2026 19:53:25 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/تیتلاچیتالان-gcnkoabbihs8راستش من هیچ چیزی از تاریخ نمیدانم یعنی کتابهای تاریخی نخوانده ام البته اگر دروغ نگفته باشم یم کتاب خواندم به اسم بابک نوشته جلال برگشاد که خوب بود برای اینکه درک کنید او دقیقا همدوره امام رضا (ع) بوده و جالب است که در داستان نوشته که شاهین شکاری بابک پرنده نامه بری که خبر قتل امام رضا را از مشهد به بغداد میبرده را میگیرد و بابک از قتل او باخبر میشود القصه کتاب خیلی خوبی بود که مثل اکثر کتابهای خوبم یک شیر پاک خورده ای ازم امانت گرفت و نیاورد اطلاعات تاریخی من در حد همان کتاب و چند فیلم و سریال است راستش ما از کیفیت زندگی مردم در آن دوران اطلاع درستی نداریم من یکی که از کیفیت زندگی مردم در زمان حاضر هم چندان اطلاعات بالایی ندارم ولی بدون توجه به تین چیزها و جزئیات علاقه داشتم که در مورد زمانهایی نا مشخص و آدمهایی ناشناخته چیزهای کاملا تخیلی بنویسم که کسی نتواند بهش گیر بدهد البته در بند گیر و گور نیستم فقط یک علاقه ای هست که از قدیم در من بود و حالا به اوجش رسیده چند تلاش هم کردم ولی خوب سخت تر از چیزی است که فکرش را میکردم حالا نقدا و بی مقدمه یکی دیگر شروع میکنم قبلش اینرا بگویم چون حیف است نگویمدر کتاب انسان خردمند نوشته مردم شهر تیتلاچیتالان در مکزیک قبل از ورود اروپائیها بی خبر از همه جا زندگیشان را میکردند وحدود ۳۰۰هزار نفر جمعیت داشتند که به علت جدایی از دنیای متحد آن زمان یعنی آسیا و آفریقا و اروپا هنوز دامداری را نیاموخته بودند یعنی به فکرشان نرسیده بود که میشود علفخوارهای وحشی را اهلی کرد و از شیر و گوشت و پشمشان بهره برد و بیماریهایه مشترک بین انسان و حیوان را هم نگرفته بودند و بدنشان با آن ویروسها نجنگیده و ورزیده نشده بود وقتی یک کشتی از آن اروپایی ها برای اولین بار به تیتلاچیتالان وارد میشود نه مهمان و نه میزبان نمیدانستند چه فاجعه ای در راه است ناوگان نامرئی از ویروسهای کشنده در نفس اروپایی ها آمد و در زمانی ناچیز فاجعه خود را نشان داد. هیچکس حتی خود مهاجرها هم نمیدانستند چه شده خودشان خش برنداشته بودند ولی میزبان را چنان به کام مرگی سیاه داده بودند که باقی مانده ها با دست خود خانه های مرده ها را روی سرشان خراب میکردند و اجساد را میسوزاندند تپه هایه بزرگی از احساد روی هم انباشته شده را میسوزاندند و همه جارا بوی دل آشوب جسد سوخته گرفته بود پیشوایان دینی تنشان را با خون سوسک له شده آغشته میکردند که در برابر نکبت بزرگ و جدید مصون شوند ولی هیچ چیزی به دادشان نمیرسید تا اینکه دوره بیماری گذشت و آنها با هزاران قربانی تاوان جدائیشان از دنیای متحد طی قرنها را دادند و بدنشان به آبله و سایر بیماریهای مشترک انسان و دام مقاوم شدبه نظرم این خیلی جذاب بود HamidHamidFri, 03 Jul 2026 16:53:11 +0330https://virgool.ir/@m_59229482/مختصر-از-کودکی-nmfbrkidhibeخوب حالا من میخواهم خیلی خلاصه از کودکیم بگویم. از یک سالگیم تصویری در خاطرم مانده محله خیلی تنگ و تاریکی بود زن نیمه دیوانه ای به اسم عزیزه ظاهر ترسناکی داشت و اصرار داشت مرا ببوسد ولی من از او میترسیدم قیافه باستانی و پوست سیاهش هنوز یادم است چهارشنبه سوری هم یادم است امید همبازیه مان که چند سالی بزرگتر بود خودش را سوزاند بعد ما از آن محله به محله ای کاملا متفاوت که آن زمان بیابان و حالا بالای شهر و محل از مابهتران است رفتیم خواهرم که چهار سال از من بزرگتر بود مرا به پایین محله شیبدارمان برده بود که گله گوسفندها را ببینم ولی ناگهان جت های عراقی بالای سرمان غریدند و ما گریه کردیم او خواست من سه ساله را بغل کند که به خانه بیاورد که محکم زمین خوردیم و گریه مان شدید تر شد سال ۶۹ که چهار سالم بود به خانه خودمان یعنی اولین خانه ای که پدرم بعد از اجاره نشینی در ۱۳ محله تبریز خرید رفتیم محله ای فراخ و استاندارد و خانه دو طبقه قشنگ با حیاط بزرگ و حوض چهار متری و درختان گیلاس و به و انگور و سیب آن خانه تیری در چشم خانواده پدریم شده بود و چشم دیدن ما در آنجا را نداشتند ....آن زمان هنوز تلوزیونمان سیاه و سفید و یخچالمان ارج و بخاریمان نفتی بود من و دو برادر دیگرم به سلمانی محل میرفتیم برای سه تایمان یک اسکناس صد تومانی میدادیم و ده تومان هم برمیگرداند که با آنهم کلی قاقالی لی میخریدیم خانه ما کاروانسرای فامیل پدریم بود برادر ناخلفش هر تابستان با زن و دو بچه اش از تهران میآمدند و سه ماه تمام پلاس خانه ما بودند خواهرها و مادرش آنجا را غنیمت جنگی میدیدند و هر روز می آمدند که مبادا فامیل های مادرم آنجا بیایند وضع خیلی بد بود یادم است سوم ابتدایی که تمام شد تابستان آن سال در دولت رفسنجانی کل ایران را لوله کشی گاز کردند عملیات خیلی بزرگ و ضربتی ای بود توی محله ما همه جا را شیارهای باریک و عمیقی کنده بودند ما در عالم بچگی از توی آن کنالها میدویدیم و خوش بودیم همسایه ها برای کارگرها سینی سینی چای و آب خنک صبحانه و هندوانه و خربزه میدادند خیلی زود کارها درست شد و بخاریهای نفتی و همیشه خراب و پر دردسر جای خود را به بخاریهای بی دردسر گازی دادند و خانه ها همیشه گرم و مطبوع بودند و ما به سطح جدیدی از رفاه گازی که تا سال قبل قابل تصور نبود رسیده بودیم و کابوس صف نفت و کپسول گاز به خاطره ها پیوسته بود تازه با آبگرمکنهای کوچک دیواری آب گرم برای حمام و شستن ظرفها همیشه موجود بود HamidHamidThu, 02 Jul 2026 20:19:29 +0330