<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Lalo</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_59132593</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 21:45:45</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3965787/avatar/bfarRZ.jpg</url><title>Lalo</title><link>https://virgool.ir/@m_59132593</link></image><item><title>آن شب لعنتی</title><link>https://virgool.ir/@m_59132593/آن-شب-لعنتی-c9c2ovyd4724</link><description>وقت رفتن رسید قرار بود غروب برگردی قبل رفتن برگشتی:«خانوم واسه شب یه آبگوشت خوشمزه بپز تا برمیگردم» چند ساعتی بعد رفتنت روز هم داشت خداحافظی می کرد تا جاشو به آن شب لعنتی بده. مادرم:«پسرم بدو بیا داخل ما غذا بخوریم ظهرم چندان غذایی نخوردی بابات هم کم کم میرسه».سفره چیده شد چند دقیقه ای منتظر رسیدنش ماندیم آخه هیچ وقت بدون اون غذا نمی خوردیم مادرم واسه من غذا رو کشید « پسرم تو شروع کن من الان برمیگردم نمی دونم چرا بابات گوشی رو جواب نمیده برم خونه پدربزرگت ببینم اونا خبر دارن ازش».نیم ساعتی گذشت مادرم نبود اومدم برم بیرون دیدم سراسیمه مادرم داره میاد گفتم چیشد؟ «نمی دونم چرا گوشیش رو جواب نمیده با چند تا گوشی بهش زنگ زدیم خیلی نگرانم». صدای ماشین پدربزرگم اومد داشت میرفت دنبالش یه یک ساعتی گذشت غرق در فکر و نگرانی نشسته بودم که زنگ گوشی مثل پتکی کوبیده شد بر سرم پدر بزرگم بود سکوت مانند غباری سهمگین حاکم بود نه فقط در خونه پشت گوشی هم سکوت بود مادربزرگم« چرا حرف نمیزنی چیشده؟» «ازتون پنهون نمی کنم تصادف کرده وضعش هم وخیمه بیمارستانه».در آن واحد آن سکوت سنگین در هم شکست و جاشو به داد و فریاد و گریه و بی قراری داد.حال من رو می پرسی؟ شوک شده بودم برعکس همه حتی یک کلمه هم حرف نزدم نه دادی نه گریه ای نه بی قراری آروم یک گوشه نشستم. آخه هنوز ۶ سالم بود. چند روز بعد منتقلش کردن ارومیه به اون شهر لعنتی10 روز بعد از اون شب لعنتی واسه همیشه تنهام گذاشت البته آخرین دیدار ما همون روزی بود که داشت میرفت برگشت ازم خداحافظی کرد. در اون ده روز همه به ملاقاتش رفته بودند جز من  من از کجا میدونستم اون روز آخرین باره میبینمش، کاش اون روز حداقل بیشتر بغلش میکردم بیشتر بوش میکردم. ای کاش به یه بهونه ای جلوی رفتنش رو میگرفتم. اما شد چیزی که نباید میشد. اون شب لعنتی چیزای زیادی ازم گرفت. پدرم،جوانی مادرم،شوق و شور زندگیم.... البته در حقش نامردی هم نکنیم خیلی چیزا هم بهمون داد مثل حسرت دیدن و بوییدن دوباره اش، نگاه های با ترحم و زجر آور اطرافیانم، فشار خون مادرم ، ریزش موی خودم، نفرت از شهر ارومیه و آبگوشت حالا که دارم اینو مینویسم 16 سال از اون شب لعنتی گذشته. شاید باورتون نشه اما از همون شهر لعنتی هم دارم مینویسم. بله بعد از 15 سال به عنوان دانشجو به همون شهری وارد شدم که پیکر بی جان پدرم ازش خارج شد. </description><category>Lalo</category><author>Lalo</author><pubDate>Sat, 22 Nov 2025 13:19:06 +0330</pubDate></item></channel></rss>