<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های شبنم زخمی!</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_58961057</link><description>یک عدد شبنم خسته از باران نشدن!</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 18:19:27</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3358432/avatar/pfm3RK.jpg</url><title>شبنم زخمی!</title><link>https://virgool.ir/@m_58961057</link></image><item><title>عشق فراتر از کلمات</title><link>https://virgool.ir/@m_58961057/عشق-فراتر-از-کلمات-onwpjopwrm8y</link><description>یک ماه پیش بود که موضوع بحثمون سرکلاس زبان &#34;تعریف عشق&#34; بود.هر کسی یک چیزی گفت، یکی گفت دلبستگی، یکی گفت رشد فردی، یکی گفت امید زندگی و دلیل این امید!فقط من بودم که گفتم غم، گفتم درد و گفتم سوختن خودخواسته...گفتم دوست داشتن زیباتر از عاشق شدن است، توی دوست داشتن تو نیاز نیست صبر کنی، تو نیاز نیست منتظر بمونی، تو نیاز نیست نتونی فراموش کنی و نیاز نیست منطقت رو خاموش کنی، گفتم من بدم میاد که صبر شیرین رو تجربه کنم چو در نهایت این صبر قراره من رو بکشه دیگهاما حالا نظرم رو پس می گیرم، حالا میگم این صبر، ماهیتش با صبر روزهای عادی فرق می کنه. اینطور نیست که صبر مثل سوختن باشه و عاشق خوش حال باشه که داره میسوزه، نه...خودِ ماهیتِ صبر توی عاشقی شیرینه، تلخ نیست، خود صبره که لذت بخشه نه این که تو فرض کنی قشنگه... اصلا انگار معنای کلمات واقعا عوض میشه، صبر، انتظار، چشم انتظاری و... بد نیست، حس بدی نداره، جز عذاب ها نیست واقعا لذت بخشه، انگار تو کیف می کنی، لذت می برییکی ته دلت رو قلقلک میده و تو با خوشحالی میگی نکن، الان از خنده میمیرما، دلت هم میگه میخواستی سر به سر من نذاری و عاشق نشی!عشق، کلا ماهیت کلمات را تغییر میده.</description><category>شبنم زخمی!</category><author>شبنم زخمی!</author><pubDate>Sun, 14 Jul 2024 15:59:29 +0330</pubDate></item><item><title>کوزه ی شکسته</title><link>https://virgool.ir/@m_58961057/کوزه-ی-شکسته-nefcasgkjznd</link><description>دوشنبه، 18 تیرماه 1403 بود، دوم ماه محرم...ساعتش... ساعتش رو دقیق نمی دونم ولی از 17 تا 18:30 بود که دیگه من نبودم!همه اش به خودم می گفتم من قرار نیست هیچ وقت معنای دوست داشتن یک پسر را بچشم، همه اشون دو دسته ان، یا خوب حرف می زنن ولی خوب هم بازی می دن یا آدم بازی دادن نیستن و خوب هم حرف نمی زنن و من هم آدم دلبستن به تندی های یک آدم صادق نیستماما اون خوب حرف زد، قشنگ، چشم هاش برق زدن، صداقت رو می تونستم از کلمه کلمه های زندگیش بچشم، می تونستم بفهمم چقدر خودشه...از کلمات رمانتیک استفاده نکرده بود، کار رمانتیکی هم نکرده بود، اصلا آدم رمانتیکی نبود، اونقدری نبود که واقعا شک دارم حس و حال اون هم مثل من باشه ولی اون خودش بود و خودش آدم خوبی بود، نرم حرف می زد و پر مبحبت و همین حالم را خوب کرد.از اون موقع دیگه من؛ من نیستم!وسط کار، وقتی دارم با مهندس برای کلاس روز شنبه هماهنگ می کنم یهو یاد لبخندهاش می افتم و می خندم، نیشم باز میشه و یادم میره داشتم چی می گفتمدارم درمورد معادلات ریاضی با خواهرم حرف می زنم که یهو یاد حرف هاش می افتم و دیگر خودم، خودم نیستم و نیشم باز میشهحواسم پرت میشه، موس لپ تابم رو الان کجا گذاشتم؟منی که قبلش کلی برنامه ریخته بودم که حسابی منطقی برم جلو یهو تمام منظقم خاموش شد. شدم مثل همون دختر نوجوون روستایی، اونیی که رفته لب جوی تاکوزه اش رو پر از آب کنه که یهو پسرکدخدا میاد روبه روش و یک چشمک می زنهدخترک خجالت میکشه، با نیشی که تا بناگوش باز شده شروع می کنه به دویدن، کوزه از دستش می افته و کل اب پخش زمین میشه و دخترک باز هم به آب ریخته شده و کوزه شکسته لبخند می زنهکل روزهای اون دختر نوجوون روستایی میشه فکر کردن به پسر کد خدا بدون این که خودش بفهمه دل باخته و آیا پسرکدخدا هم اهل دل باختن است؟</description><category>شبنم زخمی!</category><author>شبنم زخمی!</author><pubDate>Sun, 14 Jul 2024 15:54:43 +0330</pubDate></item><item><title>شبنم زخمی کیست؟</title><link>https://virgool.ir/@m_58961057/شبنم-زخمی-کیست-hfylsy6rhccv</link><description>سلاماومدم اینجا چون همیشه نشنیده گرفته شدم، نه اینکه دیگران بهم توجه نکنن، خودم به خودم توجه نکردم و چیزایی که توی دل و ذهن و افکارمه رو نمی گفتم، چون فکر می کردم آدم های دور ورم وقت برای چرت و پرت های درونیم ندارن(درست فهمیدی، من یک intj هستم با کلی فلسفه و افکار عمیق درونی که همیشه اون رو با چرت و پرت گویی های ظاهری پنهان می کنه، چون میترسه، مثل همین  الان که داره چرت و پرت میگه!)برای تخلیه این زهر درون  افکارم خیلی تلاش کردم، اول رفته بودم سمت نویسندگی، داستان و رمان و دلنوشته، بعد کانال زدم،بعد توییتر، بعد سعی کردم آدم های امن زندگیم رو بشناسم و خودم باشم ولی نشد که نشد...نشد چون هر بار آخرای اون داستان لو می رفتم که من کی ام، و می ترسیدم از این که صاحب این افکار شناخته بشم! حالا امید دارم که اینجا همون جایی باشه که بتونم این گندآب درون ذهنم رو سرریز کنم و بنویسم، حتی به ازای خونده نشدن!نوشته های پنهانی!</description><category>شبنم زخمی!</category><author>شبنم زخمی!</author><pubDate>Wed, 03 Jul 2024 11:19:31 +0330</pubDate></item></channel></rss>