https://virgool.ir/feed/@m_58305365fa2026-11-12 03:20:27https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_58305365https://virgool.ir/@m_58305365/نقش-آلمان-در-جنگ-ایران-و-عراق-ocpslhobryuoسلاح شیمیایی حمله شیمیایی رژیم صدام علیه ایران، جنایتی نابخشودنی است که با مشارکت شماری از کشورهای غربی و از همه مهم‌تر آلمان انجام شد.به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ستاد حقوق بشر، همکاری کشورهای غربی در جنایات شیمیایی رژیم صدام علیه ایران، موضوعی است که با وجود گذشت چند دهه همچنان قابل توجه است و قربانیان این جنایت هنوز موفق به گرفتن حق خود نشده اند.تاکنون همکاری و حمایت شیمیایی کشور‌های آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان و چند کشور غربی دیگر از عراق در جریان حمله رژیم بعث به ایران مستند شده است اما قطعنامه‌های محکومیت این کشور‌ها در سازمان ملل غالبا توسط آمریکا و انگلیس مسدود و وتو شده اند.مهم‌ترین کشوری که در این جنایت علیه بشریت با اهداف سودجویانه شرکت داشت، آلمان و شرکت‌های فعال در این کشور بودند. مقامات ایران تاکید کردند که هرگز دست از پیگیری جنایت آلمان مبنی بر مسلح کردن «صدام» با سلاح‌های شیمیایی بر نمی‌دارند.طبق گزارش «واشنگتن پست و پیپلز وُرد »، حمایت شیمیایی آلمان از عراق در دهه ۱۹۸۰ موضوعی است که اسناد و شواهد متعددی برای آن وجود دارد؛ تا سال ۱۹۸۹، پشتیبانی آلمان از عراق در زمینه تسلیحات شیمیایی سبب شد تا این کشور به بزرگترین تولیدکننده گاز‌های شیمیایی جنگی خاورمیانه تبدیل شود.بر اساس آماری که در اسناد منتشر شده، شمار شرکت‌های آلمانی تامین کننده تسلیحات شیمیایی رژیم صدام در جنگ با ایران، به رقم ۸۰ مورد رسید که نشان دهنده گستردگی این حمایت است. گزارش ۱۱ هزار صفحه‌ای ارسال شده در سال ۲۰۰۲ برای سازمان ملل، جزئیات نحوه تشویق عراق از سوی شرکت‌های آلمانی برای تولید سلاح‌ها اعم از شیمیایی و معمولی را تشریح کرد.در گزارش مذکور اشاره شده که پس از بمباران شیمیایی مکرر توسط رژیم بعث، اگرچه دولت آمریکا تحت تاثیر افکار عمومی ناچار به کاهش همکاری‌های نظامی خود با عراق شد، اما شرکت‌های آلمانی، به همکاری خود تا زمان شروع جنگ خلیج فارس ادامه داد.گزارش محققان عراقی در مورد همکاری شیمیایی رژیم صدام و شرکت‌های آلمانی با اشاره به ساخت تسلیحات شیمیایی با پول عراق و فکر آلمان، به طیف گسترده‌ای از این همکاری‌ها پرداخته است. از نظر تاریخی، آلمانی‌ها در کشف و تولید گاز‌های سمی کُشنده مورد استفاده در جنگ، استادانی بی رقیب بوده اند. گاز خردل که توسط دانشمندان آلمانی کشف و نخستین بار در سال ۱۹۱۷ مورد استفاده قرار گرفت، از آن جمله است.کشف گاز عامل اعصاب «تابون» در سال ۱۹۳۷ و ترکیب شیمیایی مشابهی با نام «سارین» که ترکیبشان در فلج کامل عضلات و در نهایت موثر هستند، از دیگر اکتشافات خطرناک شیمیایی آلمان‌ها هستند. «اسید سیانید»، ترکیب شیمیایی پیچیده تری است که طی جنگ جهانی اول در سال‌های ۱۸-۱۹۱۴ سبب مرگ هزاران نفر شد. بروز چنین صحنه‌های خطرناکی در نهایت منجر به تدوین پروتکل ۱۹۲۵ «ژنو» شد تا کنترل دقیق جنگ انجام شود. این نخستین سند بین المللی بود که کشور‌های درگیر جنگ را از استفاده از تسلیحات شیمیایی و بیولوژیکی منع می‌کرد.عراق جز ۴۰ کشوری بود که در سال ۱۹۳۰ این پروتکل را امضا کرد؛ اگرچه تعداد کشور‌های امضاکننده پروتکل مذکور تا سال ۱۹۸۹ به ۱۶۵ کشور رسید، اما نقض پروتکل ژنو همچنان ادامه دارد؛ حتی آلمان در دهه ۱۹۳۰ گاز‌های کُشنده و سمی بیشتری کشف و تولید کرد.در واقع باید گفت نگرش رسمی laissez-faire (لسه فر: بگذار بروند، در تقابل با رویکرد برنامه ریزی مرکزی) که با میل به سود مربوط به صادرات، به شرکت‌های آلمانی اجازه داد از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰ تقریبا ۱۹۸ میلیون دلار اقلام به اصطلاح استفاده دوگانه عراق را تامین کنند.گذشته از دانشمندان و کادر شیمیایی دولت آلمان که با رژیم بعث همکاری داشتند، مهم‌ترین و شناخته شده‌ترین شرکت‌های آلمانی مشارکت کننده در تامین تسلیحات شیمیایی دولت وقت عراق عبارتند از:- Karl Kolb (کارل کوب): در سال ۱۹۹۱ هفت مقام ارشد شرکت آلمانی «کارل کوب» به دلیل تهیه اجزای اساسی و مورد نیاز برای تولید تسلیحات شیمیایی در مجتمع‌های واقع در «سامرا» و «فلوجه» تحت پیگرد قرار گرفتند.در واقع بخش عمده‌ای از همکاری شیمیایی این شرکت با رژیم صدام، همکاری با مرکز تحقیقات و مطالعات «ابن هیثم» تاسیس شده در اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی بود که در زمینه آزمایش و تولید گاز‌های سمی قدیمی و جدید کار می‌کرد. براساس گزارش «UNSCOM» در جریان جنگ رژیم بعث علیه ایران، دستکم ۱۵ مرکز تولید و توسعه گاز‌های کُشنده در عراق فعالیت می‌کردند که با شرکت آلمانی «کارل کوب» همکاری داشتند.همانطور که گفته شد شرکت «کارل کوب» علاوه بر همکاری تحقیقاتی در زمینه گاز‌های شیمیایی با عراق، براساس گزارش محرمانه آگوست ۱۹۹۰ وزیر اقتصاد آلمان غربی، تجهیزات مهمی در زمینه ایجاد کارخانه‌های کوچک صنعتی به عراق صادر کرد.این کارخانه‌های کوچک مستقیما در ساخت پروژه شیمیایی «سعد» و ساخت مجتمع نظامی در «التاجی» مشارکت داشتند. این شرکت از سال ۱۹۸۵ تاکنون تحت پیگرد قضایی و قانونی قرار دارد اما همواره همکاری شیمیایی گسترده با رژیم بعث را با وجود اسناد مختلف رد کرده است.- NVA (ان وی اِی): این شرکت واقع در آلمان شرقی در اوایل دهه ۱۹۸۰ مجتمعی برای آزمایش تسلیحات شیمیایی در نزدیکی «بغداد» احداث کرد.این مرکز مانند مرکز آزمایش سلاح‌های غیرمتعارف در آلمان شرقی طراحی شده است.شرکت ان وی اِی در اکتبر ۱۹۹۰ منحل شد.- Rhein Bayern Fahrzeugbau: این شرکت با مشارکت ۵ شرکت آلمانی دیگر، تجهیزات لازم برای تولید سم بوتولین و مایکوتوکسین را به عراق منتقل کرده است.پاسخ سخنگوی شرکت در این مورد، «بی اطلاعی از صادرات تجهیزات با خاصیت بیولوژیک» بود. با وجود انجام تحقیقاتی ۱۸ ماهه، هرگز اتهامی رسمی علیه این شرکت مطرح نشده است. هرچند برخی از مقام‌های این شرکت در زندان هستند. در پایان باید گفت که تعداد زیادی از شرکت‌های آلمانی، کارخانه تولید صد‌ها تن گاز سمی مهلک و دیگر تجهیزات مورد نیاز برای پر کردن تسلیحات شیمیایی را برای عراق تهیه کردند.شش شرکت آلمانی نیز برخی تجهیزات مورد نیاز عراق را برای ساخت سلاح‌های میکروبی سم «بوتولین» و «مایکوتوکسین» تهیه کردندنازنین فاطمه هاشمیکلاس یکشنبه ساعت 7:30استاد:آقای علی اکبر حسنوندنازنین فاطمه هاشمینازنین فاطمه هاشمیSun, 15 Jan 2023 17:20:29 +0330https://virgool.ir/@m_58305365/مصاحبه-امیر-مسعود-بختیاری-zwaxwqylss3hعکس امیر مسعود بختیاریمسعود بختیاری (زاده ۲۵ آبان 1320) نظامی بازنشسته، مدرس دانشگاه و نویسنده ایرانی است، که در خلال جنگ ایران وعراق از فرماندهان ارشد ارتش جمهوری اسلامی ایران بود و ریاست عملیات نیروی زمینی ارتش را برعهده داشت. بختیاری فعالیت در ارتش شاهنشاهی ایران را از سال 1338 آغاز کرد. او از طراحان عملیات بیت المقدس بودمصاحبه امیر مسعود بختیاری در سال اول جنگ:مجری:آیا گرفتاری و ضعف ارتش باعث ناکامی و عدم موفقیت سال اول جنگ شد؟آقای بختیاری:چه کسی فرموده ما در سال اول جنگ موفق نبودیم؟! ما ظرف 2تا 6 ماه اول جلوی ارتش مجهز عراق را گرفتیم. این اسمش موفقیت نیست؟! این موفقیت نیست که توانستیم ارتش عراق را قبل ازینکه به اهداف خود برسد در بیابان های خوزستان، درکوه های ایلام و کردستان متوقف کنیم؟آیا ارتش عراق آمده بود پشت کرخه و کارون بیایسته؟ یا در بیابان و سرکوه های بازی دراز بیایسته؟ارتش عراق در سال اول جنگ اهداف بلندی داشت و میخواست مسجد سلیمان، بهبهان، دوکوهه در خوزستان را جدا کند اما نتوانست.چون در مقابلش مقاومت شد اگر نام این موفقیت نیست پس چیست؟!!یکی از تعاریفی که امروزه در ادبیات نظامی از پیروزی میشود این است که مانع دشمن برای رسیدن به اهداف استراتژیکش شویم و ارتش ایران مانع این قضیه شد و اینکه میگویم(ارتش) و روی آن تاکید میکنم برای این است که نیروی بسیج مردمی فاقد سلاح و مهارت برای اینکار هستند و سپاه پاسداران هم در آغاز این راه است. در واقع در آغاز جنگ دو یا سه ماه است که سپاه سازمان فرماندهی خود را کامل کرده و تا قبل آن سپاه بصورت شورایی بوده.در ماه شهریور یا مرداد 1360 است که آقای محسن رضایی به عنوان فرمانده کل سپاه منتصب میشود و مدارک موجود است. درآن زمان تعدادی از آن پنج شش نفر اولی که شورای فرمانده داشتند مخالف حضور سپاه در جنگ خارجی بودند و میگفتند سپاه طبق قانون اساسی مامور امنیت داخلی است. لذا کسی که جلوی ارتش عراق را گرفت(ارتش ایران) بود.یک نکته ای که وجود دارد این است که جدای ایثار و فداکاری و روحیه و انگیزه آیا در مقابل تسلیحات مدرن تنها سینه ی باز و پراز احساس و دست خالی جوابگو است؟ یعنی وقتی 192 فروند هواپیما از پایگاه عراق بلند میشود و بمب باران میکند و توپخانه ی عراق آتش واری میکند و نیروی زرهی عراق وارد میشود آیا تنها با انگیزه ی خالی میشه کاری کرد؟نه! بلکه نیروی مشابه خودش را میخواهد، نیروی هوایی میخواهد که جواب نیروی هوایی عراق را بدهد. زرهی میخواد که جواب زرهی بدهد و لذا کی این رو داشته؟ (ارتش) و مهارت استفاده را هم داشت.عراق در 31 شهریور 1359 به ایران حمله کرد و در همان بعدازظهر یعنی چهارساعت بعد هواپیماهای ایران پایگاه های شعیبه و کرکوک را بمب باران میکنند و روز بعدش در یک مهرماه ایران با 300سورتی پرواز یعنی 140 فروند به عراق حمله می‌کند و این شوکی که به صدام حسین وارد میشود تمرکزشان را به هم میریزد و این مقاومت باعث میشود که در روز 6 جنگ صدام حسین تقاضای آتش بس می‌کند.مگر به اداف خود رسیده بود؟نه! بلکه فهمیده بود جنگ را نمیبرد.بنابراین عدم موفقیت ایران درسال اول جنگ درست نیست بلکه ما عدم موفقیت نداریم زیرا ما جلوی پیشروی ارتش عراق را گرفتیم و برتری نیروی هوایی ایران نسبت به نیروی هوایی عراق و نیروی دریایی ایران در 67روز اول جنگ نیروی دریایی عراق را از خاک خلیج فارس خارج کرده و اسکله ی البکر و الامیه را منهدم کرده و صدور نفت عراق را قطع کرده، درکنار این فتح ارتفاعات میمک و فتح تپه های الله الکبرو فتح سرپل هایی در غرب رودخانه ی کرخه که زمینه سازی درباره فتح المبین میشود.آیا این ها پیروزی نیست؟مجری:این با نقشه های خود ارتش پیروزی نیست یعنی ارتش نقشه طراحی کرده تا در همان عملیات تا خود بصره برود؟امیر بختیاری:زنده باد. چرا طراحی کرده تا بصره؟ برای اینکه مطابق توان خود حرکت میکند. شما اگر در تحلیل جنگ عراق و ایران فضای انقلابی حاکم برکشور، اگر آن شور انقلابی و فضای هیجان زده را در تحلیل هایتان دخالت ندهید تمام تفسیر ها و تعبیر هایتان یک پایش لنگ است بنابراین من زیر بار فشار افکار عمومی روی نقشه ام طرحی میکشم که سر فلش من میرود تا سر بصره اما فلش من از کرخه تا بصره خط چین شده که همه ی این ها معنی دارد یعنی (اگرشد) تا آنجا میروم.مجری:آقای امیر عبدالحسین مفید فرمودند که قبل از جنگ ایراد رو به فرماندهی و راس کار گرفتند درصورتی که شما میگویید ما درسال اول جنگ موفق بودیم در صورتی که فرماندهی تغییر نکرده و همان فرماندهی است.امیر بختیاری:من حرف ایشان را نقض نمیکنم من میگویم در آن شرایطی که ایشان به درستی تصویب کردند ما سال اول جنگ را بسته به شرایط موفق میدانیم. شما فکر میکنید موفقیت این است که ارتش عراق را از ایران بیرون کنیم درحالی که با چهارتا لشکری که در دست باقی مانده و چند سیاهی لشکر نمیتوان 12 لشکر عراقی را ازکشور بیرون کرد!گردآورنده:نازنین فاطمه هاشمیاستاد راهنما:استاد علی اکبر حسنوندکلاس یکشنبه 7:30صبحنازنین فاطمه هاشمینازنین فاطمه هاشمیFri, 18 Nov 2022 16:00:58 +0330https://virgool.ir/@m_58305365/جاسوسی-بودن-سازمان-مجاهدین-خلق-qwk0uxothkicسازمان مجاهدین خلق، سازمان سیاسی اسلام‌گرا و چپ‌گرا با ساختار شبه‌نظامی که با تغییر ایدئولوژی به مارکسیست، علیه نظام جمهوری اسلامی، قیام مسلحانه انجام داد.سازمان مجاهدین خلق در سال ۱۳۴۴ ه‌جری شمسی، توسط چهار تن از طرفداران جبهه ملی و نهضت آزادی به نام‌های محمد حنیف‌نژاد، علی اصغر بدیع‌زادگان، عبدالرضا نیک‌بین و سعید محسن تشکیل شد. مدتی بعد افراد دیگری مانند مسعود رجوی و رضا رضایی نیز به عضویت کمیتۀ مرکزی آن درآمدند. مراحل فعالیت سازمان تاکنون:این سازمان در چند مرحله از دوران پیدایش خود فعالیت‌هایی انجام داده است که عبارتند از:1.دوران آمادگی:۱. تهیه و تدوین تشکیلات و برنامه‌ریزی‌های سازمان درسال1350۲. جذب افراد جوان، تحصیل‌کرده و مذهبی۳. اجرای آموزش‌های عقیدتی، سیاسی براساس کتاب‌های آیت الله طالقانی، مهندس بازرگان، یدالله سبحانی و تاریخ اسلام۴.آموزش نظامی نیروها، با اعزام عدۀ زیادی از نیروهای خود به اردوگاه‌های مبارزان فلسطینی در لبنان و عمان2.اعلام جنگ:۱- اعلام جنگ مسلحانه علیه رژیم شاه: (۱۳۵۰ – ۱۳۵۴) در این راستا تصمیم گرفتند در آغاز جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی، دکل‌های اصلی برق سراسری را منفجر کنند. امّا توسط ساواک شناسایی و قبل از انجام هرگونه عملیاتی دستگیر شدند و نه نفر از آنها اعدام و مسعود رجوی و بهمن بازرگانی محکوم به حبس ابد گردیدند.۲- سازماندهی مجدد: توسط رضا رضایی و سپس تقی شهرام و بهرام آرام و به دنبال آن به قتل رساندن ژنرال پرایس، فرماندۀ مستشاران آمریکا در ایران، سرهنگ لوئیز‌هاوکینز و سرتیپ زندی‌پور، رئیس کمیتۀ مشترک ضد خراب‌کاری ساواک۳- تغییر مواضع ایدئولوژیک: در سال ۱۳۵۴ هجری شمسی شهرام و آرام، ضمن بیانیه‌ای اعلام کردندکه مارکسیست بهترین ایدئولوژی برای مبارزه علیه رژیم شاه است. بدین شکل، به طور رسمی اسلام را از سازمان کنار گذاشتند.سازمان مجاهدین خلق، پس از پیروزی انقلاب اسلامی با پنهان کردن ماهیت واقعی خود و طرح شعارهای جوان‌پسند شروع به جذب جوانان کرد. آزادی‌های بعد از پیروزی و شور و شوق به وجود آمده در جوانان برای شرکت در فعالیت‌های سیاسی نیز به این امر دامن زده، عدۀ زیادی جذب سازمان شدند.رهبری سازمان:رهبری سازمان هم به دست مسعود رجوی افتاد.منافقین در انتخابات همه‌پرسی نظام جمهوری اسلامی ایران و مجلس خبرگان و نیز تدوین و تصویب قانون اساسی شرکت کردند. امّا طبق اطلاعیه‌های خود، به جمهوری اسلامی رای ندادند و در انتخاب خبرگان هم به افراد مورد نظر خود رای دادند. صلاحیت مسعود رجوی نیز برای انتخابات اوّلین دورۀ ریاست جمهوری مورد تایید قرار نگرفت.مجاهدین خلق، در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ علیه انقلاب و نظام جمهوری اسلامی، اعلان جنگ مسلحانه کرد و پس از مدت کوتاهی مسعود رجوی به همراه ابولحسن بنی صدر از ایران فرار کرده، در فرانسه علیه نظام به توطئه‌چینی پرداختند. در سال ۱۳۶۴ به دنبال بهبود روابط ایران و فرانسه، منافقین به صدام حسین که با ایران در حال جنگ بود، پناه بردند. و مدتی برای رژیم عراق و دشمنان نظام جمهوری اسلامی ایران مزدوری و خبرچینی کردند پس از سقوط رژیم بعث نیز در اختیار منافع آمریکا قرار گرفتند.در سال‌های اخیر، به دلیل ضربات وارد آمده بر آنان از سوی جمهوری اسلامی و فساد اخلاقی گسترده در میان اعضای آنها، سازمان در وضعیت مناسبی قرار ندارد.همکاری مسعود رجوی و صدام حسینمسعودرجوی و مریم رجویمسعود و مریم رجویگردآورنده:نازنین فاطمه هاشمی استاد راهنما:آقای علی اکبر حسنوندکلاس یکشنبه 7:30صبحنازنین فاطمه هاشمینازنین فاطمه هاشمیFri, 18 Nov 2022 15:02:15 +0330https://virgool.ir/@m_58305365/گردان-دژ-a8sq6m5dolzlتنها بازمانده گردان دژعکسی از گردان دژدر طول هشت سال جنگ تحمیلی، شاهد وجود یگان‌ها و نیروهای زیادی بودیم که در مقابل دشمن تا پای جان ایستادند و حماسه آفریدند: اما گردان 151 پیاده دژ خرمشهر به یقیین نخستین یگانی است که در آغاز جنگ این حماسه را رقم زد. این گردان در سال 1349 توسط نیروی زمینی شاهنشاهی ایران تاسیس شد که شامل 5 گروهان بود و بخشی از پوشش نیروی زمینی ارتش از خط مرزی شلمچه تا طلاییه را برعهده داشت و برای انجام این ماموریت به 32 پاسگاه تقسیم شد. پس از پایان جنگ ایران و عراق تا امروز، گردان 151 دژ پیاده هنوز به دفاع از حریم کشور اسلامی ایران مشغول است. در کتاب حاضر تصویری از مقاومت‌های گردان 151 پیادة دژ خرمشهر ارائه شده است. در پایان نیز اسامی شهدای گردان دژ و نیروی دریایی، شهدای دانشکدة افسری و هوانیروز و در ادامه شهدای نظامی که جزو آمار هیچ‌یک از یگان‌های درگیر نبوده‌اند، آمده استدژ همانند سایر یگان‌های ارتش به هنگام انقلاب و پیروزی آن دچار حوادث گوناگونی گردید و عوامل متعددی در تضعیف آن بشدت ایفای نقش نمودند زیرا این یگان در منطقه تحت مسئولیت قادر به کنترل عبورهای غیرمجاز ازجمله نمونه بارز آن افراد خلق عرب و عوامل عراق به هنگام تردد به ایران بود. ضمناً منطقه شلمچه و حوالی پاسگاه کوت سواری و زید نزدیک‌ترین و مناسب‌ترین راه از عراق به ایران و بالعکس می‌باشد، بنابراین بجاست که این یگان توسط عواملی که به‌قصد ورود و خروج آزادانه را برای مقاصد خود حتمی می‌دانستند، بشدت تضعیف گردیده باشد کما اینکه حواث خلق عرب در سال ۵۸ در منطقه خرمشهر و خوزستان و ارسال هزاران قبضه سلاح از عراق آن‌هم از همین منطقه دلیلی بر این مدعا می‌باشد.گردان دژ مأموریت داشت  که تا ۴۸ ساعت پیشروی دشمن را به تأخیر بی اندازد، اما تا امروز که ۱۰/۷/۵۹ می‌باشد این یگان موفق شده که از دسترسی دشمن به خرمشهر جلوگیری نماید و این‌یک پیروزی بزرگ برای خود می‌داند و به آن افتخار می‌کند و تابه‌حال توانسته‌اند که در این منطقه محاسبات دشمن را برهم بزنداین گردان در هنگام شروع جنگ ایران و عراق وظیفه ی حفاظت از مرز های ایران در استان خوزستان حدفاصل شلمچه تا کوشک را بر عهده داشت. در واقع راه زمینی اصلی که یگان های نیروی زمینی عراق قصد داشتند از طریق آن از نقطه مرزی شلمچه به سوی خرمشهر پیشروی و آن شهر را تصرف کنند، در محدوده استحفاظی و مٱموریت این گردان قرار داشت. مرز ایران و عراق از زمان حکومت محمدرضا شاه و بعد از عهدنامه ی 1975 الجزایر بین دو کشور دارای یک دژ(نوعی خاکریز) بود که در حد فاصل نیروهای ایران و عراق کشیده شده بوداین دژ به یک دژ مرکزی و دژهای فرعی تقسیم شده بود و مسئولیت دفاع از این دژها برعهده گردان 151 بود که نیروهای آن در پادگانی به نام پادگان دژ مستقر شده بودند ارتش عراق که در 31 شهریور 1359 حمله خود را برای اشغال خرمشهر آغاز کرد با دفاع شدید نیروهای گردان 151 روبه رو شد. این دفاع یک ماه تمام و تا 30مهر 1359 ادامه یافتشدت درگیری ها در این گردان با نیروهای عراقی چنان بود که فقط در هفته اول جنگ 5 بار فرماندهی این گردان به دلیل کشته یا مجروح شدن فرماندهان تغییر کرد که نام های آن پنج فرمانده سرهنگ جاموسی، سرگرد شاهان، سروان کبریایی، سرگرد چهارمحالی و ستوان گیوتاج بود که این آخرین فرمانده در واقع پزشک گردان و افسر وظیفه بود که در نبود فرماندهان بالاترش مجبور شد فرماندهی گردان را برعهده بگیرددر این دفاع 30 روزه از 19 افسر گردان 151 دژ فقط یک افسر زنده ماند که سرهنگ علی قمری هستند که در عملیات های مختف در 98 ماه خدمت در جبهه مجروحیت های زیادی را متحمل شده اند مأموریت این گردان در زمان درگیری، انجام عملیات تأخیری و حفظ خطوط مرزی به مدت ۴۸ ساعت بود. برای کنترل مأموریت این گردان، دو پاسگاه یا دو دژ مرکزی در نظر گرفته شده بود، که یکی از آنها در شلمچه و دیگری در کوشک مستقر بود. فاصله دژهای ۳۲ گانه از یکدیگر، سه کیلومتر و استعداد هر دژ ۱۴ نفر نیروی انسانی شامل دو نفر افسر یا درجه‌دار و ۱۲ نفر سرباز، که همگی خدمه تفنگ 106 میلی متری و سلاح‌های موجود بودند. سلاح سازمانی هر دو دژ یک قبضه تفنگ ۱۰۶ و یک دستگاه تانک، همچنین سلاح سازمانی دژهای مرکزی علاوه بر حداقل دو قبضه تفنگ ۱۰۶، یک دستگاه تانک، یک قبضه خمپاره ۸۱ میلی‌متری و یک قبضه خمپاره ۱۲۰ میلی‌متری بود و برای هر دژ نیز یک قبضه تیربار کالیبر ۵۰ میلی‌متری اختصاص داده شده بود.نویسنده:نازنین هاشمی استاد:علی اکبر حسنوندنازنین فاطمه هاشمینازنین فاطمه هاشمیFri, 28 Oct 2022 17:36:05 +0330