https://virgool.ir/feed/@m_58275366fa2026-11-11 11:29:51https://files.virgool.ir/upload/users/1145041/avatar/t6b3YG.jpeghttps://virgool.ir/@m_58275366https://virgool.ir/@m_58275366/طرح-سوال-از-خود-temituptfdiwامروز به چه چیزی فکر می‌کنی؟چه برنامه‌ای برای خودت در نظر گرفته‌ای؟از چه لحاظی می‌خواهی تنوع ایجاد کنی؟چه کار باید بکنی تا با دیروزت فرق داشته باشد؟در پی یادگرفتن چه چیزی هستی؟در کدام زمینه رشد کردن را دوست داری؟تا چه حد برای رشد کردنت وقت می‌گذاری؟دنیا و پیرامونت را از چه زاویه‌ای تماشا می‌کنی؟به دنبال چه چیزی در زندگیت هستی؟فکر می‌کنی در جامعه چه نقشی می‌توانی ایفا کنی؟چگونه می‌توانی جای پای محکمی در جامعه داشته باشی؟چگونه و از چه راهی می‌خواهی به اهدافت برسی؟زیبایی را در چه چیزی می‌بینی؟زیبایی از نظر تو یعنی چه؟ارزش از نظر تو چیست؟چه چیزی ارزشمند است؟ارزش‌های زندگی تو کدام‌اند؟یک روز خوب از نظر تو چه روزیست؟روز خوب به نظر تو چگونه ساخته می‌شود؟روزها از نظر تو چگونه می‌گذرند؟علت نوع گذراندن روزها از نظر تو چیست؟رنگ روزهای تو چه رنگیست؟خودت را چگونه معرفی می‌کنی؟دوست داری چگونه خود را معرفی کنی؟یک روز خوب چه تاثیری بر حال و احوالِ تو می‌گذارد؟از چه راهی می‌توانی بیشتر بیاموزی؟تا چه حد روی نوع روابط خود دقّت می‌کنی؟چه مقدار روی زندگی خودت تسلط داری؟دیگران تا چه حد بر روی تو تاثیر دارند؟نقش دیگران در زندگی تو چگونه است؟سوالاتی که امروز صبح به پیشنهاد #استاد شاهین کلانتری عزیز در لایو صبحگاهی، در ذهنم شکل گرفتند?? و به چالش طرح سوال پیوستم.با قلم: نخشین فتحینخشین فتحینخشین فتحیWed, 23 Feb 2022 15:03:11 +0330https://virgool.ir/@m_58275366/از-مشاهدات-امروزم-eyvejhihbcefامروز اولین چیزی که بعد از بیدار شدن از خواب دیدم؛ کتاب بود. بی‌درنگ شروع به مطالعه کردم.مطلبی در مورد سالمندی خواندم و دیدگاهم نسبت به این مسئله‌ی مهم در زندگی همه انسان‌ها عوض شد.با مطالعه کتاب «روح یک زن اثر ایزابل آلنده» پی به حقایقی از دوران سالمندی بردم.دیدگاه مردان به سن بازنشستگی که از نظر آن‌ها شروع دورهِ پایانی زندگی است و مفید بودن خود را در گرو کار‌کردن می‌دانند و با رسیدن به این دوره، عملا خود را از کار افتاده می‌بینند؛ دلم را به‌ درد آورد.تازه متوجه عصبی شدن پدرم بعد از سن بازنشستگی شدم. همیشه به فکر دلیل عصبی شدن‌های بی‌موردش بودم. ولی تفاوت زنان در سن بازنشستگی مرا شگفت‌زده کرد. زنان در این سن تازه اجتماعی‌تر شده و سعی در پیدا کردن دوستان جدید و گسترش دایره ارتباط‌هایشان می‌کنند.اکثر اوقات پدر و مادرم را با هم مقایسه می‌کردم؛ با وجود کهن‌سالیِ هر دوْ دلیل عصبی بودن پدر و آرامش مادر را به چیزهای دیگری از جمله متوقع بودن پدر و کم توقعی مادر نسبت می‌دادم.به این فکر کردم که کتاب تا چه حد باعث آگاهی و خلق آرامش در زندگی می‌شود و یک دوست خوب و مثبت چقدر وجودش اثر گذار است. من اگر دوست خوبم «دکتر زهرا دادآفرید» این کتاب را معرفی نمی‌کرد، مشخص نبود کی با این کتاب خوب آشنا شوم و به این درک و آگاهی برسم که اگر نتوانستم پدرم را درک کنم، از الان تا فرصتی هست، به‌فکر درک کردن مادرم باشم.من وجود دوست خوبم «زهرا» را با وجود مثمر‌ثمرِ کتابِ خوبْ یکی می‌دانم؛ قابل ارزش و قابل احترام. دوستان خوب گنجینه‌های خوب زندگی هستند.امروز درس خوب دیگری از مشاهداتم گرفتم.نخشین فتحینخشین فتحیTue, 22 Feb 2022 00:35:23 +0330https://virgool.ir/@m_58275366/طرح-پیشنهادی-محرومیت-بانوان-ایرانی-از-ورزش-بدنسازی-txemdgf5uzuwچند روزیست که خبری از رسانه ها در مورد ممنوعیت صدور مجوز مربیگری و برگزاری مسابقات و اردوهای تمرینی پرورش اندام و بدنسازی برای زنان صادر شده است.هر وقتی که جامعه شاهد موفقیتهای زنان در عرصه های بین المللی شود،بهانه هایی برای محدود کردن و محروم کردن آنان بوجود می آیند.از سال ۹۵ به بعد زنان ایرانی به ورزش بدنسازی به صورت حرفه ای رو آوردند و موجب کسب مقام های آسیایی در مچ اندازی شدند.این رشته خوب و مفرح و شادی بخش که طرفداران زیادی هم دارد؛باعث تقویت روحیه و سلامتی در اشخاص می شود.حال یکی دیگر از درهای محدودیت و سرکوب زنان دوباره گشوده شده است.سدهایی برای رشد و توسعه زنان ایرانی بسته شدند.دلیل و توجیه مخالفان هرچی که باشد ضد انسانی است.امیدوارم که این جز مصوبات قانونی اجرایی نباشد وما شاهد سرکوب و محدود کردن زنان ورزشکار جامعه مان نباشیم.این زنان ورزشکار ممکن است در خانه،حتی محیط اطراف خود هم مورد قضاوت قرار بگیرند.اما چون خواهان سلامتی و تندرستی خود و رشد فکریشان هستند،از این محدودیتها به عنوان موانع نفوذ ناپذیری نگاه نمی کنند و همچنان ادامه می دهند.امیدم این است که این تصمیم اجرا نشود و باعث دلسردی و ناامیدی زنان سرزمینم نشود.نخشین فتحینخشین فتحیThu, 06 Jan 2022 10:05:32 +0330https://virgool.ir/@m_58275366/کودکان-فراموش-شده-cp3es9epcoyhدر انیستاگرام چرخی زدم؛به پستی از فالورهایم که درمورد روز جهانی کودکان یتیم که براثر جنگ،طلاق وحوادث طبیعی،خانواده هایشان را ازدست داده بودند،برخوردم.یاد کودکان خیابانی و کودکان کار،که براثر فقرونداری ویا کودکانی برجایی مانده از نادانی دخترها وپسرهای بی تجربه وناآگاه،بخاطر فقرفرهنگی ونبودن دانش لازم،وهمچنین کودکانی که از خانمهایی که از سرناچاری و بازهم از سر فقر،به فروختن تنشان روی آورده اند وقربانیانی از خودشان بدبختر را به دامان جامعه تحویل داده اند،ویا کودکانی که برای فرار از فشار والدینی معتاد به خیابانها پناه آورده اند،افتادم.بخودم گفتم آیا گناه این طفلهای معصوم و بینوا چیست؟کجا باید برای پناهگاهی امن بگردند؟آینده اینها چه میشود؟این بچه های مظلوم برای بدست آوردن لقمه نانی چه حقارتها که نمی کشند.بدست چه آدمهای فرصت طلب وناانسان و بزهکاری می افتند که برای منافع خودشان آنها را مورد سواستفاده و بهره برداری قرار می دهند.نمونه این بچه های مظلوم را هر روز ممکن است مادرمسیر راهمان درگوشه ی خیابانها ببینیم،مثل دخترکان معصومی که با فروختن گل ،خدمتی به صاحب کار سنگدلشان در ازای لقمه نان ومکانی برای خواب شبانه دریافت کنند.یا پسربچه های مظلومی که بدست افرادسودجویی می افتند وساقی مواد میشوند وکل زندگیشان روبه نابودی کشیده میشود،تکلیفشان چه میشود؟آیا اینها روزی خواهند داشت؟آیا صدایشان شنیده خواهد شد؟جایگاهشان در جامعه،کجاست؟دلم بدرد آمد و آرامش خودم را ازدست دادم.واقعا چه باید کرد و راه چاره چیست؟???نخشین فتحینخشین فتحیMon, 08 Nov 2021 15:19:53 +0330https://virgool.ir/@m_58275366/ره-آورد-پیاده-روییم-ilw9exla3nqqعنوان:ره آورد پیاده رویمصبح متفاوتی نسبت به روزهای گذشته راشروع کردم،بعداز انجام کارهای روتین(مسواک زدن،خوردن یک لیوان آب ولرم،نوشتن صفحات صبحگاهی ،مطالعه وصرف صبحانه)به قصد پیاده رویی کردن بخاطر پیشنهاد جولیا کامرون در کتاب حق نوشتن برای پر کردن"چاه ذهنم"از خانه خارج شدم و به سمت غرب محله خودمان راه افتادم.هرچه به طرف پایینتر میرفتم واز کوچه های آسفالت شده میگذشتم با نمای جدیدی از ساختمانهای اطراف مواجه می شدم.به کوچه ای رسیدم که خاکی بود وساختماهای اطرافش خانه های ویلایی بزرگی با حیاطهای پهن وبزرگ دیده میشد.کوچه ها اکثرا به اندازه خیابانی ۶متری بودند.به حیاط خانه ای رسیدم که نمای زیبا وقشنگی داشت داخل حیاط درختهای انار کاشته بودند که انارهای سرخ وخوشرنگی از شاخه هایشان آویزان بود و درخت خرمالو که پراز خرمالوهای نارنجی رنگ وگیاه کدویی که درسمت راست درختها کاشته بودند و برگهای پهن وسبز خوشرنگ کدو که از دیوار حیاط آویزان شده بودند جذابیت خانه را صدچندان کرده بود.کوچه های این محله رنگ وبوی دیگری داشتند،به انتهای کوچه که رسیدم دشت کوچکی را در جنوب محله دیدم که مرغ ،خروس و یک سگ سفید بزرگ وزیبا که بنظر می آمد نگهبان این حیوانات باشد، آنجا بودند.خروس با آواز خواندنش خبر از صبح دیگری میداد ،مرغ با قدقد کردنهایش از گرسنه بودنش می نالید و سگ هم روی خاک دراز کشیده بود؛وقتی متوجه آمدن من شد نگاهی بمن انداخت و دوباره مرغ و خروسها را می پایید.جلو رفتم وسگ را صدا کردم ودستم را دراز کردم که نوازشش کنم که خیلی بی تفاوت نگاهم کرد و از جایش تکان نخورد،گویا اصلا نیازی به توجه ونوازش من نداشت،من هم وارد حریمش نشدم و برگشتم و از گوچه دیگری که به خانه نزدیک بود،به سمت خانه راه افتادم.نخشین فتحینخشین فتحیSat, 23 Oct 2021 20:59:40 +0330