<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سعید آدمی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_58040561</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:30:56</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2978644/avatar/sVv7Yp.jpg</url><title>سعید آدمی</title><link>https://virgool.ir/@m_58040561</link></image><item><title>چه کسانی در جامعه ی امروز فرصت زندگی برابر ندارند</title><link>https://virgool.ir/@m_58040561/چه-کسانی-در-جامعه-ی-امروز-فرصت-زندگی-برابر-ندارند-revaxvhfyrrg</link><description>دیروز شب که از تقاطع وصال انقلاب می گذشتم، پشت چراغ قرمز ترمز گرفته بودم که مردی از روبروی ماشین ام رد شد و نظرم را به خود جلب کرد. دوست دارم او را مرد شماره یک بنامم.مرد شماره یک از هر لحاظ معمولی بود. سر تاس ای داشت. صورت اش یک صورت مرد میانسال شمالی می زد. دماغ بزرگ. ابروهای پر پشت. قیافه ای غم زده و خسته. قد صد و شصت سانت. با وجود لباس های تمیز و مرتبی که پوشیده بود بعید به نظر می رسد توجه خانمی به سن و سال خودش را جلب کند. چه برسد به خانم های جوان تر. و از اینگونه انسان های بی ادعا چقدر در شهر زیاد دیده می شود.با توجه به اینکه در ساعت 10 شب جمعه پیاده خیابان ها را گز می کرده می توان گفت صاحب وسیله ی نقلیه نیست.یک کارمند یاحسابرس که می بایست از صبح تا شب غرغر مدیر بالا دستی را تحمل کند. بعد سوار اتوبوس و مترو شود که آدم ها را فله ای جابجا می کنند. تازه انتهای روز را به مراقبت از فرزندان یا والدین سالخورده اش بگذراند. بعد آخر شب خسته و بی رمق سر به بالش بگذارد. و روز از نو و زندگی از نو. </description><category>سعید آدمی</category><author>سعید آدمی</author><pubDate>Sat, 25 Nov 2023 12:40:16 +0330</pubDate></item></channel></rss>