https://virgool.ir/feed/@m_58017259fa2026-11-12 08:25:33https://files.virgool.ir/upload/users/522127/avatar/lC5jXC.pnghttps://virgool.ir/@m_58017259https://virgool.ir/@m_58017259/روایتگرباش-j8avlcjiz2kwامروز بالاخره اکسیژن و ازم جدا کردن. این یعنی بدنم میخواد که ادامه بدم. دیگه با لباس عجیب غریب دکترا هم کنار اومدم و حتی میتونم لبخندشونو از زیر اون همه ماسک و لباس حس کنم. هرچند که نفس کشیدن به یه کار دردناک تبدیل شده ولی زندگی ارزش جنگیدن و داره. اینو "گل نسا" بهم یاد داده. گل نسا یه زن تقریبا میانسالِ ، با لهجه شیرین آذری . دو روز قبل از من بستری شده بود. تو روزایی که هردومون یه کم سرحال تر بودیم از خودش و خانواده ش بهم گفت. از اینکه شوهرش کارگر زحمت کشیِ و به امید درامد بهتر، میان تهران . از دخترش گفت که الان کلاس اولِ. از دلتگیاش گفت. از دلشوره های مادرانه ش. و بغض باعث شد حرفاش نیمه تموم بمونه. سکوت بینمون با صدای زنگ گوشیم بهم خورد. امروز هفتمین بار بود که مامان زنگ میزد . پشت تلفن همش میگفت مادر گوشی و ببر عقب تر صورتت و واضح تر ببینم. بعدم یه لبخند از سر رضایت میزد و میگفت خب خداروشکر نسبت به یه ساعت قبل لپات گل انداخته! بعد از چند دقیقه راضیش کردم که دل بکنه و باقی مکالمات و بذاره برای یک ساعت بعد!تلفن که قطع شد گل نسا رو دیدم که محو تماشای من بود. بهش گفتم چرا به دخترت زنگ نمیزنی که یه کم حالت عوض شه . سرشو انداخت پایین و گفت با یه زندگی کارگری ، همین ک تونستیم برای مارالم یه گوشی دست دوم بگیریم که از درس و مشقش عقب نیوفته خودش کلی بود. از سوال خودم شرمنده شدم. ولی یهو فکری به سرم زد. گفتم خب گوشی من که هست . و اون لحظه برق نگاه گل نسا خوشحالی قلبش و نشون میداد.شماره دخترش و گرفتم و صورت تپل دخترش با دیدن چهره مامانش شکفته شد ؛ و گل نسا هم به پهنای صورتش اشک میریخت و با زبان آذری با مارال حرف میزد. تمام اون روزایی که کرونا فاصله انداخته بود بین من و خانوادم ، بین گل نسا و مارال ؛ فقط این تماس ها بودن ک تونستن قدری از حس دلتنگی کم کنن و این لحظه ها رو قابل تحمل تر....#روایتگرباش سیماسیماWed, 30 Dec 2020 23:08:20 +0330