<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا موحدی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_57116895</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 18:46:56</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2124445/avatar/wfqYhF.jpg</url><title>زهرا موحدی</title><link>https://virgool.ir/@m_57116895</link></image><item><title>علاقه یا استعداد</title><link>https://virgool.ir/@m_57116895/علاقه-یا-استعداد-h5icaejd9f8w</link><description>از وقتی یادم میومد، دلم می خواست که بازی ویدیویی بسازم. وقتی که 13 ساله بودم اولین باری بود که این فکر به ذهنم رسید. بخاطر همین رفتم از پدرم پرسیدم که برای ساخت بازی ویدیویی چه رشته ای تو دانشگاه بخونم؟ اونم در جواب گفت: کامپیوتر.به همین سادگی شغلم رو پیدا کرده بودم. اولین بارم بود که جدی یه چیز رو می خواستم دنبال کنم. اما از اونجا که از مدرسه بدم میومد، زیاد درس نمی خوندم. تنها درسی که می خوندم ریاضی بود. واقعیتش به ریاضی اونجور که بعضیا علاقه دارن، علاقه نداشتم. راحتتر می فهمیدمش. اما علاقه زیادی نداشتم. ولی تظاهر می کردم که ریاضی رو دوست دارم و بلدم. چون زمان ما اینطور بود که اگر ریاضیت خوب نبود، خنگ بودی. اما اینطورم نبود که کلا نفهمم. می دونستم تو زندگی روزمره بدرد می خوره. این معادلات پیچیده که بهمون یادم میدن ممکنه بدرد من نخوره ولی بدرد کسی دیگه می خوره. دیپلم ریاضی و فیزیک گرفتم. بعدش رفتم دانشگاه رشته کامپیوتر خوندم. الان من فوق لیسانس کامپیوتر دارم.اما تو ساخت بازی چندان موفق نیستم. تنها موفقیتی که تونستم بدست بیارم این بود که یک بازی اندروید تو کافه بازار منتشر کنم. بعد از اون دیگه هیچ کاری انجام ندادم. قبل از انتشار بازی، برای یادگیری بیشتر تو شرکتی کارآموز بودم. اونجا بود که متوجه شدم من برای ساخت بازی و برنامه نویسی ساخته نشدم. تو شرکت فشار زیای رو تحمل می کردم و استرس زیادی داشتم. همیشه به دخترای دیگه که اونجا کار می کردن نگاه می کردم و می دیدم چقدر بانشاط و سرحالن. سر ساعت میان و موقعی که شرکت تعطیل می شه اونا هم میرن. اما من چون هنوز راه حلی واسه مشکلی که تو کار بود نمی تونستم پیدا کنم مجبور بودم بمونم شرکت.همش باید دنبال راه حلی برای حل مساله می گشتم. اوایل که برنامه نویسی می کردم. این موضوع که همیشه باید چیزای جدید یاد بگیرم خوشحالم می کرد. اما وقتی وارد محیط کار شدم دیدم که فشار و استرس زیادی بهم وارد می شه. بعد از کار آموزی دو راه داشتم یا بمونم مبارزه کنم، یا برم دنبال استعدادم. قبل از اینکه برم کارآموزی تو یه شرکت طراحی سایت به عنوان تولید کننده محتوای وب سایت مشغول کار بودم. من موقعی که اونجا استخدام شدم، هیچ زمینه ای از تولید محتوا نداشتم.وقتی که کار می کردم، می دیدم که نسبت به کسای دیگه که همکارم بودن، خیلی تند تند کارم انجام می دم. اونا همش غر می زدن ولی نوشتن برای من سرگرمی بود. مهم تر اینکه اونا بهم می گفتن که تو این کار استعداد دارم. وقتی به گذشته نگاه می کنم می بینم که بچه که بودم نوشتن یکی از سرگرمی هام بود. برای خودم داستان می نوشتم و نمره انشام خوب بود. الان چهار ساله که تولید محتوا به صورت فریلنسر انجام می دم. این شغلم سختی های خودش رو داره، اما چون استعداد نوشتن دارم، کار رو برام راحت کرده. به خاطر همین ترجیح دادم که کلا سراغ ساخت بازی اندروید نرم. اگر هم خواستم بازی بسازم. انفرادی باشه. چون اینطوری استرس کمتری بهم وارد می شه.</description><category>زهرا موحدی</category><author>زهرا موحدی</author><pubDate>Tue, 21 Mar 2023 13:23:58 +0330</pubDate></item></channel></rss>