https://virgool.ir/feed/@m_56958075ومرا‌ با قلمی آفریدند که در انتها واژگانم را به رقص نگاهت آرم و در تار به تار حنجره ام صداییست که با ذوق برایِ تو می خواند:)fa2026-11-11 20:21:57https://files.virgool.ir/upload/users/2586729/avatar/10Bv1U.jpghttps://virgool.ir/@m_56958075https://virgool.ir/@m_56958075/انواع-خطوط-kvgdrczj1pnyبخاطر دارم معلم کلاس سوم ما زمانی که می‌خواست ریاضی را برای اولین‌بار تدریس کند گفت: بچه‌ها، ابتدا انواع خط را باهم‌بررسی می‌کنیم. همان‌طور که می‌دانید یکی از انواع خط، خط‌های متقاطع هستند.او می‌گفت خطوط متقاطع تنها نقطه‌ اشتراکی که با هم‌ دارند همان نقطه‌‌ای است که هر دو از آن‌جا عبور می‌کنند.او تاکید می‌کرد محل تقاطع آن‌ها فقط و فقط یک نقطه است.و امروز من خودمان را در قالب همان خط‌های متقاطع می‌بینم، نقطه‌ی برخورد ما محل اشتراک‌گذاری قلب‌هایمان بود!مگر قرار نبود فقط یک‌قلب از این نقطه عبور کند پس چرا تو این نقطه را با دیگری به اشتراک گذاشتی؟!یادش بخیر معلم مهربانی‌ بود، او در مورد خطوط موازی می‌گفت:خط‌های جالبی هستند هیچ‌گاه به هم نمی‌رسند در موازی هم حرکت می‌کنند اما هیچگاه غرورشان اجازه نمی‌دهد به سمت دیگری خم شوند!اما من برای تو قوانین ریاضی را هم نقض کردم، کمر همت بستم و غرورم را از حالت موازی به خط شکسته‌ تغییر دادم! اما انگار قرار نبود خط شکسته‌ی غرورم به تو ختم شود. قلب تو موازی قلب من حرکت می‌کرد و شکستن غرور هم دردی را دوا نکرد. گویی تو هم به سمت دیگری شکسته بودی و خدا بخیر کند این چرخه‌ی شکستن هارا .امیدوارم یک‌جایی این شکستن‌ها قطع شود و خطوط موازی قلب‌هایشان را برای رسیدن به تقاطع به اشتراک بگذارند!✍?#mrym_KarimianMaryamKarimianMaryamKarimianSun, 11 Jun 2023 15:21:43 +0330https://virgool.ir/@m_56958075/مَن-gg02uhjdptqo#منو سرانجام یک منِ زخمی از تمام دارایی‌هایم به‌جا ماند . . .گمان می‌کردم او آمده است که مَنِ مهربانم را از تنهایی در بیاورد، آمده است تا شریکی باشد در غم‌هایم و نگذارد هیولایِ تنهایی‌ها،‌ مَنِ مهربانم را از پای درآورد!اما چه خیال خامی، او آمد و مَنِ درمانده‌ و رنجور را درهم شکست، نه تنها از تنهایی بیرونم‌نیاورد بلکه با لگد مرا میهمانِ خانه‌ی تنهایی کرد. او نیامده بود که دستانم را بغل گیرد و با جدیت مَنِ لرز کرده را به آغوشش دعوت کند، او آمد تا روح خسته و درمانده‌ام را زیر پاهایش لگد کند و با نیش‌طعنه‌هایش آمال آرزوهایم را به تاراج برد.در پایان مَنِ بیمارم را دیدم که در آغوش تنهایی‌هایش کز کرده‌ بود و هیولای‌‌سیاه‌غم، درونش را ذره ذره تسخیر می‌کرد. دیگر مخالفت نداشت، گویی خودش هم راضی شده بود که فقط در دستان تنهایی و غم مداوا شود... ✍?#mrym_KarimianMaryamKarimianMaryamKarimianThu, 08 Jun 2023 15:07:13 +0330