https://virgool.ir/feed/@m_56814522??fa2026-11-11 13:39:13https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_56814522https://virgool.ir/@m_56814522/چطوری-بگم-k0bnoxhgqlbbبنااااااااام خدایکی بود یکی نبودمن ،تو نشد ،نشد،نشد، نشد دیگه ،دیگه نشد.سلام .این اولین نوشته من اینجاست .یک بار اوایل مهر بود نمی‌دانم، یا اواسط آن ،شاید هم آخرهایش، البته،منظورم ،از یکبار اصلا این نیست که در متمادی سالهای عمرم فقط یک بار اوایل،اواسط،وآخرهای مهر داشته است .خب بگذریم ،ما هم گذشتیم از خیابان خلوتی که مشرف به دیوار باغ بزرگی بود ،ان روزمن، واقای راننده اسنپ.از زیبایی های مسیر اگر بخواهم برایتان بگویم ،نور تندو زرد و نارنجی رنگ خورشید بودکه دیدن آن از سه گوش شیشه عقب ماشین به سختی از لابلای چهار انگشت سایه بان کرده بر پیشانی ام میسّر ولذت بخش می‌نمود .ونیز برگهای رنگ باخته از خبر رسیدن پاییز ،هوای خنکی که از کنار شیشه ماشین می‌پیچید لابلای موهایم ،پیامک واریز به حسابم، هم بودکه خوشی های آن دم غروب را کامل میکرد واشتیاقی که من برای رسیدن به خانه داشتم از این رو که آنشب تنها بودم و خبر از پخت و پز شام نبود ،وچه بسیار زیبایی های دیگر .اما همچنان که در خوشیهای کمو بیشم غرق بودم نگاهم را از نور نافذ خورشید برداشته ،ومعطوف کردم به دسته کلاغهای در حال پرواز ،صدای غار غار کردن نامنظم شان را هم دوست داشتم، که ناگهان با صدایی آسمان کلاغها و غارغارشان را رها کردم و گفتم ،چی بود ؟مرد راننده با خنده ایی گفت حقت بود گفتم چی شد صدایه...؟که دوباره چیزی به شیشه ماشین خورد قل خورد و زیر چرخ در حال حرکتش خورد شد.راننده دوباره در حالی که می‌خندید و سیبیلهای زمختش پشت لبش جابجا میشد گفت گردوی اینم افتاد ،این کلاغا گردو نمیذارن برا صاحب باغ ،مخصوصا اینا که تعدادشونم زیاده و دوباره هاااار هااار خندید.راستش من خنده ام نگرفت دلم برای کلاغی که گردویش را از دست داد سوخت ، آنشب وقتی به خانه رسیدم و در خوشی های تک نفره ام غرق شدم یک بار دیگر یادم افتاد، کلاغ بیچاره،یکبار هم موقع خوابیدن بیادش افتادم ،و هنوز هم اگر مسیرم به آن خیابان که از کنار دیوار باغ میگذرد بیفتد یادش می افتم ،اصلا ماه مهر فرقی نمیکند اوایل ،اواسط یا اخرهایش باشدباز هم یادش می افتم ،نور تند ،زرد و نارنجی رنگ خورشید را از لابلای انگشتانم ببینم یادش می افتم مهر باشدو نسیم خنکی لابلای گرمی موهایم گیر بیفتد ،یادش می افتم ،حتی پیامک واریز بانک ، برگهای رنگ پریده را ببینم یادش می افتم گردو و کلاغ که دیگر هیچ من حتی اگر در خانه تنها باشم و در خوشی های تک نفره ام غرق شوم هم یادش می افتم ،من موقع خواب هم یادش می افتم ، امشب تنهایم از پخت و پز خبری نیست ومن دوباره یادش افتادم .یاد کلاغی که به گردویش نرسید .برای هر کدام از ما معمولا پیش آمده است یک رخداد نسبتاً معمولی تبدیل به سکانسی ماندگار در گوشه ایی از ذهن تا دیروز فراموشکارمان شود و هر چند وقت یکبار بین خوشی وناخوشی های گاه وبیگاهمان رخی بنمایاند و دوباره سرگوش خیالی را که سعی بر فراموش کردنش داریم را بجنباند. وآنجاست که تو می‌مانی با بار باقالی و خری که نیست بیاری و بارش کنی.گاهی بعضی چیزها فراموش نمی‌شوند حتی اگر بنظر معمولی ،ناچیز،الکی،یا نمیدانم هر اسمی که بتواند آن چیز را به پوچی مطلق برساند رویش بگذاریم .ماندگارند مثل جای میخ روی دیوار .قصه ما بسر رسید کلاغ به خاطر یه گردو به خونش نرسید.شنبه های بی‌حوصلگی ?،?m_56814522m_56814522Sat, 12 Aug 2023 16:03:34 +0330