<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نامه ناتمام</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_56312528</link><description>در اخر تنها این قلم بود که مرا از این دنیای بی رحم نجات داد.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:15:26</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4889853/avatar/qAoEX9.png</url><title>نامه ناتمام</title><link>https://virgool.ir/@m_56312528</link></image><item><title>زیبایی بی معنا .</title><link>https://virgool.ir/@m_56312528/زیبایی-بی-معنا-jkcxwcq5ghcb</link><description>از تمام حرف های گفته و ناگفته بیزارم گویی که تک تک کلمات ان ها مانند موج های خروشان مرا در خود غرق کرده است .حرف هایی که گویی انقدر پوچ و بیهوده هستند که حتی پشت زیباترین ان ها نیز از بدترین نفرین ها خفته اند و با هر کلمه ای که از دهانشان به بیرون میریزد جاری و میشود و روزی روح پاکی را در خود غرق میکند ، آن روح خواهد مرد . دیگر حتی به چشم او نیر بنگری چیزی جز سیاهی خالص نخواهی دید .روزی از روزگاران دور چشم ها دریچه ای به روح هایی بودند که گویی سال ها میتوانستی در انان بنگری و هیچگاه از نگاه کردن به انان حتی ذره ای خسته نشوی اما اکنون ؟ اکنون حتی ثانیه ای نگاه کردن به چشمانشان ازارم میدهد گویی که تمام وجودم را بیرون میکشند و با کلمات زنندشان پر میکنند .نمیدانم کی همه چیز پوچ شد ، همه چیز انقدر بی معنا شد که گویی حتی زیبا ترین چیز ها ، پرواز پرندگان ، نسیم صبحگاهی که موهایت را نوازش میکند و در گوشت سخن میگوید ، گویی که از زندگی ننگینت خبر دارد و تنها به تو میگوید که این نیز روزی تمام میشود .-نامه ناتمام</description><category>نامه ناتمام</category><author>نامه ناتمام</author><pubDate>Mon, 02 Nov 2026 19:04:12 +0330</pubDate></item><item><title>شاید در دنیای دیگر نیازی به رفتن نبود و شاید در این دنیا نیازی به ماندن نبود .</title><link>https://virgool.ir/@m_56312528/شاید-در-دنیای-دیگر-نیازی-به-رفتن-نبود-و-شاید-در-این-دنیا-نیازی-به-ماندن-نبود-uzvmw5xp788x</link><description> و دیگر دلیل ماندنی باقی نمانده است ، گویی که حتی هیچگاه وجود نداشته است .هر چه بیشتر به این زندگی ننگین مینگرم بیشتر برایم اشکار میشود که حتی دلیلی برای زیستن وجود ندارد .زیبایم شاید این تنها در دنیای من است ، شاید تنها در دنیای من خورشید مرده است و ماه دیگر جوابم را نمی دهد ، ستارگان دیگر چشمک نمیزنند و گویی حتی دیگر زیباترین روح ها نیز از این دنیا رفته اند . حتی دیگر حرفی نیز باقی نمانده ، حتی دیگر اشکی برای ریختن نیز باقی نمانده گویی که غم کوچک من نیز خسته شده است و دیگر مانند روح زیبایت سری به من نمیزند . کاش میتوانستم روزی حرف هایی که مرا در خودشان غرق کرده اند به زبان اورم کاش تنها کاش میتوانستم ان ها را بیرون بریزم گویی که دیگر در این پیکر نمیتوانند بمانند گویی تنها از این قفس راه نجاتی میخواهند اما گمان میکنم تنها حشراتی که در اخر مزه قلبم را میچشند خواهند فهمید که این پیکر زیادی برای این دنیا افسوس داشت و غمگین بود ، زمانی که طعم مغزم را میچشند تنها حس پوچی را میچشند زیرا در این دنیا هیچگاه نتوانستم دلیلی برای ماندن پیدا کنم .زیبایم این را به تو میگویم که شاید این نامه برای تو ناتمام نماند ، زمان رفتن رسیده است گویی همین فرداست گویی که ساعتی دگر است ، و اگر رفتم زیبایم با دیدن پرندگان به یاد من باش ، من هم مثل ان ها در ازادی خود پر کشیدم .گویی که هیچ چیز پایانی ندارد ، زندگی من نیز با تمام شدنش ناتمام می ماند .</description><category>نامه ناتمام</category><author>نامه ناتمام</author><pubDate>Mon, 19 Oct 2026 22:54:25 +0330</pubDate></item><item><title>25 شهریور 1401</title><link>https://virgool.ir/@m_56312528/25-شهریور-1401-rgowww3exuov</link><description>چگونست که ادمی تا زنده است شاخه ای از باغ گل عزیزانش نمی گیرد .چگونست که تا در این دنیا میچرخد ز زیباییش چیزی نمیگویند .چگونست که تنها میرود دلشان کور میشود چرا تا زمانی که روحش در این دنیا است به دیدارش نمیروند .گویی که هیچ گاه نخواهیم فهمید ، اکنون اما میدانم که موهای سپید ز کجا می ایند و به کجا می روند . در کنجی از این دنیا نشسته ام ، نمیدانم چه بگویم زیبایم اما دیگر حتی غم انقدر برایم ترسناک نیست و حتی گویی او دیگر در کنارم جایی ندارد ، نمیدانم زیبایم او رفت اما اشیانش در قلبم جا مانده است اما گویی که غم بهتر از اشیان خالی اوست ، گویی که این سیاهی شب مرا در خود بلعیده است و حتی دیگر نوری برای درخشیدن در این میان نیست .زمانی ان نور را دیدم ، به چشمان خود دیدم زیبایم ، ان نور انقدری زیبا بود که گویی از دل زیبا ترین ستاره ها درخشید اما  تنها بعد  از درخشش دوباره ان را با گلوله هایی از این میان برداشتند .و باز به یاد ستاره های شب مینویسم زیبایم ، انان کجا رفتند در کدام ستاره اشیانی برای خود درست کردند .بگو که چگونه زیباییش را دیدند و همان زیبایی را از چشمانش بیرون کشیدند .-ژینا گیان ، تو نامره ی . ناوت ئه بیته ره مزه .-نامه ناتمام</description><category>نامه ناتمام</category><author>نامه ناتمام</author><pubDate>Wed, 16 Sep 2026 23:55:15 +0330</pubDate></item><item><title>ارام بخواب که این دنیا برایت زیادی بی رحم بود.</title><link>https://virgool.ir/@m_56312528/ارام-بخواب-که-این-دنیا-برایت-زیادی-بی-رحم-بود-gmpjtf36dx4a</link><description>زیبایم ، این شب بدون تو صبح نمیشود و این شب بدون تو بی پایان است گویی که دنیای من در تاریکی فرو رفت . باورش برایم سخت است نمیدانم این درد را چگونه در روح کوچکم جای بدهم ، درد های گذشته هنوز در این روح مانده اند گویی که اشیانی در قلبم ساختند و اکنون تو نیز با تنها گذاشتن من در ان اشیان برای خود جایی پیدا کردی .مادربزرگ زیبایم روحت همیشه در دنیای من زنده خواهد ماند ، زیبایی وجودت همیشه در این دنیای بی رحم مانند نوری خواهد درخشید ، این دنیا بی رحم بود صدایت را برای خداحافظی گرفت صدایت را برای سخن های زیبایت گرفت و اکنون دیگر این دنیا برای من تاریک ترین اشیانیست که در ان جایی برای خود پیدا کرده ام . روزی نیز به کنارت می ایم دیگر از مرگ نمیترسم دیگر ترسی از ان ندارم زیرا اگر دنیای دیگری وجود دارد میدانم که تو جایی برایم درست کرده ای زیبایم . گل زیبایم طاقت صبح شدن این شب را ندارم نمیخواهم صبح شود زیرا تو همیشه در این شب مانده ای .و باز هم نامه ی قلبم ناتمام ماند زیرا نتوانستم دست هایت را بگیرم نتوانستم عشقم را به تو بفهمانم ، دیگر نمیدانم در این دنیای بی رحم چند نامه ی دیگرم بایدناتمام بمانند نمیدانم دیگر .روزی نزد قلبت می ایم و این نامه ی ناتمام را به پایان می رسانم .-زیبا ترینم این نامه ی ناتمام توست و کاشکی که هیچگاه نوشته نمیشد.</description><category>نامه ناتمام</category><author>نامه ناتمام</author><pubDate>Tue, 11 Aug 2026 02:11:22 +0330</pubDate></item><item><title>شاید در دنیایی دیگر.</title><link>https://virgool.ir/@m_56312528/شاید-در-دنیایی-دیگر-jg9co41b4uyv</link><description>و این نیز جوانی ما ، تمام شد و گویی ما نیز با ان تمام شدیم . اما ایا این حق ما بود ؟ ایا این حق ما بود که در جوانی پیر شویم؟ زیبایم این حق ما نبود این حق ما نبود که موهایمان سفید شود این حق ما نبود که برویم برای اینده ای بهتر و عزیز تر از جانمان را میان شیاطین رها کنیم ، زیبایم این حق ما نبود که اروزی رفتن به دل بگیریم . روزی ، در دنیای دیگری نیازی به رفتن نیست و بدان در ان دنیا تا روزی که اخرین نفس هایم را میکشم پیش قلب زیبایت خواهم ماند زیبایم . اما در این دنیا ، امان از این دنیا که عزیز تر از جانمان را شیاطین و کافران نیکو نما گرفتند .هیچ گاه روحم شما را نخواهد بخشید ، و هرگاه روح کثیفتان را میبینم گویی که قلبم را میفشارند ، که فرشتگانی چون ستاره رفتند و شما هنوز ماندید . روزی این خشم درختی میشود این را به تو میگویم و همین خشم نیز مرا به کشتن میدهد . شاید در دنیای دیگری زندگی خواهیم کرد شاید در دنیای دیگری در قلبمان درد نیست شاید در دنیای دیگری خیابان ها خاطره های خانمان سوز ندارد . شاید در دنیای دیگری بمانم و نروم ، شاید در دنیای دیگری نیازی به رفتنت نبود . شاید در دنیای دیگری نیازی به خداحافظی نبود . -نامه ناتمام  </description><category>نامه ناتمام</category><author>نامه ناتمام</author><pubDate>Tue, 14 Jul 2026 22:54:08 +0330</pubDate></item><item><title>زیبایی تنها در آسمان است .</title><link>https://virgool.ir/@m_56312528/زیبایی-تنها-در-آسمان-است-fqkff8swssvs</link><description>نمیدانم غم سوگواری چیست که گویی تا زمانی که در این سرزمین نباشی ، روحت را فرا میگیرد .روز ها میگذرد و میروند ، اما گویی این اندوه ماه ها پیش نبوده است و گویی که دقیقه هاست که با آن مواجه شده ای .دیگران را مینگرم، در سرزمین انان مینگرم و گویی که حسادت در ریه هایم نفوذ میکند و کم کم مرا خفه میکند ودر آغوش خود میکشد ، شاید اگر ستاره های این سرزمین در سرزمین دیگری بودند اکنون سرنوشتشان این نبود .زیبایم بعد از آن شب تنها آسمان بود که میدرخشید و حتی ستارگان ،درخشش ماه را نیز از او گرفته بودند و تنها زیبایی که در این دنیا باقی مانده است تنها همان ستارگان هستند . ماه تلاش زیادی کرد که بدرخشد اما به زیبایی ستارگان نرسید ، به زیبایی سرزمین چشمان آن ها نرسید .هرگاه که در تصویری چشمانشان را مینگرم در سرزمین روحشان فرو میروم ، قدمی بر میدارم ، در آن از زیبایی آنان مات و مهبوت میشوم و در آخر نیز گویی غم مرا فرا میگیرد و این غم تبدیل به خشمی بی پایان میشود ، خشمی که گویی سال هاست درون من در حال جوانه زدن است و بدان که آن دانه را غم در وجود من کاشت و آنقد به آن رسیدگی خواهم کرد که روزی به درخت تنومندی تبدیل شود، شاخه هایش بلند و تنومند شوند و روزی دامان تو را گیر بیندازد .شب ها ، زمانی که دیگر کاری برای انجام دادن نیست به ستارگان مینگرم تا شاید توانستم سرزمین چشم هایتان را در انجا ببینم .به تو میگویم زیبایم ، این غم هیچ گاه از بین نمیرود ، این سوگواری هیچ گاه از یادمان نمی رود ، این را به جرعت به تو میگویم که تا زمانی که نفسی در روحم هست یاد و نامتان در قلبم جای دارد .اشیانی در قلبم برایتان ساخته ام و زمانی که این دنیا برایم سنگین می شود سری به ان اشیان میزنم و گویی که تمام بار های این دنیا که بر روی دوشم گذاشته اند را برداشته می شود .حرف های ناگفته ام نیز باقی میماند جوری که سرنوشت سرزمین های زیبای شما به دست ظالمان گرفتار شد .-نامه ناتمام</description><category>نامه ناتمام</category><author>نامه ناتمام</author><pubDate>Sat, 27 Jun 2026 17:49:39 +0330</pubDate></item><item><title>خیابان های لاله</title><link>https://virgool.ir/@m_56312528/خیابان-های-لاله-r6ox4vtvex0v</link><description>از هر خیابانی که میگذرید لحظه ای در آن جا مکث کنیدلحظه ای به زمین سرد بنگرید زیرا آن زمین دیگر بعد از زمستان بهار نشد و دیگر زمانی که آفتاب نیز به آن درخشید ، درخشان نشد .با احترام از کوچه ها بگذرید با احترام قدم هایتان را بردارید با احترام به مادر ها نگاه کنید زیرا نخواهی فهمید که ایا او نیز غمی دارد که هیچ گاه از روی دوشش نمیتواند بردارد و ان هم غم از دست دادن جوان است .زیبایم چه روح هایی ، چه جوان هایی که در آن خیابان ها پر پر شدند . میگویند زندگی کنید بعد از ان پنجشنبه زندگی کنید زیرا زندگی اکنون جریان دارد . اما زیبایم این را به تو میگویم بعد از ان روز دیگر جمعه نیامد دیگر زمستان تمام نشد دیگر حتی صبح نشد ما در ان روز ها گیر افتاده ایم .چهره های افراد خوشحال را میبینم گویی مرا در قعر جهنم میبرند ، چگونه زندگی تو جریان داشت اما زندگی من در ان شب تمام شد چگونست که لبخندی بر لب داری زیبایم ؟ رازت را بگو تا شاید توانستم این زندگی را به جریان بیندازم .روزی این نفرت جوانه میزند مانند هر لاله ای که در ان شب ها در خیابان ها جوانه زد و زندگی ای به این ایران زیبایمان داد .میگویند اگر توانش را نداری ، اگر آن 72 تن را نمیتوانی بپذیری و اگر حتی تنها میخواهی زندگی کنی در این دنیا ، چمدانت را ببند ، چمدانت را ببند و زندگی خود را پیدا کن ، خواستم به حرف هایشان تن دهم ، چمدانم را بیرون اوردم لباس هایم را گذاشتم ، کمی از غذا های مادرم نیز درون ان گذاشتم ، هر چه توانستم برداشتم ، تو بگو مادرم را چه کنم پدرم را چه کنم ، تو بگو دوستانی که به من زندگی بخشیدند را چه کنم ، خاطراتم را چه کنم ، عشقم را چه کنم ، زندگی ام را چه کنم ، انان در چمدان جا نمیشوند ، باور کن ، تلاشم را کردم که ان ها را جا کنم اما قیمتش بسیار زیاد است .</description><category>نامه ناتمام</category><author>نامه ناتمام</author><pubDate>Tue, 23 Jun 2026 20:16:36 +0330</pubDate></item><item><title>میخواهم سخن بگوییم ، اما صدایی نیست .</title><link>https://virgool.ir/@m_56312528/میخواهم-سخن-بگوییم-اما-صدایی-نیست-dajhxmqn3aop</link><description>نمیدانم این را چگونه به تو بگویم ، پس گوشه ای مینشینم و حرفی نیز بر زبان نمی اورم چیزی نمیگویم و تمام مشکلات را پای قلبم میگذارم او را مقصر میدانم و به مغزم میگویم کاری انجام دهد تا شاید قلبم ارام بگیرد یا شاید کار انجام دهد تا او دیگر احساسی نداشته باشد حداقل کاری انجام دهد دیگر مهم نیست چه کار میخواهد بکند قلبم زیادی کار دست خودش داده است دیگر حتی خودش نیز نمیتواند این درد را تحمل کند گاهی فکر میکنم که شاید اگر بیماری بگیرم و گوشه ای از اتاقم بیوفتم بهتر از این است که با دلیل های خیالی در گوشه ای نشسته باشم اگر بیماری داشته باشم انگاه دلیلی برای گوشه ای نشستن دارم دلیلی برام ناراحتی دارم دلیلی برای نبودن دارم اما اکنون چه ؟ اگر نباشم میگویند میتوانست حرف بزند میتوانست کار های زیادی بکند نمیدانند که تمام ان کار ها را امتحان کردم حداقل میتوانم بگویم برای انجام ان ها تلاش کردم ایا این تلاش نیز بیهوده است ؟ گویی حتی خود نمیدانم دست به چه کاری بزنم گاهی خنده هایمان سری به من میزنند به ان ها نگاه میکنم لبخندی میزنم زیبایم دیگر بعد از ان چیز ها شبیه قبل نشدند دیگر با ان خنده به تو نگاه نکردم و دیگر برقی در چشمانت ندیدم روزی زنده ترین روحی بودی که تا بحال به خود دیدم زنده ترین پیکری بودی که در این هستی پیدا کردم اما اکنون ؟ نمیدانم گویی تو نیز به انان پیوستی گویی دیگر تو نیز جزیی از انان هستی اکنون چه ؟ تو به من بگو ، اکنون چه کنم حالا به برق کدام سرزمین به ستاره ی دنباله دار کدام سرزمین بنگرم ؟ دیگر گویی هیچ یک از ان سرزمین ها معنایی ندارند جالب است هیچ کدام را حتی نمیخواهم نگاهی بیندازم گاهی فکر میکنم اگر حتی دیگر مرا گذری در ان ذهن شلوغت میدهی یا نه گویی حتی از ان دیگر گذر نمیکنم حداقل اینگونه فکر میکنم جالب است روزی در انجا‌ زندگی میکردم اما اکنون ؟ اکنون گویی دیگر حتی مرا انجا راه نمیدهی ، گویی دیگر صندلی خالی یا حتی چادری خالی برای ماندن در ان سرزمین نیست اما به من بگو چیز زیادی از چشمانت خواستم؟ نمیدانم زیبایم زیرا چشمانت بی انتها بود چشمانت گویی تا سال ها ادامه داشت و تا سال ها میتوانستی در انان قدمی برداری قدمی که گویی در هر یک از ان قدم ها تمام زشتی ها و کینه های زندگی ات در ان قدم ها خلاصه میشدند و رها میشدند ، دیداری دوباره را زمانی میگذارم که در این دنیا دیگر جایی برای ما نباشد دیدادر دوباره را زمانی پیشت میگذارم که دیگر زمانه های زیادی گذشته است برای زندگی کردن دیگر دیر است زمانی که زندگی به پایان خود رسیده است زمانی که دیگر زندگی معنایی ندارد ، گذشت ، تمام خاطراتمان زیر خاک سرد زمستان دفن شده اند و انگاه که حشرات طعم قلب مرا میچشند صدای خنده هایمان را میزه میکنند انگاه که مغزم را می چشند تنها دروغ هایی که به خود برای عشق تو گفته است را میچشند زیبایم بگو در چشمانت چه داشتی که مرا اکنون به این روز انداخته ای . روزی که گویی از قعر جهنم امده است و پایانی نیز ندارد روزی که گویی روزی نارنجی بود و اکنون از شب های سیاه نیز سیاه تر است ، دروغ گفتند تمام زندگیمان را دروغ گفتند بالا تر از سیاهی نیز هست ، ان هم شب های بدون توستنامه ناتمام.</description><category>نامه ناتمام</category><author>نامه ناتمام</author><pubDate>Mon, 22 Jun 2026 19:21:32 +0330</pubDate></item><item><title>ابر زیبایم</title><link>https://virgool.ir/@m_56312528/ابر-زیبایم-szhniflg6zqf</link><description>پرتو های خورشید مانند پتوی مخملی به تو برخورد میکنند خورشید میخواهد خودش را نمایان کند اما ان چیزی که نمایان و درخشان میشود تو هستی ، خورشید به امید نمایان کردن خود بود به امید درخشیدن خود بود اما زیبایی های تو را اشکار ساخت . زیبایی هایی که چشمان زیادی را کور خواهد کرد چون انقد به زیبایی ان زل زده اند که دیگر چیزی را نمیتوانند ببیند . در شب هنگام ماه را زیبا میکنی ، زیبایی ماه به چشمانم نمی ایند تو جلوی ان ها ایستاده ای فقط زیبایی توست . در هنگام بهار بر روی کوه های عظیم مینشینی دیگر زیبایی کوه های شکوفه خورده به چشم نمی ایند اینبار هم فقط تو هستی . در تابستان گرم و سوزان سایه ای میشوی سایه ای که انگار دیگر هیچ گاه نور های سوزاننده و تابانی که قصد کشتن تو را دارن به تو برخورد نخواهند کرد . در پاییز هنگام روی زمینی پر از برگ هایی که از زندگی سخت و سرمازده فرسوده شدند مینشینی و حتی قلب مرده ی ان ها را زیبا میکنی . اکنون ابر زیبایم تو به من بگو که چگونه توانستی در سرمای زمستان به قلب سرد من گرمایی ببخشی که گویی ان را از پرتو های خورشید دزدیدی و خود را از قعر اقیانوس های ارام به قلب من در زمستانی سرد رسانده ای تا تنها بتوانی ان را در اغوش خود بگذاری و قلب مرا از ان خود کنی .-نامه ناتمام </description><category>نامه ناتمام</category><author>نامه ناتمام</author><pubDate>Sat, 06 Jun 2026 09:13:38 +0330</pubDate></item></channel></rss>