<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های هاله فیض اله</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_55656606</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 18:41:21</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>هاله فیض اله</title><link>https://virgool.ir/@m_55656606</link></image><item><title>#روایتگرباش (خانه ی متروکه)</title><link>https://virgool.ir/@m_55656606/#روایتگر-باش-(خانه-ی-متروکه)-bpeg1ad3bdol</link><description>#روایتگرباش داستان از شبی تاریک و غمناک آغاز شد، عده ایی خاطرم را آزرده کرده و انبوهی از کارها و فرصت کم، شبی تیره وتار را برایم ساخته بودند. طوری که انگار خانه ی مان تبدیل به متروکه نفرین شده زامبی ها شده بود که باد سرد تنهایی در آن می وزید ، ابتدا سعی کردم با نوشتن دشواری ها بر روی کاغذ اوضاع را بهتر کنم، اما حتی اندکی از شدت آن ها کاسته نشد. همان موقع بود که گوشی خود را برداشته و از طریق یکی از پیام رسان ها موضوع را با دوستی قدیمی و مهربان درمیان گذاشتم. سپس طبق درخواست ایشان شروع به نام بردن نعمت هایی که موجب شادی من هستند مانند:کمک های خداوند و داشتن دوستانی مهربان کردم.سپس او از من خواست تا نام بردن را ادامه دهم، همچنان که مشغول تایپ کردن آن ها بودم، انگار نوری از روزنه ی امیدِ پنجره ی قلبم تابیدن گرفت و پرده ی تیره و غمناک شب را کنار زد. واین گونه به خانه ی متروکه ی احساسم شادی بخشید. </description><category>هاله فیض اله</category><author>هاله فیض اله</author><pubDate>Fri, 01 Jan 2021 00:46:38 +0330</pubDate></item></channel></rss>