https://virgool.ir/feed/@m_55600962fa2026-11-11 20:01:26https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_55600962https://virgool.ir/@m_55600962/بک-تو-بلک-o9imj0zsmge8بلیط گرفتم برای رفتن به نمایش اون اولین باری بود می رفت تئاتر و مناولین باری بود که با اون میرفتم ؛ توی تاریکی محو سکوت بودیم که بازیگر رو به تماشاچی جوری غرق دیالوگ ها شده بود که انگار سجاد ، علی بود و تو زندگیش یه سرمه و یه دختر به اسم بوسه هست که حاضره برای اینکه ببینتشون به هردری بزنه که بیاد بیرون از اون انفرادی تاریک لعنتی حتی به خودش و خانمش و اون بچه ی کوچولو تو شکم مادرامید آزادی میداد که تنها انفرادی که آدم دلش نمیخواد بیاد بیرون شکم مادره برای همین بچه وقتی به دنیا میاد گریه میکنه … یاد کاراکتر فیلم خودم نگاتیو افتادم ، موسیقی و نریشن ها تو گوشم بود و زمزمه می شد، نور رفت ، صدا رفت و سکوت شد و تاریک ، همه موندیم تو انفرادی صدای نفس کشیدنش و وول خوردنش روی صندلی شنیده می شد دستامو گرفت و گفت من از انفرادی میترسم ..اولین بارها هرگز فراموش نمیشن …پایان”ملیکانورافکنملیکانورافکنThu, 27 Jan 2022 14:26:20 +0330