https://virgool.ir/feed/@m_55141653fa2026-11-10 18:26:11https://files.virgool.ir/upload/users/1653639/avatar/BbFmVE.jpghttps://virgool.ir/@m_55141653https://virgool.ir/@m_55141653/از-جنایات-و-مکافات-تا-برادران-کارامازوف-oqgrjejnixjsوقتی سال آخر کارشناسی بودم، کتاب جنایات و مکافات را از کتابخانه‌ی دانشگاه گرفتم. خواندن جنایات و مکافات نقطه‌ی عطفی بود در زندگی و به خصوص علاقه‌ی من به ادبیات. بیشتر از هر چیزی توصیفات حالات روانی و درونی شخصیت‌ها در این رمان مرا شگفت زده کرده بود. مضاف بر این‌ها نسخه‌ای از کتابخانه‌ی دانشگاه گرفته بودم که متعلق به سال‌های قبل از انقلاب بود و اون ورق‌های زرد و گلبرگ‌های خشک شده‌ی لابلای کتاب جذابیت اونو برام دوچندان کرده بود.وقتی آخر شب‌ها ساعت دو و سه به در آشپزخانه مینشستم و این کتاب را میخواندم داشتم لذتی را تجربه میکردم که تا آن روز نچشیده بودم و برایم تازگی داشت. صحنه‌هایی که داستایفسکی نقل میکرد تا مرز واقعیت پیش میبردم و مات و مبهوتم میکرد. اولین صحنه‌ای که باعث شد قلم داستایفسکی را بشناسم رویارویی مارمادلوف پدر سونیا و مونولوگ آن با راسکلنیکلف بود. مامادلوف(اگر اسمش را درست گفته باشم!) یک شخصیت شکست خورده و ناامید است و در میخانه‌ای، مست کرده با راسکلنیکلف روبه رو میشود و با او راجع به زندگی خود صحبت میکند. داستایفسکی که در شرح این صحنه‌های مواجه‌ی دونفر با هم و دیالوگ کردن آن‌ها استاد است را اینجا شناختم چه شاهکاری!حالا بعد از گذشت دو سه سال و در سال آخر ارشد تصمیم گرفتم به سراغ اثر برجسته‌ی دیگر داستایفسکی یعنی برادران کارامازوف بروم. میدونستم که این کتاب عمیق تر از رمان قبلی است و قطعا خواندن آن چالش برانگیز خواهد بود برای همین تا امروز به سراغ آن نرفته بودم، دیروز اما تصمیم گرفتم که خواندن این کتاب را شروع کنم. از آنجایی که دوست داشتم در کتابخانه‌ی شخصی‌ام این کتاب را داشته باشم یک سر به میدان انقلاب رفتم و این کتاب رو با ترجمه‌ی احد علیقلیان گرفتم. چند صفحه‌ی اول نشان داد که با اثری متفاوت از اثر قبلی مواجهیم، انگار که در اینجا داستایفسکی میخواهد عقاید فلسفی‌اش را در حیطه‌هایی گسترده‌تری از رمان قبلی بیان کند. البته سه برادر ایوان، دیمیتری و آلیوشا هر کدام کارکتری دارند که هر نوع خواننده‌ای را جذب میکند به خاطر همین امیدوارم بعد از پایان این کتاب دوباره شگفت زده و متحیر از قلم داستایفسکی باشم.سعی میکنم اگر توانستم در حین خواندن کتاب نوشته‌هایی راجع به آن اینجا بنویسم یا بخش‌هایی از آن را به اشتراک بگذارم تا با شما راجع به آن‌ها صحبت کنم.و در آخر اگر اینجا کسی بود که دوست داشت کتاب را با هم شروع کنیم به خواندن و مباحثه کنیم خوشحال میشم.امیرحسینامیرحسینSun, 09 Aug 2026 09:12:59 +0330https://virgool.ir/@m_55141653/یک-فکر-اذیت-کننده-xmfzdssdo8c6"ح-ص" یکی از قدیمیترین دوستان من است. دوستی ما به سال‌های دبیرستان برمیگردد. تقریبا در همه‌ی تجربه‌های زندگی با "ح-ص" مشترک بوده‌ام. ما به یک مدرسه میرفتیم، یک دانشگاه رفتیم، با هم تغییر رشته دادیم و اگر این جنگ پیش نمیامد احتمالا یک جا کار میکردیم. قدمت دوستی "ح-ص" با من خیلی بیشتر از قدمت دوستی او با "م-ج" است و حداقل فکر میکنم شدت آن هم همینطور است.چند روز پیش وقتی با دوستانم دور هم جمع شده بودیم تلفن "م-ج" زنگ خورد؛ "ح-ص" بود، ظاهرا از "م-ج" پول قرض گرفته بود و داشت راجع به برگشت قرض خود حرف میزد. توجهم به این تماس در آن لحظه جلب نشد تا اینکه دیشب وقتی در جای خود تنها دراز کشیده بودم ناگهان فکری مثل پتک به سرم خورد: چرا "ح-ص" راجع به مشکل مالی خود به من هیچ چیز نگفته بود و از "م-ج" کمک گرفته بود؟این شد که به این فکر افتادم که چرا من در ذهن "ح-ص" جایگاه یک دوست پشتیبان را ندارم. البته از دور که به ماجرا نگاه کردم ساده به نظر میرسید هر چه باشد"م-ج" از نظر مالی اوضاع خوبی دارد و همه این را میدانند. ولی هر چه بیشتر فکر میکردم بیشتر این فکر به ذهنم خطور میکرد که "ح-ص" بعد از سال‌ها دوستی هنوز با من فاصله‌ای دارد که اساسا در یک رابطه‌ی قوی دوستانه نباید وجود داشته باشد و فکر کردن به این موضوع که چرا طی این ده سال عمقی در این رفاقت به وجود نیومده اذیتم میکرد. خلاصه اینکه شاید گاهی اوقات آنطور که فکر میکنیم در ذهن دیگران پر رنگ نباشیم و یا از آن سمت ماجرا شاید یک درخواست ساده‌ی کمک از یک دوست بتواند او را اینگونه درگیر کند شاید هم من بیخودی حساس شدم. خلاصه گفتم این را اینجا موقتا بنویسم. اگر نظری هم داشتید سراپا گوشم.امیرحسینامیرحسینSat, 18 Apr 2026 12:17:59 +0330https://virgool.ir/@m_55141653/یادداشتی-بر-فیلم-before-sunrise-n79dai0bto72عشق چیست و چگونه اتفاق می‌افتد؟ نویسنده و کارگردان فیلم before sunrise سعی در پاسخ به این سوال باتوجه به دیدگاه خودشان دارند. عشق یک اتفاق؟داستان فیلم خیلی ساده است آشنا شدن یک دختر و پسر جوان در یک قطار و گذراندن یک شب در وین کنار هم. اما همین داستان یک خطی میتواند برای ساخت یکی از ماندگارترین عاشقانه‌های تاریخ کافی باشد. کارکترهای داستان از همان ابتدا که هم را میبینند به هم احساس نزدیکی می‌کنند و همین احساس کافی است تا بتوانند با هم، هم‌صحبت شوند. سوال اصلی اینجاست که چه چیزی باعث میشود این دونفر به یکدیگر احساس نزدیکی کنند؟ «به راستی چه چیزی باعث کشش این دو نفر در ابتدا به هم می‌شود؟»از اینجا به بعد فیلم بر مدار گفت و گوها و دیالوگ‌هایی که بین دو شخصیت رد و بدل می‌شود می‌چرخد. دو شخصیت راجع به موضوعات مختلف شروع به صحبت کردن می‌کنند. گویی دو نفر که ارتباطی عمیق بین خودشان احساس می‌کنند از صحبت کردن با یکدیگر لذت می‌برند و با همین گفت و گوهاست که عشق خام این دونفر کم کم پخته می‌شود. نکته‌ی اصلی این دیالوگ‌ها دور بودن آن‌ها از ابتذال و کلیشه است. اساسا چه چیزی برای یک فیلم عاشقانه ضروری است؟ به نظر من سادگی در ساخت یک فیلم عاشقانه مهم‌ترین است از "روشنایی‎‌های شهر" چاپلین تا "آپارتمان" بیلی وایدر یکی از مهم ترین دلایل ماندگاری‌شان سادگیست. before sunrise هم این ویژگی را دارد سادگی در بیان داستان و نمایش آن در before sunrise موج می‌زند؛ سکانس‌های دلنشینی مثل سکانس فروشگاه موسیقی که سلین و جسی دزدکی به هم نگاه می‌کنند یا مثلا سکانس صحبت تلفنی آن‌ها در رستوران و یا دزدی بچگانه آن‌ها از بار همگی دارای بیانی ساده و نمایشی بی‌آلایش هستند.نکته‌ی دیگری که نباید از آن غافل شد انتخاب هوشمندانه‌ی لوکیشن فیلم است. فیلم در وین پایتخت موسیقی جهان روایت می‌شود. به علاوه مکان‌هایی که جسی و سلین به آن‌ها پامی‌گذارند همگی دارای فضایی شاعرانه هستند.(قطار، رود، قبرستان و...) عشق یک رویا؟این فیلم نمایش یک رویاست رویایی دور از روزمره و البته محکوم به پایان. در سکانسی از فیلم که جسی و سلین آخرین لحظات شب را در کنار یکدیگر سپری میکنند میبینیم که جسی به سلین می گوید داریم وارد زمان واقعی (Real time) میشویم این یعنی اتفاقات فیلم مثل یک رویاست و ما با تماشای این فیلم به تماشای یک رویا می‌نشینیم و بعد از این رویا قرار است به زندگی واقعی برگردیم. گویی جسی و سلین برای یک شب قرار است به یک دنیای دیگر سفر کنند، دنیای عشق که دنیایی است بیرون از زمان. پس فیلم عشق را اتفاقی خارج از روزمره و مانند رویا می‌‎داند. بعد از تجربه‌ی این رویا سلین و جسی میترسند که عشق میان آن‌ها با گذر روزها به تکرار افتاده و شیرینی خود را از دست بدهد.این سوالی است که فیلم برای مخاطب ایجاد می‌کند:«آیا عشق محکوم به فناست؟» و جواب آن‌ را به خود مخاطب وامی‌گذارد.امیرحسینامیرحسینFri, 10 Mar 2023 20:18:58 +0330https://virgool.ir/@m_55141653/برای-نوشتن-و-در-راه-بودن-zlucrf660sum ساعت تقریبا هفت صبحه. در راه رفتن به دانشگاه بودم که تصمیم گرفتم حرف‌ها و خاطراتم رو اینجا بنویسم. چند وقتیه که خیلی دلم میخواد بنوسیم. دلیل اصلیش هم نبودن کسیه که بتونم با اون گپ بزنم. دوست و رفیق تا دلتون بخواد دور و برم دارم، اما کسی که بتونم با اون راجع به موضوعاتی که دغدغه‌ی منه صحبت کنم نیست که نیست. فلذا اومدم اینجا شانسم رو امتحان کنم. البته اینم بگم اینکه امروز و این وقت صبح دارم مینویسم خصلت راهه! منظورم تو راه بودنه تو راه بودن برای من چیز ویژه‌‌ایه. تو راه می‌تونم کتاب بخونم، موسیقیای مورد علاقم رو گوش بدمم، حتی بخوابم! خلاصه یسری کارا هست که تو راه خیلی لذت بخش تره.(دلیلش رو نمیدانم چرا) از جمله‌ی این کاراهم نوشتنه اصلا شما فکر کن چرا نویسنده‌های قدیمی سفرنامه می‌نوشتن؟می‌دونم مردم آینده با پیشرفت وسایل حمل و نقل و فقدان این موهبت در راه بودن چیز بزرگی رو از دست میدن.اینم شاهد مثال باور کنید مترو یه تنه سرانه مطالعه کشورو بالا برده! زیاد نمی‌نویسم می‌دونم اگر بخوام زور بزنم و چند خط دیگه اضافه کنم هم حوصله‌ی شما رو سر می‌برم هم خودم رو. فقط اینکه در روزای آینده قراره اینجا حرفام رو بزنم(درمورد همه چی از شعر و ادبیات گرفته تا اتفاقا و فکرای روزمره‌ای که به ذهنم میان) امیدوارم که یه سری همصحبت خوب اینجا پیدا شه همین!امیرحسینامیرحسینSat, 07 Jan 2023 03:11:08 +0330