https://virgool.ir/feed/@m_55130049fa2026-11-11 14:54:32https://files.virgool.ir/upload/users/3140855/avatar/TumXyT.jpghttps://virgool.ir/@m_55130049https://virgool.ir/@m_55130049/عاشورا-ct9wrl20vsljنگارگری‌هایی مثل ظهر عاشورای استاد فرشچیان نقش بزرگی در تصور ما از آن مصیبت عظیم دارند. اما زمانی که به بهشت کربلا قدم میگذاری؛ واقعیت مدلی دیگر نمایان میشود. تازه میفهمی از زمانی که این دست قمر بنی‌هاشم را قطع کردند تا زمانی که دست دیگرش را زدند؛ چه مسافتی را مبارزه کرده است. برای من واقعیت کربلا جایی بین خیمه‌گاه و قتلگاه درست در تل زینبیه نمایان می‌شود. دست خودم نیست. من سال‌ها است در تل زینبیه ایستاده‌ام و نگاه میکنم چگونه ذره ذره جانم را میبرند. دلشوره دارم. نگران طفل‌های در خیمه‌ هستم اما نمیتوانم از قتلگاه چشم بردارم. من نشسته‌ام و جیغ میکشم و عاجزانه التماس میکنم. اما زینب کبری مقتدرانه عزادری میکند. من نایی برای ایستادن ندارم اما او سرفراز فریاد میکشد. من میترسم و او رگ‌های بریده را می‌بوسد. من مات از این همه کینه و قصاوت مانده‌ام و او کودکان را سامان میدهد. من مبهوتم و او راهبر زنان و کودکان است. آری من در تل نشسته‌ام. من وداع را دیده‌ام. من ایثار را فهمیده‌ام و گذشت را درک کرده‌ام. من بعد از سفر به کربلا نمیتوانم غیر از تل و نگاه زینب کبری به ماجرا جای دیگری باشم و نگاهی دیگر داشته باشم. کربلا برای من بلندی تل است و اضطراب حرم.درست در همین جا است که با حقارت به کوچکی خودم نگاه میکنم و میبینم تا رسیدن به کربلا فرسنگ‌ها فاصله دارم.#عاشورا(پونه) Razieh_fallah(پونه) Razieh_fallahMon, 04 Mar 2024 04:25:50 +0330https://virgool.ir/@m_55130049/شهادت-suhe3pv2abaiروزی که خبر آمدن جنازه محمد آمد؛ من یک دختر بچه پنج ساله، نازنازی و لوس باباحاجی بودم. هرجای که باباحاجی می‌رفت؛ من هم کنارش بودم. خب به طبع وقتی ستاد معراج هم رفت من کنارش بودم. آن لحظه که پرچم سه رنگ را کنار زدند؛ همان موقع که ده سال چشم انتظاری تمام شد. درست وقتی که بوی خاک کانی‌مانگا از تابوت بلند شد. واقعیت هم نمایان شد. از پسر بیست و دو ساله و قد بلند باباحاجی حالا تنها یک گونی سفید استخوان باقی مانده بود. همان موقع من خورد شدن بزرگترین مرد زندگیم را دیدم. مردی که در دنیای کودکی من پر از ابهت و اقتدار بود؛ پاهایش لرزید؛ زانوانش شکست و به زمین افتاد و اشکش سرازیر شد. پدرم زیربغل باباحاجی را گرفت و بلندش کرد و بر روی صندلی نشاند. خوب یادم هست پیرمرد کف دستش را به پیشانی میزد و گریه میکرد. بابا هم مدام می‌گفت «حاج آقا، پسرتون رو خدا بزرگ کرد.» شب هشتم محرم برای من تصویر یک مرد مقتدر شکسته است. مردی که زانوانش خم شده و دیگر توان مواجه با روزگار را ندارد. آن روزها تصوری از استخوان انسان نداشتم تا بترسم. بیشتر حوادث برایم جالب و ماجراجویانه بود. اما این روزها میدانم؛ جوانت‌ به میدان جنگ برود؛ قطعه قطعه برگردد یعنی چه. این روزها وقتی یاد نگاه‌های پر از حسرت روزهای آخر باباحاجی به عکس محمد میوفتم؛ بیشتر یک پدر داغ دیده را میفهمم. #شهادت#شهید(پونه) Razieh_fallah(پونه) Razieh_fallahWed, 28 Feb 2024 22:20:54 +0330https://virgool.ir/@m_55130049/آغازی-دوباره-از-نوع-دلتنگی-rlbxgjmpgrztگاهی دلتنگیشبیه دیدن عکسی قدیمی میان آلبوم خانوادگی است،شبیه پیداکردن نوشته‌ای غبار گرفتهاز زیر فرش‌های کفِ اتاق،چیزی مانند بوی کمرنگِ عطراز شیشه‌ی خالی ادکلن مورد علاقه‌ات،دیدن شاخه گلی خشکمیان صفحات کتاب قطوری که مدت‌ها بازش نکرده‌ای،خواندن دوباره‌ی کارت پستال‌های نَم کشیدهو ملاقات اتفاقی با چهره‌ای که سال‌ها پیش همسایه‌ات بوده…ما در گذشته‌هایمان زندگی میکنیمو همیشه جسممانبه ناچاربه روزهای بعدی منتقل میشود.(بابک زمانی)(پونه) Razieh_fallah(پونه) Razieh_fallahTue, 27 Feb 2024 21:44:32 +0330