https://virgool.ir/feed/@m_54504294fa2026-11-12 04:50:03https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_54504294https://virgool.ir/@m_54504294/برای-غربت-نمناک-خاک-tv7pk1mfrzcjآرام بگیر دلبرکم. دمی بنشین و نظاره کن کوچ پرستو ها را. و بشنو این طنین رعدآسای طبیعت را، که زمستان نزدیک است.آرام بگیر عزیزکم. در این خاکِ غربت خیز، آشنا بودن خرق عادت است.در زمانه ای که آواز قناری در حصر و بانگ تیشه در صنعت است، تو آسوده بخواب. گم شو در توهم شک، در مردابِ تردید. شاید که در پس این خواب زمستانی، بهار زیبایی ها در انتظارمان باشد. و چونانکه برنخواستیم، دوشادوش خفتگانِ اسیر در گور به آهنگ پایکوبی گوش میسپاریم. باشد که در عصر بیداری ها، در عصری که روح آزادی و اعتماد بر آن حکم فرماست، دیداری تازه کنیم.زینبزینبSat, 12 Jul 2025 22:53:25 +0330https://virgool.ir/@m_54504294/تلخ-وشیرینمسئله-این-نیست-ujfxitfeiz3dعسل ذاتا شیرین است و عرق نعنا ذاتا تلخ‌.این شاید مهمترین قانونی است که در تمام زندگی‌ام کشف کرده‌ام. و البته این حقیقت که ذات اجسام قادر به تغییر نیست. می‌دانم ممکن است مسخره‌ام کنید اما من تا همین امروز صبح امیدم را از دست نداده بودم. و اصرار داشتم چای صبحانه را با قند، شکر، نبات یا هر موجودی که توانایی شیرین کردنش را داشته باشد شیرین کنم. اما امروز فهمیدم که اگرچه چای شیرین برای من طعم دلچسبی دارد اما در واقعیت هرگز چیزی تغییر نکرده است. هنوز شیرینی از شکرست و تلخی از چای.این را مدتی طول کشید تا هضم کنم و مغزم بتواند دریافتم را به واژه های معنی دار تبدیل کند.بعد بلافاصله آن را با مامان در میان گذاشتم. او هم مطابق معمول شانه ای بالا انداخت و تاکید کرد که اگر زودتر صبحانه ام را تمام نکنم، از سرویس مدرسه جا می مانم...»زینبزینبSat, 12 Jul 2025 22:49:51 +0330https://virgool.ir/@m_54504294/اندر-توهمات-نیمه-شبی-obbwdi3awrqhشر هرگز از بین نمیرود بلکه از وجودی به وجود دیگر منتقل میشود. و این حقیقت مسلّمی است که بر تاریخ تمام اعصار سایه انداخته. و همین هم موجب میشود که با مرگ هیتلر، مستبد‌ دیگری‌ظهور پیداکند.درواقع با از بین رفتن‌هروجود شری ،نوبت به وجود شر دیگری میرسد که تا آنروز زیر سایه ی دیگری ،قدرت اظهاروجود نداشته.باری ،آنکه آیا با گذر زمان ریشه‌ی شر ضعیفتر میشود یاخیر،خود سوال دیگری است که فی‌الحال مجال پاسخگویی به آن را ندارم.اما به طورخلاصه باید بگویم که خیر.ممکن است‌که برای‌مدتی ظاهراصلح برقرار شود یا استبداد ،مدرنیته شده و به شکل دیگری عرضه شود اما درحقیقتِ امر ،شر نه از بین میرود و نه کمرنگ میشود. بلکه به مناسبت ایام و ‌به‌مقتضای‌شرایط گاهی از دیده ها پنهان میشود تا خود، خودش را تقویت کرده و قدرتمند تر از قبل به صحنه بازگردد. من نیز در اینجا قصدندارم چیزی را انکار یا رد کنم بلکه راوی بی طرفی خواهم بود که بخشی از تاریخ را برایتان روایت میکند. تاریخی که قوم شکست خورده آرزوی نوشتنش را داشتند.زینبزینبSat, 12 Jul 2025 09:04:10 +0330https://virgool.ir/@m_54504294/معرفی-میکنممن-و-من-دیگر-l14puvxj7645شکایتی ندارم چون در عوض تمام نداشته هایم خیلی چیزها داشته ام.اما بعضی نداشته‌ها مثل داغی قلبم را میسوزانند. گفتم داغ چون واژه بهتری پیدا نکردم.وگرنه داغ را که میزنند دردش ساعتی بعد،هفته ای بعد..بالاخره یک وقتی خوب میشود و فقط نشانی‌اش میماند.اما برای من اینطور نیست. بعضی نداشته‌هایم تبدیل به حسرت شده‌اند‌. حسرت زندگی نزیسته‌ای که هرگز تجربه‌اش نخواهم کرد. از نظر فلسفی نمیشود کسی خودش را دوست نداشته باشد. میشود آدم برخی ویژگی هایش را دوست نداشته باشند اما آخر نمیشود که خود، خودش را نخواهد. مگر آنکه باور کنم من دو تا هستم ..من و من دیگر..میخواهم صادق باشم. راستش من هایم مدام با هم دعوا میکنند، جرو بحث میکنند، زد و خرد میکنند، قهر و آشتی میکنند و من حیران میمانم که من واقعی کدام است و باید طرف کدامشان را بگیرم؟! و بعد به این نتیجه میرسم‌که‌من، سه تا‌هستم.دکتر ها میگویند دیوانه شده‌ام‌. اما من مطمئنم اینطور نیست. لااقل به شهادت یکی از من هایم...زینبزینبSat, 12 Jul 2025 08:52:46 +0330https://virgool.ir/@m_54504294/مراسم-تدفین-کلمات-hfvaprapbhzeمراسم تدفین کلمات (ایاب و ذهاب تدارک دیده شده!)من یک کتابخوار بودم!از آن‌هایی که برایشان تفاوتی نداشت آن چند ورق دم دستشان کتاب باشد یا مجله یا چند ستون در یک روزنامه کم تیراژ. هرچه که بود تا تمام نمی‌شد زمین نمی‌گذاشتمش.به گمانم بیش‌تر از آنکه خوره کتاب باشم،خوره‌ متن بودم؛ خوره کلمات!کم‌کم روی واژه‌ها حساس شده بودم. هم برای خودم و هم برای دیگران. بعدها از یک کار‌گردان معروف شنیدم که کلمات ابزارهای فکر کردن هستند. البته آن موقع این‌ را نمی‌دانستم. اما به طور شهودی فهمیده بودم که بعضی آدمها منظورشان را بهتر می‌رسانند و حرف بقیه را هم بهتر می‌فهمند.حالا دیگر من دیوانه کلمات شده بودم!هرجا نوشته‌ای می‌یافتم مثل یک بلدوزر، اتوماتیک‌وار آن را می‌بلعیدم و به خاطر می‌سپردم.در دوران نوجوانی من، آدمها عجیب شده بودند‌. انگار گرد ملال و روزمرگی نشسته باشد روی واژه‌هایشان. از سرِ تکرار، بدون فکر، بدون قید، کلمات بی‌وقفه این‌طرف و آن‌طرف پرتاب می‌شدند. ایجاز گم‌ شده‌بود‌. معنا گم شده‌بود.رفته‌رفته با پدیده‌ای به نام سیاست آشنا شدم و فهمیدم که چطور واژه‌ها را قلع و قمع می‌کند.چطور واژه‌ها به نفع حکومت‌ها،ایدئولوژی‌ها و حتی گروه‌های مذهبی، ضبط و بازتعریف می‌شوند.حالا دیگر من هم یک کتابخوار نبودم‌.من به یک فیلم باز قهار تبدیل شده بودم که یک مینی سریال را نهایتا در دو روز تمام می‌کرد‌. فیلم فوق‌العاده بود و بیش‌تر از کتاب حواسم را برانگیخته می‌کرد. گرچه هسته اولیه هردویشان کلمات بود اما قاعده به کارگیریشان زمین تا آسمان فرق داشت. دیگر از آن صبوری و متانتی که باعث می‌شد رمان‌های داستایوفسکی یا آن‌شرلی چندهزار صفحه‌ای را بخوانم خبری نبود.دنیا سریع‌تر از قبل شده بود.تیر خلاص را اما شاید اینستاگرام زد. با آن قوانین و حساسیت‌های مسخره‌اش راجع به بسیاری از کلمات!واژه‌ها شرحه شرحه شده بودند و حالا غلط غلوط نویسی نیز به یمن فضای مجازی رونق گرفته بود‌. می‌دانستم که نباید عادت کنم. که نباید اصالت را از چشمانم دریغ کنم اما راهش را نمی‌دانستم.لابه لای جولان بلاگرهای بی‌سواد، موجی از روان‌شناسی زرد و قهوه‌ای هم راه افتاد. حالا کلمات اینجا و آنجا در تعاریف عجیب و غیرب و در مکان‌های عجیب‌و غریب‌تر به چوب حراج گذاشته می‌شدند.چندوقت پیش که توی اکسپلور اینستاگرام می‌چرخیدم، ریلزی چند ثانیه‌ای دیدم که باردیگر شهری که دوست می‌داشتم را در سه و نیم خط خلاصه کرده بود‌. کپشنش توی این مایه‌ها بود که" ما کمکت می‌کنیم تا بدون خوندن کتاب، از محتواش با خبر بشی!" نتوانستم جلوی خودم را بگیرم و وارد پیج شدم. پیجی بود با چندین کا فالوئر و  ویوهای چندصدهزارتایی.همانجا بود که دلم خواست مراسم تدفین کلمات را برگزار کنم‌. به صرف شیرینی، چای و اینترنت رایگان!زینبزینبSat, 12 Jul 2025 08:41:58 +0330