https://virgool.ir/feed/@m_54290386fa2026-11-11 22:39:54https://files.virgool.ir/upload/users/2064371/avatar/5CQLbY.jpghttps://virgool.ir/@m_54290386https://virgool.ir/@m_54290386/چشم-هایم-t2kl2jb8erxqجسمم خوب است،کدئین،پروفن،اینها نشد بلاخره دیازپام خوبش میکند،روحم اما تکه پاره است ، خوب نمی شود که نمی شود، انگار این شهر با تمام آدم هایش مرده است که یک آغوش حتی از روی ترحم پیدا نمی شود تا روحی مجروح را برای دقایقی درمان کند. اندازه ی تمام سال ها،روزها،دقایق و لحظات مشترکمان روح کوچک و حقیرت مرهم یک آغوش را هم از من دریغ کرد، آنقدر گذشت و گذشت تا کهنه زخمم تا مغز استخوانم نفوذ کرد آنقدر گذشت که دیگر گریه هم سوزش این درد را کمی،فقط کمی کمتر نمی کند،من خودم هم از گریه متنفرم، خودم هم حالم از گریه به هم میخورد،اما برای یک مریض روانی داروی مناسب تری سراغ داری؟! تو اسم معالج و داروخانه اش را بگو من تا هزار فرسنگ هم شده برای خلاصی چشمانم از شر این همه اشک پیدایش می کنم،کاش می‌دانستم چه کسی،کجای این دنیا روحش تنگه یک آغوش محکم و بی حقه است،کاش می‌دانستم کجا یک نفر درد میکشد و آدم های خسیس اطرافش برایش قرص و دارو و غذا تجویز میکنند!!! بی رحمانه ترین شکنجه برای کسی رها کردن به حال خودش درمیان تنهایی و اشک های بی وقفه اش است در حالی که فقط آغوشی حتی به نیرنگ و سیاست روحش را پانسمان می کند،چشم هایم...چشم هایم، این دو منتظرِ کوچک گویی مستقل از جسمم هستند، چشم ها خود روح اند،چشم ها میفهمند، حس دارند، چشم هایم از روحم زخمی ترندمی ترسم از گریه!این را کسی می‌داند که وقتی میگویم انگار پوستِ چشمانم کنده شده میفهمد از چه حرف میزنم!کاش اشک ها نمک نداشتند، نمک روی زخم عذاب آور است‌، چشم ها روح دارند ، شاید علت بیماری روحی ام انتقال این درد و سوزش از چشم هایم باشد!!! نمیدانم... فقط میدانم درد را میدانم، درمان را میدانم اما طلبش از هرکسی، از این آدم های بخیل و بی رحم که تنشان را،وسعت سینه شان را، گره ی دستانشان به دور روحی رنجور را دریغ می‌کنند دردی بالاتر است...من باز هم محکومم به ادامه، من از کودکی گریان که تا کسی در آغوشش نگیرد آرام نمیگیرد هم بی دفاع ترم،من که هیچ اما شما را به خدا به آدم های غمگین و خسته روح٫ کدئین و انواع مسکن های درد جسم را تعارف نکنید، اگر می توانید در آغوشش بگیرید و اگر حالتان از اشک هایشان به هم می خورد، آنقدر از او دور شوید که حتی یادش نیاید روزی آدمی در نزدیکی اش بود که می‌توانست ماهیِ قرمزِ کوچکِ بیرون افتاده از تنگ را نجات دهد اما چون حالش از غم ماهی به هم میخورد رهایش کرد و ماهی مُرد...مینا مددیمینا مددیSat, 14 Jan 2023 13:49:18 +0330