<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های S.Alinasab</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_53937452</link><description>به نام انسانیت❤</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 06:38:54</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/475227/avatar/UPSDsO.png</url><title>S.Alinasab</title><link>https://virgool.ir/@m_53937452</link></image><item><title>هیجان زندگی مجازی</title><link>https://virgool.ir/@m_53937452/هیجان-زندگی-مجازی-x6sdgbeypa2w</link><description>به نام خدا..نمیدانم از کجا شروع کنم یا از چه بنویسم اما خیلی ساده میخواهم بگویم..تو این دنیایی که هر کسی تلاش برای بهتر زیستن میکند  و در این راستا هر کاری از دستش بربیاید انجام می دهد ؛ آدم ها را از دور میببنم که در تلاطم زندگی تلاش برای زنده ماندن می کنند ، بیشتر دست و پا می زنند و بیشتر فرو می روند .، و در عجب هستم که در اوج غرق شدن و مشقت نیشخندی به کسانی می زنند که خیلی راحت گوشه ای نشسته و در کمال آرامش سر در گوشی هایی کرده اند که نه حکم پدر را دارد نه مادر، نه خواهر و نه برادر.. . لبخندهایی ملیح و ریز که گاه با قهقه های بلند نیز همراه است به یک صفحه ده سانتی می زنند و فارغ از تمام هیاهوی دنیای واقعی قهوه خود را سر کشیده و با هیجان تمام به راه خود ادامه می دهند ..اینکه آدم ها در دنیای واقعی و به دور از گوشی های خود با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم می کنند و با چه تفریح هایی دلخوش هستند را نمیدانم حتی این را هم نمی دانم که آیا اگر کسی یک روز بدون اینکه سری به گوشی خود زده باشد و کانال ها و پیج های سرگرمی آن را نگاهی انداخته باشد ، می تواند آن روز دلیل دیگری برای خندیدن پیدا کند یا نه؟،،... .هیچ وقت آدم هایی را که با تکنولوژی مشکل داشته اند را درک نکرده ام اما همیشه حسم درباره این افراد می گوید که این ها هم قلبا می خواهند تا این دنیای شیرین مجازی  را تجربه کنند و برای ساعتی هم که شده خود را از قید همه سختی های زندگی رها کرده و اندکی نفس راحتی بکشند.می خواهم بر خلاف تمام افرادی که  همواره به ما تذکر می دهند تا کمتر سر در گوشی خود بکنیم ، آشکارا اعلام کنم که تا می توانید گوشی خود را بغل کرده و از او به خاطر تمام لحظاتی که می توانستی گریه کنی ولی خندیدی ، افسرده و غمگین باشی ولی شاد و خوشحال ادامه دادی ، تنها باشی در جمع همه آشنایان و دوستان  و همین تنهاییات شروعی باشه برای دردهای عمیق تر ، ولی در عین حال دلت گرم شد به دوستانی که نه در کنار تو هستند و نه آن ها را دیده ای و نه احتمالا صدایشان را هم شنیده ای...از تمام پیشگامان تکنولوژی سپاسگزارم که ما را با دنیای دیگری به نام دنیای مجازی آشنا کردندتا هرگز تنها نمانده و تنها زندگی نکنیم...گوشی عزیزم صمیمانه دوستت دارم و مرسی که بی ادعا و بی منت همیشه در کنارمی تا مرهم همه دردها و زخم هایم باشی و مرسی که سلامت روحم را تضمین میکنی....پایان.</description><category>S.Alinasab</category><author>S.Alinasab</author><pubDate>Thu, 17 Dec 2020 15:47:15 +0330</pubDate></item></channel></rss>