https://virgool.ir/feed/@m_53602987fa2026-11-11 13:45:44https://files.virgool.ir/upload/users/3157372/avatar/LROD3g.jpghttps://virgool.ir/@m_53602987https://virgool.ir/@m_53602987/نباید-متوقف-شوی-s9yb9vyryj1k            نباید متوقف شوی!لیلا خودش را به بار آخر در آینه گنج اتاقش برانداز کرد که کدام نقطه‌ی از بدنش نمایان نباشد دید در تکه سیاه غرق شده است. ماکس سیاه اش را از داخل کمد برداشت تا زیبایی صورتش را در پشت ماکس پنهان کند. فقط چشمانی آهویی اش می‌درخشید اوکتاب هایش را برداشت صداکرد؛خداحافظ مادر جان من رفتم. با ترس از خانه بیرون شد، هرروزی که لیلا از پیش حوزه می‌گذشت، افراد طالبان حرف‌های رکیکی را به او می گفت؛ اما او هیچ وقت پدرو مادرش را درجریان این حرف‌ها نگذاشت؛ چون باعث عدم رفتن‌اوبه مکتب می‌شد. امروز لیلا از پیش حوزه طالبان با ترس و لرز می‌گذشت که یکی از افراد طالبان به نام شکور وحشتناکترین عسکرحوزه با موهای پر چین و چروک و چشم‌های همیشه سرمه شده، راهش را سدکرد. لیلا راهش را کج و قدم‌های بزرگتری برداشت و به مسیرش‌ادامه داد؛ اما هرچقدر قدم هایش را بلندتر می‌کرد، تا دور و دورتر شود به همان اندازه صدای پای پشت سرش نزدیک می‌شد. سینه اش به خیر خیرهافتاد؛ماکسش را از صورتش برداشت هوای سرد زمستان را طوری در شوش هایش دواند که گویا آخرین هوای سرد زمستان اوباشد و بخاری از بینی قلمی اش بیرون راند و شروع به دویدن کرد. دستی شانه های باریک‌اش را محکم گرفت، زمزمه کرد کجا به این به این زودی دختری خوشکل؟ لیلا هوای سردی دیگری را در شوش هایش راند، آهسته دورش را چرخید، مردی تا نصف در پشم‌های تازه روغن شده رو به رویش ایستاده بودچشم‌های آهو مانندش را با پشتی دست ماساج داده و دوباره نگاهش را به شکور انداخت که یونیفورم زنانه را پوشیده بود و از لب های ترکیده اش صدای بیرون شد" من عاشق توشده ام بیا زن من شو، من تو را خوش بخت میکنم دختر"خودت بهتر ازخودم مرا مشناسی خوب فکر کن! تفنگش رابه گردنش آویزان کرده از کنار لیلا دور و دور تر می‌شد لیلا بدنش به رقص و باد درگوشش زوزوه می‌کشید دستش را روی گوش هایش گذاشت به سمت کورس زبان( انگلیسی )دوید. وقتی در کورس روی چوکیلم داده بود نمی‌توانست شکور را از ذهنش بیرون کند پیشنهاد ی عروسی نبود؛ بلکه برای آینده‌ات آماده باش! لیلا وقتی به خانه برگشت دید پدرو مادرش نگران است سوال کرد خبری شده؟ مادرش او را آرام در بغلش جا داد و شروع به نوازش موهای طلایی‌اش کرد و لیلا دوباره پرسید چی‌شده؟ پدرش با صدای خفه که به سختی کلمات را در دهانش جمع کرد گفت شکور آمده بود، لیلا بدنش دوباره رقص را از سر گرفت، دانه‌های مروارید از پیشانی‌اش به سمت چاک سینه هایش حرکت کرد او زود با دستی سردش دانه‌های مروارید را برداشت، لب‌های از انار سرخ‌ترش را به سختی تکان داد پرسید برای چی آمده بود؟ پدرش گفت تورا خواستگاری کرد. تمام نیروی بدنش از لیلا فرار و روی سقف قالین خانه که با رنگ سرخ و سفید بافته شده بود افتاد.به سختی بغض‌اش را در گلویش خشک کرد و پرسید؟ و شما چیجوابی دادید؟ مادرش گفت جواب ما چی می‌توانت باشد دختر قشنگم معلوم است (نه) می‌گوییم مگر میشه تو را به او بی‌دهیم که هیچ خوی از انسانيت نبرده است دخترم؟. لیلا گفت پس نگرانی‌ در کجاست که مادرو پدرمن در چرت نشسته است، پدرش گفت عاقبت حرف رد ما معلوم نیست چی می‌شود. لیلا به پدر و مادرش گفت چیزی نیست که نگران باشید. اما در دل آرزومی‌کرد کاش یکی به خودش بی‌گوید چیزی نیست. یک هفته از خواستگاری لیلاگذشته بود. لیلا ازرفتن به کورس زبان خود داری می‌کرد شب وقتی سری سفره غذا نشسته بودند صدای دروازه آمد، یکی دروازه را با لگت زد همه خانواده ایستاد شد و به همدیگر نگاه کرد صدای شکستن دروازه به گوش شان رسید، سرو صدای ناشناس نزدیک سالن غذاخوری شد. تن لیلا در مروارید سفید غرق شد، احساس آشناییبا یکی ازصدا ها را می‌کرد. از خودش سوال کرد من کی همچنین صدای شنیده ام، یادش آمد روزی سردی را که به طرف کورس زبان می‌دوید و دستی شانه اش را گرفت؛ گفت کجا به این زودی دختری خوشکل؟ چهره‌ و یونیفورم زنانه شکور دوباره پیش چشمانش آفتابی شد تنش سست شده خودش را به دیوار سالنتکیه داد گفت: خدایا!  تو کجایی کمکم کن! مادرش در دل آیه الکرسی را زمزمه و به اطراف لیلا چوف می کرد. پدرش رفت تا چوب برای دفاع از خانواده اش بگیرد که لشکری آدم در سالن غذاخوری ریخت. لیلا چشمانش را بازکرد خواست بلند شود درد تمام بدنش را در خود غرق کرده بود و دوباره به زمین افتاد، احساس نامعلومی داشت اما هیچی به یادش نمی آمد، بعد ده دقیقه خودش را این طرف و آن  طرف هل داد احساس دردی زیادی نمی‌کرد؛ تا حدودی برایش قابل تحمل بود. وقتی ایستاد شد درد بیشتری را دربدن و پاهایش احساس کرد. بلند شد به سالن نگاهی انداخت دید قالین رنگش کامل سرخ بود با خودش گفت پس رنگ سفیدت کجا است؟ قدمی برداشت پاهایش در چیزی غرق شد نگاهش را به پاهایش برد بین انگشتان پاهایش آبی سرخ جمع شده بود، فریاد زدپدرجان مادرجان کجا هستید؟ چشمش به کنج سالن غذاخوری افتاد که پدرش افتاده بود؛ فریاد زد! پدر، پدر تنی سردی پدرش را دربغلش می‌فشارد که در خون غرق بود. دستهای بسته شده پدرش را باز کرد گوشش را به سینه پدرش گذاشت اما تک تاک قلب‌اش را نشنید. با صدای بلند فریاد زد پدر!! اشک هایش با موهای طلایی‌اش یک‌جا شده بود فریاد می‌زد پدر، پدر... بلند شو! مرا تنها نزار پدرجان!..یادش آمد که پدرش می‌گفت فرار کنید من همراه اینها می‌جنگم،  فرار کنید دست مادرش را گرفت می‌خواست فرار کند، اما مادرش کجاست؟ تنی پر خون پدرش را به زمین گذاشت به سالن نگاهی انداخت با همه چی احساس بیگانگی می کرد. آهسته قدمی بلند کرد دردی شدیدی را در ناحیه کمراش احساس کرد؛ اما باید مادرش را پیدا می‌کرد وقتی در دروازه حیات خانه رسید، مادری با لباس‌های پاره شده‌اش را دید فریاد زد مادر.. چی شده چرا این طوری هستی؟ مادرش به‌سختی چشمانی زردش را باز کرد،چشمانش دیگر مثل خورشید نمی تابید با صدای ضعیفی در گوشی لیلا گفت حالت خوبه دخترم؟  مرا ببخش هیچ کاری نتوانستم و تو در پیش چشمانم زجر کشیدی، قلب لیلا تکان خورد می‌ترسید طرف خودش نگاه کند اشکهایش روی رانش افتاد احساس سردی کرد.دیگه نمی‌توانست انکار کند که هیچ اتفاقی نه‌افتاده، چشمانش را برد به سوی بدنی که نه لباسی داشت نه هیچ نقطۀ که جای مشت و لکد نباشد. درخونی خودش حمام داده شده بود، فریاد زد خدایا! چرا اینبلا سری من آمد چرا؟ چرا؟... هشت ماه از حادثه آن شب می‌گذرد لیلاباشکمی بزرگ سری قبری پدرش نشسته ومشت‌اش را ازخاکی قبری پدرش پر و در باد رها می‌کند. خودش را در خاکی که در باد پراکنده می‌شود می بیند که من هم مثل این خاک در باد رفتم به مادرش فکر می‌کند که در خانه‌های مردم رخت شوی می کند تاخرج خود و لیلا را بدهد. لیلا هر وقت برای درد دل کردن با پدرش از پیش حوزه طالبان با شکمی پف کرده اش می‌گذرد و به خودش تکرار می کند تو نباید (متوقف شوی )نه باید متوقف شوی لیلا! تو یک دختری قوی هستی که آینده ات را خودت ترسیم می‌کنی این شب سیاه صبح می‌شود و تمام دروازه ها باز می‌شوند.طاهره فرزادطاهره فرزادFri, 05 Jul 2024 15:03:11 +0330https://virgool.ir/@m_53602987/خبرنگاران-op8yim8eofnpما داشتیم آماده میشودیم که بیرویم چهار نفر بودیم گیف های خود را می‌بستیم لباسی زیادی نگرفتیم چون باری ما سنگین می‌شود مجبور بودیم چند تا لباس گرم برداریم نه بیشتر از اون علی صدا می‌کرد زود باشین دیر میشه هر لحظه ممکینه بیفهمه که ما داریم میریم گیف های خودمان را به دست گرفتیم آمدیم طرف در خورجی علی پیش بود پشتی سرش من بودم وپشتی سرمن امین وناصر بود راه خورجی ما تنگ وتاریک بود مجبور بودیم پشتی سری یک دیگر حرکت کنیم به محضی که در خاروجی را باز کرد علی. همان جا خشکش زد نتوانست خودش را به کنار تکیه دهد همونطور مانده بود قدم کوتاه است وعلی قدی بلند وچهار شانه است ازپشتی سری علی هچی دیده نمیشود ناگهان دستی از بازوی علی گرفته علی را هل داد. علی به دیوار خورد افتاد دیدم شش نفر اند شلوارای شان را بلند پوشیده بودن در هوای سردی زمستان زیر یک پیراهن استن اسلحه را به گردنشان انداخته وتفنگچه را به سمتی ماگرفته است تنم میلرزید یک لحظه فکری مردن به زهنی ما رسید فکرکردم آخری خطیم مارا. دست بند زده داخل لنجر انداخت مارا با سلی چوب شلاق لت کوب میکردن تنم یخ زده بود هربار شلاق به تنم می‌خورد احساس می‌کردم که مردم مارا به چرمی خبرنگار بودن ما به بند انداخت هرچهار ما را ازهم جدا کرده دراتاق جداگانه زندانی گرد.‌ بینی خودشان پشتو حرف میزدن. ما چهار نفر درمورد تجاوزی طالبان بالای دختری هزاره صورت گرفته بود خبر تهیه کرده بودیم که چند بار خاستن مارا دانه دانه تورور کند که موفق نشودن. ما می‌خواستیم قاچاقی طرف ایران بیرویم که موفق نشودیم معلوم نیست تا چی زمانی مارا انجا نگهمیداره هر شب لت کوب هفته یک بار مارا داخل آب چوش میدازد که گژدم مار داخلی آب است اگر سرصداکنیم می آید نش میزند بعدآ روزهای روز درد داریم عفونت تنها داروی که به ما میدهد مسکین است که خیلی زیاد خوردیم دیکه کار نمیدهد. وقتی امین را داخلی آب چوش ميندازد صدایش را مشنوم که دادفریاد می‌کند آنقدر قلبم میسوزه پشتی چزی میگردیم که خودکشی کنم پیدا نمیتوانم دریک اتاق سرد پوری گثافت است از روزی که مارا گرفته تاهنوز همدیگر را ندیدم فقد صدای آه یک دیگررا می‌شنویم هچ قانون مقرراتی وجود نداشت یک شب غذا بود سه شبی دیکه نداشتیم وهیچ آیندی درکار نیست شب وروزی مان در تاریکی هوای سرد لت کوب درد کاش اون روز فرار کرده بودیم!نویسنده طاهره فرزاد طاهره فرزادطاهره فرزادMon, 18 Mar 2024 22:30:06 +0330https://virgool.ir/@m_53602987/بعد-رفتنش-vhaoqnji99nhبعضی اوقات که دل شروع به زار زار ناله می‌کند بیدونی که کسی صدایش را بشنود گلو بغض می کند چشم آهسته آهسته اشک می‌ریزدو انگشتان دست شروع به رقص روی حروفصحفه‌ی کیبورد می‌کندطاهره فرزاد طاهره فرزادطاهره فرزادTue, 12 Mar 2024 12:51:06 +0330https://virgool.ir/@m_53602987/دلم-را-فدای-تو-کردم-if0jvch7izrwدلم را شکسته از آرزو هایم گذشتم تا تو را خوش و زنده نگهدارممگر زندگی من همین بود جان فدایی برای هیچتو دیگر در محضر من هیچ هستیاگر دیر وقت درونی تو را دیدمخوشحال نباش عاقل کسی است که همان لحظه احساس پشیمانی کندو من احساس پشیمانی کرده اماز دوست داشتنی تو....زندگی من جریان خواهد داشتبیدونی که تو در آن اثري داشته باشیبیدونی عطر بوی نفس های نم زده اتبیدونی چشم های خمارتو موهای لعنتی مستت که با هر ساز می‌رقصيدن.............. درد دل در شب های خداحافظی با آخرین بوی نفسطاهره فرزادطاهره فرزادMon, 11 Mar 2024 12:11:26 +0330