https://virgool.ir/feed/@m_53492679fa2026-11-11 19:43:04https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_53492679https://virgool.ir/@m_53492679/جسم-های-سرد-سخت-فلزی-دوست-داشتنی-uwbndrcijxdu۳۰۰ روز و اندی گذشت , از روزی که اولین بار اسمش را در تلویزیون شنیدم ویروس کرونا. نگران و مضطرب شبکه های اجتماعی را زیر و رو کردم اخبار را خواندم , از این شبکه به آن شبکه رفتم و در تمام این ها جمله ای سخت و سرد هراس به جانم انداخت :ویروس کرونا ویروسی با سرعت انتشار بالا و با دوره ای خاموش که ریه را در گیر می کند , پس از هم فاصله بگیرید.فاصله ؟! چه کوتاه و غمگین روزهای خوش اسفند شد اما شهر ساکت تر از همیشه بود و من نمی دانستم با این موجود ناشناخته زندگی کردن چطور می شود. سال به آخر رسید , خانه ی مان را رفت و روب کردم ,سفره هفت سین چیدم , دعا خواندم و یاد سفره های هفت سین هرساله افتادم , قلبم فشرده شد اما گوشی همراهم را که به لطف این قرنطینه اجباری پر شده بود از هزار جور نرم افزار های ارتباطی رنگ و وارنگ برداشتم و تماس تصویری گرفتم , بغضم را خوردم و لبخند زدم ,عید را تبریک گفتم و به تصویر نقش بسته روی گوشی شیرینی تعارف کردم و ایضا با پررویی تمام برای گرفتن عیدی شماره کارت دادم :)همه ی امیدم به آمدن روزهای گرم بود ته دلم میخواستم دلخوش باشم که اگر هوا گرم شود همه چیز تمام می شود اما نشد , ماه رمضان آمد دوباره کنار سفره های افطار و سحر همان موبایل به دادم رسید تا به بقیه التماس دعا بگویم و کنارشان باشم .تابستان با آن روزهای کشدار و غمگینش سپری شد و من همچنان در قرنطینه بودم و به یاد عصر های تابستان خانه ی پدری با آن هندوانه های سرد در حوضش روزها رو میگذراندم.یک چیزی توی دلم سنگینی می کرد دلم تنگ بودم بود , دلم همه چیزهایی که تا به حال داشتم را میخواست اما باز هم خواستم امید داشته باشم آن گوشی رنگ و رو رفته ام این بار هم به کمکم آمد تا دلتنگیم را کم کند.پاییز رسید دخترم از ذوق لباس و دفتر نو , رفتن به مدرسه و تمام شدن این قرنطینه ی طولانی خوشحال بود اما توضیحش سخت بود که بفهمد روزهای سخت هنوز تمام نشده. پاییز تمام شد , شب یلدا آمد و باز هم همان گوشی مویابل را به دست گرفتم اما این بار دیگر بغضم ترکید خسته شده بودم از این همه دوری دلم پدر و مادرم را می خواست بوی گردن نوزاد تازه متولد شده خواهرم را میخواست ولی باز هم باید صبر می کردم ,صبر کردم و ادامه دادم با همین گوشی رنگ و رو رفته ام سرکار رفتم , خرید کردم , خندیدم , بغض کردم عزیزانم را در آغوش گرفتم و فکر کردم... چه خوب که این حجم سرد فلزی رنگ رو رفته ی درب و داغانم که روزی ده بار ضدعفونیش می کنم با همه ی بی احساسی اش پناهگاه امن همه ی دلتنگی هایم شد و به دادم رسید .خانوم میم?خانوم میم?Thu, 31 Dec 2020 20:10:46 +0330