https://virgool.ir/feed/@m_53138231یه مهندس علاقمند به نویسندگی و نقاشیfa2026-11-12 04:14:13https://files.virgool.ir/upload/users/2976318/avatar/Y20Lfe.pnghttps://virgool.ir/@m_53138231https://virgool.ir/@m_53138231/تولد-سی-سالگی-من-و-آشنایی-با-پیمان-bnzuxczkcvxhفردا روز 22 آذر و تولدم بود.آن روز برف سنگینی باریده بود و کل شهر سفید پوش شده بود. هوا بی نهایت سرد و منفی 4 درجه بود. به زحمت ماشینم را که با قسط و وام خریده بودم از پارکینگ بیرون آوردم و به سمت محل کارم حرکت کردم. شرایط سختی برای رانندگی بود و حتی چند بار ماشین روی برف ها سر خورد. با هر سختی ای بود خودم را به دفتر رساندم ولی باز هم دیر رسیدم که باعث شد خانم اسکندری رئیس شرکت به خاطر همین دیر رسیدن ها از حقوقم کسر کند. خانم اسکندری زن بدی نبود و حتی ضامن وام من برای خرید ماشین شده بود ولی گاهی اوقات بیش از حد حشک و مقرراتی می شد. همینکه پشت میز نشستم، یاد فردا که تولدم بود افتادم. تا به حال یه تولد درست و حسابی نداشتم و چقدر دلم می خواست فردا که سی ساله می شدم یه تولد لاکچری برای خودم می گرفتم تا تولد 30 سالگی همیشه برایم خاطره انگیز باشد. با نا امیدی موجودی حسابم را چک کردم و در کمال ناباوری دیدم با اینکه آخر ماه هست مبلغ قابل توجهی پول برایم باقیمانده است. به خودم آفرین گفتم که توانسته بودم این ماه، این مبلغ را صرفه جویی کنم. من همیشه عاشق برنامه ریزی جشن بودم. پس خیلی سریع تمام چیزهایی را که می خواستم مثل کیک و وسایل تزئینی و شام و میوه و... اینترنتی سفارش دادم و با باقیمانده پول یه فیلم بردار و عکاس مخصوص هم استخدام کردم! در عرض یک ساعت همه کارها را انجام دادم و کل موجودی حسابم خالی شد. بعد شروع کردم زنگ زدن به دوست و فامیل و آشنا و حدود چهل نفر رو دعوت کردم. از بین همکاران هم شش نفر که‌ خانم اسکندری هم بین شون بود رو دعوت کردم. حسابی هیجان زده و خوشحال بودم! با این تولد گرفتن یهویی، یه جورایی خودمو سورپرایز کرده بودم! وقتی با خریدها رسیدم خونه چهره مامانم از شدت عصبانیت دیدن داشت! ولی اونم بعد از اینکه خوشحالی منو دید نرم شد و هیچ مخالفتی با این جشن نکرد. صبح زود پاشدم و تزئینات رو وصل کردم و میز میوه و مخلفات رو آماده کردم و بعد آرایشگاه رفتم و لباس زیبایی که از قبل داشتم رو تنم کردم. نزدیک عصر بود که فیلمبردار و مهمونها رسیدن. صدای موزیک و شادی همه جا رو پر کرده بود و یکی از بهترین روزهای زندگیم بود و کاملا از ناراحتی ای که قرار بود چند ساعت آینده سرم بیاد بی اطلاع بودم. بعد کیک خیلی بزرگی که گرفته بودم رو آوردیم و بریدیم و تقسیم کردیم. در طول مهمانی متوجه شدم خانم اسکندری کمی چپ چپ و با طلبکاری به من نگاه می کند ولی به روی خودم نیاوردم. ساعت هنوز نه شب نشده بود که دیدم خانم اسکندری حاضر شده و آماده رفتن است. با تعجب سمت او رفتم و گفتم خانم اسکندری کجا داری میری؟ الان قراره شام بیارن. خانم اسکندری با تعجب دستهایش را به هم زد و گفت : شام هم سفارش دادی؟ این همه پول رو از کجا آوردی دختر؟ در دل با خودم گفتم این زن چقدر پر رو شده! آخه به تو چه ربطی داره که من پول تولد گرفتنم رو از کجا آوردم؟ ولی جلوی خودم رو گرفتم و با لبخند گفتم : باورتون نمیشه ولی این ماه کلی پول پس انداز کرده بودم و تو حسابم اضافه اومده بود! خانم اسکندری با تعجب گوشی اش را در آورد و عینکش را به چشم زد و پیامک بانک را جلوی چشمم گرفت و گفت : پس دختر گلم میشه لطف کنی اول قسط وامت رو پرداخت کنی که از حساب من بیچاره که ضامنت شدم کم نشه. با شنیدن این حرف انگار یک پارچ آب سرد روم ریختن! تازه یادم افتاد که قسط وام رو که مبلغ بالایی هم بود کاملا فراموش کرده بودم و با حماقت فکر کرده بودم این ماه پول اضافه آورده ام! داشتم از حال می رفتم که خانم اسکندری کمکم کرد روی صندلی بشینم. با ناراحتی با دست روی پیشانیم کوبیدم و گفتم : شام! شام رو هنوز نیاوردن و باید کنسل کنم پولشو پس بگیرم! گوشی من کجاست؟ گرون ترین قسمت همین شام بود! خانم اسکندری حالت مهربانی به خودش گرفت و گفت : دخترم نمیشه که مردم رو گرسنه بفرستیم برن! کاریه که شده. این دفعه من قسط وامت رو میدم و بعدا از حقوقت کم می کنم! از خوشحالی پریدم و خانم اسکندری رو بغل کردم و گفتم : اصلا نمی دونم چه جوری ازتون تشکر کنم. باورم نمیشه آنقدر فراموشکارم که اینطوری شرمنده شما شدم!خانم اسکندری دوباره حالت جدی به خودش گرفت و گفت :البته این بار یه استثنا بود و از این به بعد مجبوری همه قسط هات رو با پیمان پرداخت کنی که دیگه این مشکل پیش نیاد. با تعجب زیادی گفتم : پیمان کیه؟ پسرتون هستن؟ خانم اسکندری خنده طولانی ای کرد و گفت : نه! پرداخت پیمان یه شرکته که قسط وام و قبض و شهریه و.... خیلی چیزا رو خودکار و مستقیم و به موقع از حسابت کم می کنه که اینطوری یادت نره ! با خجالت گفتم :آره واقعا این روش واسه یه آدم فراموشکار مثل من عالیه!واقعا هم #پرداخت_مستقیم_پیمان  عالی بود و از اونروز به بعد همه قسط هام رو سر موقع و بدون هیچ استرسی پرداخت کردم. با وجود اینکه همه اوناییکه دعوت کردم به بهانه با عجله اومدن واسم کادو نگرفتن ولی از برپایی اون تولد پشیمون نشدم چون با پرداخت پیمان آشنا شدم!#پرداخت_مستقیم_پیمان Author77Author77Tue, 26 Nov 2024 00:55:04 +0330https://virgool.ir/@m_53138231/یه-آدم-بدشانس-صد-در-صد-باید-بیمه-بگیره-c8ys6hdk18yeداشتم از کوچه رد می شدم که یه مرد دویست‌کیلویی که تو یه دستش چیپس و تو یه دست دیگه‌ ش بستنی بود و عین قحطی‌زده‌ها هر دو رو همزمان با هم می‌خورد مثل روح جلوی جفت چشمام سبز شد! صدای ملچ‌وملوچش انقدر بلند بود که سرتاسر کوچه پخش می‌شد. راست می‌گن مار از پونه بدش میاد جلوی خونه‌ش سبز می‌شه!یهویی خونم به جوش اومد و یاد اون‌ روز نحس افتادم .از جلوش که رد می‌شدم نتونستم خودم رو کنترل کنم و در‌حالی‌که با اکراه نگاهش می‌کردم سرم رو با تاسف تکون دادم و  با تمسخر گفتم: داداش آخه با این شکم بازم داری می‌خوری...توی دلم گفتم: به فکر خودت نیستی حداقل به فکر سلامتیت باش عین خرس گریزلی می‌لمبونی!نه گذاشت و نه برداشت، همین‌که حرفم رو شنید عینهو یه سوموکار ژاپنی(کشتی‌گیران سنگین‌وزن ژاپن) بهم حمله‌ور شد و بستنی رو توی صورتم له کرد. هرلحظه منتظر بودم تا عین تریلی از روم رد بشه، اما باز جای شکرش باقی بود که یقه‌ام رو گرفت وبا عصبانیت گفت: هر‌چی باشه از گه اضافی خوردن بهتره... خوبه منم به تو بگم چرا انقدر کج‌‌وکوله‌ای، شکلت شبیه سمندون...دیدم هوا پسه و یقم رو با دو تا دستش گرفته و منو کاملا از زمین بالا برده؛ بنابراین بستنی رو با زبون از صورتم پاک کردم و با لبخند گفتم راست می‌گی از گه اضافه خوردن خوشمزه‌تره. از تاکتیک خوبی استفاده کردم چون دیگه نرم شد و ولم کرد. حالا خوبه کسی اون دور و بر نبود این صحنه ضایع رو ببینه. ولی واقعا هم زیاد خوردن اون به من ربطی نداشت. مسئله اینه که بعد از اون روز نحس من به چاق‌ها حساس شدم و ازشون خوشم نمیاد و دست خودم هم نیست. یه جورایی بهشون آلرژی پیدا کردم. هروقت یاد اون روز نحس و مسخره میفتم هیچ‌وقت خودم رو نمی‌بخشم! البته بماند آخرش هم نفهمیدم که خودم مقصر بودم یا اون مردک چاق دیوانه. بله الحق که دیوانه کلمه مناسبی برای اون آدم زبون‌نفهمه، تا آخر عمرم باید پول قسط‌های درمان و استخون‌های شکستش و چندتا عملی که داشت رو، بدم .اصلا مگه می‌شه استخون آدم زیر چهارصد کیلو دنبه وچربی بشکنه؟ یعنی اگه زمان به عقب برگرده، من قبل از هر کاری حتما یه بیمه می‌خرم.تازه بیمه های ازکی خیلی راحته و خریدش آنلاینه ! آخه پسر، بین تمام فامیل و دوست و آشنا به بدشانس‌بودن معروفی بعد چطور به ذهنت نرسید یه بیمه بگیری که حالا به این فلاکت نیفتی!اصلا بذارید جریان اون روز بدیمن رو تعریف کنم تا خودتون متوجه بشید که حق با منه. سال‌ها بود تو هر کاری می‌رفتم یه بدشانسی گریبانم رو می‌گرفت؛ مثلا رفتم مسافرکشی که دزد ماشینم رو برد و بعد فهمیدم اگه بیمه بدنه داشتم می‌تونستم خسارت بگیرم! بعد رفتم کارگاه زدم که آتیش گرفت اونجا هم بیمه نداشتم و الی آخر... سریال بدشانسی‌های من تو کارهام ادامه داشت تا این آخری که می‌خوام واستون تعریف کنم. بعد از دوسال بیکاری یه روز اتفاقی رفته بودم ساختمون پزشکان و درمانگاه قدیمی محل که یه ساختمون پر رفت‌و‌آمد و پر‌جمعیت هشت طبقه  هست. متوجه شدم ای دل غافل این ساختمون آسانسور نداره.چون از نظر فنی به این مسائل وارد بودم رفتم با مدیر و مالک ساختمون صحبت کردم تا یه آسانسور خارجی برای اون محل بزنم و خودم هم بشم مسئولش و ماهانه یه حقوقی هم بگیرم؛ یعنی جور کردن یه همچین کاری به عقل جن هم نمی‌رسید، اما وقتی بیکار باشی مخت خوب کار می‌کنه!خلاصه به مناسبت شغل جدید شیرینی گرفتم و بردم خونه و هرکی شغلم رو می‌پرسید با افتخار می‌گفتم مدیر و مالک آسانسور فلان‌جا هستم. اینم بگم که رو کارم خیلی حساس و منظم بودم و حتی هر روز برای نشستن تو آسانسور لباس کار رسمی و فرم می‌پوشیدم و عطر و ادکلن می‌زدم تا مبادا بوی بد بدم و مسافرهام ناراحت بشن! هیچ‌کس هم به‌جز خودم حق زدن دکمه‌ها رو نداشت. شاید وقتی می‌گم مسافرهام خنده‌تون بگیره، ولی واقعا من به کابین آسانسور به چشم کابین خلبان نگاه می‌کردم و خودم رو در حد یه خلبان می‌دیدم  که وظیفه داره دکمه‌ها رو بزنه و مسافرین رو در صحت و سلامت در طبقات مختلف پیاده کنه‌. از این کار خیلی راضی بودم و اون روز نحس دقیقا پنجمین روز کارم بود. یه روز شلوغ و ساعت دو بعد‌ازظهر بود که شش نفر مسافر سوار شده بودن و منتظر آخرین مسافر بودیم.داشتم کتاب می‌خوندم که متوجه شدم یه چیز نرم و بزرگ رفت تو صورتم و کل دیدم رو گرفت. به‌زحمت و تقلا درحالی‌که انگار صورتم تو یه بادکنک نرم فرو رفته بود و دست‌هام تو هوا تکون می‌خوردن  از روی صندلی بلند شدم و چیزی که جلوی چشمم می‌دیدم باورکردنی نبود؛ عظیم‌ترین کوه گوشتی متحرک جهان رو دیدم. قیافه بقیه مسافرهای کابین هم بدتر از من در‌حال له‌شدن بود و هیچ جای حرکتی برای هیچ‌کس باقی نمونده بود. به‌جرات می‌تونم بگم حداقل چهارصد یا پونصد کیلو بود! کیف سامسونتی که تو دستش بود در برابر اون جثه بزرگ مثل یه کیف پول به نظر می رسید! در‌حالی‌که بین دیوارهای آسانسور و شکم نرمش درحال پرس‌شدن و جون دادم بودم به‌زحمت و بریده‌بریده گفتم:من مسئول آسانسورم و آسانسور تحمل این وزن رو نداره، لطفا همین الان پیاده شو! با خنده‌های کریهی شروع کرد به قهقه‌زدن و گفت:چی مسئول؟! از کی تا حالا آسانسور رئیس داره؟گفتم احیانا تو کتاب گینس رکورد چاق‌ترین مرد دنیا رو نداری؟بقیه مسافرها هم صدای اعتراضشون بلند شده بود که یه‌دفعه کاری که نباید می‌کرد رو کرد و دستش رو برد روی دکمه و اون رو فشار داد و باز با خنده ادامه داد:داداش، من مریضی چاقی دارم، هوا هم بخورم چاق می‌شم، این یه‌بار رو  بذار به امید خدا بریم، قول میدم چیزی نشه.بعد رو به مسافرا گفت: قول می‌دم دیگه رژیم بگیرم!توی دلم گفتم: آخه مرد حسابی کارِ تو از رژیم گذشته، دیگه باید مثل خرمشهر خدا تو رو از شر این همه چربی آزاد کنه!دیگه کار از کار گذشته بود و حرکت کردیم، انقدر له شده بودم که به‌جز چشمم هیچ‌کدوم از اعضای بدنم رو نمی‌تونستم حرکت بدم‌. یه چیزی درونم می‌گفت آسانسور داره می‌لرزه و صداهای عجیب‌وغریبی می‌ده!حس خلبانی رو داشتم که هواپیماش درحال سقوط بود. بقیه مسافرها هم چپ‌چپ نگاهش می‌کردن و زیرلب بهش حرف می‌زدن. خلاصه هنوز به طبقه پنجم نرسیده بودیم که چراغ‌ها خاموش شد و صدای پاره‌شدن کابل‌ها میون جیغ‌وداد مردم گم شد. وحشتناک‌ترین صحنه‌ای بود که تا حالا تو عمرم دیده بودم! توی تاریکی داد زدم: شاهد باشید این مردک دیوونه همه‌مون رو به کشتن داد! خدایا به دادمون برسسه طبقه رو سقوط کردیم که یه‌دفعه معجزه شد و قبل از سقوط آزاد آسانسور بین طبقه دوم و اول، با غرش‌های وحشتناکی کم کم شروع به متوقف‌شدن کرد! وحشت‌زده و زخمی تو تاریکی مطلق یه ساعت تا اومدن آتش‌نشانی صبر کردیم که بعد از روشن‌شدن چراغ‌ها فهمیدیم موقع سقوط، مردک چاق مثلا فداکاری کرده و خودش رو زیر دست و پای بقیه انداخته و یه استخون سالم تو بدنش نمونده. حالا اینو کجای دلم بذارم که تموم دندون‌های آقا لمینیت شده بود که حتی خسارت شکسته‌شدن اون‌ها رو طبق قانون من باید بدم. بازم جای شکرش باقیه کسی نمرد وگرنه باید پول دیه هم می‌دادم. آخه ادم چقدر باید بدشانش باشه که همچین آدم بی‌شعوری سوار آسانسورش بشه!خلاصه که فهمیدم حادثه خبر نمی کنه ویه آدم خوش‌شانس، بهتره تو هر کاری بیمه بگیره، ولی یه آدم بدشانس که خودم باشم لازمه که صد‌درصد بیمه بگیره!تازه الان خرید بیمه انقدر مثل آب خوردن شده که هرنوع بیمه‌ای رو خیلی راحت می‌شه از ازکی گرفت .#بسپرش_به_ازکی Author77Author77Thu, 23 Nov 2023 16:46:50 +0330