https://virgool.ir/feed/@m_51810668fa2026-11-12 01:20:15https://files.virgool.ir/upload/users/3949004/avatar/cuPZOD.jpghttps://virgool.ir/@m_51810668https://virgool.ir/@m_51810668/هیچی-نبود-فقط-یه-دل-نگران-بو-ffecxv5dayt2بعضی شب‌ها، دل آدم یه‌جوری می‌شه.بی‌دلیل… یا شاید با هزار دلیل که هیچ‌کدوم معلوم نیست.ذهن شروع می‌کنه فیلم ساختن.اگه این بشه چی؟ اگه اون اتفاق بیفته چی؟ اگه دیگه نتونم؟یه عالمه “اگه” میاد و می‌شینه رو شونه‌هات،سنگین، نفس‌گیر، خسته‌کننده.شروع می‌کنی به فکر، به تحلیل، به نگرونی.هی مرور می‌کنی، هی از نو تصور می‌کنی،و توی این بین، حتی نمی‌فهمی داری خودتو می‌تراشی،تبدیل می‌شی به یه آدم خسته که هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده،ولی انگار هزار بار شکسته.اما می‌دونی چی جالبه؟وقتی اون روز می‌رسه…وقتی با چیزی که ازش می‌ترسیدی روبه‌رو می‌شی،می‌بینی اون‌قدرها هم نبود.حتی خیلی وقت‌ها اصلن نبود.نه خبری شد، نه غمی اومد، نه دلی شکست.فقط تو بودی…و یه ذهنی که بیشتر از حد لازم فیلم ترسناک ساخته بود.آخرش می‌گی:“کاش اون شب به جای اشک، خوابیده بودم.”“کاش اون لحظه به خودم می‌گفتم: همه چی درست می‌شه.”ما آدما یه جوری‌ایم…درد نیومده رو هزار بار تجربه می‌کنیم،ولی وقتی شادی میاد، شک می‌کنیم واقعی باشه.اما زندگی اینو ثابت کرده:بیشتر اون چیزایی که نگرانش بودیم،یا اصلن اتفاق نیفتادن،یا اگه افتادن، ما قوی‌تر از اونا بودیم.پس…اگه امشب دوباره دلت شور زد،یادت بیاد:شاید تهش، مثل همیشه… هیچی نباشهدل نوشته های یواشکی یک زندل نوشته های یواشکی یک زنSun, 13 Apr 2025 02:11:14 +0330https://virgool.ir/@m_51810668/زن-فراموش-شده-ی-خودم-yz5nmtnnnkizعنوانگاهی که شب می‌رسد و همه خوابند، من بیدارم… نه برای کاری، نه برای کسی، فقط برای خودم.برای زنی که یک روزی آرزوهایی داشت… امیدهایی که توی قلبش مثل پروانه پر می‌زدند،اما کم‌کم، توی شلوغی بچه‌داری، خرید خانه، مهمانی‌ها، درس بچه‌ها، قهرها و آشتی‌ها،همه‌شو گذاشت کنار.نه اینکه نخواد…فقط شدنی نبود.یادش رفت که قرار بود چی بشه، کجا بره، کی بود اصلاً…فقط یادش موند که باید مادر خوبی باشه، همسر صبوری باشه، زن خونه‌ای که همیشه حواسش به همه هست…به همه جز خودش.امشب دلم برای همون زن تنگه.برای خودم.برای منی که یک روز با شوق خواب می‌دیدم و حالا فقط خوابم می‌بره.کاش کسی بیاد و دستمو بگیره، بگه هنوز دیر نشده.بگه هنوز می‌شه رویاها رو از نو نقاشی کرد…اما هنوز هم یک چیزی در دلش روشنه.روزی خواهد رسید که دوباره آن زن، آن دخترک پر از آرزو و امید، خودش را پیدا کند.روزی که نه تنها مادر، بلکه زنی شاد و امیدوار خواهد بود.برای خودش و برای همه‌ی کسانی که دوستشان دارد.هیچ وقت دیر نیست…دل نوشته های یواشکی یک زندل نوشته های یواشکی یک زنFri, 11 Apr 2025 01:49:17 +0330