<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های کیانا همتی فراز</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_50483293</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:20:13</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/374908/avatar/5jPpEE.jpeg</url><title>کیانا همتی فراز</title><link>https://virgool.ir/@m_50483293</link></image><item><title>زمین خواری</title><link>https://virgool.ir/@m_50483293/زمین-خواری-pfy6wazuxnob</link><description>بارون چندوقته که ول کن نیست. خسته از صدای بارون روی حلب های سقف ام. صبح که بیدار شدم، با خودم گفتم که به هر جون کندنی شده باید از خونه بیرون بزنم. بذار انقدر بباره که خسته شه. نمی شه که با هوا و آسمون جنگید.پا از در بیرون گذاشتم. همه جا گل شده. سبزه ها خودشون رو به زور از زیر گل و لای ها بیرون کشیدند. سرمای اسفند ماه بوی مردگی نمی ده. پا به زمین های پیرمرد زمین خوار می ذارم. زمین هایی که بعضی هایشان با دو ردیف بلوک زیبایی و بکری منطقه رو گرفتن. همه جا بوته های وحشیه. دل ام می خواد، جلوتر برم. پا به همون زمینی که از همه دورتره بذارم. دوست دارم برم جلو. نمی دانم چرا از گل هایی که به ته کفش ام می چسبه، خوش ام میاد.اون زمین روی اون تپه برایم مغناطیس داره؛ چون بهترین زمین در این منطقه است. بوته های وحشی به شلوارم می چسبن. باران قطع شد.با هرسختی خودم رو به اون زمین دور می رسونم. جلوتر که می رم، عطر خوش چمن و سبزه ی تازه کم می شه. جاش یه بوی عجیبی میاد. نمی فهمم بوی چیه. حس می کنم، بوی گندیدگی چیزیه. کنجکاو می شم. به دور و برم نگاه می کنم. لای چمن های خشک شده ی قدیم یک لنگه کتونی مردونه ی طوسی رنگ می بینم.بو بیشتر می شه. بوی تعفن وحشتناکی در هوا پیچید. مورچه های بزرگ و قوی با سرعت زیادی در حال رفت و آمدن‌. یک تکه گوشتی را دارن به سمت سوراخی می برن. ردشان را می گیرم. ترس نفس ام را چنگ انداخته. چشم از مورچه ها برنمی دارم. ناگهان، چشمم به انگشت های سیاه پای مردانه ای که انگشت های پایش تا نصفه خورده شده، میفتد. جیغ می کشم. پا به فرار می گذارم.پیرمرد زمین خوار مرا می بیند که در آن زمین هستم. لبخندش سرد است. با هر لبخند دهان اش بزرگ و بزرگ تر می شود. زمین تازه ای به دندان گرفته است. پایم روی همان زمینی است.</description><category>کیانا همتی فراز</category><author>کیانا همتی فراز</author><pubDate>Thu, 11 Mar 2021 19:44:44 +0330</pubDate></item><item><title>یه سوزن به خودت بزن</title><link>https://virgool.ir/@m_50483293/یه-سوزن-به-خودت-بزن-nwvwcrhagsut</link><description>این سوزن رو می بینید. دیشب همچین کردن توی جون ام که تا امروز داره همه جام ذوق می زنه. حالا علتش چی بود. واسه خودم سرسفره داشتم غذا می خوردم، چشمم افتاد به شکم داداشم. یکدفعه با اون زبون لق ام گفتم: &#34;داداش انقدر نخور، ببین چقدر شکم آوردی!&#34; دیدم خانواده مثل شمشیر سامورایی ها همه یه سوزن از جیب شون در آوردن افتادن به جونم. دست ام سر شد. قاشق افتاد. تن ام ذوق ذوق کرد.مامان بزرگم‌ گفت: &#34;مادر خودتو ندیدی. از قدیم گفتن یه سوزن به خودت بزن، یه جوالدوز به مردم.&#34;بابابزرگم امروز زنگ زده می گه: &#34;واست وقت گرفتم. تو باید بری طب سوزنی.&#34;می گم: &#34;آخه چرا؟&#34;می گه: &#34;تمرین سرت تو کار خودت باشه هست.&#34;آخه کجای دنیا طب سوزنیش با جوالدوزه که من باید برم. بابابزرگم‌ می گه: &#34;اگه بابات از بچگی می ذاشت خودم تربیتت کنم، کارت به جوالدوز نمی رسید.&#34;جوالدوز نمی دونم دیدین یا نه؛ ولی یه چیزی پنج برابر سوزن معمولیه. من آقا از همین جا از همه افرادی که سر توی کارهاشون کردم؛ فضولی کردم؛ نظریه بی جا دادم و... عذرخواهی می کنم. تو رو خدا سازمان عفو بین الملل جان مادرتون نذارین منو با جوالدوز طب سوزنی کنن!اصلاً به کسی چه ربطی داره بقیه چیکار می کنن. چرا ما باید ایراد از بقیه بگیریم. چرا من نباید سرم توی کار خودم باشه. چرا تو نباید سرت توی کار خودت باشه. آقا مگه نسل جوالدوز منقرض نشد. خدایا به فریادم برس.</description><category>کیانا همتی فراز</category><author>کیانا همتی فراز</author><pubDate>Sun, 07 Mar 2021 18:36:08 +0330</pubDate></item><item><title>دروغ</title><link>https://virgool.ir/@m_50483293/دروغ-fudylrx4vvop</link><description>اینکه بخوای الکی به خودت امید بدی که آره همه چی خوبه و همه چی عالیه‌ اصلاً یه فریبه.‌ فریب دادن خودت.  من می دونم، فریب و دروغ خوب نیست. مگه دروغگو دشمن خدا نیست. من از کی دشمن خدا شدم. از وقتی بزرگ شدم یا از همون بچگی که فکر می کردم همه چی خوبه. منکه نمی خواستم دروغگو باشم. منکه دنبال این حرف ها نبودم. کی این بازی مسخره رو شروع کرد. همون هایی که شروع کردن از موفقیت حرف زدن. همون هایی که گفتن امروز بهترین روز توست! همون هایی که گفتن شروع کن و همه چی عالیه! با هر قدمی که از موفقیت گفتن، جیب یه عده خالی شد و جیب خودشون پر درست مثل ساعت شنی. چرا کسی نگفت به خودت دروغ نگو. چرا کسی نگفت تو همینی. چرا کسی نگفت واقع بین باش. به خودت راست بگو. از صبح که بلند می شیم یه خروار دروغ به خودمون می گیم و یه خروار دروغ به مردم. سرزمین دروغ زدگان قصه ی قشنگ برای شنیدن نداره. کاش، همون ها می گفتن: &#34;ببین عزیزم، ما یه روش هایی پیدا کردیم که بتونیم کسب درآمد کنیم. تو خیلی جدی نگیر. بیا و بخور. بیا و بپوش. ما خوراک دروغ برای روحت می فروشیم. این منوی ماست.&#34; اون وقت من حداقل به خودم راست می گفتم: &#34;غذاش خوب نیست؛ ولی من گرسنه م.&#34; اون وقت، من در شهر راستگویان زندگی می کردم. شهری که قصه های قشنگ برای شنیدن داشت.</description><category>کیانا همتی فراز</category><author>کیانا همتی فراز</author><pubDate>Sat, 06 Mar 2021 14:25:37 +0330</pubDate></item><item><title>دندان عقل</title><link>https://virgool.ir/@m_50483293/دندان-عقل-ijnwfzobzxy4</link><description>امروز، یکی داشت با مشت و لگد توی دهن ام می کوبید. از خواب بیدار شدم و گفتم: &#34;تو کی هستی؟ داری چه غلطی می کنی؟&#34;گفت: &#34;هیس! ساکت باش‌. من عقل ام.&#34;گفتم: &#34;چرا چرت می گی. کدوم عقل؟&#34;گفت: &#34;خوشبختم. دندون ام.&#34;گفتم: &#34;اوه دندون عقل! چرا اینطوری اومدی؟&#34;گفت:  &#34;راه نبود.&#34;گفتم: &#34;خب فایده ت چیه؟&#34;گفت: &#34;فکر کنم برای پر کردن فضای خالیه.&#34;گفتم: &#34;خب چرا پرش نکردی. اومدی خودتو چسبوندی توی لپ ام.&#34;گفت: &#34;تقصیر من چیه. من نشونه ی زندگی توام.&#34;گفتم: &#34;یعنی چی؟&#34;گفت: &#34;در این مدت زندگی هرراه کجی که رفته باشی، در مدل بیرون آمدن ما تاثیر داره. این همون راه های کجی بوده که رفتی.&#34;گفتم: &#34;وا این بی انصافیه. خب، من الان یه دونه نهفته دارم. تکلیف اون چیه؟&#34;گفت: &#34;اون واسه کارهای زیر آبیته.&#34;گفتم: &#34;یا خدا، حالا باید چیکار کنم&#34;گفت: &#34;فکر کن. فکر.&#34;گفتم: &#34;با این سن. با این درد چیکار کنم؟&#34;گفت: &#34;فکر کن و بعدش راه نجاتت رو پیدا کن.&#34;گفتم: &#34;فردا که تو رو می کشم و خلاص.&#34;گفت: &#34;راه های کجت رو چی؟&#34;سکوت کردم. این بار هیچی برای گفتن نداشتم. سکوت کردم. فضای خالی ام پر درد بود؛ ولی سکوت با درد، این بار برایم قشنگ بود.</description><category>کیانا همتی فراز</category><author>کیانا همتی فراز</author><pubDate>Fri, 05 Mar 2021 19:17:05 +0330</pubDate></item></channel></rss>