<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا عاشقی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_49842281</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:35:18</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>زهرا عاشقی</title><link>https://virgool.ir/@m_49842281</link></image><item><title>#ویرگول برای من یعنی</title><link>https://virgool.ir/@m_49842281/ویرگول-برای-من-یعنی-xspnkee1c2ki</link><description>#ویرگول برای من یعنی یک مکث.یعنی لحظه‌ای ایستادن میان این‌همه شلوغی، نفس‌کشیدن بین دو جمله از زندگی، و دوباره نوشتن. ویرگول برای من یعنی جایی که خودم رو گم نمی‌کنم.جایی که حرف‌های توی دلم، ترس‌هام، سؤال‌هام، و گاهی حتی رؤیاهام، می‌تونن بدون قضاوت جاری بشن.نه لازم کسی تاییدم کنه، نه لازم نقش بازی کنم.فقط منم و کلمه‌هام. گاهی می‌نویسم برای خودم، گاهی برای کسی که شاید یه روز، یه شب، از جایی دور، بی‌هوا نوشته‌م رو بخونه و دلش آروم شه.#ویرگول برای من یعنی «جای امن کلمات».نه پرزرق‌وبرق، نه پرهیاهو، اما واقعی. صادق. بی‌فیلتر.اینجا، من می‌تونم خودم باشم.و شاید… این خودش یه جور نجات باشه.</description><category>زهرا عاشقی</category><author>زهرا عاشقی</author><pubDate>Mon, 02 Jun 2025 14:36:46 +0330</pubDate></item><item><title>#ویرگول برای من یعنی</title><link>https://virgool.ir/@m_49842281/ویرگول-برای-من-یعنی-ib7pblgal8ze</link><description>#ویرگول برای من یعنی یک مکث.یعنی لحظه‌ای ایستادن میان این‌همه شلوغی، نفس‌کشیدن بین دو جمله از زندگی، و دوباره نوشتنویرگول برای من یعنی جایی که خودم رو گم نمی‌کنم.جایی که حرف‌های توی دلم، ترس‌هام، سؤال‌هام، و گاهی حتی رؤیاهام، می‌تونن بدون قضاوت جاری بشن.نه لازم کسی تاییدم کنه، نه لازم نقش بازی کنم.فقط منم و کلمه‌هگاهی می‌نویسم برای خودم، گاهی برای کسی که شاید یه روز، یه شب، از جایی دور، بی‌هوا نوشته‌م رو بخونه و دلش آروم شه.#ویرگول برای من یعنی «جای امن کلمات».نه پرزرق‌وبرق، نه پرهیاهو، اما واقعی. صادق. بی‌فیلتر.اینجا، من می‌تونم خودم باشم.و شاید… این خودش یه جور نجات باشه.ام..</description><category>زهرا عاشقی</category><author>زهرا عاشقی</author><pubDate>Mon, 02 Jun 2025 14:31:40 +0330</pubDate></item><item><title>#ویرگول برای من یعنی</title><link>https://virgool.ir/@m_49842281/ویرگول-برای-من-یعنی-n1hbm8yltnju</link><description>#ویرگول برای من یعنی یک مکث.یعنی لحظه‌ای ایستادن میان این‌همه شلوغی، نفس‌کشیدن بین دو جمله از زندگی، و دوباره نوشتن. ویرگول برای من یعنی جایی که خودم رو گم نمی‌کنم.جایی که حرف‌های توی دلم، ترس‌هام، سؤال‌هام، و گاهی حتی رؤیاهام، می‌تونن بدون قضاوت جاری بشن.نه لازم کسی تاییدم کنه، نه لازم نقش بازی کنم.فقط منم و کلمه‌هام. گاهی می‌نویسم برای خودم، گاهی برای کسی که شاید یه روز، یه شب، از جایی دور، بی‌هوا نوشته‌م رو بخونه و دلش آروم شه.#ویرگول برای من یعنی «جای امن کلمات».نه پرزرق‌وبرق، نه پرهیاهو، اما واقعی. صادق. بی‌فیلتر.اینجا، من می‌تونم خودم باشم.و شاید… این خودش یه جور نجات باشه.</description><category>زهرا عاشقی</category><author>زهرا عاشقی</author><pubDate>Mon, 02 Jun 2025 14:30:41 +0330</pubDate></item><item><title>دلنوشته ۲</title><link>https://virgool.ir/@m_49842281/دلنوشته-۲-u7wdbpuuq92x</link><description>من هنوز یاد نگرفتم همیشه قوی باشم.هنوز وقتی دلم می‌گیره، پنهونی گریه می‌کنم. هنوز وقتی خسته‌م، تظاهر می‌کنم که همه‌چی خوبه.من هنوز دارم تمرین می‌کنم که خودم رو همین‌جوری که هستم بپذیرم، با همه‌ی ترس‌ها، تردیدها، زخم‌ها.بعضی روزها فکر می‌کنم باید تا الان بلد می‌بودم چطور زندگی کنم. اما واقعیت اینه که هیچ‌کس واقعاً بلد نیست. همه‌مون فقط داریم تلاش می‌کنیم، اشتباه می‌کنیم، درس می‌گیریم، و گاهی هم از نو شروع می‌کنیم.من هنوز دارم یاد می‌گیرم که «نه» بگم، که خودم رو دوست داشته باشم، که بخندم حتی وقتی دنیا جدی‌تر از همیشه شده.و می‌نویسم. چون نوشتن، تمرینِ بودنِ منه. تمرینِ دیدنِ خودم، شنیدنِ درونم، و نجاتِ آرامِ روحم.شاید کامل نباشم، اما واقعی‌ام. و همین برای شروع، کافی‌ست.</description><category>زهرا عاشقی</category><author>زهرا عاشقی</author><pubDate>Mon, 02 Jun 2025 14:27:56 +0330</pubDate></item><item><title>دلنوشته ۱</title><link>https://virgool.ir/@m_49842281/دلنوشته-۱-fwuiae0emqgk</link><description>بعضی روزها همه‌چیز از کنترل خارج می‌شود. برنامه‌ها به‌هم می‌ریزد، آدم‌ها آن‌طور که باید نمی‌مانند، و حتی خودت هم برای خودت غریبه می‌شوی. انگار همه‌ی دنیا تصمیم گرفته‌اند یادت بیاورند که ضعیفی، که نمی‌رسی، که زیادی خواستی.من اما نشستم و نوشتم.نه برای این‌که نویسنده‌ام. نه برای این‌که بلد باشم. فقط برای این‌که بنویسم.برای این‌که نوشتن، تنها کاری‌ست که وقتی از همه‌جا رانده می‌شوم، هنوز به من پناه می‌دهد.نوشتن گاهی نجات نیست؛خود خودِ زندگی‌ست.وقتی خط‌به‌خط می‌نویسم، انگار پاره‌های نامرئی وجودم را تکه‌تکه بیرون می‌کشم، روی کاغذ می‌گذارم، نگاه‌شان می‌کنم و می‌فهمم:نه، هنوز تمام نشده‌ام.تو هم اگر مثل من گاهی از زندگی جا می‌مانی،بشین و بنویس. نه برای دیده‌شدن، نه برای کامل‌بودن. فقط بنویس تا نفس بکشی.</description><category>زهرا عاشقی</category><author>زهرا عاشقی</author><pubDate>Mon, 02 Jun 2025 14:26:32 +0330</pubDate></item></channel></rss>