<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های محمد جواد رنگیان</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_49788738</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 03:21:59</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1698255/avatar/zQb7w2.jpeg</url><title>محمد جواد رنگیان</title><link>https://virgool.ir/@m_49788738</link></image><item><title>رویای بچه دبیرستانی</title><link>https://virgool.ir/@m_49788738/رویای-بچه-دبیرستانی-rf9jaaoylusi</link><description>یکم:سامان گفت : جواد اجازه هست بهت بخندم ؟قهقهه دوستانم بلند شد. رضا محکم زد روی شانه م و گفت: واقعاً عجب ترسویی هستیا ! حالا یه بار کنکور داده و نشده ... ببین به این کار تو میگن فرار ...جواب دادم : آره شما حق دارید به من بگید ترسیدم ... آره رضا تو داری به صورت یه آدم ترسو نگاه می کنی ... من تحمل اینو ندارم که سال دیگه ۷۰هزارم بشه ۵۰ هزار !و دلخوش باشم که با این سیر رشدم بتونم یه روزی از این دانشگاه کوفتی تو بیابون برم یه جای دیگه . عجب غلطی کردما ... این چه آرزویی بود که کردم ؟ من تنبل و به قول رضا ترسو رو چه به این کارا !!رضا جون ، آقا سامان من تصمیم خودم گرفتم : سه سال دبیرستان رشته تجربی خوندم ، امسال  اومدم دانشگاه و مدیریت میخونم . نه اینکه رشته بدی باشه ، اصلا ! برای من بده ! من برای کنکور دیگه ثبت نام میکنم.صورت سرخ شده و هوای شرجی و بحث جدی ما توجه چند راه گذر را جلب کرد.سامان با علامت هیس از شدت صدایم کاستم و ادامه دادم: من نظر شخصیم اینه ... میرم یه جا که احتمال قبول شدنم توی دانشگاه معمولی، حداقل وجود داشته باشه . رضا که روبروی من و سامان روی جدول سیمانی پارک نشسته بود گفت : خب آقای بزدل بزن به چاک ...برو سی خودت... دوم:سرما خورده بودم ، آن موقع‌ها انگ کرونا  وجود خارجی نداشت .علاقم رشته علوم انسانی زیاد شده بود . هرکه از راه و بیراه می رسید ازش پرسیدم : ارزشش رو داره ؟آقای وفایی فامیل دور ما که معمولاً سالی یکبار در مهمانی ها یا عروسی ها میدیمش و دبیر ریاضی دبیرستان نبوت هم بود را در صف آمپول پنی سیلین دیدم .فرصت غنیمت بود :ازش در مورد تغییر کنکور و اینکه می خواهم کنکور متفاوت با رشته ام را بدهم را پرسیدم .فکر نکنم فشار شب اول قبر انقدر ترسناک باشد !شدیدا مرا به پل برد و گفت : ببین پسر جون، برو سر کار خودت، رشته خودت...  اصلا دانشگاه به این خوبی ...هیچجا خونه خود آدم نمیشه!بهش گفتم شکست خوردم... شاید این دفعه خورد شوم !جواب داد : اصلا تو میدانی فلسفه چیست ؟ سقراط چه کرده است ؟ از مارکسیست چه اطلاعاتی داری ؟وحشت برم داشت و دومین رویایم یعنی کنکور انسانی به مو رسید !سوم : عجز و ناله های درونی را در جمعه 20 شهریور به پایان رساندم . چاره ای وجود نداشت : انسانی بودم در جستجوی معنا ! نمی توانستم صبر کنم تا سرنوشت بمثال کوسه ای مرا قورت میداد .به خودم آمدم : ببین جواد تو یکبار به دنیا آمده ای و اشتباهاتی کرده ای و دانشگاه اشتباهی و دوستان اشتباه تر را انتخاب کرده ای ولی هنوز فرصت برگشت هست . نگو : اوووو راه برگشت طولانی و سختی دارم ... فقط خودت بودن کافیه !روز و ماه و شب و تاریکی ، با صبوری و حتی خوشی مثال زدنی گذشت . دیگر همه اضطراب ها را فشار بازی کنکور معنا کرده بودم . حال جواد پزشک حتی روی میز مخصوص کنکورش نوشته بود حقوق تهران !چهارم :چهار تماس بی پاسخ از دوستم سامان ! چه میخواست ؟ چشده بود؟ تماس گرفتم ، با صدای خش دار گفت : جواد دیدی گفتم هیچی نمیشی ؟با خنده ادامه داد : حالا چند صد هزار شده ای ؟ یالا حرف بزن مگه لال شدی ؟ شوکه شده بودم ،از چه سخن میگفت ؟ نتایج کنکور را دیدم ! شگفت آور بود . با تلاش یکساله بازم صد هزار شده بودم !!خواهرم از تماس منو دوستم بویی برده بود موبایل را از دستم گرفت و نتیجه و درصد ها را با دقت دید . صدای جیغ دوسال پیش او هنوز هم عامل سردرد های گاه و بی گاهم است ! فریاد زد :  8 هزار شدی لعنتی ! بابا ایول ... بابا دستخوش ...َ</description><category>محمد جواد رنگیان</category><author>محمد جواد رنگیان</author><pubDate>Sat, 02 Jul 2022 13:59:48 +0430</pubDate></item></channel></rss>