https://virgool.ir/feed/@m_49754319fa2026-11-12 12:14:24https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_49754319https://virgool.ir/@m_49754319/مَرَنْجانْ-دِلَم-را-t7ovgabuymvrقصه اینجاست که ما شاید هیچ وقت نفهمیم «بریدن» واقعا چه معنی ای میدهد؟چه اتفاقی میفتد که کسی از کار مجبوبش، آدمی که عاشقش بوده یا روال روزمره ی زندگیش می‌برد؟من فکر میکنم بریدن به این راحتی ها نباشد و حتی اگر خیلی روزهای سختی را بگذرانیم هیچ چاقوی تیزی پیدا نکنیم که‌ آخرین بندهای اتصالمان را به راحتی ببریم و قطع شویم، چاقوهای دنیا تیز نیستند و بریدن با آنها، ممارست میخواهد، انگار باید سالها ببری تا واقعا قطع شوی و هیچ بند باریکی باقی نگذاری!برای همین بریدن واقعا سخت است و روزهای طولانی زیادی را باید درد بکشیم تا بتوانیم ببریم، رویاهایمان را دفن کنیم و دیگر هیچ وقت به سراغشان نرویم!به هرحال همه ی ما روزهای زیادی به رویاهایمان برمیگردیم و مدتی با خیالِ ناممکنشان زندگی میکنیم و تحمل از دست دادنشان را برای خودمان راحت‌تر میکنیم!نمیدانم در روز چندبار به این و آن میگوییم بریدیم! ولی امیدوارم هیچ کسی مجبور نشود روزی معنای دقیق بریدن را زندگی‌ کند! امیدوارم مرغ دل هیچ کسی روزی انقدر رنجیده خاطر نشود که مصداق این بیت باشد:«مرنجان دلم را که این مرغ وحشیز بامی که برخاست دیگر نشیند»سارا فرح زادیسارا فرح زادیThu, 01 Jun 2023 20:34:27 +0330https://virgool.ir/@m_49754319/خیلی-دور-خیلی-نزدیک-q1gx6i69wfqcدلم برای وقتی که ارتباط بین ادمها اینقدر گسترده و مدام نبود تنگ‌شده، اینهمه سرعت ارتباط و اینهمه باخبری به چه کارمان آمده؟ من‌ فکر میکنم هیچکار!استاد دوست محمدی دیروز میگفتن گرسنه ای که هیچ غذایی نداره با بوی غذاهم خوشه و دنبالش میکنه، ولی کسی که تو یه سالن پر ازغذاست حتی اگه‌ گرسنه باشه مشامش از بوی همه ی غذاها پر میشه و گیج میشهماهم گیج شدیم، کاش مثل قبل کمی از هم بی خبرتر بودیم، همدیگر را زودتر فراموش میکردیم و از تغییرات هم دائم باخبر نبودیم،یا دلتنگ میشدیم و نزدیک، یا واقعا همدیگر را کنار میگذاشتیم و دور میشدیموسط ارتباطی که نه دور است نه نزدیک دست و پا نمیزدیم و شاهد دور شدن ذره به ذره ی ادمهایی که روزی نزدیکمان بودند نمیشدیم!آن جمله ی زیبا چه میگفت؟«دور باش اما‌ نزدیک، من از نزدیک بودن های دور، میترسم»سارا فرح زادیسارا فرح زادیMon, 22 May 2023 12:31:07 +0330https://virgool.ir/@m_49754319/چراغها-را-من-روشن-میکنم-sdhzjyjguajxراستش را بگویم وقت خوبی را برای شروع‌ انتخاب نکرده ام، نمیدانم چه شد که به سرم زد بنویسم، انگار کسی دقایقی‌قبل از خواب در گوشم گفت: حالا وقتش است! تقریبا همیشه همینطور بوده، هیچ وقت تصمیم با من نبود، انگار کسی کلید روشن را فشار میداد و من هرجایی و در هرحالی که بودم مسخ میشدم، قلم را برمیداشتم‌ و‌ مینوشتم، کلمه ها انگار عضوی از بدنم باشند، انگار جوانه ی سر انگشتانم باشند، سر میخوردند و کنار هم مینشستند و جمله و پاراگراف و متن میشدند.راستش، به همین خاطر هیچ وقت درست و حسابی ننوشتم، انگار کسی بیرون از من باید کلید را میزد، باید چراغ آن اتاق تاریک پرکلمه را کسی غیر از خودم روشن میکرد، من فقط واسطه بودم، واسطه ای برای رساندن آن بوی خوش، معانی لطیف و آن ترکیب های بهشتی به کاغذ، به معنا! حالا ولی انگار دارم عوض میشوم، بالاخره پیر شدن باید یکجوری خودش را نشان بدهد، برای کسی با تارهای سفید مو و کم‌جان شدن قلب، برای من با عوض شدن چیزی که هیچ وقت فکرش را هم نمیکردم بتوانم تغییر دهم!دیگر دلم نیست که صبر کنم تا کسی چراغها روشن‌ کند، میخواهم خودم روشنشان کنم، میخواهم روشن نگهشان دارم، همیشه و همیشه…سارا فرح زادیسارا فرح زادیWed, 10 May 2023 02:15:43 +0330