<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های nazanin</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_49572668</link><description>` و کلمات بزرگترین آسیب را به ما می زنند `</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 01:45:18</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4721490/avatar/rcIO2O.jpg</url><title>nazanin</title><link>https://virgool.ir/@m_49572668</link></image><item><title>` آغوش ایران زمین `</title><link>https://virgool.ir/@m_49572668/آغوش-ایران-زمین-vblih30kmzug</link><description>ایران بآنو ؛ مرا در آغوش بگیر که من به آغوشِ تو محتاج‌تر از نانِ شبم . . ایرانِ من ، دیگران را نمیدانم اما من به آغوشت وفا دارم ایران بآنو تو به اندازه ای زیبا هستی که چشم دیدنت را ندارند محکم مرا در آغوش بگیر و همچنین هم وطنان من را میدانم میدانم کسی نمیتواند این آغوش را در هم بشکند  آغوش ایران زمین</description><category>nazanin</category><author>nazanin</author><pubDate>Mon, 14 Sep 2026 10:41:49 +0330</pubDate></item><item><title>words</title><link>https://virgool.ir/@m_49572668/words-ngcellultneq</link><description>کلمات ... آره همین کلمات خیلی قدرتمند هستناینکه توی چه مکانی یا چه جایی استفاده بشن و استفاده ش در مقابل هر آدمی و یا استفاده ش توی هر سنی مهم نیستبه هر حال قوی ترین سلاح ما کلمات هستنبیشترین تاثیر رو همین کلمات دارن برای همینه که به شکل یه سلاح میتونیم بهش نگاه کنیمبه نظر من بد ترین آسیب ها رو کلمات به ما میزننو ماندگار ترین و زیبا ترین چیز ها هم در ذهن ما کلمات هستندپس بیاین مواظب این کلمات باشیموای یادم نمیره ، هیچ وقت یادم نمیرههر وقت اسم کلمات میاد همین خاطرات دوباره به ذهنم خطور میکنناینکه چه آدم هایی با همین سلاحشون به من آسیب زدننه ، اینبار نمی‌خوام بهشون فکر کنم ...نمی‌خوام دوباره توی پیچ و تاب حرفایی که بهم زدن و هنوز توی ذهنم باقی موندن گم بشمنمی‌خوام به حرفایی فکر کنم که برام تبدیل به تروما شدننمی‌خوام کلمات منو دچار فروپاشی روانی کنننمیدونم شاید جای زخم ها توی زندگی بعدی تبدیل به ستاره هایی تطبیق شده با بدنمون بشن اما من راجب زخم های جسمی صحبت نمی‌کنمخب زخم هایی که با کلمات در وجودم ایجاد شدن به من یادآوری میکنه که حواسم باشه از چه کلماتی در مقابل چه آدم هایی استفاده میکنمهمین کلمه ها میتونن مثل الماس باارزش باشن یا همونقدر بی ارزش مثل زبالهاین کلمه ها میتونن انقدر زیبا باشن که یک ستاره به وجودمون اضافه کنن اما خب شاید زخم هایی که همون کلمات ایجاد میکنن تو زندگی بعدی تبدیل به ستاره بشن پس این یه فرصته به هر حال این ستاره ها به وجود میان پس چرا از این پروسه لذت نبریم ؟</description><category>nazanin</category><author>nazanin</author><pubDate>Sun, 13 Sep 2026 11:44:35 +0330</pubDate></item><item><title>Absurd ( پوچ )</title><link>https://virgool.ir/@m_49572668/absurd-پوچ-gvypnvdfwvhf</link><description>خسته شدم از چهارچوب های مسخره اطرافم خیلی مسخرست که کلا باید کارهای مشخصی‌ رو انجام بدم از این روتینی که صبح پاشم و با کلافگی به روز ادامه بدم هم خسته شدم مشکل به این سادگیا نیست دیگه کل این دنیا به درد نمیخوره این حس پوچی که داره ذره ذره وجودمو فرا میگیره هیچ وقت قرار نیست نابود بشه نه تا وقتی که منو کاملا مثل یه جنازه سرد و بی روح کرده باشه  تنها راهی که شاید کمی باعث تفاوت در زندگیم بشه همین نوشتنه این که احساسات و افکارم رو بیارم روی کاغذ . خب نمیخواستم هیچ وقت این نوشته ها رو به اشتراک بذارم ولی گفتم شاید به اشتراک گذاشتن افکارم کمی باعث بشه که وجودم کمی بتونه نفس بکشه چون به قدری این حرف ها سد راه نفش کشیدنش شده که ممکن است باعث سرنگونیش بشه و از این هم خیالم راحته که قرار نیست کسی اینا رو بخونه و بزودی توسط خودم هم فراموش میشن چه برسه به بقیه ...بار ها به این فکر کردم که چجوری از شر حس پوچی خلاص بشم اما هیچ نتیجه ای نداره خب ذهنم انگار ازش یه شخصیت کت و شلوار به تنی ساخته که در عین جذابیت مثل یه کابوسه و هر لحظه احساس میکنم اون هست و هیچوقت رهام نمیکنه حتی حین نوشتن و حتی وقتی که ناراحتم احساس میکنم داره منو در آغوش میکشه و دوباره حس سرد شدن و بهم میده .ولی خب دیگه داره زیادی روم تاثیر میذاره و خودم هم میدونم که داره از احساساتم کم میکنه مثلا دیگه اون حسی که وقتی بهار فرا میرسه برم بیرون و از دیدن شکوفه های درخت ها لذت ببرم بلکه شبانه روز در اتاق زیر پتو هستم و یا سرم تو گوشیم یا تو کتاب و یا توی دفتر در حال نوشتن ...اما قدیم این طور نبود بلکه با بیرون رفتن نقاشی کردن فیلم دیدن و غذا درست کردن اوقات فراغتم‌ رو پر می کردم .امیدوارم هیچ‌ وقت اون حس پوچی با اون کت شلوار مسخره و زیباش سراغتون نیاد و نتونه شما رو فریب بده و وجودتونو فرا بگیره راستی اسمش هم Absurd هستش فعلا خداحافظ.داحافظ.</description><category>nazanin</category><author>nazanin</author><pubDate>Sun, 08 Feb 2026 13:55:48 +0330</pubDate></item><item><title>the love</title><link>https://virgool.ir/@m_49572668/the-love-er7v92os9o28</link><description> این بار میخوام راحب عشق صحبت کنم حسی که همیشه بهترین شناخته شده حسی که فکر میکنی با فورانش توی وجودت قراره زندگی بهتر و زیباتری داشته باشی اما نه همیشه اینطور نیست همیشه قرار نیست که مثل سریال ها بتونی با خودت کنار بیای و ابراز علاقه کنی یا بعد از ابراز علاقه جوابی رو بگیری که خودت میخوای یا حتی تا اینجا هم پیش میره که اون تبدیل میشه به بهترین آدم زندگیت تبدیل میشه به اولویت توی هر زمینه ای و دقیقا همون لحظه که با تمام وجود بهش اعتماد داری ضربه ای بهت میزنه که قابل جبران نیست ... شماها رو نمیدونم اما برای من همیشه همینطور بوده شاید من قرار نیست هیچ وقت برگ برنده داشته باشم اما اگر از من میخوای بشنوی برام مهم نیست چند بار دل شکسته میشم چند بار زمین میخورم و زخمی میشم چون عشق برام هنوز الویت داره حتی وقتی که اون با رها کردن من زندگیم رو تبدیل به خلأ سیاهی کرده که دیگه به غیر از سیاهی هیچ چیزی رو نمی بینم اما اگه بتونم حسی را برای همیشه خاموش کنم اسمش عشقه شاید به خودت بگی که اینطوری که زندگی سرد میشه اما به نظرم این سردی از زندگی کردن توی خلأ سیاهی که عشق می‌سازه خیلی بهتره  نمیتونم نمیتونم حسی که بهش داشتم و فراموش کنم و میدونم اون جرقه ی عشقی که در برابر اون داشتم هنوز توی وجودم روشنه فکر کردن به اون دیگه داره آزارم میده انگار سیم خارداری دور گلوم پیچیدن و با فکر کردن به اون هی سفت تر از قبل میشه اما تا الان نتونستم حتی اون رو ذره ای شل تر کنم به خاطر تو حتی با اینکه فکرت هم دیگه آزارم میده حاضرم اون سیم گلوم رو پاره کنه چون هنوز دوست دارم . امیدوارم که این فقط یه عشق ساده و بچه گونه توی دوره ی نوجوونی باشه و تموم بشه امیدوارم این حس عشقی که بهت دارم واقعی نباشه پس عشق اینه حس پیچیده شدن سیم خاردار دور گلو که دردش رو به جون میخری تا بتونی لحظه ای بیشتر به زیبایی هاش فکر کنی حسی که بار ها ازش ضربه خوردی و هنوز جای زخمش در بدنت وجود داره اما تو بیخیالش نمیشی حسی که انگار توی یک خلأ سیاه زندگی میکنی و بیشتر از همیشه حس تنهایی رو تجربه میکنی ...</description><category>nazanin</category><author>nazanin</author><pubDate>Wed, 04 Feb 2026 12:48:59 +0330</pubDate></item><item><title>من آن احمق را از درون کشتم.</title><link>https://virgool.ir/@m_49572668/من-آن-احمق-را-از-درون-کشتم-dhbmjaxpogzq</link><description>وقتی کمی فکر میکنم متوجه میشوم چقدر ساده لوح بودم و خودم را بازیچه ی دست دیگران کرده بودم .اما نه ، دیگر این آدم های احمق اطراف من نمیتوانند بر من حکمرانی کنند البته احمق داستان من بودم.وقتی کاری را که دوست دارم کردم و اهمیتی به دیگران ندادم وقتی در تصمیمات بزرگ زندگی خودم تصمیم گرفتم وقتی سمت چیزهایی که انتخاب من بودند رفتم متوجه شدم آن احمق در گوشه ای از وجودم  شروع به جان دادن کرده اما ذره ای برایم اهمیت نداشت چون گاهی وقت ها مرگ دیگران برای ما پر از نفع و سود است .وقتی میبینی می گویم دیگران به این خاطر است که دیگر نمیخواهم آن را با خودم یکی کنم ..‌.از آن به بعد وقتی کسی سراغش را میگرفت میگفتم :من آن احمق را از درون کشتم.من آن احمق را از درون کشتم .</description><category>nazanin</category><author>nazanin</author><pubDate>Wed, 04 Feb 2026 00:07:16 +0330</pubDate></item></channel></rss>