<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های الهام جعفری</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_49558299</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:41:42</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>الهام جعفری</title><link>https://virgool.ir/@m_49558299</link></image><item><title>کاش زودتر مرا می کشتید..!</title><link>https://virgool.ir/@m_49558299/کاش-زودتر-مرا-می-کشتید-wwj30potqiqt</link><description>از آن‌زمان که یادم می اید پدربزرگم دایی کوچکم را خیلی دوست داشتوقتی باهم دعوا کردند و دایی برای همیشه از خانه‌ شان رفت،پدربزرگم همیشه منتظرش بودوقتی سکته کرد و گوشه نشین شد،دیگر کسی صدایش را نشنیدحتی تا اخرین لحظه مرگش هم نفهمیدیم روزه سکوت گرفته بود یا واقعا نمی توانست صحبت کنداما همیشه با ایما و اشاره از ما حال دایی ام را می پرسیدچشم به در می دوخت و آه می کشیدو من  ده ساله نمی فهمیدم آه انتظار است یا آه عذاب وجدانحال دایی را می پسید و ما میگفتیم خوب است، سرحال و خنده روو این دروغ بزرگمان چند سال طول کشیدچند سالی که دایی ام تصادف کرد،پیوند قلب انجام داد،دستش شکست و سرش اسیب دیدو ما همچنان میگفتیم خوب است،سرحال و خنده روروز خاک سپاری پدربزرگم در صندوقچه اش را باز کردیماحمدعلی خان از ان باسوادهای روزگار قدیم بوداز انهایی که اگر در عصر قلقله میرزا هم بودند سری در سرها داشتندچند کتاب قدیمی در صندوقچه اش بود،حلقه ازدواج و چند دست لباسعطری در صندوقچه گذاشته بود که مادربزرگم همیشه از ان میزدحال که فکر میکنم انها میتوانستند لیلی و مجنون جدیدی باشند که من داستانشان را بنویسمولیمتاسفانه پدربزرگ من یاد نگرفته بود قدر انسانها رابدانداو همیشه با من بد حرف میزد،نه،اصلا با همه!و یک روز دل من را به طرز دردناکی شکستاما وقتی برای ادامه تحصیل رفتم تهران و شش ماه تمام در تماس هایم حالش را نپرسیدم مهربان تر شدو شاید من اولین نفری بودم که جرعت به خرج داد و دردهایش رادر صورت احمدعلی خان پرت کرددردهایی که مسببش عذر نخواستفقط کمتر اخم کرد و چشمهایش کمی بیشتر خندیدخلاصه انها لیلی و مجنون نشدند و من هم نتوانستم با داستانشان مشهور شومروز بعد از خاکسپاری همه مشتاق به وصیت نامه زل زده بودند و من چند برگ کاغذ از نوشته های پدربزرگ را می خواندمنوشته هایی از اخرین روز های حیاتشنوشته بود متاسف استدوستمان دارد و همیشه دلش میخواست کمی مهربانتر رفتار کندگفته بود دل رئوفی داریم و اگر می شود او را ببخشیمنوشته بود می ترسداز شب اول قبر و از دردی که قطعا قرار است متحمل شودو صفحه اخرصفحه ای که بار دیگر خاله هایم را به گریه انداخت وشیون هایشان را به اسمان بردپدربزرگ نوشته بود می داند که حال دایی خوب نیست،میداند او را دوست ندارد و شاید حتی از او متنفر استگفته بود دروغ را دوست ندارد و ما انسانهایی بدی هستیم که زودتر همه چیز را به او نگفتیمو در اخر نوشته بود:«شاید اگر می دانستم هیچوقت قرار نیست پسرم را بار دیگر ببینم انقدر انتظار نمیکشیدم،نه که به زندگی برگردم و چشم انتظار او نباشم،نه! فقط زودتر می مردم،اینطور در راه انتظار تک پسرم امید نداشتم،کاش زودتر همه چیز را می گفتید،کاش زودتر مرا می کشتید»نوشته ها تمام شده بود و صفحه خیس از اشکدلم برایش تنگ نشدهفقط کاش دایی ام زودتر امده بود تا پدربزرگ او را ببینددلم برای احمدعلی خان می سوزدمن انتظارکشیدن با تمام جانش را به چشم دیده بودم!دلم برای پدربزرگ اخموی بد عنقم نه ولی برای پدری که سالها چشم انتظار بوده می سوزد!</description><category>الهام جعفری</category><author>الهام جعفری</author><pubDate>Mon, 15 May 2023 16:57:53 +0330</pubDate></item><item><title>زندگی را زندگی کنید!</title><link>https://virgool.ir/@m_49558299/زندگی-را-زندگی-کنید-mkhicwwxf9f3</link><description>گاها اشتباه ما ادمها این است مدام منتظریم کسی بیاید تا شادمان کندغافل از اینکه تمام آدمها منتظرند!بهتر نیست کول بار خوشبختیمان را برداریم و به دل جنگل بزنیم؟یا میتوانیم برویم کنار دریا و دل مردگی هایمان را بشوییمیا در یه کافه نیمه تاریک..در دنج ترین نقطه اش شاملو بخوانیم و از شدت عشق اساطیریشان ذوق کنیم..!شاید آدمی که شما انتظار آمدنش را می کشید دیر کندآنوقت شما می‌مانید و دل مردگی هایی که پاک نشده،لبخند هایی که زده نشده،دوستت دارم هایی که گفته نشدهشما می‌مانید و زندگی که مانند شام یخ زده دیگر مزه قبل را به خودنمی گیرد..!</description><category>الهام جعفری</category><author>الهام جعفری</author><pubDate>Mon, 15 May 2023 16:46:46 +0330</pubDate></item></channel></rss>