<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سحرجلیلی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_49256139</link><description>دبیر انگلیسی.نویسنده کتابهای ماه و چشمه ،شمارش معکوس</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:20:40</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2567157/avatar/3GWtcg.jpg</url><title>سحرجلیلی</title><link>https://virgool.ir/@m_49256139</link></image><item><title>پالند</title><link>https://virgool.ir/@m_49256139/پالند-hqbotoymqln1</link><description>آفتاب،دزدکی از پشت پرده وارد اتاق می‌شود.صدای بلبلی که برای رقص برگها در باد میخواند، مرا به وجد می آورد.به سمت حیاط میروم. باغچه کوچکی که دیروز تخم سبزی را در دلش جا داده بودم، تنور مادرم که هنوز بوی نان می‌دهد و موزاییکهای رنگ و رو پریده حیاط ...همه و همه بوی ناب زندگی می‌دهند.نور خورشید بصورت مایل از پشت سقف تنور و از لابلای شاخ و برگ درخت گیلاس عبور کرده و به کف حیاط می‌رسد.وقتی به کوه روبرو خیره می شوم،لطیف ترین فکرو خیال به سراغم می آید. گویی دنیایی از راز و رمز در دلش نهفته  و صبورانه خانه های پر زرق و برق را در دامان خود جا داده است!آرامش در وجودم موج می‌زند. گاهی صدای پای رهگذری بگوش می‌رسد. گاهی زن همسایه به مرغهایش دان میدهد و شاهینی که آسمان را دور می‌زند و خوراک هرروزش را از بین بوقلمونهای داخل باغ همسایه تامین می‌کند!سکوت وارد فضای اتاقم می‌شود. سبزه هاییکه با تابیدن اشعه خورشید زمردی رنگ بنظر می‌رسد، دل هر آدمی را در رویا غرق می‌کند!عصرها،صدای نفس کوه کمی محزون است. روی صندلی که کف آن با پارچه مخملی زرد رنگی دوخته شده،می‌نشینم. صدای زنگوله گاو طنین سکوت را در هم میشکند. کمی بالاتر همانجایی که بالامحل می‌خوانند، محفلیست با حضور پنج شهید که خزان روزگار گلبرگ آرزوهای مادرانشان را برای روز دامادی شان به برگهای خشکی تبدیل نموده و از ذوق دیدار پسران، به سینه ی خاک چنگ زدند.شب مهتابیست و ماه وسط آسمان خودنمایی می‌کند. صدای شر شر آب چشمه تا روی سفره شام می‌رسدبهار با آخرین زیبائیها و طراوت در پالند سایه افکنده است. بوی گلاب به مشام می‌رسد. انگار شهدا عطر بهشت را پاشیدند.جای همه ی شما سبز!#پالند#توصیف یک روز در ییلاق#شهدا را با صلوات یاد کنیم#سحرجلیلی</description><category>سحرجلیلی</category><author>سحرجلیلی</author><pubDate>Thu, 01 Jun 2023 18:13:53 +0330</pubDate></item><item><title>یک روز و یک میهمانی</title><link>https://virgool.ir/@m_49256139/یک-روز-و-یک-میهمانی-iuigodqtnbky</link><description>صبح با صدای بلبلِ روی شاخه ی  درخت گیلاسِ لب پنجره از خواب بیدار میشوم. مادر مثل سایر روزها کمی افسرده خاطر است. همه چیز برای رفتن به شهر آماده است. با دلشوره ای که از ماندن مادر در ییلاق دارم به راه می افتم. پیچ و خم جاده کوهستانی را میپیچم. با کمی تاخیر دنبال همسفرانم می‌روم. شمسه خانم اسلامی با چهره ای بشاش و لبخند همیشگی که بر لب دارد،سر کوچه منتظرم است. سراغ مهری مهربانم می‌روم،او که دلم را استعمار کرده و تنها دارایی ام در این شهر است! از جاده کنار امامزاده عبدالحق که مزین با چهارده شهید شده رد می‌شویم و محبوبه ی با محبت را سوار ماشین می‌کنیم. جاده ی سر سبز سوادکوه را بسوی قائمشهر در پیش میگیریم. با اینکه ابرهای بره ای شکل در دل آسمان بهم آمیختند ولی گرمای تابستان شدتش را نثارمان می‌کند. در امتداد جاده مسیرم را به منتهی الیه سمت راست میگیرم.خانه ای سفید رنگ و دو طبقه!حوض خانه انگار می‌خواهد مرا به حرف بیاورد. شبیه حیاط مادربزرگهاست! شاید هم مادربزرگی به مهربانی لبخند گل سرخ در دل این خانه جا داده شده باشد! کسی نمی‌داند!پله های بدون نرده را بالا می‌رویم. در را زنی برایمان باز می‌کند که سرسختی روزگار چین بر صورتش انداخته و تاروپود پوست دستانش را در هم تنیده است.وارد که می‌شویم انگار از خستگی پله پرصدا نفس میکشم. دلم دنبال یک عکس است! انگار میخواهم کسی را بجویم با اینکه نمیدانم کیست !خونه بوی اروند می‌دهد. بوی مهربانی نخلهای آبادان!فضای قشنگیست.دو کربلایی داریم.راضیه خانم و اکرم جانم! امروز فضایش متفاوت است. دلم کربلای حسین را می‌خواهد.هنوز هم دنبال گمشده ی خودم هستم!به سراغ مادربزرگ پیرمی‌روم. بیست و چهارساله بود که همسرش شهید شد. صاحب خانه ای که عطر نفس شهید دارد، دختری بود هشت ماهه ،که پدرش سمت نور رفت!محرم که حالا سارا می‌خوانندش! به مهربانی شکوفه های سیب می ماند. چه پذیرایی قشنگی و چه روح لطیفی را با خود بهمراه دارد.گمشده ام را در قاب عکسی جستجو میکنم که سارا میگوید :پدرم است!.بغض در گلویم تنگتر و فشرده تر می‌شود! انگار در پهنه آسمان چشمم، ابرها آرام آرام از هم گسیخته اند اما جرات باریدن ندارند!هنگام رفتن، گربه تهرانی هم ما را بدرقه کرد. و چه جالب است آخرش که ماشینم استارت نمی خورد. سارا هم با من ماشینم را هول می‌دهد.احساس می‌کنم غیرت و جوانمردی پدرش در او تکثیر شده است!پدری مهربان و جوان که با بال‌هایی به سبکی بال پروانه ها پرواز کرد و دختری از خود به یادگار گذاشت تا در خانه اش حدیث کسا قرائت شود.#متشکرم بابت تمام مهربونیات سارا خانم #برای شادی روح شهید جلیل القدر،فرهنگی بااقتدار آقای محمود اکبری صلواتی عنایت بفرمایید#دلنوشته ی امروز /میزبانی سارا#سحرجلیلی پالندی</description><category>سحرجلیلی</category><author>سحرجلیلی</author><pubDate>Wed, 31 May 2023 00:20:36 +0330</pubDate></item></channel></rss>