<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا ربوشه</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_49130519</link><description>من یه مادرم که در دهه ی چهارم از  زندگی م قرار دارم...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 16:13:50</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>زهرا ربوشه</title><link>https://virgool.ir/@m_49130519</link></image><item><title>(COVID-19)</title><link>https://virgool.ir/@m_49130519/کوئید-۱۹covid-19-gjfy1epx5yma</link><description>خیلی در ذهنم گشتم تا کسی را پیدا کنم که فقط خواننده ی حرفهام باشه.شاید دلم می خواست بگم شنونده اما مطمئنا گوینده ی خوبی نمی شدم چون برای هر جمله ای بغضم می ترکید و شاید گفتن یه دیدگاه ساده،ساعتها زمان می برد.اصل قضیه باز برمی گرده به موضوع ثابتِ سه سال و اندی کل جهان(( کرونا))اولین بار که شنیدم چینی ها با بیماری به نام کرونا مشغولنگفتم به ما چه؟اوووو  وَهتا بخواهد کرونا برسه به ایرانسرمست خونه جدید بودم که داشت از شرِ (حبیت) نجات پیدا می کرد و فقط رنگِ دیوارهای طبقه ی پایین مونده بود.برای اولین بار برای عید،سبزه سبز کرده بودم و داشتم فک می کردم تِم عیدم چی باشه و چندمین روز تعطیل،کی و کی و کی دعوت کنم و مهمونی بدهم.بَهکه چقدر خوش می گذشت نوروز امسالیه خونه ی نویه خونه بزرگ نویه عالمه مهمون یه سال نوو....اما اسفندماه(بهترین ماه سال من)کرونا خودش را به ایران رسوند و همه چیز را متوقف کرد.</description><category>زهرا ربوشه</category><author>زهرا ربوشه</author><pubDate>Mon, 01 Aug 2022 11:27:59 +0430</pubDate></item></channel></rss>