https://virgool.ir/feed/@m_48936797ای که از چشم من احساس مرا می خوانی ، احتیاجی به سخن نیست، خودت می دانی! ❥fa2026-11-12 13:48:03https://files.virgool.ir/upload/users/1609245/avatar/cDw6Ag.jpghttps://virgool.ir/@m_48936797https://virgool.ir/@m_48936797/مورفین-من-باش-️-ifvwdh1r3i9bدیالوگ_رمان_مرهم #پارت1 با عصبانیتی وصف ناپذیر سمت امیر برگشت و گفت : امیر بتمرگ سرجات امیر با عجز اسمش را صدا میزند اما نیلا توجهی به او نمیکند اینبار آراد با ملایمت می گوید : نیلا جان یه لحظه گوش کن ببین من چی میگم ... کاش صدایش تا این حد بالا نمیرفت : آراد از جلو چشمم گمشوووو... امیر - نی..لا...لط..فا....اخ ..آرو..م ..ب.اش نیلا - امیر ساکت باش تا ساکت نشدی و به طرف رزیدنت ها برگشت و داد زد : چیه وایستادین بر وبر منو نگاه میکنید ..هاا.. احمدی جلالی برین سی تی اسکن جوابش تا یک ساعت دیگه رو میزم باشه .. اینارم من باید بهتون بگم ..بجنبین دیگه سرش از عصبانیت و استرس تیر میکشید سمت در اتاق قدم برداشت که چشمانش سیاهی رفتند ناخداگاه دستش به سمت سرش رفت و. سعی کرد تعادلش را حفظ کند آراد با نگرانی به سمتش رفت اما با شنیدن صدای لرزان ولی جدی نیلا سر جایش ایستاد «جلو ..نیا » قبل از بستن در بدون اینکه نگاهی به امیری بکند که از شدت درد حتی نفس هم نمی توانست به راحتی بکشد بکند با همان صدای لرزان گفت : یه مسکن براش بزنینبعد از بستن در رزیدنت ها نفسی از سر آسودگی کشیدند دیگر استادشان را شناخته بودند فردی منحصر به فرد بود اما امان از وقتی که عصبی میشد طوفان بپا میشد برای صدمین بار فاصله ی بین میز و در اتاقش را رفت و برگشت دستانش هم برای آرام شدن سردردش امداد شده بودند . روپوش پزشکیش را با مانتوی سبز لجنی عوض کرد سوییچ وموبایلش را از روی میز برداشت و از اتاق خارج شد بدون اینکه نیم نگاهی به منشیش بندازد گفت :(( تا یک ساعت دیگه میام )) به ظاهر آرام بود اما درونش را آتشی فرا گرفته بود از جنس بغض عصبانیت دلتنگی نگرانی قدم هایش محکم دیده می‌شد اما کسی نمی‌دانست با کوچک ترین تلنگر می‌تواند تبدیل به شیشه ی شکسته ای شود که قابل تعمیر نبود از بیمارستان خارج شد یاد چشمان خیس امیر می افتد که با بی رحمی توجهی به حالش نکرده بود انگار کسی با دستانش محکم گلویش را گرفته بود و نمی‌توانست نفس بکشد درد کشیدن و مظلومیت امیرش به یادش آمد راه تنفسیش باز شد و هوا را بلعید تند تند نفس می‌کشید عابران با تعجب نگاهش می‌کردند . کامران را دید که با سرعت میدوید به او که رسید نگاهش کرد در نگاهش حرف های زیادی بود ولی نباید توجه میکرد به اندازه کافی خودش را مقصر می‌دانست کافی بود کامران _ کجا میری ؟ نگاهم هم سرد بود : تا یکساعت دیگه میام قدم اول را برداشتم ، قدم دوم را اما بازویم را به طرف خودش کشید و آرام و شمرده شمرده گفت :(( پرسیدم کجا میری وقتی امیر بهت احتیاج داره ... چه کار واجب تری از امیر داری )) من هم مثل خودش جوابش را دادم :(( یک به تو ربطی نداره ... دو حدتو بدون ... سه گفتم میام ...اوکی ؟)) و دستم را از دستش بیرون کشیدم و به سمت پارکینگ رفتم . زیاده روی کرده بودم ؟ باهاش بد حرف زدم ؟ اون که چیزی نگفت ...خدایا خودت کمکم کن پامو روی گاز فشار دادم توجهی به بقیه ماشینا نکردم صداش اومد تو سرم " نیلا... ترو‌.. خدا ...آروم ...باش " درد داشت داشت عذاب می‌کشید نگاهش نکردم ..لعنت به من .. صدام زد توجه نکردم ... کاشکی اون قطره اشکی که از چشمش پایین افتاد رو نمیدیدم ... نباید تکون می‌خورد ولی سعی داشت آرومم کنه میخواست بلند شه و بغلم کنه ولی چی بهش گفتم " بتمرگ سر جات " انگار تازه داشتم می‌فهمیدم چیکار کردم صداهامون تو سرم جون تازه ای گرفته بود داشت باهام تصویه حساب میکرد داشت حساب غروری رو ازم می‌گرفت که من شکستمش اینباراون صدابلند تر شد《 به تو هم میگن عاشق ... عوضی داغونش کردی .‌‌.دیوونه اون حالش بد بود میفهمیییی؟؟ ... بد بودددد》دستامو کوبیدم رو فرمون داد کشیدم : خفه شو ... خفه شو فقط خفه شو دست بردار نبود : ((من امیر نیستم اینطور باهام صحبت میکنی ... تو شکنجه گری نه دکتر نه درمانگر تو خود دردی ‌.... گوش کن میشنوی این صدا ی داد و بیداد امیر داره تو رو صدا میکنه ولی تو کجایی داری میری حساب پس بگیری... برگرد برو پیشش ببخشش )) راهنما زدم و میخواستم برگردم نه نمی تونم درد کشیدنش رو ببینم و کاری نکنم نه نمیشه مسیرمو عوض کردم چرا پدال گاز از این بیشتر زور نداره چرا سریعتر نمیره صدا دوباره اومد:(( چرا نرفتی ... میگم بهت نیاز داره بفهم )) کنترل صدام دست خودم نبود :((نمیتونم ‌.. تو بفهم نمیتونمممم ... ببینم داره زجر میکشه و هیچ کاری از دستم بر نمیادددد... نمیتونم )) لزومی نداشت جلوی اشکام رو بگیرم به جایی که میخواستم رسیده بودم اشکام رو پاک کردم و نفس عمیقی کشیدم رفتم جلو نگهبان جلومو گرفت :((کجا میری خانوم )) عصبانیت اینجا کار دستم میداد در نتیجه لازمش نداشتم :(( ببیند آقای محترم من با جناب سرهنگ کار شخصی دارم ... برید کنار من برم کار برسم عجله دارم )) نمیدونم چی تو نگاهم دید که برخلاف دفعه های پیش بی چون و چرا گذاشت رد شم ... راستی چرا منو نشناخت‌؟ شایدم شناخت که گذاشت برم داخل ... بالاخره کم کسی نبودم ... همسر سرگرد امیر افشار .. کم کسی نیستم پله هارو یکی درمیون ردمیکردم شایدم دوتا درمیون داشتم چیکار میکردم میخواستم از سرهنگ یه مملکت حساب بگیرم ... کارم درسته ؟ امیرم ناراحت نشه وایستادم باز امیر ... الان کجاست ؟ تو کدوم بخش داره با مرگ دست وپنجه نرم میکنه ؟ اون قویه کاریش نمیشه یادم رفته بود بهش میگفتم "بادمجون بم آفت نداره ... امیر خان " با خیال آسوده یک پله دیگه رو بالا رفتم ولی امیر من الان ضعیف بود اون صدای نحس دوباره اومد :(( اون امیر تو نیست اگه بود الان پیشش بودی ... نیلا هنوز دیر نشده برگرد پیشش )) به خودم اومدم جوابی جز سکوت نداشتم راست می‌گفت ولی الان روی به روی در اتاق سرهنگ بودم ... در نتیجه دیر شده بود متاسفم ! باز دوتا مزاحم ... دوتا سرباز مزاحم معذرت میخوام نذاشتن آروم بمونم باید به آتیشم می‌کشیدن نمی‌فهمیدند "با خود سرهنگ کار دارم" یعنی چی ؟ " عجله دارم " "نمیتونم منتظر بمونم " یعنی چی ؟ سرباز _ خانم برین وگرنه میرین بازداشتگاه نیلا _ اونجام اگه سرهنگ صلاح دونستن میرم ..حالا برو کنار بزار من به کارم برسم سرباز _ نمیشه خانم باور کنید این بی اعصاب من نبودم :(( دِ اگه وقتی امیر میخاست بره ماموریت همینقدر پا فشاری میکردین غمی نداشتم .... برو کنار )) دعوا شد مقصر خودشون بودند به من ربطی نداشت انگار سروصدا کار خودشو کرده بود و سرهنگ در اتاقشو باز کرد و گفت :(( چه خبرتونه سروصداتون کل پاسگاه رو برداشته )) نگاهش به من افتاد رنگش پرید یا من اینطور حس میکنم ؟ سرهنگ _ نیلا تو اینجا چیکار میکنی ؟ حقش بود جلو سربازاش خوردش میکردم ولی امیر سرهنگ رو خیلی دوست داشت ... باز یادش افتادم ولی الان دیگه نمیشد بهش فک کنم اما به وضوح صدا پوزخند اون صدا رو شنیدم .... نفس عمیقی کشیدم نیلا _ به همکاراتون هم گفتم باهاتون کار شخصی دارم اما انگار متوجه نمیشن ... به نظرم همشون رو یه شنوایی سنجی بفرستین ... بریم اتاقتون ؟))#ادامه دارد ....m_emaminiam_emaminiaSun, 12 Feb 2023 20:09:26 +0330https://virgool.ir/@m_48936797/قلب-پر-زخم-من-mqxljmgulpzdرفتنت..! کلمه‌ی تلخیه ولی معنای کلمه تلخ تر نبودت ..! درکش سخته ولی احساس کردنش سخت تر وقتی بهش نیاز داری و میبینی نیست رفتن تو برای من مثل همون سیل بیرحمیه که درختا رو از ریشه میکنه و میبره بعضی درختا تسلیم میشن و خودشون رو به راحتی به جریان آب می‌سپارند بعضیاشونم اینقدر میجنگن و مقاومت میکنن که آب تسلیم اونا میشه نبود تو جوری قلبمو سوزوند جوری آتیشم زد که کل کپسول های آتش‌نشانی دنیا رو هم که بیاری نه میتونی خاموشش کنی و نه میتونی خنکش کنی اینقدر یهویی و بی خبر رفتی که نه تونستم فرار کنم نه تونستم به جنگم فقط سوختم ... یکم به خودم اومدم دیدم قلبم آتیش گرفته ...? روحم تبدیل به خاکستر شده ...? عشقم ، عشقی برای تو به وجو اومده دود شده ...?فقط چرا منو برای این بازی انتخاب کردی منی که بهت هشدار داده بودم از حدت نگذر منی که بهت گفتم من آدم حساسیم زود وابسته میشم زود چشام رو روی همه ی عیبات میبندم منی که بهت اخطار داده بودم جایی دیگه ندارم تو زخم بزنی ، جایی از قلبم نمونده که یادگاری نداشته باشه بهت گفتم قلب من پر از زخم هایی که دیگران زدن توام نامردی نکردی گفتم زخم نزن گفتی من هیچوقت بهت زخم نمیزنم راست گفتی اگه دیگران زخمیم کردن حداقل بعد یه مدت خوب شد ، ولی تو کلا نابودم کردی هع میدونی الان چرا دارم اینا رو مینویسم؟ چون بعد ۳ سال جون کندن ۳ سال عذاب کشیدن ۳ سال آرامبخش خوردن ۳ سال سختی ۳ سال تحمل حمله های عصبی ۳ سال زجر و کلی ۳ سال دیگه فراموشت کردم ولی امروز... دیدمت با یه بچه تو بغلت کنار کسی که مادر بچت بود انگار یه تو راهی دیگه هم داشتی و دختر بود چون داشتین لباس نوزادی دخترونه میخریدی خواستم بیام جلو با تمام توانم یه سیلی بهت بزنم و با فریادی که تمام عقده هامو خالی کنه بهت بگم : من ۳ سال عذاب کشیدم بعد تو دنبال زندگیت بودی من ۳ سال شده بودم یه مرده متحرک بعد تو داشتی با عشق زندگی می کردی و ..... اما فقط با حسرت نگاهت کردم و گذاشتم قطره اشکی از چشمم بیوفته پایین هه .. آش دهن سوزی نبودی که ۳ سال به پات بشینم نه هوا ورت نداره فقط بعد تو دیگه نتونستم به مرد دیگه ای اعتماد کنم چون تویی که تونستی تو روز عقدم ترکم کنی شاید یکی دیگه هم تو عروسیم ، بارداریم ، و کلی اتفاقات دیگه ی زندگیم ترکم کنه چون تو باعث شدی دیدم نسبت به تمام مرد ها تغیر کنه ... الان میخوام خودم رو از روی بلند ترین ساختمون نیمه سازی که می‌شناختم پرت کنم پایین چون از تنهایی خسته شدم ... میخواستم به زندگی خودم پایان بدم فقط روی سنگ قبرم بنویسید : علت مرگ وابسته شدن به یه عوضی#مطهره امامی نیا m_emaminiam_emaminiaSun, 06 Nov 2022 01:12:18 +0330https://virgool.ir/@m_48936797/چشمانی-که-دیگر-باز-نشد-1-cbjjpekxn3bd امیر _ آرمان پاشو ... داداش ترو هر کی دوست داری پاشو ... پاشو ببین امیرت اومده ... آرمان .. یادته بهم میگفتی کله خر ... پاشو امیر کله خرت اومده با لباس های مشکیش سر مزار زار میزد و سرش را روی پارچه ی مشکی که روی قبر انداخته اند می‌گذارد و توجهی نداشت چه کسانی در آن مکان حضور دارند پیراهن مشکیش خاکی شده موهایش بهم ریخته و چشم هایش قرمز و اشک‌هایش آرام بر گونه هایش می غلتیدند و صدایش کاملا گرفته است آراد آرام به سمتش حرکت می‌کند و دستش را بر شانه امیر می‌زند و می‌گوید: بیا بریم داداشی.. بسه خودتو از پا در آوردی بیا بریم امیر با صدایی که به زور خودش میشنید گفت : امیر _ آراد ... اونقدر که به تو گفتم داداش ... به اون نگفتم آراد بد دلشو شکستم و برای هزارمین بار هق هق مردانه اش اوج گرفت آراد بی حرف از او فاصله گرفت از سوی دیگر نیلا سعی بر آرام کردن دختر ۱۷ساله برادر شوهرش را داشت ... اما مگر دخترک آرام می‌گرفت پدر و مادرش همراه با برادری که هرگز به دنیا نیامده بود را در یک روز و در یک حادثه از دست داده بود و تنها شده بود ..نیلا _ ساحل جان آروم باش ... نفس بکش ...ساحل منو ببین ... آروم باش .. آفرین گلم حالا بیا این قرص و بخور ساحل سرش را کنار می‌کشد و میان گریه و بی قراری هایش کلمه ی "نمیخوام " را زمزمه می‌کند دایی اش که می‌بیند تلاش های نیلا برای آرام کردن ساحل با قرص آرامبخش بی فایده است به سمت او می‌رود و جلوی دخترک روی زانوش می‌نشیند و دست های سردش را میان دستانش می‌گیرد و می‌گوید: ساحل جان بیا بریم انقد خودتو اذیت نکن ساحل _ دایی ... اونا منو دوست ..نداشتند نه ... آخه ستایی باهم رفتن ..و منو تنها گذاشتن ... اونا سهیل رو ... بیشتر از .. دوست داشتن ایمان _ نه عزیزم کی همچین چیزی گفته ... بیا بریم ساحل ساحل بی توجه به دایی اش دستانش را از دستان او بیرون می‌کشد و به سمت قبر پدرش می‌رود جایی که عمویش در آنجاست روی زمین می‌نشیند و آرام شروع به حرف زدن می‌کند: سلام بابای بی معرفتم ... خوشحالی منو اینجا تنها گذاشتی نه ... مگه نمیگفتی کسی حق نداره نگاه چپ بهت بکنه ... کسی اجازه نداره فرشته ی منو اذیت کنه هااا مگه خودت نگفتی ... پس چرا الان خودت با رفتنت اذیتم کردی ... بابا حالا کی پشت من وایسته هااا ... پشتم به کی گرم باشه هااا ... همتون باهم رفتین منو اینجا تنها گذاشتین ... چی میشه الان بیای اتاقم و آروم از این کابوس بیدارم کنی هاا ... کی میشه همه‌ی اینا کابوس باشه امیر به سمت او می‌رود و او را در آغوش می‌کشد و دستش را نوازش گرانه روی کمرش می‌کشد سعی دارد آرامش کند کمی که می‌گذرد آرام با صدای گرفته اش می‌گوید: پاشو بریم شب دوباره با هم میایم ساحل که آرام شده بود مطیعانه بلند شد و دست عمویش را گرفت هنوز چند قدم دور نشده بودندکه امیر نفرت انگیز ترین فرد زندگیش را در کنار قبر برادرش دید دست هایش مشت شده بود و رگ گردنش متورم دست ساحل را از دستانش جدا کرد به او هجوم برد و با صدای بلند فریاد می‌زد: تو اینجا چه غلطی میکنی هاااا ... برای چی اومدی ... زندگیش رو گرفتی بس نبود ... حالا اومدی مطمئن بشی مرده و به قبر اشاره کرد و عصبی غرید : ببین اونجا خوابیده یک قدم دیگر به او نزدیک شد که دو بادیگاردش دست هایش را گرفتند امیر خود را از میان دستان آن دو بیرون می‌کشد و با تنفر می‌گوید: اونقدر ازش بدم میاد که حتی راضی نمیشم بزنمش .... چرا هنوز وایستادی منو نگاه میکنی برو گمشو دیگه آراد و ایمان سعی دارند امیر را آرام کنند اما تلاش هایشان بی فایده بود چون امیر حتی قصد رفتن به خانه او را داشت اما حالا دقیقا همانند انبار باروتی بود که منفجر شده است آراد _ امیر آروم باش اونم پدره داغ دیدس امیر با شنیدن این حرف جری تر می شود و روی او می غرد : اون خودش اونو کشت ... خود عوضیش باعث این شد که آرمان بمیره فهمیدی ساحل که از بحث آنها سر در نمیورد به سمتشان رفت و با گنگی پرسید: عمو چرا بابا بزرگ باعث مرگ بابامه ؟؟امیر _ به این عوضی نگو بابا بزرگ ... این کثافت لیاقت بابا بودن رو نداره فهمیدی از شدت فریاد هایی که زده بود گلویش میسوخت و حتی طعم خون را حس می‌کرد اما به سمت فرد به اصطلاح پدرش بر می‌گردد و می‌گوید: الان از اینجا گم میشی دیگه ام این دور و ورا پیدات نمیشه از هفتصد فرسخی ساحلم رد نمیشی ... فهمیدی ؟؟ دست ساحل را می‌گیرد اما هنوز چند قدم نرفته اند که صدای پدرش را می‌شنود: من نمیخواستم نه خودش نه زن و بچش بمیرن ... فقط قرار بود زهره چشم ازش بگیرم .. حتی قرار نبود لاله هم باهاش بیاد ... قرار نبود کشته بشن امیر دیگر طاقتش طاق شده و بدون تعلل مشتی بر صورت پدرش فرود می آورد و در حالی که نمی تواند اشک چشم هایش را کنترل کند با صدایی لرزان فریاد می‌کشد: مگه چیکارت کرده بود هااا ... زهره چشم با به خطر انداختن جون دخترش یا زن پابه ماهش ... د آخه اشغال اون از خون خودت بود ‌‌... میفهمی بچت بود ...اها راستی ... یعنی وای بحالت بخوای برای حضانت ساحل اقدام کنی انوقت حاضرم اینجا رو به حمام خون تبدیل کنم میدونی حرفی بزنم پاش وایمیستم تقریبا کسی در قبرستان نبود که صدای بگو مگو ی خانواده را بشنود اما مردی آنجا بود که شکسته بود قلبش تکه تکه شده بود وقتی صدای زجه زدن های ساحل را می شنید اما نمی‌توانست در آغوش بکشدش وقتی بی قراری های ساحل را می‌دید اما نمی توانست آرامش کند دوباره صدای ساحل را می شنود اما اینبار صدایش نگران است با التماس به عمویش می‌گوید بروند اما او نمی‌شنود و مشغول کتک کاری با بادیگارد هاست دقیقه ها می‌گذرند و اکنون صدایی جز قدم های آنها که به سمت ماشین هایشان می‌روند شنیده نمی‌شود امیر گوشه لبش پاره شده و گونه اش متورم و بینی اش خون ریزی دارد نگاهش به ساحل می افتد دیگر طاقت ندارد به قدم هایی استوار و بلند به سمت ساحل می‌رود ساحل با دیدن کاوه به سمتش می دود و خود را در آغوش او می اندازد و گریه می‌کند و در میان گریه اش بریده بریده می گوید : کاوه بابام رفت ... قرار بود هفته ی دیگه ... بیای خواستگاری ... اما من دیگه ... بابا ندارم ... مامان ندارم ... کاوه من یتیم شدم امیر می خواهد به سمت آنها برود اما نیلا مانع می‌شود و می گوید : اون میتونه آرومش کنه .. ولش کن .. بیا ما بریم تو ماشین و به سمت ماشینشان می‌روند و به آراد و ایمان می‌گویند که ساحل را خودشان برمی گردانند ۱۵ دقیقه گذشته و آنها درون ماشین منتظر ساحل هستند امیر _ آخ... فشار نده دیگه گلویش هنوز درد میکرد و نمی‌خواست زیاد حرفی بزند می‌خواهد نیلا را پس بزند اما با چشم قره ی نیلا ساکت می‌شود و نیلا دوباره پنبه ای که آغشته به بتادین است را گوشه لبش فشار می‌دهد تا خونریزی اش قطع شود و دوباره پنبه ی دیگری برمی دارد و بر روی زخم ابرو امیر می گذرارد که صدای اعتراض وارانه و خش دار امیر بلند می شود : بابا از دستم عصبانی درست ... اما یکم با ملایمتم میتونی انجام بدی و تخس ادامه می‌دهد: ملایمت که هیچ با محبتم انجام نمیدی .. دردم میاد خب نیلا با تعجب به او نگاه می‌کند او واقعا امیر است ؟ امیری که حتی وقتی چاقو خورده بود از دردش چیزی نگفته بود ؟ امیر _ حالا نمیخواد اونجوری نگام کنی و اشاره ای به گونه ی سالمش کرد و ادامه داد : یه بوس کوچولو بکنی خوب خوب میشه باور کن نیلا با جدیت به کارش ادامه می‌دهد و زمانی که کارش تمام می‌شود و امیر کاملا نا امید شده بوسه ریزی بر گونه اش می‌زند که امیر لبخندی بر لبانش می آید در همین حین ساحل خجالت زده درون ماشین می نشیند و منتظر عصبانیت و توبیخ عمویش است اما در کمال نا باوری امیر بر میگردد و با مهربانی به رو به ساحل می‌گوید: بریم ؟ ساحل با شرم آره ی آهسته ای می‌گوید که امیر خنده اش می‌گیرد و دوباره می پرسد : آدرس خونه بابا عزیز رو بلده دیگه ... یعنی بهش گفتی ؟ ساحل با گفتن "اوهوم " بحث را خاتمه می‌دهد و به بیرون چشم می‌دوزد نیلا ماشین را روشن می‌کند و درون راه ساحل یاد کیک هایی می افتد که کاوه برای ضعف نکردن خودش و عمویش داده است می‌افتد و بدون حواس می گوید : عمو اینا رو کاوه داد که و متوجه سوتی اش می‌شود امیر لبخندی میزد و ادامه می‌دهد: که چی ادامه نداره ؟ ساحل سعی می‌کند بیشتر از این سوتی ندهد و ضایع بازی در نیاورد : که ضعف نکنین امیر با شیطنت می‌گوید: ما ضعف نکنیم یا شما ؟ ساحل کم آورده و نمی داند چه بگوید آخر پریدن در بغل کاوه جلوی عمو و داییش دیگر چه بود .اما زنعمویش به دادش می‌رسد: عه امیر اذیتش نکن بده ساحل دلش از این حمایت نیلا گرم می‌شود امیر داغون بود اما بخاطر ساحل چیزی نمیگفت و سعی می‌کرد بخندونتش وگرنه درد قلبش نا جور اذیتش می کرد اما جرعت گفتن به نیلا را هم نداشت چون امکان داشت راهی بیمارستان شود کاوه بخاطر اسرار های ساحل به خانه ی پدر بزرگ پدر ساحل رفته بود اما آنها هنوز نرسیده بودند و در این جمع کمی معذب بود یکی از کسانی که در آن خانه حضور داشتند به سمتش آمد و بعد از احوال پرسی پرسید :چه نسبتی با آقای افشار دارین؟ نمی دانستم چه بگویم اما صدایی نجاتم داد و آن صدا صدایی نبود جز عموی ساحل امیر _ ایشون یکی از دوستای نزدیک بنده هستند و امشب رو هم به اسرار من اینجا می مونند ... با اجازه و بازوی کاوه را گرفت و از آنجا دور کرد : از آشناییتون خوشحالم آقا کاوه#ادامه _ دارد #نویسنده: مطهره امامی نیا m_emaminiam_emaminiaFri, 21 Oct 2022 01:13:08 +0330https://virgool.ir/@m_48936797/اروم-باش-نفسم-3-ahuum6exibmtقسمت - سوم #چند ساعت بعد ساعت تقریبا 2 و 40 دقیقه بود چون خوابم نمی برد رفتم کتاب بخونم حدودا 100 صفحه خوندم که چشام داشت بسته می شد رفتم تو اتاق امیر اروم خوابیده بود ولی پیشونیش خیس عرق بود رفتم بیدارش کنم : - امیر ..امیر ...امیر بیدار شو با دستم تکونش دادم که داغ داغ بود نگرانش شدم رفتم دما سنج رو اوردم رو دماسنج رو گوشه لبش گذاشتم یکم صبر کردم دمای بدنش 41 درجه سانتیگراد بود همین که تشنج نکرده بود جای شکرش باقی بود سریع رفتم سمت جعبه کمک های اولیه (البته جعبه که چه عرض کنم کمد ) باز کردم و دنبال یک تب بر گشتم با یه سرنگ رفتم سمتش چون دمر خوابیده بود سعی کردم بیدارش کنم : - امیر ... امیر جان بیدار شو سعی کرد چشاشو باز کنه با صدایی که انگار از ته چاه میومد جواب داد : ~ هوم ..چیکارم ..داری ؟ - هیچی فقط درست بخواب دستتم بده به من همون کاری رو که گفتم انجام داد - حالا دستتو مشت کن دستشو گرفتم پد الکی رو رو رگش کشیدم سرنگ رو وارد رگش کردم تزریق که تموم شد دراز کشید و پتو رو تا گردش بالا اوردتعجب کردم بعد با هون صدای گرفتش گفت : ~ میشه یه پتو ی دیگه بیاری ؟دست زدم به پیشونیش شاید هنوز یک درجه دمای بدنش کم شده باشه سریع رفتم سمت آشپز خونه و یک کاسه بزرگ استیل برداشتم و توش آب سردو چند تیکه یخ ریختم چند تا دستمال تمیز رو هم گذاشتم کنار کاسه و بردم بالا رفتم داخل اتاق کاسه رو روی پاتختی گذاشتم گوشه تخت نشستم یکی از دستمال ها رو خیس کردم آب اضافه دستمال رو گرفتم و روی پیشونیش گذاشتم یکی دیگه هم روی گلوش چند بار انجام دادم که آب از شدت گرمای بدنش ولرم شده بود دوباره دماسنج رو دوباره کنار لبش گذاشتم دمای بدنش 38 و نیم شده بود سرمو به تاج تخت تکیه دادم داشتم به صورت رنگ پریده امیر نگاه میکردم که کم کم چشام گرم شده و به خواب رفتم .#امیر خیلی تشنم بود به حدی که گلوم داشت میسوخت چشام رو باز کردم خواستم پاشم که دیدم نیلا همونطور نشسته خوابش برده هرچی فک کردم چیزی یادم نیومد بلند شدم بغلش کردم و درست رو تخت خوابوندمش پتو رو روش کشیدم خواستم از اتاق برم بیرون که صدام کرد : - امیر ~ جانم - یه دیقه بیا رفتم پیشش که با دست اشاره کرد بشینم منم نشستم و دستشو گذاشت رو پیشونیم داشت دما ی بدمو چک میکرد حدس زدم که شاید دیشب تب کردم چون من یا مریض نمیشم یا اگه بشم اساسی شدم دستشو گرفتم تو دستای باند پیچی شدم و بهش گفتم :~ ممنون بخاطر دیشب میدونم خیلی اذیت شدی ... ولی الان حالم خوبه نمی خواد نگران باشی ..خب ؟ - باشه - فقط پانسمان دستت باید عوض بشه ~ تا شما بری پایین صبحانه ات رو بخوری منم اینو ( اشاره به دستم کردم ) عوض میکنم - آخه ..~ ای بابا خودم انجام میدم رفتم سمت سرویسا باند هارو از دستم باز کردم و انداختمشون دور با آب سرد دستو صورتمو شستم و نگا به خودم از تو آیینه دیدم میت از من رنگ وروش بهتر بود با حوله صورتمو خشک کردم یکم به خودم رسیدم و از اتاق خواب اومدم بیرون که نگاهم سمت دره نیم باز اتاقم رفت رفتم سمت در درو باز کردم همه چیو خورد کرده بودم تمام اتاق خورده شیشه ریخته بود پوزخندی به خودم زدم و فکر کردم که اگه نیلا نمیومد شاید هنوز اون تو بودم از ترسم کسی حتی نزدیکم نمیشد چشام رو بستم و به فکرام خنده ای کردم از اتاق رفتم بیرون درش رو بستم یادم یاشه بگم بیان جمع و جورش کنن از پله ها پایین رفتم پایین توی پزیرایی بوی خوب قرمه سبزی پیچیده بود با ولع هوارو استشمام کردم رفتم تو آشپز خونه اما با دیدن نیلا سر قابلمه تعجب کردم پس خاله مریم و ستاره کجان ؟ نیلا همونطور که داخل قابلمه چیز میز میریخت یه اهنگی رو هم برا خودش میخوند اگه میتونستم تورو میچیدمجلو چشمام میذاشتمتو میدیمرز سفید من ولی خشک میشی پیش منتورو میکاشتم وسط قلبمنمیذاشتم یه برگ بشه ازت کمرز سفید من تو خشک میشی پیش منتو یه رویایی که نمیرسی به دستمنمیشی سهمم اما من همیشه عاشقت هستمتو یه رویایی که نمیشه مال من شینه میشه آسمونت شم نه میشه ماه من شیتو یه رویایی تو یه رویاییرز سفید من ، رز سفید من گل من پیش من میمیری میپوسه ریشتکسی از گل به تو کمتر بگه دیوونه میشمگل من میرم و قلبم همیشه میمونه پیشتگل من میرم از پیشت عشق تو میمونه پیشمرز سفید من ، رز سفید من - خب اینم از این .. ای بابا معلوم نیست کجا موند این امیر برگشت که صدام کنه و با دیدنم منی که به اپن لم داده بودم نگاهش میکردم شوکه شدو دستش رو روی قلبش گذاشت با همون صدایی که ازش تعجب میبارید با تته پته گفت : تو... از کی ...اینجایی ؟؟ خندم گرفت داشتم میخندیدم که یا چهره ی پوکر داشت نگام میکرد - میگم از کی اینجایی ؟ هااا ...تو نمیگی من سکته کنم میوفتم رو دستت یهو عین جن ظاهر میشی هوفففف~ خیلی خب بابا چرا اینقدر عصبی میشی بچه جان و خدایی میدونستی صدات خیلی خوبه ؟؟ - فک کنم از گشنگی زده به سرت بشین یه چیزی برات بیارم بخوری نشستم پشت میز آروم داشتم چاییم رو میخوردم که یک لقمه جلوم ظاهر شد گرفتم و یک گاز ازش زدم بعد از اینکه اونو خوردم پرسیدم :~ خب حالا رز سفیدت کی هست ؟ - خودت چی فکر میکنی ~ به این قیافه میخوره ( و اشاره به صورتم کردم ) الان بتونه فک کنه ؟ - فعلا این قیافه جز من نباید به چیز دیگه ای فک کنه ~ عه نه بابا من اعتراض دارم من میخوام به خودمم فکر کنم - اعتراض شما تا وقتی که غذات رو کامل نخوردی وارد نیست جناب معین ~ مگه من گاوم اینقدر بخورم - نیستی ؟قیافه ای متفکرانه ای به خودم گرفتم سوالی پرسیدم :~ هستم ؟ ....( داشت میخندید )... اصن من به این خوشتیپی ، مهربونی ،‌ خوش صداییو هزار تا صفت خوب و کامل وباحال بهم میخوره گاو باشم ...( همینجوری داشت میخندید ) ... اصن توام گاوی # م - امامی نیا m_emaminiam_emaminiaTue, 10 May 2022 00:32:56 +0430https://virgool.ir/@m_48936797/اروم-باش-نفسم-xfjlian6l2an قسمت - دوم سینی رو روی میز گذاشتم و رفتم رو تخت نشستم چرخید سمتم دستش رو سمتم گرفت دستش رو گرفتم همینطور که سرم پایین بود داشتم پنبه رو بتادینی می کردم گفتم :( فقط یه خورده درد داره که باید تحمل کنی )سرم رو بالا گرفتم که یه پوزخند زد و گفت :(( از درد الانم که بیشتر نیست )) اون پوزخندش تلخ تلخ بود پنبه رو روی زخمش کشیدم که عصبی پاش رو هی رو زمین میزد یک نگاه بهش کردم که هی نفسش رو میداد بیرون و صورتش رو جمع میکرد حدود نیم ساعت کارم طول کشید که دیگه نایی براش نمونده بود دستکشام رو در اوردم و گفتم تموم شد ممنونی زیر لب گفت سینی رو گوشه میز گذاشتم که بلندشد و سرش گیج رفت میخواست بخوره زمین که گرفتمش نشوندمش رو تخت و گفت :( میشه کمکم کنی تا دستشویی برم ؟ ) اوهومی گفتم و دستش رو گرفتم و سمت سرویسا رفتم رفت داخل و مشت مشت آب به صورتش میزد یکهو سرش رو خم کرد هرچی تو معدش بود رو بالا اورد از بس عق زده بود بی حال تر شد دلم به حالش سوخت اب به صورتش زدم اومد بیرون رو تخت نشست غذاش رو روی پاش گذاشتم گفتم :(( بخور که رنگ به صورتت نمونده دور از جون شبیه میت شدی ) سینی رو هل داد جلو و گفت : (الان میل ندارم )اخمی کردم که گفت باشه باز داشت با غذاش بازی میکرد عصبی شدم غذا رو از رو پاش برداشتم و با قاشق خودم بهش میدادم یکم که خورد گفت:( باشه بده خودم می خورم ) همینجوری داشت میخورد و منم جوک میگفتم که حال و هواش عوض شه که یکی در زد آراد بود اومد داخل شروع کرد به سر و صدا کردن :( به به اقا امیر خوب می خندی اصلا تو نخندی کی بخنده مرد حسابی شرکت داره از دستمون میره )داشت همینطور ادامه میداد امیر هم هیچی نمی گفت سرش پایین بود دستاش مشت کلافه شدم که داد زدم :(( بسه دیگه .....اقا آراد من گفتم بیا اینجا ارومش کنی نکه بزنی بدترش کنی الان بجای دنبال کارای شرکت باشی اومدی امیر رو سرزنش می کنی اصن یه نگا بهش کردی ببین دوتا دستاش پانسمان شده صورتش رو ببین رنگ صورتش اون التهاب رو گونش رو ببین اگه حال شما بده حال امیر صد برابر بدتره ... اصلا گفتن اینکه بیای اینجا اشتباه بوده بفرمائید بیرون)) فرستادمش بیرون که امیر گفت :(( حق با اون بود من بی عرضه ام .. دستت درد نکنه خیلی خوشمزه بود ))بعد هم دراز کشید ساعدش گذاشت رو صورتش که بخوابه لیوان آب پرتقال رو جلوش گرفتم و گفتم :((بیا همین قرص رو بخور .....لطفا بخاطر من)) لیوان رو گرفت و خورد بعد دوباره خوابید برق رو خاموش کردم که برم بیرون گفت:( میشه بعد بیای؟))اره ای گفتم رفتم بیرون یکم با آراد حرف زدم و ماجرا رو گفت امیر حق داشت اونطور بهم بریزه بعد آراد خداحافظی کرد و رفت منم رفتم طبقه بالا اروم در اتاق رو باز کردم رو تخت بود درو بستم رفتم سمتش که گفت :(( رفت ؟)) ~ اره دستش رو از روی صورتش برداشت و گفت ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍- میشه یه خواهشی ازت بکنم ؟~ اره - میشه بغلم کنی انقدر با مظلومیت گفت که نتونستم نه بگم بغلش کردم یکم که گذشت نفساش منظم شد همش یاد اون روزا میوفتادم که اذیتم می کرد ولی حتی یبار ازش متنفر نشدم داشتم همینطور فکر می کردم که منم خوابم برد # م - امامی نیا m_emaminiam_emaminiaThu, 28 Apr 2022 16:59:31 +0430https://virgool.ir/@m_48936797/اروم-باش-نفسم-nmsattop3wojقسمت - اول ساعت نزدیکای 11 شب بود از تاکسی پیاده شدم به سمت عمارت رفتم زنگ رو زدم که خدمتکار خونه درو باز کرد حیاط معماری خاصی داشت یک مسیر سنگ فرش که دو طرف راه گل های رنگارنگ به چشم میخورد در ورودی روی پله ها بود قدم زنان رفتم داخل خونه تو راهرو بودم که صدا ی دادو فریاد امیر از طبقه بالا میومد نگرانش شدم پاتند کردم که خدمتکار اومد همونطور با عجله چادرم رو بهش دادم و ازش پرسیدم چیشده گفت :(( نمیدونم خانم اومدن عصبانی بودن بعد هم گفتن کسی نمیره طبقه بالا از وقتی هم رفتن همش صدا ی داد و بیداد و شکستن میاد )).همینطور که حرف میزد نگران تر میشدم با عجله رفتم سمت پله ها که گفت :(( خانم جان گفتن کسی نیاد !)) گفتم :((اینطوری که نمیشه شاید بلایی سر خودش بیاره )) تند تند پله ها رو رد میکردم دوسه بار نزدیک پخش زمین بشم بالا که رسیدم نفس نفس زنان سمت اتاق رفتم که بازم صدای دادش میومد خواستم درو باز کنم که قفل کرده بود همینطور در میزدم و میگفتم :(( امیر باز کن درو .... میگم باز کن این درو ...)) حالا مگه درو باز میکرد انقد در زدم که صداش بلند شد :((مگه نگفتم کسی نیاد بالا ؟ )) بااینکه داد میزد ولی سعی داشت لرزش صداش رو کنترل کنه :(( امیر حالا که درو باز نمی کنی برو کنار جلو در نباشی ..)) اخر قفل درو شکستم و درو باز کردم صحنه ای دیدم که هیچوقت فراموش نمی کنم یه وسیله سالم تو اتاقش نموده بود کتاباش پاره و بهم ریخته پخش زمین بود لپ تابش تیکه تیکه شده بود چند تا شیشه خورد شده بود دستاش خونی بود و گوشه اتاق مثل یک پسر بچه تو خودش جمع شده بود و سرش بین دستاش گرفته بود اروم گفت :((دیدی چیشد نابود شدم ...از بین رفتم )) میخواست لرزش صداش رو کنترل کنه ولی نمی تونست بلند شد وایستاد با انگشت اشاره به اتاق کرد و گفت :((بیین هرچی تورو اذیت کردم صد برابرش رو خودم دارم میکشم )) دیگه نمی تونست خودش رو کنترل کنه اشکاش از کنار چشاش میریخت رو ی صورتش بغلش کردم همینجوری داشت میگفت :(( کی گفته مرد گریه نمی کنه .... نیلا کم اوردم خسته شدم ...)) سرش رو روش شونم گزاشت و گریه میکرد پشتش رو نوازش میکردم و گفتم : نفسم اروم باش .. اروم باش قشنگم اروم زمزمه وار گفت :کاش همه مثل تو بودن )) بوسه ای روی موهاش زدم که گفت :(( دستام میسوزه )) از خودم جداش کردم و دیدم دستاش با شیشه بریده از بازوش گرفتم و بردمش از اتاق بیرون در اتاق کارش نیم باز بود اتاق خواب انتهای راهرو بود دستاش رو شست و صورتش از درد جمع میشد ولی چیزی نمی گفت به خدمتکار گفتم اتاقش رو جمع جور کنن و وسایل پانسمان رو هم بیارن بالا و به آراد هم زنگ بزنن بیاد اینا رو که گفتم رفتم بالا در زدم وارد اتاق شدم گوشه تخت نشسته بود لباساش رو روی تخت گذاشتم و برای اینکه راحت باشه گفتم : ((من میرم بیرون تا تو لباسات رو عوض کنی میام )) سرش رو به معنی باشه تکون داد رفتم از اتاق بیرون دستم رو دستگیره موند سرم داخل اتاق کردم گفتم :((کمک نمی خوای ؟ نه ارومی گفت)) که خیالم راحت شد رفتم پایین وارد اشپز خونه شدم کسی نبود یک لیوان آب پرتقال با قرص مسکن و شامش رو داخل سینی گذاشتم و رفتم بالا در زدم و درو باز کردم دیدم لباساش رو عوض کرده سرش همینطور پایینه و روی تخت نشسته لوازم پانسمان هم روی تخت بود # م - اما می نیا m_emaminiam_emaminiaThu, 28 Apr 2022 14:28:26 +0430