<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Narges Mo</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_48447313</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 22:46:18</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>Narges Mo</title><link>https://virgool.ir/@m_48447313</link></image><item><title>سینما شیرین</title><link>https://virgool.ir/@m_48447313/سینما-شیرین-rm8k55el5tvo</link><description>دلم برایش خون است، به نظر می رسد زمان زیادی تا پایان عمر او نمانده است و قرار است مثل خیلی از قصه های فراموش شده شهرم در شلوغی این برهه از تاریخ گم شودفکرکردم تنها کاری که از دستم برمی آید عکاسی از اوست تا کوچکترین نشانه هایش را پاس بدارم حتی اگر آخرین نشانه ها باشند و تا همیشه در خاطرم بماند که این جان بی رمق روزگاری نماد مدرنیسم بوده است، گواه روزگار طلایی دیار گرم و تب دارم قدم زدن امروز بر بالین محتضرش مرا به تاریخی وصل کرد که چون تصویر دخترک نقاشی شده بر دیوارش و چون نامش شیرین بود او یاد آور جوانی مادرم است و مشتی خاطره از آبادانی که بود، کوشش بیهوده ای بود که بخواهم تلخ کامی حال را به شیرینی خاطره درمان کنم، نی نی چشمانم می سوخت و چیزی ته گلویم در حالی که با او خداحافظی می کنم لحظه ای این خیال از ذهنم می گذرد که اگر بخت آرام وزمان رام شود، اگر اداره این ملک از دست دیوان خارج شود در زمانه ای که فساد و دلال مسلکی بیداد می کند ممکن است روزی برسد که آخرین فیلم ها را بر پرده نقره فامش ببینیم؟ خیلی هم فرقی نمی کند در سینمای تابستانی اش یا یکی از 4طبقه سینمای زمستانی اششاید یک ماه پیش که این مطلب را می نوشتم مرغ آمین از بالای سرم ردشده بود که امروز بلیطی به دستم رسید که روی آن نوشته شده بود : سینما شیرین.... نود ساله شداین شهدخت خفته اعصار با بوسه دستان شما چشم به نوروز می گشاید.آری، سینما شیرین مان بعد از 40 سال بارداری مادرش آبادان دوباره قرار است به دنیا بیاید    </description><category>Narges Mo</category><author>Narges Mo</author><pubDate>Fri, 01 Apr 2022 17:13:23 +0430</pubDate></item></channel></rss>