https://virgool.ir/feed/@m_47619862fa2026-11-12 16:13:27https://files.virgool.ir/upload/users/4334175/avatar/fqDqXy.jpghttps://virgool.ir/@m_47619862https://virgool.ir/@m_47619862/دنده-عقب-با-اتو-ابزارداستان-ktucmkwrx6dh#دنده عقب با اتو ابزاربه نام خداپیکان پژو صفرباباازبالای شانه های پهن داداشی،نیم نگاهی به صفحه وعقربه های پشت فرمان میکند.پیکان پژو صفر کیلومتر ،چون رخشی سفیدزیرپای داداشی درپیچ و خم های تند جاده کندوان میتازدوبه پیش میرود.باباسری به نشانه ی تأسف تکان میدهد و روبه مخاطبی ناشناس ،چیزی میگوید. صدایش، درمیان هیاهوی مابچه ها، که عقب ماشین روی سروکله ی هم وول می خوریم گم میشود. به جزگوشهای تیزمن ومامان که ساعت به ساعت منتظر نک ونال های باباهست ، کسی از جمع حاضر در ماشین جمله ی (خداکنه بنزینمون تاپمپ بنزین بعدی تموم نشه ) رانمی شنود.حتی داداشی، که حالا دیگر فشارپایش راروی پدال گاز بیشترکرده است. قلب کوچکم به تالاپ و تولوپ می افتد. دیگر سبز مخملی درختان وعظمت رودخانه ی گال آلود ته دره به چشمان مشتاقم نمی آید. چیزی ته دلم را ،به هم میزند. .مامان باچندپیف وپوف آهسته، چادرش را روی صورتش میکشدوسرش رابه ستون پنجره ی لچکی کنارش تکیه می دهد. _میخوام برم دریاکناردریاکنارهنوز... همراه باقطع شدن صدای ضبط صوت ماشین،صدای جیغ وداد مریم و مینا و مرجان هم قطع می شود.داداشی متعجب وگله مند ،به بابانگاه میکند. باباهمانطورکه باپیچ رادیو ور میرود ،با صدای بلندوعصبی دادمیزند:شنیدی چیشی گفتم؟ما چهارتا.دمغ وآرام روی صندلی عقب آرام میگیریم. قطع شدن صدای ضبط، یعنی باباعصبانی هست وحالا بایدخفقان مرگ گرفت .مامان تکان تندی به خود میدهد .اماهمچنان چادر از روی صورتش، کنار نمیرود. داداشی باصدایی که سعی می کندشبیه صدای بابا نباشد نباشدولی هست میگوید:اَه اَه ... هنوز باک نصفم نشده چرادوس داری سفرسالی یبار رو به همه زهرکنی؟؟دراین۱۵۰۰کیلومترراهی که اومدیم هر۲۰۰کیلومتر...-بابا با خونسری تمام ،وسط حرفش می پرد: حالا بده که حواسم‌به همه چی هه ؟به جنابعالی باشه که همون پلیس راه یزد.اشکذر ، آب و روغن قاطی کرده بودیم. صورت داداشی تا بیخ گوش ها مثل لبوقرمزشده وانگشتانش روی فرمان می لرزد-لعنت به من اگر یه بار دیه با تو ،توی یتا ماشین بشینم. حالا دیگربه گمانم ماشین،پروازمیکند.ما بچه ها مثل چهار گنجشک سرمازده روی صندلی ماشین چمباتمه زده ایم . و از ترس به خود می لرزیم .داداشی قبل ازپیچ تندی از ماشین جلویی سبقت می گیرد.بابا سرش را زیر داشبورد کرده و دنبال چیزی می گردد . صدای بوق ممتد ماشینی که ازروبه رومیآیدباصدای جیغ ترمز وگریه های ما بچه ها ومامان قاطی میشود .درماشین،محشر کبراییست وبیرون ازماشین،پشت سرمان صفی طولانی ازماشین هایی که پیوسته بوق میزنندوفحش میدهند . درب سمت راننده باز است و داداشی پشت رل نیست. بابا ،با خونسردی لیوان چای را به به سمت مامان گرفته و یک وری از داخل سبد زیر پایش دنبال قند می گردد.مامان با گوشه ی چادرنم اشک هایش را می گیرد و چشمانش را برای یافتن داداشی به سمت شانه جاده می گرداند .ومن به این فکر می کنم که باک بنزینمان کی ته می کشد؟ و آیا قرار است بدون داداشی کنار دریا به ما خوش بگذرد؟_4761986tab -_4761986tab -Wed, 05 Nov 2025 00:00:40 +0330