<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های جواد سهیلی نیک</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_47140674</link><description>هنوزم آب می کوبم، هنوزم باد می رویم و گاهی شعر می نوشم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:36:43</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>جواد سهیلی نیک</title><link>https://virgool.ir/@m_47140674</link></image><item><title>بی حالی</title><link>https://virgool.ir/@m_47140674/بی-حالی-fcypkmsuobzo</link><description>می مالید، چندشم می شد. زل زده بودم به زردی خفه اتاق. می مالید چندشم می شد اما رمق رهایی نداشتم.پشت حجم عظیم کسالت، لا به لای هجوم خاطرات نامربوط در خلسه ی بی انتهای نکبت زندگی، بی حال و بی رمق، فقط زل زده بودم به نامرتبی اتاق چرک تابِ زرد. خسرو، لمیده بود روی تنها جای مرتب اتاق و لای روزنامه ای به پهنای تمام تاریکی های زندان وجودم خودش را قایم کرده بود. می مالید چندشم می شد. ایکاش بجای فرش کف اتاقمان سرامیک بود، ایکاش رنگ دیوارمان سبز بود، اینها نقطه فرار آشوب ذهنم بود تا بلکه بگریزم از اینهمه بی معنایی در زردی خفه اتاق. تمام توانم و باقی مانده تمام قوای محرکه ام را در زبانم جمع کردم، فریاد که نه چیزی شبیه ناله یک زن آبستن از گلویم جست: «بسه دیگه دیوونم کردی». چند لحظه سکوت غلیظ تر شد. با صدای گریه بچه، خسرو سرش را از لای روزنامه بیرون کشید، چشمم که به چشمش افتاد، آب شدم از خجالت. خسرو که بی حالی ام را به پای گندی که امروز به آینده کاری ام زده بودم گذاشته بود، نگاهش را برگرداند بلند گفت: چته نگار؟ تو با مدیر مجله دعوات شده، بچه چه گناهی داره این وسط؟! رو کرد به دختر، نرم تر از لحن ملامت گونه قبلی گفت: بیا پیشم دخترم، لاکات رو هم بیار، بیا ناخنای منو لاک بمال...نازی حالا داشت آخرین اشکش را قورت می داد و می مالید، بی حساب و کتاب، یکی زرد، یکی سبز، یکی قرمز، ناخن های خسرو را لاک می مالید. چندش آور بود اما ناخن من نبود!!!</description><category>جواد سهیلی نیک</category><author>جواد سهیلی نیک</author><pubDate>Thu, 22 Jul 2021 10:25:25 +0430</pubDate></item><item><title>دلتنگی</title><link>https://virgool.ir/@m_47140674/دلتنگی-jrtovzhdkpur</link><description>شما هم دلتون اندازه این ابرا گرفته؟ عشق کی خنده از این لبها گرفته؟ شما هم نمی‌دونین چی بگین و هرچی بگین فایده نداره؟ غم عالم توی قلبتون جا گرفته؟ بین شما هم هرچی بوده تموم شده؟ شما هم فکر میکنین عشق این دوره بی دووم شده؟؟ اگه اینطوریه، شما هم دچار دلتنگی مفرط شدین...بدبختانه هیچ راه حلی جز ... .دلم که می گیرد آواز غمگین می خوانم، قدیم تهران سیگار هم می کشیدم، اما الان تنگ غروب و دل تنگ و ... باران هم که ببارد دیگر نمیدانم چه غلطی بکنم! راه حل اگر دارید خریدارم، بزنید به «دیوار»!!!</description><category>جواد سهیلی نیک</category><author>جواد سهیلی نیک</author><pubDate>Tue, 20 Jul 2021 23:48:01 +0430</pubDate></item><item><title>دنز!</title><link>https://virgool.ir/@m_47140674/دنز-or2qpvbvd1mm</link><description>پسرم ۴ سالشه. اما دیالوگاش در حد لالیگاس لامصب!! داشتیم توی خلوتی یه جاده کرونایی پیش می‌رفتیم. یه فیات قدیمی اومد از ما سبقت گرفت. پسرم که از خلوتی جاده و سرعت پایین من حوصله اش سر رفته بود، یهو به وجد اومد و گفت بابا برام از این ماشینا می خری؟ گفتم نمی‌دونم از کجا باید بخرم. با حالت خر فهم کننده ای گفت: باید از «کمپانی دنز» بخری! من که فکر می کردم منظورش بنز باشه، خنده ام رو خوردم و گفتم باید بگردم ببینم آگهی فروشش کجاست. باز هم باد به غب غب اش انداخت و همچون عاقلی که یک سفیه رو تحقیر کنه گفت: ساعت ۹ صبح میارن «شنبه بازار»!!!مرده بودم از خنده. اما همسرم همچنان که توی گوشی دنبال نمیدونم چی میگشت، میون مکالمات من و پسر یه سر رفته بود سایت دیوار و چند تا عکس ماشین فیات رو اسکرین شات گرفته بود و وقتی خنده انفجاری من داشت دل پسرم رو مکدر می کرد، عکس هارو نشون پسرم داد و گفت: شنبه همین هفته خودم برات می خرم!!الان سه ماهه پسرم هر روز می پرسه: شنبه همین هفته کی میاد؟ بهش میگم بزودی...‌</description><category>جواد سهیلی نیک</category><author>جواد سهیلی نیک</author><pubDate>Tue, 20 Jul 2021 04:45:39 +0430</pubDate></item><item><title>دیوانه از قفس پرید</title><link>https://virgool.ir/@m_47140674/دیوانه-از-قفس-پرید-o8s8rtnsusif</link><description>سرم را محکم کوبیدم به دیوار. چند روز بود که بدجوری روی اعصابم بود. غریبه ها آدم را مسخره می کنند اما سرزنش نه. دیگر طاقت سرزنش دوستان را نداشتم. دیوانه وار به هر دری که امید نجاتی باشد سر کشیدم. وقتی هیچ امیدی به کسی یا چیزی نداری، تنها تکیه گاهت می شود توکل به خدا. غروب که خسته و درمانده به خانه رسیدم، دلم نمی‌خواست در باز شود، نگاه سنگین همسر، غرور لگد مال شده مردانه ام را می شست و روی دیوار پهن می کرد.اشتباه بزرگی بود، گز نکرده بریده بودم. سرمایه زندگیم را در اعتمادی احمقانه، به خیال خرید یک آپارتمان اکازیون! بحساب یک کلاهبردار ریخته بودم. حالا او گریخته بود و من هر روز دادگاه و پاسگاه و اینور و آنور دنبالش می دویدم.در را که باز کردم دلم می خواست زمین دهن باز کند، مرا ببلعد و دیگر سرزنش دوستان و نگاه سرد همسرم را نبینم. در باز شد، خشکم زد. گیج شده بودم. همسر لبخند بر لب داشت و پسرم دیگر از من فرار نکرد.ماجرا ختم به خیر شده بود. با منزل تماس گرفته بودند که متهم بازداشت شده و برای سبک شدن پرونده اش گفته که قصد کلاهبرداری نداشته و حاضر است تمام پول را برگرداند.بعد از آن  روزهای جهنمی فرجی در زندگیم ایجاد شده بود.پول برگشت اما اعتماد نه. همسرم چند عکس از چند آپارتمان نشانم داد و گفت که از هرکدام که خوشم آمد، با صاحبش تماس بگیرم. بنگاهی ها چه با کلاس شده اند عکس از خانه مردم می گیرند و به گوشی مشتری می فرستند. غیظ کردم به همسر که چرا شماره به این بنگاهی ها و املاکی های چشم دریده دادی؟ سکه من کج بود، اما برای شما جا افتاده که همسرم از سایت «دیوار» عکس ها را انتخاب کرده بود. القصه گشتیم و گشتیم و گشتیم تا به لطف دیوار، صاحب خانه شدیم.پنجره جدیدی در ذهنم باز شده بود. تصورش برایم سخت بود که در خانه بنشینی و خانه پیدا کنی!! از آن روز تا به الان دیوار، بروزتر شده و من خبره تر در خرید شده ام. حالا جوک معروف خانه مان «بزن به دیوار» شده. هر چیزی که دم دستم می آید به بچه ها می گویم: می‌خوام بزنم به دیوار! همه می خندند و می گویند: بزن به دیوار!حس رهایی آنروز،  احساس شادمانه پریدن از قفسی تنگ برای مردی در آستانه دیوانگی بود. هر سال در آن روز تاریخی، خدا را شکر می کنم و از دیوار سفارش گوسفند زنده برای قربانی می دهم.عجب دنیایی ساخته این دیوار!!! جواد سهیلی نیک۰۹۱۸۹۱۲۲۲۷۱</description><category>جواد سهیلی نیک</category><author>جواد سهیلی نیک</author><pubDate>Sun, 18 Jul 2021 20:54:05 +0430</pubDate></item></channel></rss>