https://virgool.ir/feed/@m_46993142روایتگرقصه های روزمره ی زندگیfa2026-11-10 22:15:02https://files.virgool.ir/upload/users/1496595/avatar/LOGxHF.jpghttps://virgool.ir/@m_46993142https://virgool.ir/@m_46993142/فقیر-بودن-من-تقصیر-کیست-ngli5efrphsaتقصیر را به پای چه کسی بنویسم؟ به پای خیابان‌هایی که در آن‌ها دویدم اما هرگز به خط پایان نرسیدم؟ به پای کارت‌های بازی که روز تولدم بد چیده شدند؟ یا به پای خودم که گاهی تسلیم شدم و سکوت کردم؟ وقتی فقر مثل سایه‌ای قدیمی همه‌جا پا‌به‌پای تو می‌آید، دیگر مرز میان «تقدیر» و «اشتباه فردی» مه‌آلود می‌شود. این داستان، تلاش برای تبرئه‌ی خودم یا مقصر دانستن روزگار نیست؛ روایتی است صادقانه از تلاقی جبر و اختیار، در کوچه‌هایی که نان خریدن هم برای ساکنانش یک آزمون روزمره بودنبض زندگینبض زندگیTue, 22 Sep 2026 12:16:24 +0330https://virgool.ir/@m_46993142/اشعار-n2lxm3bu6lqnسال‌ها بود تو را می‌کردمهمه شب تا به سحرگاه دعایاد داری که به من می‌دادیدرس آزادگی و مهر و وفا؟همه کردند، چرا ما نکنیموصف روی گل زیبای تو را؟تا ته دسته فرو خواهم کردخنجر خود به گلوگاهِ عدو (یا نگاه)تو اگر خم نشوی، تو نرودقد رعنای تو از این درگاهنبض زندگینبض زندگیFri, 18 Sep 2026 13:33:58 +0330https://virgool.ir/@m_46993142/داستان-wn4uca3huplvساختم تا بیشتر وقت بگذرانم. زهرا گفت: «بذار از پدرم اجازه بگیرم.» در بازار کفش خریدیم و در راهِ برگشت، زهرا پیشنهادِ سینما داد؛ گفتم: «از خدامه.» اولین سینما با فیلمی عاشقانه و پفیلا بود؛ ناخواسته دست‌هایمان داخلِ پاکت به هم خورد؛ اولین تماس. گرمایِ دستِ زهرا را حس کردم و نمی‌توانستم توصیفش کنم. این قرارِ جمعه‌ها تکرار شد. روزی در پارک، زهرا پرسید: «دوست‌دختر داشتی؟» صادقانه گفتم نه، دستِ هیچ دختری به دستم نخورده. بعد پرسید: «از من خوشت میاد؟» نفسم بند آمد؛ زهرا سریع برایم آب آورد. جمعه‌ی بعد، دوباره پرسید: «دوباره فشارت نیفته؟» و من اعتراف کردم: «من از شما خیلی خیلی خوشم می‌آید. وقتی شما پیشِ من هستی به هیچی فکر نمی‌کنم.» و او گفت: «من جوابمو هفته پیش گرفته بودم ولی دوست داشتم از زبانِ خودت بشنوم. همان لحظه که نفست بند آمد، فهمیدم تو هم منو دوست دارینبض زندگینبض زندگیThu, 17 Sep 2026 23:23:36 +0330https://virgool.ir/@m_46993142/داستان-gbrzozfe2jjsزندگیِ فرهاد (نسخه‌یِ کامل)همیشه فکر می‌کردم تنهایی تقدیرِ من است. از وقتی به این شهرِ جدید آمده بودم، روزهایم در تکرارِ ملال‌آورِ صبح‌ها و شب‌ها گم می‌شد. از روستا به شهرِ شلوغ آمدم با «کوله‌باری پر از آرزو». هنگام خروج از ترمینال، از تضادِ شهر با روستا خیره مانده بودم؛ انگار به دنیا تازه آمده بودم. ناگهان کسی گفت: «سلام آقا فرهاد!»، ولی معلوم شد راننده‌ای به دوستش که اتفاقاً هم‌نامِ من بود سلام کرده بود؛ لحظه‌ای که تلخیِ غربت را به من فهماند. همان راننده، حسین‌آقا، مرا به کفاشی برد و به پیرمردِ تنهایی به‌نام «آقا مصطفی» معرفی کرد. آقا مصطفی مرا شاگرد کرد و گفت بازار خوب نیست و حقوق کمی دارد، اما من قبول کردم. او جمله‌یِ طلایی‌ای گفت که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم: «عیبی ندارد، او مثل پسر خودم است.»من که تا اول راهنمایی سواد داشتم و تا آن زمان کشاورزی می‌کردم، در مغازه ماندم. آقا مصطفی اجازه نداد در مغازه بخوابم و مرا به خانه‌اش (بالای مغازه) برد. همسرش با رویِ باز گفت: «به رویِ چشم.» من خجالت می‌کشیدم، چون لباس‌های روستایی‌ام کهنه بود؛ نوکِ جورابم سوراخ بود و فقط به این فکر می‌کردم که چطور پنهانش کنم. خانمِ آقا مصطفی با مهربانی گفت: «راحت باش، اینجا خونه خودته، منم مثل مادر خودتم» و با چای و میوه از من پذیرایی کرد. آقا مصطفی دو پسر داشت که ازدواج کرده و در شهرِ دیگری بودند، اما دخترش «زهرا» (۱۸ ساله و دانش‌آموزِ در حالِ آماده‌شدن برای کنکور) پیش آن‌ها بود.زهرا وارد شد؛ برخوردِ گرمی داشت و گفت: «چقدر عالی… خیلی خوش اومدین آقا فرهاد به خانواده ما.» شبِ اول، اتاقِ پسرِ آقا مصطفی را به من دادند؛ از خوشحالی و از فکرِ دیدنِ زهرا، خوابم نمی‌برد. حدود یک ماه و پنج روز بعد، آقا مصطفی حقوقِ اولم را داد. من ابتدا قبول نکردم، اما اصرارِ پیرمرد را پذیرفتم. همان جمعه، آقا مصطفی زهرا را همراهِ من فرستاد تا برایم لباس بخرد. زهرا برایم شلوار و پیراهن انتخاب کرد. وقتی لباس‌ها را پوشیدم و موهایم را کوتاه کردم و حمام کردم، زهرا گفت: «باورم نمی‌شه چقدر تغییر کردی!» من شوخی کردم: «این لباس‌ها انتخابِ شما بود»، و او گفت: «نه، خودتون هم خوش‌تیپ هستین.»من بهانه‌یِ خریدِ کفشنبض زندگینبض زندگیThu, 17 Sep 2026 22:52:04 +0330https://virgool.ir/@m_46993142/داستان-زندگی-eyrysdpcifgc اولین تجربه‌یِ من در فضایِ مجازی است و دلم می‌خواهد بخش‌هایی از احساسات و داستان‌هایی که در دل دارم را با شما در میان بگذارم. امیدوارم این کلمات، شروعِ خوبی برایِ همراهیِ ما باشد.نبض زندگینبض زندگیThu, 17 Sep 2026 21:50:38 +0330